Tibetan
གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དེའི་ཚེ་འདས་པས་སོ། །དུས་མཉམ་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་འདི་ལ་ཕན་མ་བཏགས་སོ། །སྒྱུ་མར་གྱུར་པ་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས། ཕན་མ་བཏགས་པ་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་རང་རིག་མི་རིགས་ཞེས་བཤད་དེ། །གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མར་མེ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་འམ། །བུམ་པ་ བཞིན་དུ་མི་གསལ་བའང་རུང༌། སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ཁོ་ན་མྱོང་བས་གང་གི་ཚེ་བློ་སུས་ཀྱང་མཐོང་བ། རང་གིས་སམ་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་མཐོང་ན་སྨོས། བློའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་གང་ཡིན། དེའི་ཚེ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་མོའི་འགྱིང་བག་བཞིན། རང་རིག་དེ་བརྗོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་མེད་དོ། །ཕ་རོལ་པོས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་ཤེས་ལ་རང་རིག་མེད་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་ཤེས་ཇི་ལྟར་དྲན། མྱོང་བ་གསལ་ན་དྲན་པ་སྐྱེའི། མ་མྱོང་ན་དྲན་པ་གང་ནས་འབྱུང༌། ལན་ནི་གལ་ཏེ་དྲན་པ་ནི་རང་རིག་གིས་བྱེད་པར་ངེས་ན། མེས་དུ་བ་ལྟར་དེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་ཡིན་གྱི། རང་རིག་ནི་མ་གྲུབ་པས། དེ་དང་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་འགྲུབ། བདག་ལ་ནི་གཞན་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་གཟུང་བ་མྱོང་བ་ན། ཤེས་བ་དྲན་པ་སྐྱེའོ། །གཞན་མྱོང་བས་གཞན་དྲན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ་འབྲེལ་པ་ཡོད་པས་སོ།། ཡུལ་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཤེས་པ་དྲན། མྱོང་བ་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་དྲན། ཡུལ་མྱོང་བ་ནི་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ཀྱང༌། ཤེས་བ་མྱོང་བ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་དྲན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དྲན་འགྱུར་བྱི་བའི་དུག་བཞིན་ནོ། །བྱི་བ་ནི་འདིར་བ་བླ་བྱུགས་ཏེ། དེའི་དུག་དེས་རྨུགས་པའི་རྨས་ལུས་ལ་སྔར་བཀྲམ་པ་དུས་གཞན་དུ་འབྲུག་སྒྲ་གྲག་པའི་དུས་ན་ལྡང་བར་འགྱུར་རོ། །དགོངས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྨུགས་པའི་དུས་སུ་དུག་མ་ལངས་ཀྱང་དུག་གཞན་དུ་ལྡང་བ་ལྟར། ཡུལ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་རྣམ་ཤེས་མ་མྱོང་ཡང་དུས་གཞན་དུ་དྲན་ཏེ། འགྲོ་ཞིང་གྱོ་མོག་ལ་སོགས་པའི་རྨའི་རྣམ་ཤེས་བཞིན་ནོ། །སེམས་ཙམ་པས་སྨྲས་ཏེ། རྐྱེན་ལ་སོགས་པའོ། །རྐྱེན་གཞན་ནི་ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་ཤེས་ཏེ། དེ་དག་དང་ལྡན་པ་མཐོང་བས་རང་རིག་ཡོད་ཅེ་ན། ལན་ནི་གྲུབ་པའི་མིག་སྨན་གྱི་ཚོགས་མཐོང་བ། ས་འོག་ཏུ་སྦས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་མིག་སྨན་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། གང་ཞིག་གང་ལ་སྣང་བ་དེ་དེ་ཉིད
Chinese
也不是，因为这是在那时已经逝去了。也不是同时，因为它没有对这个产生利益。如经中说，变成幻术的境不是境，因为没有产生利益就不是境。也不是自己，因为是争论的基础。因此说自证是不可能的。凡是“何时”等等。像灯一样明亮，或者像瓶子一样不明显也可以。众生只是体验境，在什么时候心识被谁看到？如果自己或者其他有知觉者看到就说吧。心识的颜色和形状是什么？那时就像妖女的女儿的骄慢姿态一样。说自证也没有结果。对方说：如果等等。如果识没有自证，那么那时识如何回忆？如果体验清晰，就会产生回忆，如果没有体验，回忆从何而来？回答是：如果回忆一定是由自证产生的，就像火有烟一样，那时就是那样，但是自证没有成立，那么它和行为以及作者如何成立？对于我来说，是通过体验其他等等。从执着的识之外体验其他所取时，识就会产生回忆。如果体验其他就回忆其他，也没有太过分的过失，因为有关联。境所产生的事物就是识的忆念。忆念伴随体验的境。体验境就是识本身。即使如此，如果没有体验识，如何回忆呢？回答说：就像能回忆的鼠毒一样。老鼠在这里被涂上毒药，它的毒素使昏厥的伤口先前分布在身体上，在其他时间雷声响起时就会复发。这个想法是这样的：就像昏厥的时候毒素没有发作，但是毒素在其他时候发作一样。在体验境的时候，即使没有体验识，在其他时候也会回忆，就像行走和荞麦等的伤口的识一样。唯识宗的人说：缘等等。其他的缘就是降伏智慧等等，以及知道他人心识等等的神通，看到那些具有神通的人就说有自证吗？回答是：看到成就的眼药的集合，埋在地下的珍宝瓶子不会变成眼药，因为什么对什么显现，那就是它本身。
English
Nor is it, because it has passed away at that time. Nor is it simultaneous, because it did not benefit this. As it is said in the scriptures, the object that has become an illusion is not an object, because not producing benefit is not an object. Nor is it oneself, because it is the basis of dispute. Therefore, it is said that self-cognition is impossible. Whatever is "when" etc. It can be as clear as a lamp, or as unclear as a vase. Since beings only experience objects, when is the mind seen by anyone? If oneself or other sentient beings see it, then say so. What is the color and shape of the mind? At that time, it is like