Chinese
不平等安住者称为“主”。心力等不平等则称为“行”。何时补特伽罗欲受用境，此时主与补特伽罗相合。复又转变为声音等。次第是，从主产生觉，从觉产生我慢，从我慢产生十六，五根是：耳、触、眼、舌、鼻。五作业根是语、手、足、泄道、生殖器。还有意，共十一。五唯是声、触、色、味、香。从声等五者产生虚空、风、火、水、土。主是因，不是果。觉、我慢和声等五者，既是果也是因。十一根和虚空等只是果，不是因。补特伽罗既不是果也不是因。为何说？“作用自性无变异，大等自性变异七，转变相状十六种，补特伽罗主非变。”如此说。那就像无基之画一样，知晓后由答辩者所说，一等。主独一，因心力、尘、暗的差别，不应有三种自性，故主不存在。因此，其一切果也不存在。暂且说功德存在，答：如是，如主一样，心力等的功德也不存在。为何？因为那些一一都是三种功德。行是三种功德的自性，这是宗义。一一也是三种功德，故不是一种自性。若心力等功德不存在，以理分析，由此所生的声音等也将长久存在。因为无因不生果。所说：“恒常乐等非心识，此乃明见之真实，信与悲悯及悭吝，如理于此乃所缘。”那也不应理，因为无心识的无情物如衣服等，不可能具有乐等心之自性。为何？因为唯心力、尘、暗才是乐与苦
English
That which abides unequally is called "chief." Unequal strength, etc., is called "going." When the person desires to enjoy the realm, at that time the chief joins with the person. Again, it completely transforms into sound, etc. The order is, from the chief arises intellect, from that arises ego, from that arises sixteen, the five senses are: ear, touch, eye, tongue, nose. The five action senses are speech, hand, foot, excretory passage, and organ. And mind, making eleven. The five tanmatras are sound, touch, form, taste, and smell. From the five, sound, etc., arise space, wind, fire, water, and earth. The chief is the cause, not the effect. Intellect, ego, and the five, sound, etc., are both effect and cause. The eleven senses and space, etc., are only effects, not causes. The person is neither effect nor cause. Why is it said? "The nature of action has no change, the nature of greatness, etc., changes seven, the aspects of transformation are sixteen, the person is not the chief of change." So it is said. That is like a painting without a base, knowing this, it is said by the respondent, one, etc. The chief is singular, because of the difference of strength, dust, and darkness, it should not have three natures, therefore the chief does not exist. Therefore, all its effects also do not exist. For a moment, if it is said that qualities exist, it is said: Thus, like the chief, the qualities of strength, etc., also do not exist. Why? Because each of those is a threefold quality. Going is the nature of threefold qualities, this is the tenet. Each is also a threefold quality, therefore it is not one nature. If strength, etc., qualities do not exist, by analysis, the sound, etc., produced by it will also exist for a long time. Because without a cause, there is no effect. What is said: "Constant happiness, etc., is not mind, this is clearly seen as true, faith and compassion and stinginess, as it should be, are the objects here." That is also unreasonable, because inanimate objects without mind, such as clothes, etc., cannot have the nature of happiness, etc., of the mind. Why? Because only strength, dust, and darkness are happiness and suffering.
