Chinese
如果有人问：就像执著于幻觉，以及承认有知觉是常恒的等等。如果是这样，那也不对，因为这些是逐渐产生的。不依赖于因，以及常时存在的因和自性，与逐渐产生相违背。因此，因为对事物等进行分别，所以可以推断出，今生最初出现的事物也是从习惯于相似的习气中产生的。如同众生从小到大，以小、中、大等差别而各不相同，是从习惯的力量中产生，如同对事物等进行分别一样。因此，可以成立无始的轮回。通过这个，也已经说明了对未来轮回的推断。就像这样，对于没有脱离贪欲的临终心识，因为与执著于我和我所的颠倒习气相关联，所以能够被其他心识所连接。因为那与之前的生起的心识相似，所以论证很明显。因此，常断的见解等，长久地存在于这部论典中。转化和随顺，就像种子、苗芽、嫩枝等一样。胜义谛中，根本没有常恒和断灭的情况。因为这两者依赖于事物，如果事物存在，那么它们就在背后存在。依靠世俗谛，如果前一个刹那消失，那么其他刹那就会产生，因此事物没有开始和结束。因为与外道所希望的相似，所以这两者不会变得非常真实。这里说到：如果存在，事物就会变成常恒；如果不存在，就一定会变成断灭。因为事物存在与否都会变化，所以不承认事物。因为事物是自然产生的，所以不会变成断灭。因为事物会变化，所以不会变成常恒。因为那些依赖于菩提，所以不会承认在意义上不存在。不做不符合人心的事情，那些怎么会认为不存在呢？经《宝云经》中也说：如何菩萨才是精通大乘呢？就是菩萨对一切学处都学习，学习也不执著，对学处之道也不执著，所学之法也不执著，因为那个因和那个缘故。
English
If someone asks: It's like clinging to illusions, and admitting that having consciousness is permanent, and so on. If that's the case, then it's not right, because these arise gradually. Causes that don't depend on causes, and causes and natures that are always present, contradict gradual arising. Therefore, because of discriminating about things and so on, it can be inferred that the things that first appear in this life also arise from the habitual imprints of being accustomed to similarity. Just as beings from small to large, are different from each other with differences such as small, medium, and large, arise from the power of habit, just like discriminating about things and so on. Therefore, the beginningless samsara can be established. Through this, the inference of future samsara has also been explained. Just like this, for the dying mind that has not separated from desire, because it is related to the reversed habitual imprints of clinging to self and what belongs to self, it can be connected by other minds. Because that is similar to the previously arisen mind, the proof is clear. Therefore, views of permanence and annihilation, etc., exist for a long time in this treatise. Transformation and accordance, are like seeds, sprouts, shoots, etc. In ultimate truth, there is absolutely no case of permanence and annihilation. Because these two depend on things, if things exist, then they exist behind them. Relying on conventional truth, if the previous moment disappears, then other moments will arise, therefore things have no beginning and end. Because it is similar to what the outsiders desire, these two will not become very real. Here it says: If it exists, things will become permanent; if it doesn't exist, it will definitely become annihilated. Because things change whether they exist or not, therefore things are not acknowledged. Because things arise naturally, therefore it will not become annihilated. Because things change, therefore it will not become permanent. Because those rely on Bodhi, therefore they will not admit that they do not exist in meaning. Not doing things that do not conform to people's hearts, how can those think that they do not exist? It is also said in the 《Ratnamegha Sutra》: How is a Bodhisattva proficient in the Mahayana? That is, the Bodhisattva also studies all the trainings, and does not cling to the study, and does not cling to the path of the training, and does not cling to what is being studied, because of that cause and that condition.
