Tibetan
གསལ་བར་བརྫུན། དེ་ལྟར་དངོས་དང་དངོས་མིན་བརྟགས་པ་ཡིན་པས། རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ན་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་དེ་དེ་བས་རྨི་ལམ་དུ་གནས་པའི་བུ་སྐྱེས་ནས་འཆི་ན་དེ་མེད་རྨི་བའི་རྟོག་པས་བུ་དེ་ཡོད་པར་རྟོག་པ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །ཡོད་པའི་རྟོག་པ་འགོག་པར་བྱེད་ཀྱང་དེ་བརྫུན་ཡིན་བུ་དེ་རྨི་ལམ་དུ་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བུ་བདེན་ལ་རྨི་ལམ་དུ་ཤི་བ་ལ་འདི་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའོ། །འདི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་མེད་པ་དང་རྒྱུ་མི་མཉམ་པ་བསལ་ནས་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང༌། དེ་བས་དེ་མ་ཐག་པའི་དཔྱད་པས་འགའ་འང་རྒྱུ་མེད་ཡོད་མ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་དང་དུས་ལ་སོགས་པས་བྱས་པ་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་རྒྱུ་མེད་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་པོ། །འོ་ན་རང་བཞིན་དང་དབང་ཕྱུག་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལས་མི་སྐྱེ་ན་ཡང༌། འདོད་པའི་རྒྱུ་ལས་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བས་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་ཅེ་ན། འདིར་རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། གཉིས་ལས་མ་ཡིན་ཞེས་མཐའ་གསུམ་བསྒྲུབ་པར་བཤད་དེ། སོ་སོ་ལ་སོགས་པའོ། དེ་ལ་རང་ངམ་གཞན་སོ་སོ་རེ་རེ་ལ་མ་ཡིན། གཉིས་འདུས་པ་ལ་ཡང་མ་ཡིན། རྐྱེན་རྣམས་ལས་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རང་ལས་དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སྔོན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་ལས་སྐྱེ། སྐྱེས་ནའང་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྐྱེ། གཞན་ཡང་ཁོ་ན་ལས་སྐྱེ་ན་སྐྱེས་པ་ཉིད་སླར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་མི་རིགས་བྱས་པ་བྱེད་པ་མི་སྲིད་པས་སོ། །ཡང་ནས་བོན་ལ་ས་བོན་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་མྱུ་གུ་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེའོ། །ས་བོན་དང་མྱུ་གུ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་དངོས་པོ་བསྐྱེད་ན་གང་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། ཕན་ཚུན་དུ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཡོད་ན་སྐྱེ། སྐྱེས་ནས་རང་བཞིན་ནོ། །གཞན་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། སཱ་ལུའི་ས་བོན་ལས་སྲན་མའི་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཉིད་དུ་ཁྱད་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །བསྐྱེད་བྱ་དང་སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་ཅེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སུའི་ནུས་པ། འབྲས་བུ་སྐྱེས་ནས་རྒྱུ་མེད་པས་སུ་ལ་ནུས་པ། དུས་མི་མཉམ་པས་བསྐྱེད་བྱ་དང༌། སྐྱེད་བྱེད་ཀྱི་ངེས་པ་ཡང་མེད་དོ། །རྒྱུན་ག
Chinese
显而易见是虚假的。这样，如果考察了真实与非真实，那么唯有无自性存在。为了阐明这一点，比如在梦中出生的孩子死了，因为没有那个孩子，所以梦中的分别念会阻止认为那个孩子存在的想法。虽然阻止了认为存在的想法，但那是虚假的，因为那个孩子没有在梦中出生，也没有消失。或者，可以把这个例子用在孩子是真实的，但在梦中死去的情况上。同样，一切法也是生起和灭去的。虽然这不是量，但对于无自性来说没有过失。这样，通过排除无因和因不相等，并进行归纳，因为从自性中不会产生结果。因此，通过对紧随其后的事物进行分析，没有任何事物是无因而存在的。要知道，人和时间等所造作的事物也是不存在的。这样就成立了无因是不存在的。如果从自性、自在天和主宰等中不生起，但从欲望的因中真实生起，那么怎么会是无自性呢？这里说的是要成立“非自生、非他生、非二者生”这三种边。 各自等等。对于自或他，各自单独来说是不成立的。对于二者聚合也是不成立的。不是以从诸缘中生起的方式存在的。其中，首先，事物不是从自身产生的，因为在产生之前事物是不存在的，从什么产生呢？即使产生了，因为已经圆满了，还产生什么呢？另外，如果仅仅从自身产生，那么已经产生的事物会再次产生，这是不可能的，因为这是不合逻辑的重复。或者，对于种子来说，只会产生种子，而永远不会产生苗芽。种子和苗芽也不是同一个本体。如果产生自己的事物，那么什么也不会产生，因为是互相依赖的。如果具有自性就会产生，产生之后才具有自性。不是从他者产生的，因为会变成从稻种中产生豆芽。因为在他性上没有差别，所以会变成从一切产生一切。如果说能生和所生的能力是确定的，所以没有过失，那是不对的。因为在果没有产生的时候，是谁的能力？果产生之后，因为没有因，所以是谁的能力？因为时间不一致，所以能生和所生的确定性也是不存在的。连续的
English
It is clearly false. Thus, if reality and unreality are examined, only selflessness remains. To clarify this, for example, if a child born in a dream dies, because that child does not exist, the dream's conceptualization will prevent the thought that the child exists. Although it prevents the thought of existence, it is false because that child was not born in the dream, nor did it cease. Alternatively, this example can be applied to the case where the child is real but dies in a dream. Similarly, all phenomena are arising and ceasing. Although this is not a valid cognition, there is no fault in selflessness. Thus, by eliminating causelessness and unequal causes, and summarizing closely, because results do not arise from inherent nature. Therefore, through the analysis of what immediately follows, nothing exists without a cause. It should be understood that things made by persons and time, etc., also do not exist. Thus, it is established that causelessness does not exist. If things do not arise from inherent nature, Ishvara, or a primary substance, etc., but truly arise from the cause of desire, how can it be selfless? Here, it is said that the three extremes of 'not from self, not from other, not from both' are to be established. Separate and so forth. It is not the case that it arises from either self or other, individually. It is also not the case that it arises from the combination of both. It does not exist in the manner of arising from conditions. First of all, things do not arise from themselves, because before arising, the thing does not exist, so from what does it arise? Even if it arises, since it is already complete, what does it produce? Furthermore, if it arises only from itself, then what has already arisen will arise again, which is impossible because it is an illogical repetition. Or, for a seed, only a seed will arise, and a sprout will never arise. The seed and the sprout are also not the same entity. If it produces its own entity, then nothing will arise, because they are mutually dependent. If it has inherent nature, it will arise; after arising, it has inherent nature. It does not arise from other, because it would follow that a bean sprout arises from a rice seed. Since there is no difference in otherness, it would follow that everything arises from everything. If it is said that the capacity of the producer and the produced is definite, so there is no fault, that is not correct. Because when the fruit has not arisen, whose capacity is it? After the fruit has arisen, since there is no cause, whose capacity is it? Because the times are not simultaneous, the definiteness of the producer and the produced also does not exist. Continuous