English
It is said that, because obstructing arising and so on, it does not pervade obstructing non-arising and so on. Because there is no obstruction, what can reverse the obstruction of arising and so on? If non-arising and so on are reversed, what can make arising and so on exist? Where non-arising and so on exist, there is no obstruction of arising and so on. However, it exists by the very nature of non-arising and so on. If it is certain that there is no arising and so on, then the obstruction of arising and so on also exists. If that does not exist, arising and so on will exist. With such words, this reasoning is also contradictory. If that is the case, then the son of a barren woman and so on will also become existent. Because it needs to be supplemented, it is said that there is no reason for it to exist. The so-called "that exists" is that arising and so on exist, because there is no reason. How there is no reason will be explained below. Having thus established the meaning, in order to conclude, therefore, this is only conventional truth, ultimately there is no arising. And so on. Although it is ultimate meaning, it is not ultimate. It is said to strive for the ultimate meaning. Why is it not ultimate? Therefore, it is said, "In the ultimate, there is no duality." Duality is arising and so on, and non-arising and so on. In order to combine this meaning with the scriptures, therefore, that is not empty, not non-empty, not existent nor non-existent, not non-arising, not arising. And so on, the Bhagavan said. It is not empty, because in the ultimate, there is no object to be negated, so it is also clear that there is no obstruction. It is not non-empty and so on, because it is obstructed by "many do not make one thing" and so on. Why is there no duality in the ultimate? Because that is without elaboration. It is said, "That is it." "That is it" is the remaining part. It is explained by "That is indeed free from all nets of conceptualization." Therefore, here it is said that elaboration is the net of conceptualization. Another way of saying it is that elaboration is the movement of speech, which is also aroused by the net of conceptualization.
Tibetan
ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་སློང་བ་པོ་མེད་ན། བསླང་བར་བྱ་བའི་སྤྲོས་པ་ཡང་མེད་པར་སྟོན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ངག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་གྱིས་ནི་ཡང་དག་དྲིས། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་མི་གསུང་བཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་གོ་སླའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒོ་གང་ལ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་མེད་པ་དེ་ནི་གཉིས་མེད་པའོ། །དེ་ནི་གཉིས་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ལ། སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་ ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་དག་རྟོགས་པ་འབྱུང་བའི་སྒོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བསྟན་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གཉིས་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཅང་མི་སྨྲ་བ་ཉིད་དེ། འདིས་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་གང་ཞེ་ན། གང་ལ་ཡི་གེ་དང་སྐད་དང་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འཇུག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཡི་གེ་ནི་ཚིག་འབྲུའོ། །སྐད་ནི་ཚིག་གོ །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་ངག་སྟེ། དོན་རྣམ་པར་རིག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ཚིག་སོ་སོར་ཕྲལ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པ་འདི་ལྟར་ཡང་སྲིད་དེ། སྐད་དེ་ནི་ཡི་གེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་ཡིན་ལ། སྐད་ཀྱང་ཡིན་པས་ཡི་གེའི་སྐད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་དེ་གཉིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡི་ཤེའི་སྐད་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དེ། །འདི་ལྟ་བུ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ལས་དབེན་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། གཉིས་པོ་དག་ལས་དབེན་པའི་དངོས། །གཞན་དབང་དངོས་པོ་ཡང་དག་ན། །དྲིས་ན་ཅི་ཕྱིར་རྒྱལ་བའི་སྲས། །དེ་ནི་མི་གསུང་བཞུགས་པར་གྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། གཉིས་པོ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་གཞན་དག་གིས་དབང་བྱེད་ཅིང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་དབང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཅང་མི་གསུང་བ་མི་རིགས་སྙམ་པ་ལ། བརྡ་ཤེས་རིགས་པ་ཤེས་པ་ཡི། །སྐྱེ་བོ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང༌། །རང་གི་རྟོགས་པ་རྗོད་བྱེད་དེ། །དེ་བས་མི་གསུང་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རང་གི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །སུ་དག་གིས་ཤེ་ན། བརྡ་ཤེས་པ་དག་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་སྟེ། མི་དག་གིས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུ་དག་གིས་ཤེ་ན། རི
