Tibetan
་པ་འདི་མེད་པས། དེར་ནི་བདག་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བརྒྱ་ཞིག་ལ་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ཀྱི་ང་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་འགྱུར་བས་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ང་ལ་ཚད་མ་ཡིས། །གྲུབ་ན་གཏན་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །གྲུབ་དེ་ཁྱོད་ལའང་ཁྱབ། ཚད་མས་གྲུབ་པ་ནི་སུ་ལའང་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་འདི་ཁྱོད་ཁོ་ན་ལ་ཉེས་པ་ཡིན་གྱི། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ང་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས། །མཁས་ཁྱོད་ཅི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཀྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་གཏན་ཚིགས་ཚད་མས་མ་གྲུབ་བོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་དེ་ནི་བཟང་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་རེས་འགའ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ་བཤད་པ། ཡོད་མེད་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་ཟིན་པ་ཡང་མི་སྐྱེ་བས་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་དགག་པ་ནི་རུང་ན། མེད་པ་སྐྱེ་བ་ གོ་ཇི་ལྟར་དགག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་འདི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ཅི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་དམ་ནུས་པར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལུས་འཛིན་པར་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡང་མེད་དེ། དུས་སྔར་འབྱུང་བ་ཅན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་ན། མེད་པ་འདིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལ་འདི་ལྟར་བྱེ་བྲག་གི་ངོ་བོ་དང་ལྡན་པའི་ལུས་འཛིན་པ་ལ་ནི་གང་གི་ཕྱིར། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་འདི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནུས་པར་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟག་ཏུ་མེད་དོ། །ཇི་སྟེ་ཕ་རོལ་པོ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་ལ་བརྟེན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་ན་འོན་ཀྱང་ཇི་སྟེ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་ནམ་མཁའི་ཨུཏྤལ་སོགས་པ་དང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། མེད་པ་ལ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པ་ཆུང་ངུ་ཡང་ཅི་ཡང་བརྟག་ཏུ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྲིད་ན། མེད་པའི་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བར་དཀའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མེད་དེ། མེད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ལས་འགའ་ཞིག་ལས་འགའ་ཞིག་སྐྱེའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདིའི་མཁས་པའི་སེམས་འཕྲོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སཱ་ལུའི་ས་བོན་ནི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བ་སྒྲུབ་ནུས་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་བདག་གིར་མ་བྱས་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པ་མེད་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད། འདི་ལྟ་བུ་མངོན་པར་རྗོད་པའི་རྒོལ་བ་ལ་ནི་ལྟག་རྨེན་བསལ་ན་མིག་གི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁྱོད་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ནི་མེད་པ་འགའ་སྐྱེ་བའི་མཐུའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པ་ལ་རྟེན་གྱི། མེད་པ་མ་ལུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པས། མེད་པའི་ངོ་བོ་འདོར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉམས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྟེ་ཡོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རམ། མེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་འདིས་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་སྣང་སྟེ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་འདི་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མགུའོ་སྙམ་ན། བདེན་ ཏེ་ཁྱོད་དེ་སྐད་དུ་སྨྲ་བ་ན་ཡོངས་སུ་མགུ་བ་སྐྱེས་མོད་ཀྱི། རྒྱུ་ལས་དོན་དམ་པ་ཁོ་ནར་འབྲས་བུ་སྐྱེའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་ལས་བྱུང་བ་དངོས་པོར་གནས་པའི་ཉེས་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་གཉིས་སྤང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་མགུ་བ་ལྟག་ལས་འབྱུང༌། དེ་བས་ན་ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ །གང་གི་ཕྱིར། ཁྱབ་བ་དེ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་དེའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་མེད་སྙམ་པ་ལ། ཁོ་བོའི་བདེན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། །ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་མ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། ཡང་དག་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། །དགག་པར་བྱ་བ་དང་འགོག་པར་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས། དགག་པ་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །བརྒྱ་ཞིག་ལ་མི་སྐྱེ་བ་དེ་གཉིས་ཡང་དག་པར་ན་བྱེ་བྲག་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་སྨྲ་བར་འགྱུར་བས། བཤད་པ། ཡང་དག་པར་ན་གཉིས་པོ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་སྐྱེ་བདག་མེད་དོ། །ཇི་ལྟ་སྙམ་པ་ལ། གང་ཕྱིར་སྤྲོས་དང་བྲལ་བ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཁོ་ན། དེ་ལ་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་ཡན་
Chinese
此过失不存在，因此我没有罪过。”等等如是说。如果对方说：“对于一百个论点，只有你才能成立，对我来说则不然。”因此这样解释：如果我用量成立，那么“论式”一词就是多余的。成立这一点也遍及于你。如果说量成立对任何人都不成立，那是不合理的。即使这样，这只是你自己的过失，因为周遍没有成立，所以不是我的过失。因此说：“智者，你为何……”等等。如果认为论式没有被量成立，那是不好的，因为这已经反复证明了。 “那有时不是”这句话是多余的。如何理解呢？解释说：因为遮止了有和无的生。已经出生的不再生，所以遮止有者的生是合理的，那么遮止无者的生又该如何理解呢？因此，这需要考察。对此，比如兔角等和苗芽等不存在的事物，有丝毫差别吗？或者说，持有与所有能说都相离的自性之身，有什么差别吗？如果在时间上先于产生来分别，那么这个无者的自性就会丧失。那么，对于稻种来说，为何它能持有像这样具有差别的自性之身呢？就像兔角等一样，这个变成无之名言的对境，不能被视为与所有能说都相离的自性。如果对方依赖于后来的产生来进行分别，那么，稻种只能产生稻芽的无，而不能产生其他的虚空莲花等和青稞苗等，这是必须说的。因为对于无者来说，即使是微小的自身差别也无法分别。如果像这样存在自身差别，那么无者的无性就难以成为分别的对境。没有自身差别，在无性上平等运用，从某些事物中产生某些事物，这句话并不能吸引智者的心。稻种是稻