the proud posture of the daughter of a demoness. Speaking of self-cognition is also fruitless. The opponent says: If etc. If consciousness does not have self-cognition, then how does consciousness remember at that time? If the experience is clear, then memory arises, but if there is no experience, from where does memory arise? The answer is: If memory is definitely produced by self-cognition, just like fire has smoke, then it is like that at that time, but self-cognition is not established, then how are it, action, and agent established? For me, it is through experiencing others etc. When experiencing other objects from the grasping consciousness, consciousness will produce memory. If experiencing others remembers others, there is also no fault of being too excessive, because there is a connection. The thing produced by the object is the memory of consciousness. Remembering the object together with the experience. Experiencing the object is consciousness itself. Even so, if there is no experience of consciousness, how can one remember? The answer is: Like the poison of a mouse that can be remembered. Here, the mouse is smeared with poison, and its poison causes the wound of fainting to be previously distributed on the body, and it will recur at other times when thunder sounds. The idea is like this: Just as the poison does not erupt during fainting, but the poison erupts at other times. When experiencing the object, even if consciousness is not experienced, it will be remembered at other times, just like the consciousness of wounds from walking and buckwheat etc. The Mind-Only school says: Condition etc. Other conditions are subduing wisdom etc., and knowing the minds of others etc. with supernormal powers. Seeing those who have supernormal powers, do you say there is self-cognition? The answer is: Seeing the collection of accomplished eye medicine, a treasure vase buried underground will not become eye medicine, because whatever appears to what, that is itself.
Tibetan
་མི་འགྱུར། ཡེ་ཤེས་དབབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་པས། གཞན་གྱི་སེམས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་མཐོང་ཡང་དེ་རང་རིག་ཏུ་མི་འགྲུབ། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་ཤེས་ ཀྱིས་མཐོང་བའི་སེམས་གལ་ཏེ་མངོན་ཤེས་སུ་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་རང་གིས་རང་རིག་པས། རང་རིག་གྲུབ་སྟེ་དེ་ནི་མེད་དོ། །འོ་ན་ཤེས་པ་མ་མྱོང་ན་དོན་མྱོང་བར་མི་འགྱུར། དེ་མ་མྱོང་ན་དོན་གསལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཤད་པ་ཤེས་པ་ནི་རྟོགས་པའི་དོན་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བུམ་པས་རས་ཀྱང་གསལ་བར་བྱེད་དོ། །ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རིག་ན་ཐུག་པ་མེད་དོ། །དེས་གང་བཤད་པ་གཞན་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་མི་རིགས་དོན་མྱོང་བ་མེད་པས་སོ། །མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་དུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ལན་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་ལ་སོགས་པའོ། །མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དོན་དམ་པར་མེད་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་པར་འགྱུར་ཟེར་ན་འདོད་པ་ཉིད། ཀུན་རྫོབ་པ་ཀུན་དེ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཟེར་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་ནི་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོས་པ་ནི་གཞན་ལས་དང་ལུས་ལས་སོ། །ཤེས་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་ལས་བྱུང་བའི་རྗེས་དཔག་ལས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་དགག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི་མ་དཔྱད་པར་ལེགས་པར་ཞོག །དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་གསུངས་པ། མཐོང་དང་ཐོས་སོགས་ཐུབ་པ་ཡིས། །བདེན་དང་བརྫུན་པར་མ་གསུངས་སོ། །ཕྱོགས་ལས་བཟློག་ཕྱོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་དོན་ལ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཤེས་པ་མ་རིག་ན་དོན་མི་རྟོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དོན་དམ་པར་མེད་དོ། །གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་ཁས་ལེན་ན་ཅི་འགོག་ཅེ་ན། ལན་བཤད་དེ། དོན་དམ་པར་རྟོགས་པ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡིན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་རྒྱུ་ཡིན་པས་མི་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཟློག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་རིག་པ་རང་རིག་དོན་དམ་པར་མེད་དོ། །དེས་གསུངས་པ། རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་རྣམ་པ་ཅན། །སེམས་ནི་རྒྱལ་བས་མ་གཟིགས་སོ། །གང་ལ་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ཡོད། །དེར་ནི་བྱང་ཆུབ་མེད་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །གང་ཞིག་སེམས་ཙམ་གསུངས་པ། དེ་ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གནས
Chinese
不改变。凭借具有降伏智慧等缘起的意识，虽然像瓶子等一样见到他人的心，但那不能成立为自证。如果以了知他人心的现量见到之心成为现量，那么，那时自己以自证，自证成立，那是不存在的。如果未曾体验意识，就不会体验事物。因为如果未曾体验它，事物就不会显现。对此的解释是，意识是证悟的事物。如果是那样，瓶子也会使布显现。如果意识被他人觉知，就没有止境。因此，他所说的一切，如他人体验等，是不合理的，因为没有事物体验。见等名称在世间也会消失。在此作出回答：如是等等。见等名称在胜义中会消失吗？或者在世俗中会消失？如果说在胜义中会消失，那就是所希望的。因为一切世俗在那之中是不存在的。如果说在世俗中，那么，那时如何见是眼识等。听是来自他人和身体。知是来自三相之理所生的比量。并非要否定所有这些，而是未经观察，好好地安住。在胜义中不是。因为所说的是：见与听等胜者说，非真亦非假。因为有相违品，所以二者在意义上是不存在的。如是说。如果不知晓它，那么不领悟事物等的过失在胜义中是不存在的。他人说：如果承认名言，那么阻止什么呢？回答说：在胜义中领悟是要遣除增益。为什么呢？因为是痛苦之因。因为痛苦蕴的自性，轮回之因，恐惧等分别念是因，所以要遣除不真实的增益等。因此，觉性自证在胜义中是不存在的。他所说的是：所证能证之相，心未被胜者见。何处有所证能证，彼处无菩提。如是说。凡是所说的唯心，那要像蕴等一样去领悟。处所。
English
does not change. By means of consciousness endowed with conditions such as bestowing wisdom, although one sees the minds of others like vases, etc., that does not establish as self-cognizance. If the mind seen by the direct perception that knows the minds of others becomes direct perception, then, at that time, one's own self-cognizance establishes self-cognizance, which does not exist. If consciousness is not experienced, then things will not be experienced. Because if it is not experienced, things will not be clear. The explanation for this is that consciousness is the object of realization. If that is the case, then the vase will also make the cloth clear. If consciousness is known by others, there is no end. Therefore, whatever he said, such as others' experiences, is unreasonable because there is no experience of things. The terms such as seeing will also disappear in the world. Here is the answer: as it is, and so on. Will the meaning of terms such as seeing disappear in the ultimate sense? Or will it disappear in the conventional sense? If you say it will disappear in the ultimate sense, that is what is desired. Because all conventionalities do not exist in that. If you say in the conventional sense, then at that time, how is seeing the eye consciousness and so on. Hearing is from others and from the body. Knowing is from the inference arising from the three modes of reasoning. It is not that all these are to be negated, but rather, without examination, abide well. It is not in the ultimate sense. Because it is said: Seeing and hearing, etc., were not spoken by the Victorious One as true or false. Because there are contradictory factors, the two do not exist in meaning. Thus it is said. If it is not known, then the faults such as not understanding things do not exist in the ultimate sense. Others say: If you accept terminology, then what do you prevent? The answer is: Realizing in the ultimate sense is to reverse imputation. Why? Because it is the cause of suffering. Because the nature of the aggregates of suffering, the cause of samsara, fear, etc., are the cause of conceptualizations, so the untrue imputations, etc., are to be reversed. Therefore, awareness, self-awareness, does not exist in the ultimate sense. He said: The object to be realized and the subject to be realized, the mind with aspects, was not seen by the Victorious Ones. Wherever there is an object to be realized and a subject to be realized, there is no enlightenment. Thus it is said. Whatever is said to be mind-only, that should be understood like the aggregates, etc. Location.