Chinese
否。因此，如果沒有普遍發起者，也顯示沒有應當發起的戲論。因為那樣超越語言的行境才是真實的緣故。因此說：「文殊請問真實義，佛子默然安住。」這很容易理解。哪個法的門是沒有生和不生等等二者的，那就是無二。那既是無二，也是十力和無畏等等諸法的門，因為那是生起證悟它們的門的緣故。將詞句組合為「彼所示」。進入無二就是什麼都不說，因為這以此進入。什麼是無二呢？就是沒有文字、聲音和表相進入的，文字是詞句的字，聲音是詞，表相是語，因為它使意義顯現。因此，那本身使意義被理解，而不是其他。這是將詞句分開。因為這種方式也是可能的，聲音也是文字先行的，也是聲音，所以是文字的聲音。表相是那二者先行的，也是表相，因此是智慧的聲音的表相。應當理解像這樣才是唯一的。如果遠離那二者的他者的自在的自性是唯一的話，那時這是不合理的。因此說：「遠離二者之實事，他者自在真實物，若問為何勝者子，彼則不語而安住。」二者是能取和所取。因為被其他因緣所支配和產生，所以是他者的自在。如果認為為什麼什麼都不說是不可理喻的，那麼「通達符號知理性，眾生如何亦能將，自身證悟作言說，因此不語不合理。」是這樣說的。將自身證悟的言說無論如何都在世俗諦中言說。誰說呢？說了「通達符號者」等，是人們。怎麼樣的人呢？
English
No. Therefore, if there is no universal instigator, it also shows that there is no elaboration to be instigated. Because that which transcends the realm of language is truly authentic. Therefore, it is said, "Manjushri asked about the true meaning, and the Buddha's son remained silent." This is easy to understand. Which Dharma gate is without the two, such as arising and not arising? That is non-duality. That is both non-duality and the gate of all Dharmas, such as the ten powers and fearlessness, because it is the gate through which the realization of them arises. The words are arranged as "that which is shown." Entering non-duality is precisely not speaking, because this is how one enters. What is non-duality? It is that into which letters, sounds, and representations do not enter. A letter is a syllable, a sound is a word, and a representation is speech, because it makes the meaning manifest. Therefore, that itself causes the meaning to be understood, and not something else. This is separating the words. Because this way is also possible, sound is also preceded by letters, and it is also sound, so it is the sound of letters. Representation is preceded by those two, and it is also representation, therefore it is the representation of the sound of wisdom. One should understand that only this is the case. If the nature of other's independence, which is separate from those two, were to be the only one, then that would not be reasonable. Therefore, it is said, "If the reality separate from the two, the object of other's independence, is truly real, if asked why the Victorious One's son, then he remains without speaking." The two are the apprehended and the apprehender. Because it is dominated and produced by other causes and conditions, it is the independence of others. If one thinks, "Why is it unreasonable not to say anything?" then it is said, "Beings who understand signs and know reason, howsoever they may, express their own realization, therefore not speaking is unreasonable." The expression of one's own realization is expressed conventionally in any case. Who says it? It is said, "Those who understand signs," etc., that is, people. What kind of people?
Tibetan
གས་པ་ཤེས་པ་དག་གིས་ཏེ། ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་ལ་མཁས་པ་དག་གིས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་བརྡ་ཕྲད་སླ་བས་མ་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བསྙད་པས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བསྙད་པས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཚེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐར་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་བརྗོད་པ་ཅི་དག་གི་ཞེ་ན། སྒྲ་རྣམས་ཀྱིའོ། །སུ་དག་གིས་ཤེ་ན། རིགས་པ་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་འགྱུར་བ་གསལ་བར་སྨྲོས་ཤིག །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་བསྟན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་བདག་ཅག་གིས་ནི་རང་རང་གི་བསྟན་པ་བཤད་ཟིན་ཞེས་སྨོས་པ་དེ་དག་གིས་བསྟན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་རུང༌། གལ་ཏེ་དེ་དག་གིས་ སྤྱིའི་ངོ་བོར་སྒྲོ་བཏགས་པས་བསྟན་ཏོ་ཞེ་ན་ནི། འོ་ན་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན་ཏེ། རྒྱུ་གང་གིས་ཅི་ཡང་མི་གསུང་བར་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་ན་དོན་དམ་པ་དེ་ལ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་སྙད་ཙམ་ཡང༌། ཅི་ཡང་མེད་གང་གི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་དང་ཡོད་པ་དང་དེ་ཁོ་ན་དང་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དེ་དག་གི་གནས་ཀྱང་དེ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་དོན་དམ་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་བྱས་ལ། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བག་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཉེས་པ་མེད་དེ། རྨོངས་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་གཞན་དག་དོན་དམ་པ་དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བག་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་སྐད་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་དེ་དགག་པར་བྱེད་ཀྱི། ཁོ་བོ་ཅག་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སམ། གཞན་གྱིས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་གྱི་རྟོག་པ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་བྱེད་དུ་ཟད་དོ། །བག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་བརྗོད་པའི་ཚིག་ནི་ལ་དོར་བ་བརྗོད་པ་གཙོར་བྱས་པའོ། །ཁོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྣན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་དྲིས་ཀྱང་དོན། །མི་གསུང་བཞུགས་པས་རྒྱ་ཆེར་བཤད། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྣན་པའི་དོན་ཏེ། དྲིས་པ་ཁོ་ནའམ་བཞུགས་པ་ཁོ་ནའམ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ཁོ་ནའོ། །རྒྱ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ནི་སྤྱིའི་ངོ་བོས་སམ་བྱེ་བྲག་གི་ངོ་བོས་སམ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ངོ་བོས་ནི་བསྟན་པར་མི་ནུས་པའོ། །གལ་ཏེ་དོན་ད
Chinese
由了解分解的人们，以及精通理解的人们所知。其余的因为词语简单所以没有解释。如果说用世俗的表达也无法表达，如果不是那样，那么用世俗的表达也无法表达的时候，用自己的圆满的体性所表达的是什么呢？是声音。谁表达呢？是理智论者，比如学派正理派的陈那论师等。请清楚地说说那是如何成为理智的。如果说不能用自己的体性来显示，因此什么也不说，如果是那样，那么我们所说的“我们已经阐述了自己的教义”那些话又是如何呢？如果说他们用普遍的体性来假立而显示，那么圣者无垢称也同样为什么不显示呢？因为什么原因什么也不说呢？因为只有胜义谛那个，连“可以表达的习气”这个词语也，什么也没有，因为什么？因为知识和存在以及真如和胜义谛等表达的处所，在那里也是没有的，因为没有进入的理由。如果那样，用“那个”这个词来把胜义谛作为可以表达的，并且说“连可以表达的习气也没有”这是怎么回事呢？那没有过失，因为愚昧的智慧者说胜义谛那个有可以表达的习气。不要那样说，我们是破斥那个的，我们不是用“那个”这个词，或者别人表达，只是破斥他人的分别念而已。“习气”这个表达的词语是着重表达舍弃。“只有”这个词是为了添加。因此提问也是，不说是为了广说。 “也”这个词是添加的意思，只是提问或者只是安住或者只是广说。“广说”这个词是用普遍的体性或者用个别的体性或者用详细区分的体性是无法显示的。如果胜义
English
It is known by those who understand the divisions, and by those who are skilled in making it understood. The rest is not explained because the words are simple. If it is said that it cannot be expressed even by conventional expression, if it is not so, then when it cannot be expressed even by conventional expression, what is expressed by its own perfect nature? It is sound. Who expresses it? It is the logicians, such as the teacher Dignāga and others. Please explain clearly how that becomes logical. If it is said that it cannot be shown by its own nature, therefore nothing is said, if that is the case, then how is it that we say, "We have already explained our own teachings"? If it is said that they show by falsely establishing a universal nature, then why doesn't the noble Vimalakīrti also show it in the same way? For what reason does he not say anything? Because only that ultimate truth, even the mere term "habit of expression," does not exist, because of what? Because the place of expression of knowledge and existence, and suchness and ultimate truth, etc., is also non-existent there, because there is no reason to enter. If that is the case, then how is it that the word "that" is used to make the ultimate truth expressible, and it is said, "There is not even a habit of expression"? That is not a fault, because ignorant wise people say that the ultimate truth has a habit of expression. Do not say that, we are refuting that, we are not using the word "that," or others are expressing it, we are only refuting the discrimination of others. The word "habit" in the expression is mainly expressing abandonment. The word "only" is for addition. Therefore, asking is also, not speaking is for extensive explanation. The word "also" is the meaning of addition, it is only asking or only abiding or only extensively explaining. The word "extensive explanation" is that it cannot be shown by a universal nature or by an individual nature or by a detailed distinction. If the ultimate