Tibetan
དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དེས་མངོན་པར་བསྒྲུབས་པའི་ ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མི་འཐད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གི་ཚོགས་མ་གྲུབ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་འདས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྱུར་ན་དེ་དང་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་དང་ཚོར་བ་དང་འདུ་ཤེས་དང་སེམས་པ་ལ་སོགས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་སོ། །ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དཔའ་བ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལན་བརྒྱར་དུམ་བུ་དུམ་བུར་བཤིག་ཟིན་པས་ཤི་ཟིན་པ་དེ་དག་ལ་བསྣན་མི་དགོས་སོ། །ཡང་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དང་དངོས་སུ་འམ་བརྒྱུད་པས་འབྲེལ་པ་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་དེ་མེད་པས་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་པས་གྲུབ་པར་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་དེ་དག་མེད་ན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་འདུས་མ་བྱས་མཐའ་དག་ཀྱང་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏེ། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་ལོ། །རྡུལ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཅན། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་གིས་དངོས་དང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་དེ་བརྩམས་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་མེད་ན་མེད་དོ། །གཟུགས་དང་རོ་དང་དྲི་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །འདེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་དེའི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ནའོ། །སྤྱི་དང་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་པ་དང༌། ས་ལ་སོགས་པ་ཕལ་ཆེར་བརྟེན་པ་དང་ཉེ་བར་བརྟེན་པ་དང་བཅས་པ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་དེ་དག་འདུ་བ་ཅན་དུ་འདོད་དོ། །དེ་བས་ན་འབྲེལ་པ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་འདུ་བ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྟག་པའི་དངོས་པོ་ནམ་མཁའ་དང༌། དུས་དང༌། ཕྱོགས་དང༌། བདག་དང༌། ཕྲ་རབ་དག་ཀྱང་བསལ་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པར་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དཔྱད་པའི་ཞར་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་རང་གི་སྡེ་པ་དང་གཞན་གྱིས་གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་བརྗོད་པ་དངོས་སུ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་གང་དག་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་འདོད་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཤེལ་སྒོང་དག་པ་ལྟ་བུ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་མི་འཛིན་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་དཔྱད་པ་།རྣམ་ཤེས་བེམས་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །བཟློག་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །བེམས་མིན་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་འདིའི་བདག་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་སྣང་བ་དང་མ་ཕྲད་པ། བདག་ཙམ་རིག་པ་ཙམ་ལ་གཞོལ་བ་ཁོ་ནར་ཟད་པས། །བདག་དང་ཐ་དད་པའི་དོན་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་དུ་མི་རུང་ངོ། །འདི་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ལ་རིག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱེད་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པས་ཏེ། རིག་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་འདི་ནི་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །གཅིག་པ་ཆ་མེད་རང་བཞིན་ལ། །གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་མི་འཐད་ཕྱིར། །དེ་ཡི་རང་གི་རིག་པ་ནི། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་མིན། །ཇི་སྐད་དུ་ཡུལ་རང་གི་རྣམ་པ་འཇོག་ནུས་པ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དེ་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོར་གཞག་པ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དེ་རིག་པ་པོ་ཉིད་དོ་ཞེས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པའི་ཚུལ་ལས་རྗོད་པ་ལྟ་བུར་རང་རིག་པ་ལ་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་འཐད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེད་བ་པོ་དང༌། བསྐྱེད་པའི་བྱ་བའི་ཚུལ་དུའམ། རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པ་པོ་དང༌། རིག་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་སྔ་ལོགས་ན་ནི་མེད་པས་ནུས་པ་མེད་ལ། ནུས་པའི་དུས་ན་ནི་སྐྱེད་པ་པོར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཡང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་སྟེ། བདག་ཉིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གསལ་བར་བྱེད་པ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གསལ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཤེས་པ་ཡི། །རང་བཞིན་ཡིན་པས་བདག་ཤེས་རུང༌། །དོན་གྱི་རང་བཞིན་གཞན་དག་ལ། །དེ་ཡིས་ཇི་ལྟར་ ཤེས་པར་འགྱུར། །དཔེར་ན་བདག་ཉིད་གསལ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལ་གསལ་བར་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རིག་པར་འདོད་དོ། །ཅི་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡུལ་སོ་སོར
Chinese
由於緊接的原因所證成的 意之識亦是不合理的自性。如是若六識之集合不成立，則識亦不應如實安立為已逝之意。如是若心無自性，則與彼相同之成事與樂為一，以及受、想、行等心所亦易知為無自性。非相應行諸法，亦已被於分別念勇猛之智者們百次粉碎，故不需再加於已死之彼等。又或色等彼等，以及直接或間接相關者，亦因彼無故，本來即未生。非能辨識之大種，謂以之為因而成立者，若彼等無，則亦無。虛空等一切無為法，亦已如前所示，彼等十八界，即明顯為無自性。具有二微等支分，謂彼等極微由實體且一續一而造作者，若彼無，則亦無。色、味、香等功德，亦多半是具有果之彼等自身。舉起等業之事物，亦僅是彼之業性本身。總與總之差別及差別亦有，以及地等大多是具有所依與近所依者，彼等亦是彼等之集合體。因此，由於無相關者之故，集合亦僅是無自性。常法之事物，虛空與時間與方位與我與微塵等亦已破除，先前已顯示為無自性。於分析色蘊之同時，與識蘊相同且具有者，亦已顯示為無自性。今當真實顯示自宗與他宗所說之二與非二之理。其中， 二之理者，謂凡認為所取與能取二者真實存在，且識如清淨之水晶球般，不執持對境之相。
English