Tibetan
དང་གཞི་དེས་ཆད་པར་ལྟ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། །རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་རྟོག །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ ལ་རྣམ་པར་རྟོག་སྟེ། དེ་གཟུགས་ལ་རྟོག་པ་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས། ཀུན་འབྱུང་བ་མི་དམིགས། འགག་པ་མི་དམིགས་སོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་མི་དམིགས། ཀུན་འབྱུང་བ་མི་དམིགས། འགག་པ་མི་དམིགས་སོ། །དེ་ཡང་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡང་གཞུང་འདི་ལ་སླ་བ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར། ཆོས་ལ་བདག་མེད་མཁས་པ་ནི། །རང་བཞིན་མེད་པ་གོམས་བྱས་པས། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །ཉོན་མོངས་སྒྲིམ་པ་མེད་པར་སྤོང༌། །ཟླ་བའི་སྒྲོན་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་འདི་སྐད་དུ། དེས་གང་ཆགས་པ་དང༌། གང་ལ་ཆགས་པ་དང༌། གང་གིས་ཆགས་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །འདིར་ཡང་གསུངས་པ། དངོས་པོར་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་མི་བཟད་འབྱུང༌། །ལྟ་བ་མ་རུངས་ཡོངས་སུ་འཛིན། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྩོད་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་མེད་ཉོན་མོངས་མི་འབྱུང་སྟེ། །དེ་བས་དེ་ནི་ཡོངས་ཤེས་ན། །ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སུ་འབྱུང༌། །གང་གིས་དེ་ཤེས་འགྱུར་ཞེ་ན། །རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་མཐོང་བས་ཏེ། །བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་མ་སྐྱེས་ཞེས། །ཡང་དག་མཁྱེན་པ་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཤེའོ། །གཞན་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་ལ་གང་མི་འཐད་དོ་ཞེས་རྒོལ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལས་དང༌། སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་གང་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་ནི་གང་ཡིན། ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་ནི་གང་ཡིན། མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་དང༌། གཉེན་པོ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཤིན་ཏུ་ཉམས་སུ་ལེན་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་གནས་འབྱུང་བ་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་འབྱུང་བ་དང༌། དངོས་གང་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་པ། །དེ་ནི་དེ་འདྲའི་རྟགས་སེམས་ཀྱི། །རྒྱུ་ཡིན་དེ་ལས་དེ་ལྟའི་དངོས། །དེ་བས་དེས
Chinese
并且说，不应以其为断见。 此外，在那部经中还说： 种姓之子，菩萨以正确的智慧来辨别色，感受，思想，行和意识。当他辨别色时，他不会看到色的生起，不会看到其来源，也不会看到其止息。 感受，思想，行和意识的生起不可见，其来源不可见，其止息也不可见。 这也是通过以胜义谛的方式思考无生之智慧来实现的，而不是以世俗谛的自性来实现的。 这就是所要完全展示的。 解脱在这部经中也很容易获得。 就像这样： 智者对法无我， 习惯于无自性， 从颠倒中产生的， 毫不费力地舍弃烦恼。 在《月灯三昧》中这样说： 因此，他对所贪执之物、所贪执之处以及贪执之法，都无法如实地见到。 这里也说： 如果承认有实物， 就会产生难以忍受的贪婪和仇恨。 完全持有邪见， 由此产生争论。 这是所有观点的根源， 没有它，烦恼就不会产生。 因此，如果完全了解它， 观点和烦恼就会完全产生。 如果有人问，谁能知道它呢？ 那就是通过看到缘起。 证悟者说，依赖而生即为不生。 知晓。 此外，对于驳斥无自性的观点，什么是烦恼？ 什么是业和生的遍行烦恼？ 什么是清净？ 什么是业和果之间的联系？ 什么是推论？ 以及什么是可以推论的名称等等？ 无明和行等存在的支分，其因和果的实体是什么？ 通过修习对治，非常认真地接受与烦恼不相容的状态的出现，以及善与不善之业的异熟，可爱与不可爱之事的出现，以及任何如实的事物， 那是那样的征兆之心的， 原因是，从那之中产生那样的事物， 因此，通过它
English
And it is said that it should not be regarded as annihilationism. Furthermore, in that very text, it is said: Son of good family, the Bodhisattva discerns form, feeling, thought, formations, and consciousness with correct wisdom. When he discerns form, he does not see the arising of form, he does not see its source, and he does not see its cessation. The arising of feeling, thought, formations, and consciousness is not seen, their source is not seen, and their cessation is not seen. This is also accomplished through the wisdom that contemplates the absence of arising in the ultimate sense, but not in the nature of conventional truth. This is what is to be fully shown. Liberation is also easily attained in this scripture. Like this: The wise who are selfless in Dharma, By habituating to selflessness, From what arises from perversion, Abandon afflictions without effort. In the Samadhi of the Moon Lamp, it says this: Therefore, he does not truly see what is clung to, where it is clung to, and the Dharma by which it is clung to. Here it is also said: If one admits that there are things, Intolerable greed and hatred will arise. Completely holding wrong views, From that arises dispute. That is the root of all views, Without it, afflictions do not arise. Therefore, if that is fully known, Views and afflictions will fully arise. If someone asks, who will know that? It is by seeing dependent arising. The Supreme Knower said that what arises dependently is unborn. Know. Furthermore, regarding the objection to the mode of selflessness, what are the afflictions? What are the pervasive afflictions of karma and birth? What is purification? What is the connection between karma and its result? What is inference? And what are the names of what is to be inferred, and so on? What are the entities of cause and effect of the limbs of existence, such as ignorance and formations? By practicing the antidote, by taking very seriously the arising of states incompatible with afflictions, and the ripening of virtuous and non-virtuous actions, the arising of pleasant and unpleasant things, and whatever is truly as it is, That is the cause of such a sign-mind, From that arises such a thing, Therefore, through it