Tibetan
རྟག་པ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་འཁྲུལ་པས་ཤེས་ཤེ་ན། །དེ་ཅི་འཁྲུལ་ལ་རག་ལས་སམ། །དེ་ཡི་མཐུ་ཡིས་བྱུང་ན་ནི། །དེ་ཡང་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དོ། །དཔེར་ན་མིག་སེར་གྱི་ནད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་མེད་བཞིན་དུ་དུང་ལ་གསེར་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུར་རིག་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་མེད་ཀྱང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བདེན་པར་མངོན་པར་འདོད་ཅེའོ། །འདིར་ཡང་འདི་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ།། ཅི་ཞེས་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་དུ་འགྱུར་རོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་འཁྲུལ་པ་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་པ་ཡིན་ན་ནི་འཁྲུལ་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་བཟློག་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི། དཔེར་ན་ཐག་རིང་མྱ་དམན། །ཆུང་དུ་ཆེན་པོར་སྣང་བ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དབང་མེད་པར་གྱུར་པའི་བློ་ཅན་ལ་རྣམ་པ་མེད་ཀྱང་སྣང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པའི་ལན་ཀྱང་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་དངོས་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་རིག་པའི་དོན་མ་གྲུབ་པ་དང་འཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ལ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པས་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྣམ་ཤེས་རིག་པ་ཙམ་ཉིད་དེ། །བག་ཆགས་ཉེས་པས་དཀྲུགས་པས་ན། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ཚོར་ བ་ཡི། །རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ནི་སྔོ་སོགས་རྟོགས་པ་སྟེ། །སྔོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མིན། །དེ་ཡི་འཇུག་པ་རྨོངས་པའི་བདག །ཕྱི་རོལ་སྔོ་ལ་སོགས་པའི་སེམས། །ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་ལེན་ཡང་བཏབ་ཟིན་ཏོ། །དེ་བས་ན་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་དང་དེའི་བག་ཆགས་དང་ཡང་འབྲེལ་པར་མ་གྲུབ་པས། དེ་ལོག་སྟེ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དུས་ན་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་མི་རིགས་ཏེ། འབྲེལ་པ་མེད་ན་གཅིག་ལོག་པས་གཞན་ཡང་ལྡོག་པར་ངེས་པ་མེད་དེ། བ་ལང་དང་རྟ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན། དངོས་པོ་གང་དང་གང་དཔྱད་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཕ་རོལ་དང་བདག་གི་ལྟ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དག་གིས་ཁས་བླངས་པ་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། ཁྱབ་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་དང༌། རྡུལ་དང༌། རགས་པ་དང། ཤེས་བྱ་དང༌། ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་གང་ལ་གཅིག་པུར་བ
Chinese
因为恒常一致的缘故。如果这是由错觉所知，那么这依赖于什么错觉呢？如果是以它的力量而生起，那么这也是其他的自在。例如，患有黄疸病的眼睛，明明没有，却能像看到海螺呈现金色的形状一样，同样，由于错觉习气的影响，即使没有，也想当然地认为黄色等形状是真实的。在这里，这也是依赖于错觉的习气。应该如何思考呢？如果是以从它产生的自性相关联，那么它本身就是缘起，因此会变成其他的自在。如果是习气果的自性与它的自性的特征相关联，那么就像错觉一样，变成其他的自在就难以避免了。这就像，例如，远处显得渺小，小显得大一样。对于那些执着于外境而变得不由自主的人，即使没有形状也会显现，这也已经回答了。因此，由于事物和另一事物没有成立为认识的对象，以及错觉的习气与蓝色等形状没有成立为关联，所以有些人说：唯识只是认识而已，由于恶习的搅动，蓝色等感觉的形状才会显现。那是对蓝色等的认识，而不是蓝色等的自性。它的进入是愚昧的，是外境蓝色等的心。这些说法也已经回答了。因此，蓝色等的形状与错觉及其习气也没有成立为关联。如果它消失了，即使在非常清净的时候，也不应该所有的形状都消失，因为如果没有关联，一个消失了，另一个也必然消失是不确定的，就像牛和马等一样。例如：无论分析什么事物，它和它都没有单一性。对于没有单一性的事物，也没有多样性。那些追随他人和我之见的人所承认的常、无常、周遍、另一、微尘、粗大、所知、能知等各自不同的事物，在任何一个单独的
English
Because of constant uniformity. If this is known by delusion, then what delusion does it depend on? If it arises by its power, then that too is another's control. For example, just as someone with eyes afflicted by jaundice sees the appearance of gold in a conch shell even though it is not there, similarly, due to the influence of the habit of delusion, even though it is not there, one naturally assumes that the appearance of yellow, etc., is real. Here too, this depends on the habit of delusion. How should one think about it? If it is related by the characteristic that arises from it, then