Tibetan
་དེ་ཉིད། །དག་པའི་མིག་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང༌། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་འདིར་རྟོགས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་བརྒྱད་སྟོད་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ མེད་པ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཡོད་དེ། དེ་ལྟར་མེད་པས་མ་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་དོན་དམ་བསྟན་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བཤད་པ། རྣམ་རྟོག་འདི་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས། །མ་རིག་པ་ཡི་ཚུལ་དུ་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་དང་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དག་པ་དོན་དམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སངས་རྒྱས་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རྣམ་པའི་ཆ་ཤས་ཀྱང་མེད་དོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་དང་པོ་ཉིད་དུ་དོན་དམ་པ་མཐོང་བ། དངོས་གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ན་མཐོང་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མས་དག་པ་མེད་དོ། །བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་ལ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་པ་འཇིག་རྟེན་ཡང་གཉིས་བཤད་དེ། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་རིག་པ་དང་དོན་དམ་རིག་པའོ། །རང་བཞིན་ནི་མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལས་བྱུང་བས་ཕལ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་འདི་ལ་ཡོད་པས་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ན་ཕལ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པས་འཇོམས། དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་གཟུང་བས་འཁྲུལ་པས་སོ། །དེ་བཤད་པ། ཇི་ལྟར་རབ་རིབ་ཅན་ལ་དམིགས་པ་ལྟར། །རབ་རིབ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གཞོམ་དུ་མེད། །ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་ཀྱིས་ཟིལ་གནོན་པའི། །བློ་ནི་འཇོམས་ལ་དྲི་མ་མེད་མི་འཇོམས། །ཞེས་སོ། །དེ་བས་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཞོམ་དུ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཕལ་པའི་བློ་ཁོ་ན་འཇོམས་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་བའི་དབྱེ་བ་བཤད་དེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གོང་མ་གོང་མས་འཇོམས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །སྒྲིབ་པ་དེ་དང་དེས་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གཉི་ག་འདོད་པའི་དཔེས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ཕལ་པ་འདོད་པའི་དཔེས་གང་ཡིན་པ་མདོར་གསུངས་པ། སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་གཉི་ ག་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་པ་དེ་དང་ཆོས་མཐུན་པས་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པས་སོ། །འདི་ལྟར་བདེན་པར་འདོད་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣལ་
Chinese
那即是，以清净的眼睛如何能见到？那即是那本身在此证悟。如是说。圣八千颂中也说：如诸法 不存在，那样真实地存在着，那样不存在故称之为无明。如是说。如是世俗谛显示胜义谛。为了什么而宣说？分别念此乃自身，变成无明之状态。如是说。胜义谛乃是遍知智慧的行境也不是。自性和暂时性的垢染清净，缘于胜义谛的如金刚般的等持是佛，于彼无有相分的少分。极喜地第一地本身见到胜义谛，真实的等持唯是见道。从那之后是圣者。此等一切皆无有暂时性的垢染清净。安立二谛，以其为所依，世间也说二种，即彼等之类。世间是二种，即世俗智和胜义智。自性是无明和贪欲等。从彼所生故是凡夫。瑜伽是等持，一切法不可得。彼在于此故是瑜伽士。彼二者之中，凡夫被瑜伽士摧伏，于非彼执为彼故是错乱。彼宣说：如对有翳者所见之境，无翳之智慧不可摧伏。智慧无垢染者所压伏，心识可摧伏而无垢染不可摧伏。如是说。因此胜义谛之智慧不可摧伏。然而唯有凡夫之心识可摧伏，因是错乱之故。宣说瑜伽士之差别，瑜伽士也，即彼等之类。瑜伽士以上上智慧之差别而摧伏，以智慧之差别故。以远离彼彼之障碍的智慧故。如何呢？以二者皆欲求之比喻，瑜伽士和凡夫欲求之比喻为何，总而言之所说，幻术和阳焰等二者 皆成立为无自性，彼与法相同故，以显示诸法无自性故。如此执着为真实的色等诸法，乃是
English
That itself. How is it seen with a pure eye? That itself is realized here. Thus it is said. It is also said in the Noble Eight Thousand Verses: Just as all dharmas do not exist, so they truly exist. Because they do not exist in that way, they are called ignorance. Thus it is said. Thus, conventional truth reveals ultimate truth. Why is it explained? This conceptualization itself, becomes a state of ignorance. Thus it is said. Ultimate truth is not even the object of the wisdom of omniscience. The Vajra-like Samadhi that is purified of natural and adventitious defilements, focused on ultimate truth, is the Buddha, and there is not even a fraction of aspect in it. Seeing the ultimate truth in the very first ground of extreme joy, only the actual Samadhi is the path of seeing. From then on, it is the noble one. In all of these, there is no purification from adventitious defilements. Two truths are established, and based on that, the world is also explained as two, such as those. The world is of two kinds, namely conventional knowledge and ultimate knowledge. Nature is ignorance and desire, and so on. Because it arises from that, it is ordinary. Yoga is Samadhi, all dharmas are not perceived. Because it exists in this, it is a yogi. Among those two, the ordinary is defeated by the yogi, because it is mistaken to grasp what is not that as that. That is explained: Just as the object seen by someone with cataracts, the wisdom without cataracts cannot be defeated. The mind that is subdued by the wisdom without defilements can be defeated, but the one without defilements cannot be defeated. Thus it is said. Therefore, the wisdom of ultimate truth cannot be defeated. However, only the ordinary mind is defeated, because it is mistaken. The distinction of yogis is explained, the yogi also, such as those. The yogi is defeated by the higher and higher distinctions of wisdom, by the distinctions of wisdom. By the wisdom that is separated from this and that obscuration. How is it? With the example of both desiring, the example of what the yogi and the ordinary person desire, in short, what is said, illusion and mirage, etc., both are established as without self-nature, because it is in accordance with the Dharma, because it shows that all dharmas are without self-nature. Like this, the forms and so on, which are believed to be true, are