Tibetan
གས་པར་བྱེད་ན་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་གཞལ་བྱ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པའོ། །ཡུལ་ལ་འཛིན་པར་མི་རིགས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་རིགས་ཤེ་ན། འདི་ལྟར། གང་ཕྱིར་སྣ་ཚོགས་ངོ་བོ་རུ། །སྣང་བ་ཅན་གྱི་དངོས་གཅིག་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ངོ་བོ་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སྟེ། རྣམ་པ་རྣམས་བདེན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་པར་མི་འགྱུར་སྙམ་པ་ལ། དེ་ཡི་གཅིག་ཉིད་ཉམས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཤེས་པའི་ བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་མི་རུང་སྟེ། རྣམ་པ་དག་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པའི་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་རྣམས་ཐ་དད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་མེད་པའམ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་མི་འཛིན་ན། འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཉིད་འདི་ནི་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷག་མའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་སྙམ་པ་ལ། མངོན་སུམ་དང༌། མི་དམིགས་པའི་ས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའམ། རྣམ་པ་མེད་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་དོན་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་རིགས་སོ། །རྣམ་པ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །མི་དམིགས་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པའི་ས་གཞི་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པས་མངོན་སུམ་ཉིད་དོ། །མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་སོམས་ཤིག །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་ཞིག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་བློ་ཡི། །ཐབས་འགའ་ཞིག་ནི་ཡོད་ཅེ་ན། །དེ་སྨྲོས། ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་ཏེ་དེ་སྨྲོས་ཤིག་པའོ། །ཇི་སྟེ་སེར་སྣའི་ཕྱིར་མི་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། འདུད་པ་བདག་ཅག་ལ་སེར་སྣ་བྱ་བ་ག་ལ་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདིར་ནི་འདུད་པའི་ཕྱིར་སེར་སྣའི་རྒྱུ་མེད་པས་སེར་སྣ་ཡང་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །གལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་བརྗོད་པའོ། །རྣམ་པ་གཞན་དཔྱོད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཅིའི་ཐ་ཚིག །ཡང་ནི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟར་སྐད་ཅིག་སྔ་མ་འབྱུང་བ་ལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་ཡང་རང་རིག་པ་ལས་འགྱུར་ལ། སྐད་ཅིག་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་ཡང་རང་རིག་པ་ལས་གཅོད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་འདིའི་མཇུག་ཐོགས་ཡིན་པར་རྟོགས་པས་འདི་ནི་རྒྱུའོ། །འདི་ནི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་མཇུག་ཐོགས་ངེས་པ
Chinese
如果这样做，那么无常本身也将被可衡量的事物所理解。 “因为不合理”的意思是相。 不适合执着于境。 为什么不合理呢？ 比如这样，“因为种种自性中，显现之物为一故。” 其中，自性是指智慧的本体，那么相如何能真实呢？ 如果认为为什么不能真实呢？ 因为它的唯一性丧失了。 这样说了，所以是这个原因。 这样一来，智慧的本体之事物就不能是唯一的，因为与诸相不是他异的，就像相的本体一样。 或者，诸相不会是他异的，因为与智慧的本体是无二的，就像智慧的自性一样。 这样，如果无相或有相的智慧不执着于境，那么果和因本身是不合理的，这是剩余的部分。 如果认为为什么呢？ 说了“现量”和“不可见之处”，有相或无相的现量不适合完全断定事物。 没有其他的相。 不可见是指通过观察远离瓶子等事物的地面等，就是现量本身。 想一想，除了现量和不可见之外，还有其他的相吗？ 如果认为确实有其他的相，那么“如果因果本身是智慧的，有什么方法呢？说出来。” 这样说了，这个“那”是指方法，说出那个方法吧。 如果因为吝啬而不说，因此说了“敬礼，我们有什么理由吝啬呢？”。 在这里，因为敬礼的缘故，没有吝啬的因，所以也显示了没有吝啬。 “如果”是指表达舍弃。 “思考其他的相”这句话是什么意思呢？ 还有，其他的相是确实存在的，比如，对于前一刹那生起的事物进行完全断定的智慧，也是从自证中产生的，后一刹那生起的事物也是从自证中断定的。 因此，因为认识到这是这个的后续，所以认识到这是因，这是果。 如果不是这样，那么后续的确定
English
If it does, then impermanence itself will also be understood by the measurable. "Because it is unreasonable" means aspect. It is not suitable to be attached to the object. Why is it unreasonable? For example, like this, "Because in various natures, the appearing thing is one." Among them, nature refers to the essence of wisdom, then how can aspects be true? If one thinks why can't it be true? Because its oneness is lost. It is said like this, so it is for this reason. In this way, the thing of the essence of wisdom cannot be the only one, because it is not other than the aspects, just like the essence of the aspects. Or, the aspects will not be other, because they are non-dual with the essence of wisdom, just like the self-nature of wisdom. In this way, if wisdom without aspects or with aspects does not cling to the object, then the fruit and cause themselves are unreasonable, this is the remaining part. If one thinks why? It is said "direct perception" and "invisible place", direct perception with or without aspects is not suitable to completely determine things. There are no other aspects. Invisible refers to the ground etc. that is far from things like bottles, etc., by observing, it is direct perception itself. Think about it, besides direct perception and invisible, are there other aspects? If one thinks that there are indeed other aspects, then "If the cause and effect themselves are wisdom, what methods are there? Speak them out." It is said like this, this "that" refers to the method, speak out that method. If one does not speak because of stinginess, therefore it is said "Homage, what reason do we have to be stingy?". Here, because of the homage, there is no cause for stinginess, so it also shows that there is no stinginess. "If" refers to expressing abandonment. What does the phrase "think about other aspects" mean? Also, other aspects are indeed existent, for example, the wisdom that completely determines the arising of the previous moment, also arises from self-awareness, and the arising of the later moment is also determined from self-awareness. Therefore, because it is recognized that this is the continuation of this, it is recognized that this is the cause, this is the effect. If it is not like this, then the determination of the continuation
