Tibetan
་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། གདགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་དེ་ལྟ་བུར་བྱས་པའི་བརྡ་དག་གིས་ཐ་སྙད་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ན་དེའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་པ་དང་ཅིའི་ཕྱིར་འགལ་ཏེ། འདི་སྐད་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་རྒྱུར་བྱས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཇི་སྙེད་པ་དང༌། ཡི་གེ་དང་སྐད་དང་བརྡ་བསྟན་པ་དག་གོ །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན་ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་མྱོང་བར་བྱ་བ་དང༌། མྱོང་བའི་ངོ་བོའི་ཚུལ་འདིར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་དགོངས་པ་སྟེ། བྱེད་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པའི་དོན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་པས་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་ལས་མི་འདའོ། །དེའི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུང་ལས་བྱུང་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་བསྡུ་སྟེ། དེ་ནི་ཡིད་ཀྱི་དང་ངག་གིའོ། །དཔེར་ན་ཡིད་ཀྱིས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཆོས་མངོན་པར་བཤད་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ལན་བཏབ་པར་དེ་དང་དེ་དག་ནས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་སྤྲོས་པའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ནི་སེམས་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཀུན་རྫོབ་འདི་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་མི་རུང་སྟེ། ཤིང་རྟ་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་བཏགས་པ་བཞིན་མ་ཡིན་ནམ། སྐྱོབ་པས་ཀྱང༌། །དཔེར་ན་ཡན་ལག་ཚོགས་རྣམས་ལ། །ཤིང་རྟ་ཞེས་ནི་བྱ་བར་འདོད། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་རྒྱུར་བྱས་ནས། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་སེམས་ཅན་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འདི་ལ་ཡང༌། བརྟག་པ་མ་བྱས་ཉམས་དགའ་བའང༌། །བདག་རྒྱུ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ། །བརྟེན་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཡི། ། འབྲས་བུ་དེ་འདྲ་འབྱུང་བ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་མེད་ན། །རུང་མིན་ཞེས་པའང་ལེགས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་འདི་ཡི་ཉེར་ལེན་པ། །ཡང་དག་ཡིན་ན་དེ་སྨྲོས་ཤིག །དེ་ནི་བ
Chinese
清净的世俗谛，安立等这样的名言，以如是作的术语来安立名言时，为何与作事相违呢？如是说：何为缘起法，即说彼为空性，彼为作因之安立，彼即中道也。如是说。圣者慧无尽所说：何为世俗谛？即世间所有名言，文字、语言和表示等。何为胜义谛？心之行境亦无，何况文字？所说之义是：有情和器之自性的世间所应经历，经历之体性的方式，在此认为是世间的名言，因为是受持作的建立的缘故。不是所说之体性，因为是以文字等所说之故。所有之意是指显示无余之义，因此，无分别智所证悟的自性色等，以及乐等，不会超出世俗谛的范围。由于与其相连，文字等也应加上。因此，应包括经中所出和世间，即意和语。例如，以意为帝释天宣说阿毗达磨，以及以意回答偈颂，如是等等。因此，显示了远离一切戏论之集合的胜义谛，甚至没有心的行境。此世俗谛不能无因，不是像车和有情等安立一样吗？救护者也说：例如支分集合，名为车。如是，以蕴为因，世俗中说为有情。如是说。如果那样，对于此，未经观察也欢喜，依靠我因前前，后后之果如是生。因此，如果世俗无因，说不容许也不好。如果此之近取因，是真实，则说之。彼是
English
The pure conventional truth, when establishing terms such as 'establishment' with such terminology, why does it contradict the act of doing? As it is said: Whatever arises dependently, that is said to be emptiness. That is the establishment made as a cause, that itself is the Middle Way. As it is said. From what was taught by the noble Inexhaustible Intelligence: What is conventional truth? It is all the terms of the world, letters, languages, and indications. What is ultimate truth? What does it matter about letters when there is no activity of the mind? The meaning of what was said is this: The world of beings and containers that should be experienced, and the way of experiencing its nature, is here considered a conventional term of the world, because it is holding the establishment of the act. It