Tibetan
དབུ་མའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ། ཞི་བ་འཚོ། དབུ་མའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ། ཞི་བ་འཚོ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། མ་དྷྱཱ་མ་ཀ་ཨ་ལཾ་ཀ་ར་བྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། དབུ་མའི་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་དག་སུ་རྣམས་དག་བརྟེན་བློ་མངའ་ས་ལ་བཞུགས། །ཆོས་ཚུལ་ཟབ་མོ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་གཟིགས། །ལྷག་པར་མོས་པ་ཡོངས་བསྒོམས་ཐུགས་མངའ་ཆེ་རྣམས་ཀྱི། །བླ་བཞུགས་དེ་དག་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་ཅི་ལ་ཡང་མ་རག་པར་ཆས་པ། དངོས་པོའི་རྣམ་པ་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ན་དགའ་བ་མ་ལུས་པ་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར། ཡང་དག་པར་ན་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་རིགས་པ་དང་ལུང་གི །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འབད་དོ། དེ་ལ་ལུང་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རྣམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར་བས་རིགས་པ་དེ་བརྗོད་པར་།བྱའོ། །བདག་དང་གཞན་སྨྲས་དངོས་འདི་དག །ཡང་དག་ཏུ་ན་གཅིག་པ་དང༌། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །རང་བཞིན་ ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི་གཅིག་པའམ་ཅིག་ཤོས་ལས་མི་འདའོ། །དེ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས་ཕུང་པོ་གཞན་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །རང་གི་སྡེ་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་པ་དག་གིས་སྨྲས་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ན་མེད་དེ། རང་བཞིན་མེད་པར་གསལ་བར་ཤེས་སོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག །འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ཉེར་སྦྱོར་བས། །རྟག་རྣམས་གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་མིན། །འབྲས་བུ་རེ་རེའི་ཐ་དད་ན། །དེ་དག་རྟག་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར། །རང་གི་སྡེ་པ་དང། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ནི་རྟག་པའམ་ཅིག་ཤོས་དང༌། ཕུང་པོ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་གནས་གྲང་ན། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དགའ་བ་དང༌། གདུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པས་རིམ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཀྱང་ཅིག་ཅར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་མ་ཚང་ན་ཤོལ་གྱི། གང་གི་ཚེ་རྒྱུའི་ནུས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དག་ལ་ཤོལ་བ་སྲིད་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཤོལ་ན
Chinese
中观庄严论释 寂护著 中观庄严论释 寂护著 梵语：Madhyamaka-alamkara-vrtti。 藏语：中观庄严论释。顶礼妙吉祥童子！ 何者诸众依止慧地而住，如海般甚深之法性彼岸已见，尤为修习胜解具广大心者，上师安住彼等恒常敬礼。 为成办自他圆满利益，于任何事皆无所求而行，不观察事物之相，喜于唯一，一切如影像等，若能真实了知无自性，则能断除一切烦恼及所知障。因此，为了通达一切理智与圣教之法皆无自性，应精进努力。其中，圣教以事物之力而入，与随推论相违，故以信随行者亦不能完全满足，因此应宣说理智。 自他所说此诸事物，真实而言远离一与多之自性，故无自性如影像。若有自性，则不离一或异。彼等乃是互相排斥而住之体性，故能遣除其他蕴。自宗与外道所说之蕴与神我等，实则皆不存在，应清楚了知其无自性。莫作是念此理不成立！ 果渐次相联结，常法非唯一之体性。若果一一各异，则彼等将从常法中退失。自宗与他宗所承许之事物，若住于常或异，及二者之蕴中，其中前者，以生起渐次之果，喜乐与痛苦等，故不应是渐次与唯一之体性，因彼等之果亦将同时产生之故。果若因不具足则有缺失，何时因之能力无有阻碍之时，则彼等怎可能有缺失？若有缺失
English
Commentary on the Ornament of the Middle Way By Shantarakshita Commentary on the Ornament of the Middle Way By Shantarakshita In Sanskrit: Madhyamaka-alamkara-vrtti. In Tibetan: Commentary on the Ornament of the Middle Way. Homage to youthful Manjushri! Those who, relying on wisdom, reside on the ground, have seen the other shore of the profound Dharma like an ocean. Especially those who have cultivated devotion and possess great minds, I constantly pay homage to those residing gurus. To accomplish the complete benefit of oneself and others, proceeding without seeking anything, not examining the nature of things, delighting in solitude, like all images and so forth, if one truly realizes the absence of inherent existence, then one will abandon all afflictions and cognitive obscurations. Therefore, to understand that all the teachings of reason and scripture are without inherent existence, one should strive diligently. Among these, scripture enters through the power of things and contradicts inference, so even those who follow with faith are not completely satisfied, therefore reason should be explained. These things spoken of by oneself and others, in reality, are devoid of the nature of one and many, therefore they are without inherent existence, like images. If there were inherent existence, it would not deviate from one or the other. These are the characteristics of dwelling by mutually excluding each other, therefore they eliminate other aggregates. The aggregates and the self, etc., spoken of by one's own school and by outsiders, in reality, do not exist, one should clearly understand their lack of inherent existence. Do not think that this reasoning is not established! Since the results are sequentially connected, permanent things are not of a single nature. If each result is different, then they will degenerate from the permanent. The things accepted by one's own school and others, if they dwell as permanent or different, and in the aggregates of the two, among these, the former, by generating sequential results, joy and suffering, etc., should not be sequential and of a single nature, because their results will also occur simultaneously. If the results are missing because the cause is incomplete, when the power of the cause is unobstructed, how could there be any missing? If there is missing
Tibetan