it itself is dependently arisen, and therefore becomes subject to others' control. If the nature of the fruit of habit is related to the characteristic of its nature to delusion, then, like delusion, it becomes difficult to avoid becoming subject to others' control. This is like, for example, something far away appearing small, and something small appearing large. This has also answered those who, clinging to external objects, have become involuntarily minded, saying that even without form, it appears. Therefore, since things and other things have not been established as objects of cognition, and the habit of delusion and the appearance of blue, etc., have not been established as related, some say: Consciousness is only awareness; because it is disturbed by bad habits, only the appearance of blue, etc., arises. That is the cognition of blue, etc., not the nature of blue, etc. Its entry is ignorant, it is the mind of external blue, etc. These statements have also been answered. Therefore, since the appearance of blue, etc., has not been established as related to delusion and its habits, even when it disappears and is very pure, it is not reasonable for all appearances to disappear, because if there is no relationship, it is not certain that if one disappears, the other will also disappear, just like cows and horses, etc. For example: Whatever things are analyzed, there is no oneness in them. For things that do not have oneness, there is also no multiplicity. Those who follow the views of others and self acknowledge that permanent, impermanent, pervasive, other, atom, coarse, knowable, knower, etc., are different things, in any single
Tibetan
རྟགས་ན་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བརྟགས་པ་དེའི་ཚེ། བརྟག་པའི་ཁུར་ལྕི་བ་བཟོད་པ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །གང་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འཐད་པ་དེ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་དུ་མ་ནི་གཅིག་བསགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཅིག་མེད་ན་དེ་ཡང་མེད་དེ། ཤིང་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་གང་དང་གང་བརྟགས་པ། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་པ་མེད། །གང་ལ་གཅིག་པ་ཡོད་མིན་པ།། དེ་ལ་དུ་མའང་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞིགས་ན་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་བརྗོད་མེད་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་བཤད། །བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞིགས་ན་ནི། །གཞན་དབང་མེད་ཅིང་བརྟགས་པ་མེད། །གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་མེད་ན། །བློ་ཡིས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བརྟགས། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་རྣམ་རིག་མེད། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་ཀུན་གཞི་མེད། །རོ་མཚུངས་བྱས་པའི་རྟོག་གེ་པ། །ངན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་དག་བརྟགས། །མཚན་མ་དངོས་པོ་རྣམ་རིག་དང༌། །ཡིད་ཀྱི་གཡོ་བ་གང་ ཡིན་ལས། །ད་ཡི་སྲས་རྣམས་རབ་འདས་ནས། །དེ་དག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྤྱོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་བློ་གྲོས་དཀར་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་འདི་དེ་དང་དེར་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་དངོས་རྣམས་ངེས་བརྟགས་ནས། །ཡང་དག་ཏུ་ན་དངོས་དེ་མེད། །འདི་ལྟར་དེ་དག་གཅིག་པུ་དང༌། །དུ་མའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་དངོས་པོ་དོན་རྣམས་ལ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཉིད་མ་རིགས་ན། །དེ་བློ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ཡང༌། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་གཅིག་པུར་འགྱུར། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དོན་བསམས་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་འབྲལ། །དེ་བས་མཚན་ཉིད་སྟོང་པའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་པར་རབ་བཤད་ཅེས། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་གསལ་བར་འོས་པ་ཡིན། །ཞེའོ། དེ་ལྟར་རིགས་པ་དང་ལུང་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ན། དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་བརྒྱ་ཚལ་དུ་གཞིགས་ཏེ་གཅིག་པ་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པོ། །གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཆོས་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པའི་དཔེ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། མེ་ལོང་གི་ངོས་ལ་མིག་གི་འོད་ཟེར་ཕོག་ནས་སླར་ལོག་པས་རང་གི་བཞིན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་ཤིན་ཏུ་དང་བའི་གཟུགས་གཞན་ཞིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་དངོས་པོའི་ནུས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་
Chinese
如果那样去观察，在观察之时，连极微小的观察重负也无法忍受。凡是不应成为一体自性的事物，如果承认它是多体的自性，那是不合道理的。因为，多体是一体积累的特征。如果一体不存在，多体也不存在，就像没有树木等就没有森林等一样。因此，无论观察什么事物，在那个事物中都不存在一体。在什么事物中不存在一体，在那个事物中也不存在多体。如是说。在那个经中也说：如果以智慧去观察，本体是无法把握的。因此说它们是不可言说的，并且本体也是不存在的。如果以智慧去观察，就没有自在，也没有观察。如果已成立的事物存在或不存在，智慧又如何去观察呢？没有自性，也没有识。没有事物，也没有阿赖耶识。那些做出相同味道的论师恶人们观察这些。从相、事物、识，以及心的动摇中，达雅的儿子们完全超越，他们不作分别地行事。如是说。因此，具有白色智慧的人们在那个意义上反复地说：无论以何种方式确定地观察事物，实际上那个事物是不存在的。像这样，它们既不是一体的，也不是多体的自性。在各种事物意义中，如果一体不合理，那么，显现各种智慧的现象，又怎么会变成一体呢？无论如何思考事物，都会那样那样地分离。因此，因为特征是空性的缘故，所以才宣说没有自性。智者们所说的那样，是应该清楚明白的。如是说。这样，以具有理性和圣言的智慧去观察，所有事物都像百花园一样被观察，从而成立了远离一体和多体自性的论证。即使论证成立了，难道不是没有成立具备两种法相的例子吗？如果问为什么，那是因为眼睛的光芒照射在镜子的表面上又反射回来，因此能够看到自己的面容等。或者，因为在镜子等之中会出现非常清澈的其他形象。或者，因为事物的能力是不可思议的。
English
If one examines in that way, at the time of examination, even the slightest burden of examination cannot be endured. Whatever should not be of one nature, if it is admitted to be of multiple natures, that is unreasonable. Because multiplicity is the characteristic of accumulating oneness. If oneness does not exist, then multiplicity does not exist, just as without trees, there are no forests, etc. Therefore, whatever things are examined, there is no oneness in those things. In whatever there is no oneness, there is also no multiplicity. Thus it is said. In that very sutra it is also said: If examined by wisdom, the essence cannot be grasped. Therefore, it is said that they are inexpressible, and that the essence is also non-existent. If examined by wisdom, there is no independence and no examination. If established things exist or do not exist, how can wisdom examine them? There is no self-nature and no consciousness. There is no thing and no alaya. Those logicians, the evil ones, who make the same taste, examine these. From characteristics, things, consciousness, and whatever movement of the mind, the sons of Da transcend completely, and they act without discrimination. Thus it is said. Therefore, those with white intelligence repeatedly say in that sense: Whatever way things are definitely examined, in reality that thing does not exist. Like this, they are neither one nor of multiple natures. In the various meanings of things, if oneness is unreasonable, then how can the appearance of various wisdoms become one? However one thinks about things, they separate in that way. Therefore, because characteristics are empty, it is well explained that there is no self-nature. What the wise have said in that way should be clear. Thus it is said. Thus, if examined by wisdom that possesses reason and scripture, all things are observed like a hundred gardens, and thus the proof that is free from the nature of one and many is established. Even if the proof is established, is it not that an example possessing both qualities has not been established? If you ask why, it is because the rays of the eye strike the surface of the mirror and reflect back, so one can see one's own face and so on. Or, because a very clear other image appears in the mirror and so on. Or, because the power of things is inconceivable.