The mind consciousness proven by the immediately preceding cause is also inherently unreasonable. If the collection of the six consciousnesses is not established in this way, then the consciousness should also not be truly established as the immediately preceding mind. In this way, if the mind becomes without inherent existence, then it is easy to know that things that are the same as it, being one with happiness, as well as mental factors such as feeling, perception, and thought, are also without inherent existence. Non-associated compositional factors have also been shattered hundreds of times by wise people who are brave in conceptualization, so there is no need to add to those that are already dead. Furthermore, those such as form, and those that are related directly or indirectly, are also unborn from the very beginning because they do not exist. It is also said that the great elements that are not cognitive are established by being caused by them, but if they do not exist, then they also do not exist. All unconditioned phenomena such as space have also been shown before, and those eighteen realms are clearly without inherent existence. Those who have parts such as two atoms, who believe that those atoms are created by substances and transmitted one by one, also do not exist if they do not exist. Qualities such as form, taste, and smell are mostly those of the fruits themselves. The objects of action such as lifting are also only the nature of their actions. Generality and the difference between generality and difference also exist, and most of the earth and so on are those that have a basis and a near basis, and they are also considered to be aggregates of them. Therefore, since there are no related things, aggregation is also only without inherent existence. Permanent things, space, time, direction, self, and atoms have also been eliminated, and it has already been shown that they are without inherent existence. In the course of analyzing the aggregates of form, it has also been shown that the aggregates of consciousness, which are the same and have the same characteristics, are also without inherent existence. Now we will actually show the way of speaking of two and non-two by one's own and other schools. Among them, The principle of duality is that those who believe that the apprehended and the apprehender both truly exist, and that consciousness is like a pure crystal ball, do not hold the appearance of objects.
Chinese
言说，以及对它们的分析。识从物质的自性中，彻底地逆转而生起，凡不是物质的自性，那就是此处的自性，是识。对此，暂且就二者之相而言，在无有形象的识的方面：识不与境的显现相遇，仅仅专注于自性、专注于觉性，仅此而已。因此，不能成为体验与自性相异之义的自性。将此安立为自证的自性，是因为其自性是本性光明的缘故。因为与车等无有觉性的自性相反。那是因为为了了知自己的体性，就像蓝色等一样，不依赖于其他的了知者。这个“不是无有觉性”的意义，就被称为自证。一体无分自性中，三的自性不合理，因此它的自证，不是能作和所作的事物。如所说，能够安立境自身之相，就是因，也就是所知；识安立为境的体性，就是所生，也就是能知。像这样从具有形象的识之方式来言说，对于自证来说是不合理的。因为从无分自性的识中，所生、能生和所生的作用方式，或者所知、能知和知的差别，都不能观察到三者的存在。像这样，在生起之前是没有的，所以没有能力。在有能力的时候，就像被认为是能生的体性一样，与它无别的被认为是所生的体性也完全成立，对自身作事是相违的。因此，不依赖于其他使之显现，而是自明的自性，就叫做识的自证。因此，此是识的自性，因此能知自性，对于其他的义的自性，它如何能知晓？例如，因为自身是光明的体性，所以对于使自己的体性光明，就像想要光明一样，识也是体验的自性，所以被认为是自证。如果识是各个
English
Speech, and the analysis of them. Consciousness arises completely reversed from the nature of matter. Whatever is not the nature of matter, that is the nature here, is consciousness. Regarding this, for the moment, in terms of the two aspects, in the aspect of consciousness without form: consciousness does not encounter the appearance of an object, it only focuses on self, only focuses on awareness, that's all. Therefore, it cannot become the nature of experiencing the meaning different from self. Establishing this as the nature of self-awareness is because its nature is naturally luminous. Because it is the opposite of the nature of things like chariots that have no awareness. That is because in order to know one's own essence, like blue etc., it does not depend on other knowers. This meaning of "not without awareness" is called self-awareness. In the one indivisible nature, the nature of three is not reasonable, therefore its self-awareness is not the object of action and agent. As it is said, that which can establish the appearance of the object itself is the cause, that is, the knowable; consciousness established as the nature of the object is the effect, that is, the knower. Like this, speaking from the manner of consciousness with form, it is not reasonable to establish it like that for self-awareness. Because from the consciousness of indivisible nature, the way of being produced, producer and the action of producing, or the difference between knowable, knower and knowledge, the existence of the three cannot be observed. Like this, before arising, it does not exist, so there is no ability. When there is ability, just like the essence that is considered to be the producer, the essence that is considered to be the produced, which is inseparable from it, is also completely established, and acting on oneself is contradictory. Therefore, not depending on others to make it appear, but the self-illuminating nature is called the self-awareness of consciousness. Therefore, this is the nature of consciousness, therefore it can know the self, how can it know the nature of other meanings? For example, because oneself is the nature of luminosity, so for making one's own nature luminous, just like wanting luminosity, consciousness is also the nature of experience, so it is considered self-awareness. If consciousness is each