is not the nature of what is said, because it is said by letters and so on. The meaning of 'as many as' is shown to be the meaning of 'without remainder', therefore, the nature of form and so on, and happiness and so on, which are realized by non-conceptual wisdom, do not go beyond the scope of conventional truth. Because of its connection, letters and so on should also be added. Therefore, what comes from the scriptures and the worldly should also be included, that is, of mind and speech. For example, explaining the Dharma to Indra with the mind, and answering verses with the mind, and so on. Therefore, it is shown that in the ultimate truth, which is free from all collections of proliferation, there is not even the activity of the mind. This conventional truth cannot be without a cause, is it not like the establishment of a chariot and beings and so on? The protector also said: For example, the collection of limbs, is called a chariot. Likewise, having made the aggregates the cause, in the conventional, it is said to be a being. As it is said. If that is the case, then for this too, it is pleasing without examination, relying on the former cause of self, the latter result arises in that way. Therefore, if the conventional is without cause, saying it is not permissible is not good either. If the immediate cause of this is true, then speak of it. That is
Tibetan
ཤད་ཟིན་ཏེ། བརྟག་མི་བཟོད་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་སྟེ། གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྒྲ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཡང་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པའི་རང་གི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ན་རྒྱུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དཔྱད་ན་གང་གི་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་དེ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པས་སྨྲོས་ཤིག ། ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཆོས་ཉིད་འདི་ལས་མི་འདའ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་དང་ཉེ་བར་སྦྱར་བར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འདིར་ཡང་གསུངས་པ། ཡི་གེ་གཅིག་སྔགས་གང་ཡང་མེད། །ཡི་གེ་མང་པོ་གཞན་ཡང་མེད། །ཡི་གེ་འགགས་པ་རྣམས་མིན་ལ། །བརྟེན་ནས་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་རང་གི་ཡན་ལག་ལས། །སྨན་ནི་གུད་ན་མི་སྣང་ངོ༌། །སྒྱུ་མའི་གླང་པོ་སྣང་བ་དེ། །དེ་དག་ལས་མིན་གཞན་ཡང་མིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ། །ཡོད་དམ་མེད་པར་སུ་ཞིག་འདོད། །དེ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ཡི། །མིག་གི་རྣམ་ཤེས་བྱུང་བ་ལྟར། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་དབང་འཕགས་པ། །ལེན་བཅས་སྲིད་ལས་འབྱུང་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གཟུགས་འབྱུང་བ། །ཡོད་དམ་མེད་པར་སུ་ཞིག་འདོད། །དེ་ལྟར་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ཀུན། །ཐ་སྙད་ཀྱིས་ནི་གདགས་པ་སྟེ། །འདི་ལྟར་འགོག་ལ་སོགས་པ་ཡི། །ཆོས་ཀུན་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་སྔགས་དེ་སྔགས་མིན་དང༌། །ཇི་ལྟར་སྨན་ཡང་སྨན་མིན་ལ། །དེ་ལྟར་བརྟེན་ནས་གསུངས་པ་སྟེ། །གཉིས་ཀ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན། འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་འཕགས་པ་དང་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་དང་མི་འགལ་བ་ཇི་ལྟར་སྦྱར་ཞེ་ན། ཀླན་ཀ་འདི་ནི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ནི། །རིག་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་འབྲང་བར། གཞན་དག་འདོད་པ་སེལ་བར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་གནས་མེད་དོ། །ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་ཅེས། །ཁས་མི་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལ་ནན་ཏན་ལྡན་པས་ཀྱང༌། །ཅིར་ཡང་ཀླན་ཀ་བྱ་མི་ནུས། །བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་ནས་བཟུང་སྟེ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་མྱོང་བ་གང་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ན་ཡིད་དུ་འོང་བའི་རང་བཞིན་ལ་ནི་ཁོ་བོས་བཀག་པ་མེད་དེ། ཡང་དག་པར་ན
