Tibetan
འབྱོར་པ་ཁོ་ན་ལ་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕལ་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །གཉི་ག་ལ་གྲུབ་པས་དཔེ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་གྲུབ་པ་ཡང་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པའོ། །དེ་བས་ཐ་མལ་པའི་བློ་དཔེས་འཁྲུལ་པར་བསྟན་ཏོ། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཇི་སྲིད་བར་རོ། །འོན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག །སྦྱིན་སོགས་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་པ། འབྲས་བུའི་དོན་དུ་མ་སྤྱད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་དོན་དུ་མ་སྤྱད་ཅིང་དེའི་རྒྱུ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པས་འབྲས་བུའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཐབས་ཡིན་ལ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཁས་བླངས། གཞན་དུ་ན་དགོས་པ་མེད་པས་དེ་ཅི། རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་དང་པོ་ཉིད་དུ་དོན་དམ་པ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ཐབས་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཏེ་འགལ་བ་མེད་དོ། །འོ་ན་དངོས་པོ་གང་དག་རྣལ་འབྱོར་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མཐོང་བ་དེ། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཕལ་པས་ཀྱང་མཐོང་ན། དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རྩོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་ཕལ་པས་དངོས་པོ་མཐོང་བ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་དོན་དམ་པར་བརྟགས། དོན་དམ་པ་ཉིད་མངོན་པར་ཞེན་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་བཞིན་དུ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་རྣལ་འབྱོར་པ་དང་བལ་པ་རྩོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་བདེན་པར་བཀག་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཁོ་ན་སྐྱེ་བོས་མཐོང་ལ་སྤྲུལ་མཁན་གྱིས་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དུའོ། །འོ་ན་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་སྦས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་གང་བརྗོད་པ་དེ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་སྟེ། ཚད་མས་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཐ་ སྙད་པའི་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཛོད་ལས། བརྟགས་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡི། །རྟོག་པས་རྟོག་བྲལ་ཞེས་བྱར་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པས། དབང་པོའི་རྣམ་ཤེས་རྟོག་པ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་དུ་ན། དབང་པོ་དག་གི་དམིགས་པ་གང༌། །དེ་དེ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ན། །བྱིས་པས་དེ་ཉིད་རིག་པར་འགྱུར། །དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཅི། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་རྒྱུ་མེད་ན་གྲགས་པ་ཡང་མི་འབྱུང་སྟེ། གྲགས་པ་ནི་ཡོད་པས་ཇི་ལྟར་བརྫུན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ནི་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བ་ལ་སོགས་པར་གྲགས་པ་བཞིན། བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་གཙང་བ་ལ། འདོད་པས་འཁྲུལ་པ་རྣམས་ལ་གཙང་བའི་བློ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་བརྫུན་ཡིན་ཏེ་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བདག་གི་བློ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། །འོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཡང་གཞན་དུ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་གནས་བྱ་བ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ག་ལ་གྲུབ། རང་བཞིན་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་འདི་བདག་དགག་པའི་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སྐལ་བ་མེད་པས་སྐྲག་པས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་པས་ཐུགས་རྗེས་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་གསུངས་པ། རྒྱལ་བས་ཇི་ལྟར་དོན་དབང་གིས། །བདག་དང་བདག་གི་བ་ཞེས་གསུངས། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ཀྱང༌། །དེ་ལྟར་དོན་གྱི་དབང་གིས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྐད་ཅིག་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་ མ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་གིའོ། །གཞན་དག་ན་རེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྣང་བ་དང་འགལ་ལོ། །དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་མ་ཡིན་པར་འཇིག་རྟེན་ལ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་བཤད་དེ། རྣལ་འབྱོར་ཀུན་རྫོབ་ཉེས་མེད་ཅིང༌། །སྣང་བ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་བསྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་སྐད་ཅིག་མར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འང་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཏེ། བློ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །སྣང་བ་དང་འགལ་བ་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་འདིར་འགོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ཁོ་ནས
Chinese
仅仅通过财富才能领悟究竟，从而成立无自性。幻象等等，对于凡夫也是如此。在两者上都成立，所以是譬喻。理证成立，也是在两者上都成立。因此，凡夫的智慧通过譬喻显示为错误。对于瑜伽士们来说，也是如此，直到何时为止。如果一切事物都是无自性的，那么如何为了众生的解脱呢？领悟那真实性的人们，也会行布施等等。布施等等也是因为无自性。说道：因为没有为了果实而使用，所以果实是应当成就的，因为没有为了它而使用，并且完全投入于它的因。无自性也是因为不执着于三轮，所以成为果实的因。世俗谛是方便，胜义谛是从方便中产生的，因此承认二谛。否则，没有必要，那是什么？瑜伽士也不是一开始就见到胜义谛，然而通过串习方便的差别，所以没有矛盾。那么，瑜伽士所见如幻象的事物是什么呢？如果凡夫也见到它，那时如何争论呢？说道：世间的凡夫不仅仅是见到事物，而且认为事物是存在的，是真实的。如果执着于真实性，就像瑜伽士一样，就不是如幻象了。这就是瑜伽士和凡夫争论的原因。瑜伽士通过否定真实性。就像人们仅仅见到幻化的象等等的形态，而幻术师则见到木头等等本身。那么，对于一切众生来说，现量成立的事物如何隐藏呢？说道：所说的显现的色和声等等，是世间所称道的，是通过量成立的究竟。因为是通过名言的现量等等成立的。《俱舍论》中说：‘分别和随念的，分别称为无分别。’因此，根识仅仅是分别。否则，如果根的对境，在那时成立，孩童也会认识它，那时它是什么智慧呢？’如此等等。那么，如果没有因，名声也不会产生。
English