Tibetan
ར་མི་རུང་ངོ༌། །ཇི་སྟེ་རུང་ན་ནི་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་རང་རིག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་རིག་པའི་ཆ་ཙམ་ལ་ཡང་མ་རིག་གོ་ཞེས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འདི་ནི་འདིའི་མཇུག་ཐོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིག་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེའི་ཡུལ་ནི་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་འགྲུབ་པར་ རྟོག་ན་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། རྣམ་པ་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་མི་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་རིག་ན་ནི་ཤེས་པའི་དོན་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཁྱེད་མི་འདོད་དོ། །ཤེས་པ་དེ་གཉིས་ཁོ་ནས་མཇུག་ཐོགས་སུ་འབྱུང་བ་ངེས་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་དེའི་འོག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མེད་པར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རིགས་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། ཧ་ཅང་ཡང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་ལས་འདིའི་འབྲས་བུ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དག་གིས་ཀྱང་རྟོགས་པར་མི་སྤྱོད་དེ། རིག་པའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་འདི་ལྟ་བུར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་དེས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་གཞན་ཉི་ཚེ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི། །ཡུལ་ལ་འཛིན་པར་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ངེས་པར་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཡང་གི་སྒྲ་ནི་མཐའ་དག་ཀྱང་མ་ཡིན་པའོ། །གང་དག་གི་ཞེ་ན། གཞན་གྱི་དབང་གི་སྐད་ཅིག་གིའོ། །སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་བསམ་ཡས་པས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཁོ་ནས་མཁྱེན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་གསལ་བས་མ་བཤད་དོ། །འདི་དག་ཙམ་གྱིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པའི་ཐབས་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར། དུ་མས་དངོས་པོ་གཅིག་མི་བྱེད། །དུ་མས་དུ་མ་བྱེད་མ་ཡིན། །གཅིག་གིས་དུ་མའི་དངོས་མི་བྱེད། །གཅིག་གིས་གཅིག་བྱེད་པ་ཡང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ལ་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་ཡོད་དེ། །དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དུ་མས་གཅིག་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་
Chinese
那是不行的。如果可以的话，就会变成太过分的过失。那是不合理的。像这样，自证是完全断除，连认识的部分都不认识，已经说明了。这个是这个的后续，这样的认识也不成立，因为它的对境不是可以观察的。如果认为可以通过其他的知识来成立，那也是不合理的，因为无法通过无相和有相来完全断除。如果认识到可以完全断除，那么知识的意义就会变成其他的对境，那是您不希望的。仅仅通过那两个知识来确定后续产生，也不是完全断除，因为那两个都已经停止了。如果没有断定“这个是在那个之后产生的”，那么怎么能成为因果关系呢？因为太过分了，所以不行。那样的话，对于存在于他人心相续中的业，就无法认识到“这是这个的果”，即使是全知者也不会去认识，因为认识的对境仅仅是自己的本体。没有其他的形式可以像这样认识。因此，即使是全知者，这个“也”字也不是其他的普通。因此，无相的知识，不应该执着于对境。像这样等等的方式，因果关系连稍微一点都无法确定认识。这个“也”字也不是全部。哪些呢？其他的自在的刹那。佛的行境是不可思议的，只有全知者才能知道。像这样等等的意义，因为很明显所以没有解释。仅仅这些就显示了没有承认因果事物的方法。现在为了显示因果事物本身也不存在，因果事物也是不合理的。为什么呢？像这样，众多不做一事物，众多不做众多事物，一不做众多事物，一也不做一事物。这样说了。这个偈颂有四种分别。其中从第一个方面来说，众多不做一事物，因为...
English
That is not permissible. If it were, it would become an excessive fault. That is unreasonable. Like this, self-awareness is completely severed, not even recognizing the aspect of knowledge, as has already been shown. The cognition that 'this is the sequel to this' is also not established, because its object is not something to be examined. If one thinks that it can be established by other knowledge, that is also unreasonable, because it is impossible to completely sever through the formless and the formed. If one recognizes that it can be completely severed, then the meaning of knowledge will become another object, which you do not want. It is also not the case that only those two cognitions necessarily completely sever the occurrence as a sequel, because both of them have ceased. Without determining that 'this arises after that,' how can it be considered as cause and effect? Because it is too extreme, it is not permissible. If that were the case, one would not be able to recognize that 'this is the result of this action' that exists in the mental continuum of others, and even the omniscient ones would not engage in recognizing it, because the object of cognition is only one's own essence. There is no other way to recognize it in this way. Therefore, even the omniscient one, the word 'even' is not just another ordinary one. Therefore, formless knowledge should not grasp at objects. In this way, and so on, the relationship of cause and effect cannot be determined even in the slightest. The word 'also' is not all-encompassing. Which ones? The moments of others' power. The realm of the Buddhas' activity is inconceivable, only the omniscient ones know it. The meaning of these and so on is not explained because it is clear. Just these show that there is no way to affirm the reality of cause and effect. Now, in order to show that the reality of cause and effect itself does not exist, the reality of cause and effect is also unreasonable. Why? Like this: many do not make one thing, many do not make many things, one does not make many things, and one does not make one thing. Thus it is said. This verse has four discriminations. Among them, from the first aspect, many do not make one thing, because...