Tibetan
ལ་དེ་རྨོངས་པའོ། །ཡོན་ཏན་དེ་དག་སེམས་བྱུང་ཡིན་པས་གོས་ལ་སོགས་པར་མེད། །ཇི་ལྟར་དེ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང༌། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་གོས་ལ་སོགས་པ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་འོན་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་སྐྱེ་བས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་རྒྱུ་གོས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་དཔྱད་དེ། དེ་དག་ཡན་ལག་ཅན་ཡང་མ་ཡིན། རྡུལ་ཕྲན་གྱི་རང་བཞིན་ཡང་མ་ཡིན། ཡོན་ཏན་གསུམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་དཔྱད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསལ་བ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། གོས་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་དེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལ་གོས་ལ་སོགས་པ་དང༌། སོགས་པའི་སྒྲས་ཙན་དན་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །གོས་སོགས་ལ་བདེ་སོགས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ། གོས་སོགས་ལ་བདེ་སོགས་ཀྱང་མེད། དེའི་རྗེས་འགྲོ་དང་ལྡོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས། གང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པར་འདོད་པ་དེའང་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་བཤད་དེ། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་རྨོངས་པ་རྟག་པ་ནམ་ཡང་མི་དམིགས་སོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་རྟག་ཏུ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞེས་བཤད་དེ། བདེ་སོགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་རང་བཞིན་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་མི་གསལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ནུབ་པས་མི་མཐོང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བ་ཉིད་ལན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་རྟག་པ་ཡིན་པས་བདེ་བ་མྱོང་བ་རྟག་ཏུ་ཅི་སྟེ་མི་འགྱུར། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་གསལ་བར་གྱུར་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚེ། ཕྲ་བར་འགྲོ་ སྟེ་ཉིན་མོ་སྐར་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་རགས་པའི་རང་བཞིན་ཁོ་ན་ཕྲ་ཞིང་མི་གསལ་བར་ག་ལ་འགྱུར། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་ལ་ཚུལ་དུ་མི་རིགས་སོ། །རགས་པ་གསལ་བའི་དངོས་པོ་དོར་ནས་ཕྲ་བ་མི་གསལ་བའི་ཚུལ་དུ་གྱུར་ན། འོ་ན་རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་མི་རྟག་པའི་ཚུལ་དུ་འགྱུར། སྐྱེ་བ་དང་འགགས་པས་སོ། །མི་རྟག་པས་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ཙམ་ཉི་ཤུ་ལྔ་ཐམས་ཅད་རགས་པ་དང༌། ཕྲ་བ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པར་ཅི་སྟེ་མི་འདོད། གཞན་ཡང་རགས་པ་འདི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་དམ་མི་དད། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལོག་ན་སྔར་བཞིན་དུ་བདེ་
Chinese
那是因为愚昧啊。那些功德是心所生起的，所以在衣服等上面没有。怎么会从那上面生起快乐等呢？因为是快乐等的自性，所以衣服等不是快乐等的体性，然而如果说是从那上面生起的。回答说，快乐等的因，衣服等的物体也要观察。那些也不是有支分，也不是微尘的自性，也不是第三种功德，因为要观察。显现的诸法也是因为没有自性。如果是光明快乐等的自性，那么就说只有衣服等才能生起快乐等。那是你的等等啊。即使那样，衣服等，以及等等的声音，檀香等等也不会从那上面生起。衣服等上面也有快乐等生起，衣服等上面也没有快乐等。因为跟随它的随行和违背，所以快乐等是它的果。因为是勇气等等功德的自性。所以凡是认为快乐等是常有的，那也不是常有的，快乐和痛苦和愚昧常有是永远不会见到的。因为没有功德的缘故。如果快乐等是常有的，那么那时就应该常常见到，快乐等等啊。因为没有舍弃它的自性。如果说因为以不明显的方式消失了所以看不到。回答说，快乐等光明本身如果一次变成常有，那么体验快乐为什么不会常常发生？如果它变得明显却看不到的时候。变得微细 就像白天的星星一样。那是不真实的，因为粗大的自性怎么会变得微细而不明显呢？因为是常有的缘故。一种方式是不合理的。舍弃粗大明显的事物，变成微细不明显的方式，那么粗大和微细就会变成无常的方式。因为生起和灭亡的缘故。如果是不常有的，那又怎么样呢？回答说，二十五谛全部都像粗大和微细一样，为什么不认为是无常的呢？另外，这个粗大和快乐等是相异还是不相异？如果相异，那么那时如果它消失了，就像以前一样快乐
English