Chinese
已经说完了。不可思议且能起作用的事物本身，被称为真实的名言，就像人等等一样，不仅仅是声音。像那样的事物，如果以言说的方式进行考察，依靠不可思议的自身原因而产生，怎么会没有原因呢？如果以智慧和知识进行考察，具有何种原因的自性，请有智慧的人说说。车等等也同样不会超出这个规律，已经说过要与一切事物紧密结合了。这里也说了：一个字也没有咒语（藏文：ཡི་གེ་གཅིག་སྔགས་གང་ཡང་མེད།，梵文天城体：नैकाक्षरोऽस्ति मन्त्रो，梵文罗马拟音：naikākṣaro 'sti mantraḥ，汉语字面意思：非一字有咒），许多字也没有其他的，字消失了也不是，依靠它就是没有。同样，从自己的肢体上，药物也不会单独显现。幻化的象显现，不是从那些产生，也不是从其他的产生。缘起的事物，谁会认为是有还是没有呢？就像以它为目标，眼识产生一样。业和烦恼的力量强大，与取一同从有中产生，同样色产生，谁会认为是有还是没有呢？像这样，有的支分全部，都是以名言来安立的，像这样，考虑到灭等等，一切法都是这样说的。就像咒语不是咒语一样，就像药物也不是药物一样，像这样依靠而说，两者都不会成立。如果一切法都是无自性的，那么整个世界都会像虚空中的花朵一样。因此，由于没有见、闻、分别和辨识等等，如何将安立圣者和非圣者的名言等等与成立的边见不相违背地结合起来呢？这个责难是没有意义的，因为一切事物的自性，是跟随智慧之路的，遣除其他人的意愿，因此没有争论的余地。对于不承认有、无、有无的人，即使以坚定的态度，也无法进行任何责难。从孩童时期开始，直到遍知智慧之间，对于未经考察的唯一体验中令人满意的自性，我并没有阻碍，而是真实地
English
It has been said. The very thing that is beyond examination and capable of functioning is called the true conventional truth, and it is not merely a sound, like a person, etc. If such a thing is examined in terms of expression, how can it be without a cause if it arises relying on its own cause, which is beyond examination? If examined with wisdom and knowledge, what is the nature of the cause, let the wise speak. It has already been said that even a chariot, etc., does not go beyond this law, and that it should be closely connected with everything. Here it is also said: There is no mantra in a single letter (Tibetan: ཡི་གེ་གཅིག་སྔགས་གང་ཡང་མེད།, Sanskrit Devanagari: नैकाक्षरोऽस्ति मन्त्रो, Sanskrit Romanization: naikākṣaro 'sti mantraḥ, Literal Chinese meaning: Not one letter has a mantra), nor are there many other letters, nor are the letters that have ceased, it is non-existent because of dependence. Likewise, medicine is not visible separately from its own limbs. The illusory elephant that appears is not from those, nor from others. Who would think that dependent arising is existent or non-existent? Just as visual consciousness arises by focusing on it. The power of karma and afflictions is supreme, arising from existence together with grasping, and likewise the arising of form, who would think it is existent or non-existent? Thus, all the limbs of existence are designated by name, and in this way, all phenomena such as cessation are spoken of with consideration. Just as a mantra is not a mantra, just as medicine is not medicine, thus it is spoken of dependently, and neither will be established. If all phenomena are devoid of inherent existence, then the entire world will become like flowers in the sky. Therefore, since there is no seeing, hearing, distinguishing, or discerning, etc., how can the establishment of terms such as noble and non-noble be reconciled without contradicting the established extremes? This objection is not meaningful, because the nature of all things follows the path of knowledge, dispelling the desires of others, therefore there is no ground for argument. For those who do not accept existence, non-existence, or both, no accusation can be made, even with diligence. From the state of childhood until the wisdom of omniscience, I have not prevented the pleasing nature of the one unexamined experience, but truly