Tibetan
ང༌། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དང་མཐུན་པ་ཡིན་ནོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཕྱི་རོལ་གཟུགས་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་གི་སེམས་ནི་ཕྱི་རོལ་སྣང༌། །ཞེས་བསྟན་པ་འདི་ཡང་ལེགས་པར་བཤད་པ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །བློའི་མཐུ་མི་ཆུང་བ་དང་ལྷག་པར་མངོན་དུ་བརྩོན་པ་དག་གིས་ཀྱང་སེམས་དེ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་བརྟགས་ན། དོན་དམ་པར་སྙིང་པོ་མི་མཐོང་བས། ཡང་དག་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དངོས་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །ཚུལ་འདིར་བརྟེན་ནས་དེ་ལ་ཡང༌། །ཤིན་ཏུ་བདག་མེད་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་འདོད་པ་བདག་དང་བདག་གི་དཔེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཚེགས་མེད་པ་ཁོ་ནར་རྟོགས་སོ། །ཚུལ་འདི་ནི་རང་འབྱུང་བ་མེད་པས་སེམས་དེ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། མཐའ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དབུ་མའི་ལམ་འདི་རྟོགས་ན། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ ལས་འདས་པའི་ལེའུ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་གཞན་ཡང་ཁམས་གསུམ་པ་ནི་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་ཏེ། དུས་གསུམ་ཡང་སེམས་དང་མཚུངས་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་དེ་ཡང་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་འདི་ལེགས་པར་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་མཐའ་དང་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབུས་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པའོ། །ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་ཀྱང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་སྙིང་པོ་སྟེ། སེམས་ཙམ་དུ་བས་པ་རྫས་མ་མཆིས་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་རྩ་བ་མ་མཆིས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། སེམས་ཙམ་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །ཕྱི་རོལ་དོན་ལ་མི་རྟོག་གོ །ཡང་དག་དམིགས་པར་གནས་ནས་སུ། །སེམས་ཙམ་ལས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བཟླ། །སེམས་ཙམ་ལས་ནི་བཟླས་ནས་ཀྱང༌། །སྣང་བ་མེད་ལས་ཤིན་ཏུ་བཟླ། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཡིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་མཐོང༌། །འཇུག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་ཅིང་ཞི། །སྨོན་ལམ་དག་གིས་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཡེ་ཤེས་དམ་པ་བདག་མེད་པ། །སྣང་བ་མེད་ལ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང༌། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་རྣམ་ལོག་དང། །རྒྱུ་ཡང་ངེས་པར་བཀག་པ་དང༌། །སེམས་ཙམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་དག་བསྟན་ཏོ། །དངོས་པོ་རྣམས་
Chinese
我，与《解深密经》等所出的一切相符。如《楞伽经》云：“外境之色非有，自心乃外境显现。”我认为此说亦非善说。智慧之力不小，且尤为精进者，若亦以一与多之自性而观察彼心，则于胜义中不见其精要，故非是真实之想。是故，依于唯心，当知外境无实。依于此理，于彼亦当知极无我。依于唯心之理，从与相似者相合之心外，所欲之我与我所之喻，所取与能取等，无有自性，唯是毫不费力即可了悟。此理虽已了知心无自性，因其无有自生，然若了悟此断除一切边之中道，则因离一与多之自性，故极易了知其无自性。是故，于《出世间品》中云：“诸佛子，又三界乃唯心所现，三时亦与心相同。彼心亦无边无中而通达。”此说即是善说，因其无有生灭之边，亦无住之体性的中故，是为无边无中。于《正法集经》中亦云：“世尊，一切法皆是遍计所执之体性，唯心所现，无有实物，如幻术般无有根本。”《楞伽经》中亦云：“依于唯心，不分别外境。安住于真实之境，亦极力遮止唯心。从唯心中遮止后，亦极力遮止无相。安住于无相之瑜伽士，彼见大乘。入定自然成就且寂静，以诸愿而清净。殊胜智慧无我，于无相中不见。”又云：“因与缘乃颠倒，因亦定遮止，唯心之安立，即是清净宣说无生。事物
English
I, it is in accordance with all that comes from the Sutra Unraveling the Intentions and others. As the Lankavatara Sutra says: "External forms do not exist; one's own mind appears as the external world." I think that this statement is not well explained. Even those whose power of intelligence is not small and who are especially diligent in practice, if they examine that mind as being of one or many natures, they will not see its essence in the ultimate sense, so it is not a true understanding. Therefore, by relying on mind-only, one should realize that external objects are unreal. By relying on this method, one should also realize the extreme absence of