Tibetan
་སྐབས་བཤད་དེ། སེམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ལྟར་སྒྱུ་མ་ནི་སེམས་ལས་གཞན་ནམ། གཞན་མ་ཡིན་པའམ་གཉིས་ཀའི་ཚུལ་ལམ་གཉིས་ཀའི་ཚུལ་མ་ཡིན་པའམ་ཞེས་མུ་བཞིའོ། །དེ་ལ་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མ་ཡིན་ན་དེ་ལ། གང་ཚེ་ཁྱོད་ལ་སྒྱུ་མ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྐྱོན་བཤད་དོ། །ཕན་ཚུན་དུ་འགལ་བ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་སྲིད་པས་གཉིས་ཀའི་ཚུལ་མེད་དོ། །མུ་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་དེ། སེམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྱུ་མ་སེམས་ལས། །གཞན་མ་ཡིན་པས་གཞན་ཡིན་པར་འགོག །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་ཡིན་པ་ཡང་འགོག །གཉིས་ཀ་འགོག་པ་འདི་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཕན་ཚུན་དུ་སྤངས་ཏེ། གནས་པ་གཉིས་གཅིག་འཇུག་པར་མ་བྱས་པར་གཞན་ལྡོག་པར་མི་བཏུབ་པས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཤད་པ། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་དང༌། །དེ་གཉིས་ཁོ་ན་ལྷན་ཅིག་དང༌། །དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་འགོག་པ་སྟེ། །ཀུན་ནས་ཀུན་དུ་མི་རྟོགས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་སྒྱུ་མ་དེ་དངོས་པོ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་སེམས་ལས་གཞན་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་ཁོ་ན་སྒྱུ་མ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པར་མེད་དོ། །སེམས་འབའ་ཞིག་པ་ཁོ་ནའོ། །གང་ཚེ་ཁྱོད་ལ་སྒྱུ་མ་ཉིད། །མེད་ན་འང་དེ་ཚེ་ཅི་ཞིག་དམིགས། །ཞེས་བྱ་བ་ཁོ་ན་ད་ནི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིས་སྒྱུ་མ་མེད་དོ། མེད་ཀྱང་གཏུ་མུག་གི་གཟུང་བྱ་ཡིན། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱང་འཛིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་རང་གིས་རང་བཅོམ་ནས་ཅི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་བསྡུས་ཤིང་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྱུ་མ་མཁན་གྱིས་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་རྒྱུ་མེད་ཀྱང༌། ཇི་ལྟར་མཐོང་བར་བྱ་བར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཡིད་མཐོང་བྱེད་དེ། དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཡུལ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས། གང་ཚེ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་མིན་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་བཤད་པ་དེ་བསྒྲུབས་སོ། །ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་པའི་སེམས་ཙམ་པ་ལ་སྨྲས་ཏེ། གལ་ཏེ་ལ་སོགས་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྟེན་སེམས་ཡིན་པས། སེམས་ལ་བརྟེན་པའི་འཁོར་བ་འདི། །དངོས་པོ་ཡིན་ནམ་དངོས་མེད་དམ། །དངོས་པོ་འང་སེམས་སམ་དེ་ལས་ག་ཞ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཁོ་ན་དངོས་པོ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་སེམས་ལས་གཞན་དེ་ལ་བརྟེན་པ་འཁོར་བ་མ་ཡིན། སེམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རང་བཞིན་ཏེ། སྤང་བྱ་མ་ཡི
Chinese
此时宣说，心之外等。如此幻化是心之外吗？不是之外吗？是二者之方式吗？不是二者之方式吗？是为四句。其中不是之外，因为是唯心而成立之故。若不是之外，则于彼，何之时汝为幻化，等以此宣说过失。互相违背之二者不可能为一，故无二者之方式。依于四句而宣说，心之外等。幻化心之外，以不是之外而遮止是之外。也不是不是之外，故遮止是彼本身。遮止二者此不应理，互相舍弃而住，二者未作一入，不能使他者返回，故无一处而住。彼宣说，入与返回，彼二者唯一同时，彼二者同时遮止，从一切而一切不能了知。如是说。另外，幻化若是事物，如何不是心之外？若不是之外，彼时心唯一是幻化，故非真实有。唯独是心。何之时汝为幻化，若无彼时以何为所缘？唯独此乃生起。如是四种方式幻化无有。虽无亦是愚昧之所取。如是亦应知心为能取。真实有者假立，自以自灭后当如何，总摄而宣说，如何等。如幻术师所变现之象等，虽无因，如何成为可见，如是意为能见，虽非真实有，然境成为可见。以此，何之时错乱非有，等所说者成立。又对认为真实有之唯心者说，若等。从一切染污与 清净之所依是心，故依于心之轮回此，是事物耶？或非事物耶？事物也是心耶？或是彼之外？若心唯一是事物，彼时心之外依于彼者非轮回。心亦自性光明故，是清净之自性，非所断。
English
At this time, it is said, "Beyond the mind," and so on. Is illusion other than the mind? Is it not other? Is it in the manner of both? Or is it not in the manner of both? These are the four possibilities. Among them, it is not other, because it is established as only mind. If it is not other, then regarding that, "When you have illusion," and so on, faults are pointed out. Since two mutually contradictory things cannot exist as one, there is no way for both to exist. Based on the four possibilities, it is said, "Beyond the mind," and so on. Illusion is beyond the mind. By not being other, it prevents being other. It is also not not other, so it prevents being that itself. Preventing both is unreasonable, because they exist by mutually abandoning each other. Without making the two enter as one, it is impossible to make the other return, so there is no place where they exist as one. That is explained: "Entering and returning, those two alone together, those two together preventing, from all, in every way, it is not understood." So it is said. Furthermore, if illusion is a thing, how is it not other than the mind? If it is not other, then at that time, only the mind is illusion, so it is not truly existent. It is only mind. "When you have illusion, if there is nothing, then what is the object?" Only this now arises. Thus, in four ways, illusion does not exist. Even though it does not exist, it is an object of grasping for the ignorant. In this way, you should also know that the mind is the grasper. What is the use of fabricating something that is truly existent, then destroying oneself with it? It is summarized and explained: "How," and so on. Like the elephant and so on conjured by a magician, even though there is no cause, how does it become visible? In the same way, the mind is the seer. Even though it is not truly existent, the object becomes visible. With that, "When delusion is not present," and so on, what was said is established. Again, speaking to the Mind-Only proponent who believes in true existence, "If," and so on. Since the basis of all defilement and purification is the mind, this cycle of existence that relies on the mind, is it a thing? Or is it not a thing? Is the thing also the mind? Or is it other than that? If the mind alone is a thing, then at that time, what is other than the mind that relies on it is not the cycle of existence. Since the mind is also naturally clear light, it is the nature of purification, not something to be abandoned.