English
This fault does not exist, therefore I have no fault.” And so on. If the other party says, “For a hundred arguments, only you can establish it, but not for me.” Therefore, it is explained that if I am established by valid cognition, then the word “reasoning” is superfluous. The establishment of this also pervades you. It is not reasonable to say that what is established by valid cognition is not established for anyone. Even so, this is only your own fault, because the pervasion is not established, so it is not my fault. Therefore, it is said, “Wise one, why do you…” and so on. If you think that the reasoning is not established by valid cognition, that is not good, because this has been repeatedly proven. The phrase “that is sometimes not” is superfluous. How is it understood? It is explained that it is because the arising of existence and non-existence is prevented. Since what has already arisen does not arise again, it is reasonable to prevent the arising of existence, so how should the arising of non-existence be understood? Therefore, this needs to be examined. In this regard, is there any difference between things that do not exist, such as rabbit horns and sprouts? Or is there any difference in holding a nature-body that is separate from all that can be said? If one distinguishes in time prior to arising, then the self-nature of this non-existent will be lost. Then, for rice seeds, why can they hold a self-nature of difference like this? Like rabbit horns, this becomes the object of the term non-existence, and cannot be regarded as a nature separate from all that can be said. If the other party relies on later arising to distinguish, then it must be said that only the non-existence of rice sprouts can arise from rice seeds, and not other sky lotuses and barley sprouts. Because for non-existence, even a small difference in self cannot be distinguished. If there is a difference in self like this, then it is difficult for the non-existence of non-existence to become an object of distinction. There is no difference in self, and some things arise from some things in the equal use of non-existence, this statement does not attract the minds of the wise. Rice seeds are rice
Chinese
难道不是只有不存在的苗芽才具有能够产生的能力的差别吗？不是其他的吗？因此，如果不是完全具有我所没有的差别，怎么能产生呢？对于这样公然叫嚣的论敌来说，就如同切除后脑的腺体却想得到眼睛的果实一样，会犯这样的过失。就像你所说的，萨鲁的种子依赖于某种不存在的事物产生的能力差别，而不是依赖于所有不存在的事物。如果这样说，那么就像快乐等等一样，因为具有存在的差别，就会抛弃不存在的本质。即使那样，也很容易犯下违背先前立场的过失。如果存在的事物会产生，或者不存在的事物会产生，这样的想法对我们有什么用呢？果实似乎是从原因产生的，我们仅仅因为这一点就完全满足了吗？ 确实，当你那样说的时候，会产生完全满足的感觉。但是，如果说果实仅仅是从究竟的原因产生的，那么就无法避免刚才所说的由两种分别念产生的、存在于事物中的过失。因此，对于没有福德的人来说，完全满足感是从后背产生的。所以，随便来一下就可以了。为什么呢？因为那个普遍性也是你所说的原因。如果是那样，你就应该把“过失”这个词用上。为什么你认为自己没有过失呢？因为我说了“真实”等等。我认为，普遍存在的事物和普遍存在的原因没有成立，是因为它们本身和由此产生的性质之间没有联系。你认为那怎么会不是那样呢？因为阻止了真实的产生。我说了“真实产生被阻止”等等。我认为，因为被否定的事物和否定的事物之间的差别，这两种否定是不同的。如果有人说，对于一百个不产生的事物来说，难道不是确实存在某种差别吗？所以，我解释说，确实，两者都是真实地不产生，并且在世俗中不产生，是无我的。如果有人问，这是怎么回事呢？因为远离了戏论。我说了“因为远离了戏论”等等。因此，只有远离一切戏论的那个。对于那个，直到理由等等
English
Is it not the case that only non-existent sprouts have the distinction of being able to produce? Is it not other than that? Therefore, how can something that does not fully possess the distinction of what I do not possess produce? For such an opponent who openly clamors, it would be a fault like trying to obtain the fruit of the eye after removing the gland in the back of the head. Just as you say that the seed of Salu relies on the distinction of the power of some non-existent thing to produce, and not on all non-existent things. If you say that, then just like happiness and so on, because it has the distinction of existence, it will abandon the essence of non-existence. Even so, it is easy to commit the fault of contradicting the previous position. If existent things will arise, or non-existent things will arise, what use is such a thought to us? It seems that fruit arises from cause, are we completely satisfied with just this? Indeed, when you say that, a feeling of complete satisfaction arises. But, if it is said that fruit arises only from the ultimate cause, then it is impossible to avoid the fault of existing in things, which was just mentioned as arising from two kinds of conceptualization. Therefore, for those who do not have merit, complete satisfaction arises from the back. Therefore, it is enough to come casually. Why? Because that universality is also the reason you said. If that is the case, then you should apply the word "fault." Why do you think you have no fault? Because I said "truth" and so on. I thought that the things that universally exist and the cause that universally exists are not established, because there is no connection between their nature and the nature that arises from them. How do you think that would not be the case? Because the true arising is prevented. I said "true arising is prevented" and so on. I thought that because of the difference between the thing to be negated and the thing that negates, these two negations are different. If someone says, for a hundred things that do not arise, is there not indeed some difference? So, I explained that indeed, both are truly non-arising, and conventionally non-arising, are selfless. If someone asks, how is this? Because it is free from elaboration. I said "because it is free from elaboration" and so on. Therefore, only that which is free from all elaboration. For that, up to the reason and so on