་ནི་དེ་ལ་ཡོད་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། འདི་དག་དེའི་འབྲས་བུར་ག་ལ་འགྱུར། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྒྱུར་དུ་མི་རུང་བ་རྣམས་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པར་མི་འཐད་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་བྱེད་པའི་དུས་ན་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་དང་འདུག་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་དུས་ན་ཡང་འདོད་ན་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱང་མགུལ་ནས་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོབས་ཀྱིས་དྲངས་ནས་གནས་ཏེ། འབྲས་བུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་བཟློག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་གང་དག་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ནུས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་དེ། དེའི་རིམ་གྱིས་འབྲས་བུའི་རིམ་བྱས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་ལ་ལན་བཏབ་པར་གྱུར་ཏོ། །ཇི་སྟེ་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་དུ་འོང་ཞེས་ཏེ། འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གཞན་དང་གཞན་དུ་རིམ་ཅན་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་ནི་དེ་དག་ལ་རྟག་པར་འདོད་པ་དོར་བར་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་སོ་སོ་བས་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་རང་ བཞིན་འཇིག་པ་དང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་སྡེ་པ་གང་དག་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཙམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པ་རང་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་ཙམ་ལ་ཡང་དགོས་པ་མེད་པའི་འདུས་མ་བྱས་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལུགས་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འགལ་ཏེ་འདི་ལྟར། བསྒོམས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ཡིས། །ཤེས་བྱ་འདུས་མ་བྱས་སྨྲ་བའི། །ལུགས་ལའང་གཅིག་མིན་དེ་དག་ནི། །རིམ་ཅན་ཤེས་དང་འབྲེལ་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རིམ་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དག་ཀྱང་ཅི་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་མི་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར། རྣམ་ཤེས་སྔ་མས་ཤེས་བྱ་བའི། །རང་བཞིན་རྗེས་སུ་འབྲང་ན་ནི། །ཤེས་པ་སྔ་མའང་ཕྱི་མར་འགྱུར། །ཕྱི་མའང་དེ་བཞིན་སྔ་མར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མས་ཤེས་པར་བྱ་བ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཕྱི་མའི་དུས་ནའང་ཡོད་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་ནི་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཕྱི་མས་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་སྔ་ན་ཡོད་ལ། ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་
Chinese
是因为随顺于它所具有的，并且不作违背的缘故。这些怎么会成为它的果呢？特别是那些不能被改变的，依靠共同作用的因是不合理的，这一点非常清楚。另外，在产生果的时候，无论是共同作用的条件还是存在的物体，如果在脱离共同作用的因的时候也这样认为，那么因为仅仅是随顺于它，那时共同作用的条件也像从脖子上挂下来一样，被力量牵引而存在，果的相续不断绝，会变成不可逆转的。这驳斥了那些将共同作用的因说成是能力的声音，并说它的次第产生了果的次第的人。如果说这种过失会发生，对于有次第的果来说，它们的自性是各不相同的有次第的，那么就应该放弃对它们的常恒的执着，因为每个果都会使先前和后来的自性坏灭和产生。如果自己的宗派中有人说，仅仅通过修习的力量所产生的意识的对境，与所有有为法的行相都不相同，对于仅仅缘于自身的意来说，也不需要无为法，因为只有无为法才是被认识的对境，因此是真实存在的，按照他们的观点，仅仅是单一的自性就没有矛盾，如果这样说，是有矛盾的，像这样：由修习所生的知识，所知说是无为法，在他们的宗派中也不是单一的，因为它们与有次第的知识相关联。因为是境和有境，与有次第的识相关联的那些，难道不会变成单一的自性吗？不会的，像这样：如果先前的识随顺于所知的自性，那么先前的识也会变成后来的，后来的也同样变成先前的。如果不是这样，那么先前的识所认识的无为法的自性在后来的时间也存在，而先前的识却不存在，同样，后来的识所认识的在先前存在，而后来的识却不存在，这就会变成过失。如果后来的识
English
It is because it follows what it has, and does not act against it. How could these become its fruit? In particular, those that cannot be changed, relying on the co-operative cause is unreasonable, which is very clear. Furthermore, at the time of producing the fruit, whether it is the co-operative condition or the existing object, if it is thought that it is also the same when it is separated from the co-operative cause, then because it merely follows it, at that time the co-operative conditions are also drawn and remain by force as if hanging from the neck, and the continuity of the fruit will not be cut off, it will become irreversible. This refutes those who say that the co-operative cause itself is expressed as the sound of ability, and that its sequence produces the sequence of the fruit. If it is said that this fault will occur, for the sequential fruits, their natures are different and sequential, then the attachment to their permanence should be abandoned, because each fruit will cause the previous and subsequent natures to perish and arise. If someone in one's own sect says that the object of consciousness arising from the power of meditation alone is different from all the aspects of conditioned phenomena, and that for the mind that only focuses on itself, there is no need for the unconditioned, because only the unconditioned is the object of knowledge, therefore it is truly existent, according to their view, there is no contradiction in being only a single nature, if it is said like this, there is a contradiction, like this: The knowledge arising from meditation, the knowable is said to be unconditioned, in their system they are also not single, because they are related to sequential knowledge. Because they are object and subject, those that are related to sequential consciousness, will they not become a single nature? No, like this: If the previous consciousness follows the nature of the knowable, then the previous consciousness will also become the subsequent, and the subsequent will also become the previous. If it is not like that, then the nature of the unconditioned that is known by the previous consciousness also exists in the subsequent time, but the previous consciousness does not exist, similarly, what is known by the subsequent consciousness exists in the previous, but the subsequent consciousness does not exist, this will become a fault. If the subsequent consciousness