Only through wealth can one realize the ultimate, thereby establishing selflessness. Illusions and the like are also so for ordinary people. It is established in both, so it is a metaphor. Logical proof is also established in both. Therefore, the wisdom of ordinary people is shown to be mistaken through metaphors. For yogis as well, it is so, until when? If all things are selfless, then how is it for the liberation of sentient beings? Those who realize that very reality also engage in giving and so on. Giving and so on are also because of selflessness. It is said: Because it is not used for the sake of the fruit, the fruit is to be accomplished, because it is not used for it, and is fully invested in its cause. Selflessness is also because it does not cling to the three circles, so it becomes the cause of the fruit. Conventional truth is the means, and ultimate truth arises from the means, therefore, the two truths are acknowledged. Otherwise, there is no need, what is it? Yogis also do not see the ultimate truth at the very beginning, but through the difference of familiarizing with the means, so there is no contradiction. Then, what are the things that yogis see as illusions? If ordinary people also see it, then how do they argue at that time? It is said: Ordinary people in the world not only see things, but also think that things exist, are real. If one clings to reality, like a yogi, it is not like an illusion. This is the reason for the argument between yogis and ordinary people. Yogis deny reality. Just as people only see the form of illusory elephants and so on, while the illusionist sees the wood and so on themselves. Then, how are things that are established by direct perception hidden from all beings? It is said: What is said to be the manifest form and sound and so on is what is praised in the world, and it is the ultimate that is established through valid cognition. Because it is established through nominal direct perception and so on. The Treasury says: 'What is conceptualized and recollected is called non-conceptual.' Therefore, root consciousness is only conceptual. Otherwise, if the object of the senses is established at that time, a child would also recognize it, then what wisdom is it? ' So on and so forth. Then, if there is no cause, fame will not arise either.
Chinese
如果说名声是存在的，怎么会是虚假的呢？回答说：这就像不净之物被认为是清净等一样。对于妇女的形体等不净之物，由于欲望而迷惑的人们会产生清净的想法，这确实是虚假的，因为对不是它的东西执着于它。等等的词语也包括将无常等认为是常、乐、我的想法，对于形体等也是如此。那么，世尊所说的“婆罗门一切”指的是五蕴、十二处、十八界。还有其他的说法：“诸行皆无常，不住如何有？”等等。如果自性是幻化等，怎么能成立刹那的自性呢？如果因为没有自性，为什么不是胜义谛存在呢？回答说：世间等等。对于那些执着于实有事物的人们，宣说蕴等是为了遮止我，为了逐渐引导他们进入空性，否则，没有根器的人会因恐惧而退转。因为了知众生的想法，所以是出于慈悲而宣说，而不是胜义谛。因此（佛）说：“诸佛如何以义力，说我及我所，蕴处界亦然，是故以义说。”那么，刹那又是怎样的呢？回答说：刹那不是真如，因为没有自性。宣说刹那等是为了调伏所化。其他人说：如果胜义谛是刹那，那么世俗谛也是吗？如果是这样，就与世间的显现相违背了。因为事物在世间显现为不是刹那。回答说：瑜伽的世俗谛没有过失，也没有与显现相违背的过失，因为瑜伽士的世俗谛是刹那。因为对于修习人无我的瑜伽士们来说，会显现为刹那。这也是世俗谛，因为（经中）说心是世俗谛。也没有与显现相违背，因为在这里遮止了那样的显现。那么，如果刹那等是世俗谛，为什么只有瑜伽士才能…
English
If fame exists, how can it be false? The answer is: It is like impure things being considered pure, etc. For those who are deluded by desire regarding the impure forms of women, etc., a thought of purity arises. This is indeed false because they are attached to something that is not what it is. The word "etc." also includes the idea of considering impermanence, etc., as permanent, happiness, and self, and it is also the same for forms, etc. Then, what the Blessed One said, "All Brahmins" refers to the five aggregates, twelve sense bases, and eighteen realms. And elsewhere, it says, "All conditioned things are momentary. Where is the act of not abiding?" and so on. If the nature is like illusion, etc., how can the nature of momentariness be established? If it is not truly existent because it has no nature, why is it not ultimately existent? The answer is: The world, etc. For those beings who are attached to real things, teaching the aggregates, etc., is to negate the self and to gradually lead them into emptiness. Otherwise, those without the capacity will turn back in fear. Because of knowing the thoughts of sentient beings, it is taught out of compassion, not ultimately. Therefore, it is said, "How do the Buddhas, by the power of meaning, speak of self and what belongs to self? The aggregates, sense bases, and realms are also spoken of in that way, therefore they are spoken of by meaning." Then, how is momentariness? The answer is: Momentariness is not suchness, because it has no nature. Teaching momentariness, etc., is according to the capacity of those to be tamed. Others say: If momentariness is ultimately true, is it also conventionally true? If so, it contradicts the appearance of the world. Because things appear to the world as not momentary. The answer is: The conventional truth of yoga is faultless, and there is no fault of contradicting appearance, because the conventional truth of yogis is momentary. Because for yogis who meditate on the selflessness of persons, it appears as momentary. That is also conventional truth, because it is said that the mind is conventional truth. There is also no contradiction with appearance, because here that kind of appearance is prevented. Then, if momentariness, etc., is conventional truth, why only yogis can...