That is because of ignorance. Those qualities arise from the mind, so they are not on clothes, etc. How can happiness, etc., arise from that? Because it is the nature of happiness, etc., so clothes, etc., are not the essence of happiness, etc., but if it is said to arise from that. Answer: The cause of happiness, etc., the objects of clothes, etc., should also be examined. Those are neither with limbs, nor the nature of atoms, nor the third quality, because they should be examined. Appearances are also without nature. If it is the nature of clarity, happiness, etc., then it is said that only clothes, etc., can generate happiness, etc. That is your etcetera. Even so, clothes, etc., and the sound of etc., sandalwood, etc., will not arise from that. Happiness, etc., also arise on clothes, etc., and there is no happiness, etc., on clothes, etc. Because of following its following and opposing, happiness, etc., is its result. Because it is the nature of courage, etc., qualities. Therefore, whoever thinks that happiness, etc., is permanent, that is not permanent, happiness and suffering and ignorance are never seen as permanent. Because there are no qualities. If happiness, etc., is permanent, then it should always be seen at that time, happiness, etc. Because it has not abandoned its nature. If it is said that it is not seen because it disappears in an unclear way. Answer: If happiness, etc., clarity itself once becomes permanent, then why does experiencing happiness not always happen? If it becomes clear but is not seen. Become subtle Like stars in the daytime. That is not true, because how can the gross nature become subtle and unclear? Because it is permanent. One way is unreasonable. Abandoning the gross and clear things and becoming subtle and unclear, then the gross and subtle will become impermanent. Because of arising and ceasing. If it is impermanent, then what? Answer: Why don't you think that all twenty-five truths are impermanent like gross and subtle? Also, is this gross different from happiness, etc., or not different? If different, then at that time if it disappears, happiness as before
Tibetan
བ་མྱོང་བར་འགྱུར། གོས་ལོག་ན་བུམ་པ་མི་དམིགས་པ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་ན་དེ་ལ་བཤད་དེ། རགས་པ་བདེ་བ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བདེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་བདེ་བ་ལ་གསལ་བར་མི་རྟག་པ་ཉིད། རགས་པ་ལོ་གནས་བདེ་བ་ཡང་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་དུ་འགག་ན་བདེ་བ་སླར་མི་སྐྱེ་བ་ཉིད། གཏན་ནས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་སྐྱེ་བ་མི་རིགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་མེད་པ་འགའ་ཡང་མི་སྐྱེ་ན་གང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་དེ་མི་སྐྱེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ནི་དེ་ལྟ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་མེད་པས་སོ་ཞེས་འདོད་ན་འདིར་བཤད་དེ། སྔར་མི་གསལ་བའི་གནས་སྐབས་སུ་གསལ་བ་མེད། ཕྱིས་གསལ་བར་སྐྱེ་བ་ཁྱོད་མི་འདོད་ཀྱང་གནས། གཞན་དུ་ན། སྔར་ཡང་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་ཡོད་པ་ན་ཟན་ཟ་བ་ཡང་མི་གཙང་བ་ཟ་བར་འགྱུར། ཟན་གྱི་འབྲས་བུ་མི་གཙང་བ་ཟན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་ཡོད་པས་སོ། །གཞན་ཡང་རས་བལ་གྱི་ས་བོན་ལ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་གོས་ཡོད་པས། གོས་ཀྱི་རིན་གྱིས་རས་བལ་གྱིས་ས་བོན་ཉོས་ལ་གྱོན་ཅིག །གལ་ཏེ་མུན་པའི་ངོ་བོ་མི་རིགས་པས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མ་མཐོང་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་ཉིད་ཤེས་ཀྱི་དེ་མཐོང་བར་འགྱུར། དེ་ནི་མེད་དེ། གྲངས་དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་ཡང་འཇིག་རྟེན་བཞིན་དུ་འདི་ནི་ཐ་སྙད་ཡོད། དེའང་ཟན་ཟ་བ་མཐོང་གོས་འདོད་ཀྱང་རས་བལ་གྱི་ས་བོན་མི་ཉོའོ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་གང་གིས་རྟོགས། །ཤེས་ པ་དེ་ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡང་ཡོད་པས། དེ་ཉིད་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་པས་ཅི་སྟེ་མི་མཐོང༌། འཇིག་རྟེན་གྱིས་མཐོང་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ལན་འདེབས་པ་པོས་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ཚང་མ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། དེས་གསལ་བར་མཐོང་བ་ཡང་བདེན་པ་མ་ཡིན་འདི་ནི་དབུ་མ་པས་འདོད་པ་ཉིད་དོ། ཕ་རོལ་པོས་འདི་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཚད་མ་དོན་དམ་པར་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན། དེས་གཞལ་བ་བརྫུན་པར་མི་འགྱུར་རམ་དེས་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཚད་མ་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ལན་བཤད་དེ། རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མ་བརྟགས་པས་དེ་དངོས་མེད་འཛིན་པ་མ་ཡིན། ས་ཕྱོགས་ལ་བརྟགས་པའི་བུམ་པ་མེད་པར་རྟོགས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་དཔྱད་པས། དེར་བུམ་པའི་གཟུགས་གང་ཡང་མེད་དོ། དེ་བས་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་པས་མེད་པའོ། དེ་ཕྱིར་བརྫུན་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པ་
Chinese
会遭受痛苦。就像衣服反过来就看不到瓶子一样。如果不是他体，那就对他说：如果粗大不是快乐之外的东西，那么，因为只是快乐，所以快乐上明显的就是无常。因为粗大、年老、快乐也会改变。如果全部都灭尽，那么快乐就不会再次产生。因为完全不存在的东西，就像虚空一样，不可能产生。如果什么也不产生，那么凡是完全不存在的东西都不会产生。例如，就像虚空中的花朵一样。另外，如果是这样，如果认为为什么不存在，那么这里就说：先前不明显的状态中没有明显。后来明显地产生，即使你不愿意，它也会存在。否则，先前也会被看到。还有其他的过失：如果果存在于因中，那么吃食物也会变成吃不净之物。因为食物的果实不净之物在食物的状态中也存在。另外，因为棉花种子中有将会产生的衣服，所以用衣服的价格购买棉花种子来穿吧。如果因为黑暗的自性不合理，所以世间没有看到因中的果，那么，要知道那个，就会看到那个。那是不可能的。就像知道数量一样，这也是世间的说法。即使想看到吃食物和衣服，也不会购买棉花种子。谁能认识到因中存在果？因为这种认识在世俗之人中也存在。就像知道那个一样，为什么世间之人看不到呢？如果世间所见不是量，那么回答者说，如果世间不是全部，那么，他清楚地看到也不是真实的，这是中观派所承认的。对方说：如果量在胜义中不是量，那么，它所衡量的不会变成虚假的吗？为什么呢？回答：在胜义中，无自性的空性，什么是确定的量，那也会不存在。回答说：以分别念所观察的事物，不以不观察而执着为无。在地方观察瓶子，会认识到没有瓶子。以世间所称的观察，那里没有任何瓶子的形状。因此，因为所观察的事物没有成立，所以是无。因此，凡是虚假的事物都是不存在的
English
Will experience suffering. Just as a vase is not visible when clothes are turned inside out. If it is not other, then it is said to him: If grossness is not other than happiness, then, because it is only happiness, what is manifest on happiness is impermanence itself. Because grossness, old age, and happiness also change. If it ceases completely, then happiness will not arise again. Because something that does not exist at all, like space, cannot arise. If nothing arises, then whatever does not exist in any way does not arise. For example, like a flower in the sky. Furthermore, if it is so, if you think why it does not exist, then it is said here: There is no clarity in the state of not being clear before. Later, it arises clearly, even if you do not want it, it will exist. Otherwise, it would have been seen before. There is another fault: If the fruit exists in the cause, then eating food will also become eating impure things. Because the fruit of food, impure things, also exists in the state of food. Furthermore, because there are clothes in cotton seeds that will arise, buy cotton seeds with the price of clothes and wear them. If the world does not see the fruit in the cause because the nature of darkness is unreasonable, then, know that, and that will be seen. That is impossible. Just like knowing the number, this is also a worldly saying. Even if you want to see eating food and clothes, you will not buy cotton seeds. Who can realize that the fruit exists in the cause? Because this knowledge also exists in worldly people. Just like knowing that, why do worldly people not see it? If what is seen by the world is not valid, then the respondent says, if the world is not all, then, what he clearly sees is also not true, this is what the Madhyamikas admit. The other party says: If the measure is not a measure in the ultimate sense, then, will what it measures not become false? Why is that? Answer: In the ultimate sense, emptiness, which is without self-nature, what is the definite measure, that will also not exist. The answer is: The object observed by discrimination, without observing, does not grasp it as non-existent. Observing a vase in a place, one will realize that there is no vase. According to the observation known to the world, there is no shape of a vase there. Therefore, because the object observed is not established, it is non-existent. Therefore, whatever is a false object is non-existent.