Tibetan
ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འབྱུང་བ་འཐོབ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་དང་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དག་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ལྟར་འཆོས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བསྒྲུབ་པའམ་ཐལ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འདི་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པས། འཇིག་རྟེན་གནོད་སོགས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲའི་དོན་འགོག་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་གནོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྡུའོ། །བརྒྱ་ཞིག་ལ་འཇིག་རྟེན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་གནོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བར་འགྱུར་བས། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་མ་སྐྱེས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འཇིག་རྟེན་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པས་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གཏན་ཚིགས་ལ་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་མི་འགྱུར། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི། དཔེ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །རང་གི་ ཚིག་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བར་བསྙེགས་སོ། །འདི་ལྟར་དམ་འཆའ་བར་འདོད་པས། རང་གི་ཚིག་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་ཏེ། ཁས་བླངས་ནས་ཡང་འདོར་བར་བྱེད་བས་གསལ་བར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱ་ཞིག་ལ་ཁོ་བོས་རང་གི་ཚིག་གཅིག་པུ་མ་གཏོགས་པ། ལྷག་མ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་དམ་བཅས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བར་འགྱུར་བས། གལ་ཏེ་དེ་གཅིག་མ་གཏོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དམ་བཅས་བའི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཚིག་གོ །དེས་ན་ཞེས་བྱ་ནི་རང་གི་ཚིག་གིས་སོ། །དཔེ་ལའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་སྣོན་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པ་ནི་འདིར་གཏན་ཚིགས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ནམ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་ན། དེ་ཡང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེད་དེ། དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་ནམ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱབ་པ་དེ་བཞིན་ན། །ཁྱོད་ལ་གལ་ཏེ་གྲུབ་ཅེ་ན། །ཞེས་བྱ་བར་བསྙེགས་ཏེ། དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་དང་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་འདི་ཁྱོད་ལ་ཉེས་པ་ཡིན་གྱི། ཁོ་བོའི་ནི་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང༌། ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ལ་ཉེས
Chinese
那些存在的事物，即使在世俗谛中也不会获得产生，例如无明之子和兔角等。色和受等，被称为在胜义谛中未生的自性，这是如同遍及所作性不可得的修饰之结合。这将会变成论证或反证，因为没有其他方式。对此，暂时这不是论证，因为存在世间损害等，所以说了“因为存在世间损害等”。说了“等”字，是总摄了现量损害等。如果有人说，因为世界未生，所以世间损害等不可能存在，所以说了“如果世界未生，因为”。因为世界未生，所以理由等也属于世界范畴，因此不存在。即使那样，因为理由等不存在，那时所立不成。说了“等”字，是总摄了譬喻等。因为与自己的 言辞相违，那时所立不成。这样逼近。像这样想要立宗，就承认了自己的言辞是生的，承认之后又舍弃，所以显然是与自己的言辞相违。如果有人说，我只立誓自己的言辞，其余在世俗中不生，所以说了“如果那一个除外”，名为立誓之体性是其余。那，指的是自己的言辞。因此，指的是用自己的言辞。用譬喻等，是增添显示。论证，这里是理由，如果仅仅是真实何时生的体性，那在无明之子等中不存在，因为那些没有真实何时生的自性。所立的周遍也是如此，如果对你来说成立，就逼近说“如果对你来说成立”。这样，因为理由和周遍成立，所以这是你的过失，而我的理由已经成立，但周遍未成立，因此我没有过失。
English
Those existing things will not be able to arise even in conventional truth, like the son of a barren woman and the horns of a rabbit, etc. Forms and feelings, etc., are said to be the nature of being unborn in ultimate truth, which is like an adornment of a pervasive non-apprehension. This will become either a proof or a counter-proof, because there is no other way. For the moment, this is not a proof, because there are worldly harms, etc., so it is said, "Because there are worldly harms, etc." The word "etc." is used to include all kinds of direct harms, etc. If someone says that because the world is unborn, worldly harms, etc., cannot exist, then it is said, "If the world is unborn, because." Because the world is unborn, reasons, etc., also belong to the category of the world, so they do not exist. Even so, because reasons, etc., do not exist, then the thesis cannot be established. The word "etc." is used to include examples, etc. Because it contradicts one's own words, then the thesis cannot be established. This is how it is approached. Like this, wanting to establish a proposition, one admits that one's own words are born, and after admitting it, one abandons it again, so it is clearly contradictory to one's own words. If someone says, "I only vow my own words, and the rest do not arise in conventional truth," then it is said, "If that one is excluded," the nature of the vow is the rest. "That" refers to one's own words. Therefore, it refers to using one's own words. Using examples, etc., is an additional indication. Proof, here is the reason, if it is only the nature of truly when it is born, then it does not exist in the son of a barren woman, etc., because those do not have the nature of truly when it is born. The pervasion of the thesis is also the same, if it is established for you, then it is approached by saying, "If it is established for you." Like this, because the reason and the pervasion are established, then this is your fault, but my reason has already been established, but the pervasion has not been established, therefore I have no fault.