self in it. By relying on the method of mind-only, one effortlessly realizes that what is desired outside of the mind, which is associated with similarities, such as the example of self and what belongs to self, the apprehended and the apprehender, etc., are without inherent existence. Although this method makes it possible to realize that the mind is without inherent existence because it does not arise from itself, if one realizes this Middle Way that abandons all extremes, then because it is free from the nature of one and many, it is very easy to realize that it is without inherent existence. Therefore, in the chapter on transcendence of the world, it says: "O sons of the Victorious Ones, furthermore, the three realms are realized as being only mind, and the three times are also realized as being the same as mind. That mind is also understood to be without beginning or end." This statement is well explained, because it is without beginning or end, since there is no beginning of birth and death, nor a middle of the nature of abiding. The Sutra of the Collection of True Dharmas also says: "Bhagavan, all dharmas are the essence of what is imputed, appearing as mind-only, without any real substance, like an illusion without a root." The Lankavatara Sutra also says: "Relying on mind-only, one does not conceptualize external objects. Abiding in the true object, one also strongly rejects mind-only. Having rejected mind-only, one also strongly rejects the absence of appearance. The yogi who abides in the absence of appearance sees the Great Vehicle. Entering into it is spontaneously accomplished and peaceful, purified by aspirations. Supreme wisdom, without self, is not seen in the absence of appearance." Again, it says: "Cause and condition are reversed, and cause is also definitely prevented, and the establishment of mind-only is clearly taught as unborn. Things
Tibetan
ཀྱི་ཕྱི་དངོས་མེད། །སེམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཟུང་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་ཕྱིར། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡང་གསུངས་པ། འདི་ལ་སྐྱེ་བ་ཅི་ཡང་མེད། །འགག་པར་འགྱུར་བ་ཅི་ཡང་མེད། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དག །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནའོ། །འབྱུང་བ་ཚེ་ལ་སོགས་བཤད་པ། །རྣམ་པར་ཤེས་སུ་ཡང་དག་འདུ། །དེ་ཤེས་པས་ནི་འབྲལ་འགྱུར་ན། །ལོག་པར་རྣམ་བརྟགས་མ་ཡིན་ནམ།། ཞེའོ། །ཚུལ་གཉིས་ཤིང་རྟ་ཞོན་ནས་སུ། །རིག་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་འཇུ་བྱེད་པ། །དེ་དག་དེ་ཕྱིར་ཇི་བཞིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཉིད་ཐོབ། །དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་འཇུག་པ་རྣམས། ཚུལ་གཉིས་བརྗོད་པས་བསྡུས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་གཤེགས་ ཤིང་རྗེས་སུ་གཤེགས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོས་དངོས་པོ་མཐའ་དག་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དེ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ལ་ཞོན་པ་དག་ཁ་བསྡམས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་ལེགས་པར་བཟུང་བ་བཞིན་དུ་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་འཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དེ་མདོར་བསྟན་པ་ནི་འདི་སྙེད་དེ། ཆོས་ལྔ་དག་དང་རང་བཞིན་གསུམ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཉིད་དང༌། །བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་ནི། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་འདུས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ། །ཚུལ་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་ནི་རྣམ་འདོར་དང༌། ཁྱབ་འཇུག་དང་མིག་མི་བཟང་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་མང་དུ་བཤད་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ཅི་ཡོད་དམ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་གསང་བ་ལས་བསྟན་པ། རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་དག །འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་གྲོལ་པ་ཡིན། །བླང་དང་དོར་བ་མེད་ཅེས་རབ་བརྟགས་པ། །ཚངས་པ་མྱ་ངན་མེད་པར་རྟག་གནས་བྱོས། །ཤེའོ། །ཞག་ལྔ་པ་ནས་འབྱུང་བ། མིང་ཙམ་ལས་ནི་རབ་འདས་ཤིང༌། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་སྤངས་པ། །དབྱུང་དང་བསྡུ་ལས་ངེས་གྲོལ་བ། །དེ་ནི་ནོར་ལྷའི་བུ་ཞེས་བྱ། །དངོས་ལ་དངོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །དངོས་མེད་ལ་ཡང་དངོས་ཉིད་མིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་རྣམ་གྲོལ་བར། །གང་དེ་ཤེས་དེ་རིག་བྱེ་རིག །ཅེའོ། །ཞི་བའི་མཛེས་སྦྱར་ལས་བྱུང་བ། །བུ་གཅིག་ཚངས་པ་མཆོག་ཏུ་བདེན། །རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་མུ་མཐའ་ཡས། །འབའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་སྨྲ་བ། །དེ་ཡང་ཞིག་བར་རབ་ཏུ་བརྗོད། །ཅེའོ། །ཕ་དང་བུའི་སྦྱོར་བ་ལས་བརྗོད་དོ། །དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སེར་སྐྱས
Chinese
外境无实有，心亦全然不可取。为舍弃一切见，是无生之体性。如是说。此处亦说，此中无有任何生，亦无任何灭。生与灭，唯是了知。说生等诸法，完全包含于识中。若以知而能分离彼，岂非颠倒分别耶？如是说。谁人乘于二种法之车，执持智慧之缰绳，彼等因此如实地，获得大乘之体性。以事物之力而入于随念者，以宣说二种法而摄持。如来等逝去，并随逝去之大乘，通达一切事物皆无自性。如乘于大车者，如善持系缚之缰绳般，真实获得具意义之大乘。于《楞伽经》中，简略开示以二种法摄持之大乘，即此等：五法及三种自性，八识以及二无我之事物，一切大乘皆摄于此。如是说。此二种法，由遍入、眼不贤等宣说多种。此大乘有何差别耶？如是，于甘露滴秘密中开示：唯识常时极清净，如是佛陀常解脱。断除取舍之分别，梵天常住无忧处。如是说。于五次第中出现：超越名言，舍弃有与非有，从提取与收集之中决定解脱，彼名为财神之子。有中无有自性，非有中亦无有自性。于有与非有中解脱，谁知彼，彼即是智慧之差别。如是说。于寂静之美饰中出现：独子梵天最为真实，智慧自在无边际，唯说有者，彼亦被说为坏灭。如是说。从父与子之结合中宣说。大仙人迦毗罗。
English
External objects are unreal, and the mind is also completely unattainable. Because of abandoning all views, it is the nature of unborn. Thus it is said. Here it is also said: In this, there is no birth whatsoever, nor is there any cessation. Birth and cessation are only knowing. The arising of life and so on are completely contained in consciousness. If it can be separated by knowing, isn't it a reversed distinction? Thus it is said. Whoever rides the chariot of the two modes, holding the reins of wisdom, they therefore, as they are, obtain the nature of the Great Vehicle. Those who enter into following after entering by the power of things, are gathered by stating the two modes. The Tathagatas depart, and the Great Vehicle that follows after the departure, understands that all things are without self-nature. Like those who ride in a great chariot, like holding the reins of restraint well, they truly obtain the Great Vehicle that has meaning. In the Lankavatara Sutra, the Great Vehicle, which is summarized by the two modes, is briefly shown as follows: the five dharmas and the three self-natures, the eight consciousnesses and the objects of the two selflessnesses, all the Great Vehicle is contained in this. Thus it appears. These two modes are explained in many ways by All-pervading, Not-good-eyes, and so on. What is the difference in this Great Vehicle? Thus, it is shown in the secret of the nectar drops: Only consciousness is always extremely pure, thus the Buddha is always liberated. It is speculated that there is no taking and abandoning, Brahma always dwells in the place without sorrow. Thus it is said. It appears from the fifth stage: It has transcended mere names, abandoned existence and non-existence, and is definitely liberated from extraction and collection. That is called the son of the wealth god. There is no self-nature in existence, and there is no self-nature in non-existence either. Liberated from existence and non-existence, whoever knows that, that is the difference of wisdom. Thus it is said. It appears from the peaceful adornment: The only son Brahma is the most true, the power of wisdom is limitless, only speaking of what exists, that is also said to be destroyed. Thus it is said. It is spoken from the union of father and son. The great sage Kapila.