Tibetan
པ་རྣམས་ནི་གཞན་བདེ་བར་སྨོན་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པས་སོ། །དཔེ་བཤད་དེ། མང་པོ་བཤད་ཅི་དགོས་རང་དོན་ལ་ཆགས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང༌། གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་མཛད་པ་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཁྱད་པར་དེས་ལ་བདག་གཞན་བརྗེ་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གང་སངས་རྒྱ་པར་མི་འདོད་ཅིང་སྲིད་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ། དེས་ཀྱང་རང་གི་བདེ་བས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བརྗེ་བར་མ་བྱས་ན། དེ་ལ་ལྷ་དང་མིའི་བདེ་བ་ག་ལ་ཡོད། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལྟ་ཞོག་འཇིག་རྟེན་འདིར་མཐོང་བའི་དོན་ཡང་མི་འགྲུབ་ཀྱི། རྗེ་དཔོན་གྱིས་གླ་མི་སྟེར་ན་ལས་མིས་ལས་མ་བྱས་ན་གཉི་གའི་དོན་མི་འགྲུབ་པོ། །ཤེས་བཞིན་དུ་མ་རིག་པས་ལོག་པའི་སྤྱོད་པ་བཤད་དེ། ཕན་ཚུན་དུ་བདེ་བ་སྐྱེད་པ་བོར་ནས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་འཇིག་རྟེན་འདི་དང༌། ཕྱི་མར་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་དེ་བཞག་ནས་དམྱལ་བའི་རྒྱུ་ཕན་ཚུན་དུ་གནོད་པ་བྱས་ནས། སྡུག་བསྔལ་ལེན་ཏེ་རྨོངས་པས་སོ། །ཕྱི་དང་ནང་དུ་གནོད་པ་ནི་སྲིད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་འཇིགས་པ་ནི་སྲིད་པ། དེ་ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་བྱུང་བ། །དེ་བས་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་ཅི། ། དཔེར་ན་རང་གི་ལག་གིས་དུག་ཟ་བས་སོ། །འོ་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འདི་སེམས་ཅན་ཀུན་ཕྱུག་དང་བྱ་ལ་ཡང་ཡོད་དེ། མདའ་དང་རྡོབ་འཕེན་པ་མཐོང་ནས་འབྲོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་འཛིན་ཤེས་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཤེས་བྱ་བདག་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལ་བརྗོད་པ་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྟོག་བཅས་དང་རྟོག་མེད་དོ། །དེ་ལ་རྟོག་མེད་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་དམིགས་ནས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངོ༌། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་མེད་ཀྱང་འབྱུང༌། གཞན་དུ་ན་བདག་རྒྱལ་པོ་ཡིན་ཞེས་བརྟགས་པས་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་སྤངས་ན། །སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་མི་ནུས་སོ། །དཔེར་ན་མེ་མ་སྤངས་ན་དེའི་དྲོད་སྤོང་མི་ནུས་སོ། །ཉེ་བར་བསྡུས་ཤིང་བཤད་དེ། དེ་བས་རང་དང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་ལུས་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟེན་འབུལ་ལོ། །དེས་བདག་འཛིན་བཟློག །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་འབྱུང༌། དུས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་སྡིག་པའང་ཟད་དོ། །གཞན་དག་བདག་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ལུས་ཕུལ་གནས་རང་གི་སེམས་ལ་གཅེས་པའི་བུ་བཞིན་དུ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཀྱེ་ཡིད་གཞན་ལ་གཞན་ལ་ལ་ཕུལ་བདག་གཞན་གྱི་ཡིན་ཞེས་མཉེས་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་བས་དེ་རིང་ནས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་བསམ་པར་བྱའི། གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལ་ཆགས་པས་མི་དགེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་དགའ་བའི་ཕྱིར་ཅི་འང་བལྟ་བར་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཡུལ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །སུས་མི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་སྟེ་དེ་དག་ལ་བྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་རྣ་བ་ལ་སོགས་པས་སྒྲ་ལ་སོགས་སོ། །རང་གི་དོན་དུ་ལག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཡོ་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གང་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་དང་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པ་ལོག་པར་གཡེམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དེས་ན་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་ལ། རང་གི་ལུས་ལས་གང་གང་མཐོང་བ་དེ་དང་དེ་བླངས་ཤིང་གཞན་དག་ལ་བྱིན། དེས་དངོས་པོ་ལ་སྲེད་པ་དང་ རློམ་སེམས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྙིང་རྗེ་གཞན་དོན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་ལྟར་གོམས་པས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་གཉེན་གྱི་ནི། །ཐབས་དང་སྙིང་རྗེ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ད་ནི་དམན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ། རློམ་སེམས་ལ་སོགས་པའི་རྙོག་མ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བཤད་དེ། དམན་པ་ལ་རློམ་སེམས་དང༌། མཉམ་པ་ལ་འགྲན་པ་དང༌། མཆོག་ལ་ཕྲག་དོག་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་སྟེ། རློམ་སེམས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ཀྱང༌། གཞན་དང་བདག་བརྗེ་བ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུར་འགྲོ་སྟེ། དེ་བས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་པས། རྣམ་རྟོག་མེད་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་སྒོམས་ཤིག །ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་བསྒོམ་པར་བཤད་དེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པས་བདག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། གཞན་དེ་དང་བྲལ་བས་དམན་པར་མཐོང་ན་རང་ལ་ཕྲག་དོག་བསྒོམས་ཏེ། འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བས་བདག་གཞན་དུ་གྱུར་པར་བསྟན་ཏོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བས་གཞན་བདག་ཏུ་གྱུར་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་ངོ༌། །ལས་ནི་ཁུར་ཁུར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཁྲལ་མེད་པས་ལེགས་པར་གནས། ཆེ་བ་ནི་གོམས་པ་དང་འབད་པས་བསྒྲུབས་ཏེ། བདག་ལ་འང་སྲིད། གོང་མ་ལ་ལྟོས་ནས་ཁྱེད་ཀྱང་དམན་ནོ། །ཁྱེད་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པས་ཅི་བྱེད། འདིར་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ཤས་མེད་པར་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་མེད་པའི་སེམས་ཅན་མེད། འོན་ཀྱང་མཐོ་དམན་ལྟོས་པ་ཅན་ཡིན། གང
Chinese
那些是祝愿他人安乐，因为众生自性清净，具有佛性之故。譬如说，多说何益？执著于自身利益的是凡夫，唯独成办他利的是释迦牟尼佛的差别，因此要努力修持自他交换。如果有人不愿成佛，并且贪恋轮回的安乐，即使如此，如果他不以自己的安乐交换他人的痛苦，那么他哪里会有天人和人间的安乐呢？来世且不说，今生所见的利益也无法成办。如果主人不给工钱，工人不工作，那么双方的利益都无法成办。明明知道却因无明而造作邪行，舍弃了互相带来安乐，那是怎样的呢？舍弃了今生和来世圆满安乐之因，反而互相造作地狱之因，承受痛苦，真是愚痴啊！内外之害就是轮回，痛苦和恐惧就是轮回，这一切都源于我执。因此，我执有什么用呢？ 譬如用自己的手吃毒药一样。那么，这种我执在一切众生、鸟类中也存在，因为它们看到箭和石头投掷过来就会逃跑。我执是识，因此它的所识就是我。对此，表达的识有两种，有分别和无分别。其中，无分别是因为缘于所识而生起，所以没有它就不会产生。我执是分别，即使没有对境也会产生。否则，如果认为“我是国王”就能变成国王了吗？因此，如果不舍弃我执，就无法舍弃痛苦。譬如不舍弃火，就无法舍弃它的热量。简要归纳而言，因此，为了平息自己和他人的痛苦，我将身体献给一切众生，作为我执的所依。这样就能遣除我执，产生福德资粮，从无始以来损害众生的罪业也会耗尽。应当像对待自己一样对待他人。献出身体后，应当像对待自己心中珍爱的孩子一样进行修持。唉！心啊，献给他人，献给他人，献给他人，要欢喜“我是他人的”！
English
Those are wishing happiness for others, because sentient beings are pure in nature and possess the essence of Buddhahood. For example, what is the use of saying much? Those who are attached to their own benefit are ordinary beings, and the difference between them and Shakyamuni Buddha, who only accomplishes the benefit of others, is that we should strive to practice exchanging self and others. If someone does not want to become a Buddha and is attached to the happiness of samsara, even so, if they do not exchange their own happiness for the suffering of others, then where will they find the happiness of gods and humans? Let alone the next life, even the visible benefits of this life will not be accomplished. If the master does not pay wages, and the worker does not work, then the interests of both parties will not be accomplished. Knowing full well, but out of ignorance, creating wrong actions, abandoning the creation of mutual happiness, what is that like? Abandoning the cause of perfect happiness in this life and the next, instead mutually creating the cause of hell, enduring suffering, it is truly foolish! The harm within and without is samsara, suffering and fear are samsara, all of which arise from self-grasping. Therefore, what is the use of self-grasping? It is like eating poison with one's own hand. So, this self-grasping exists in all sentient beings, even birds, because they run away when they see arrows and stones being thrown. Self-grasping is consciousness, therefore its object of knowledge is only the self. Regarding this, the consciousness that expresses it is of two types: with conceptualization and without conceptualization. Among them, without conceptualization, it arises because it focuses on the object of knowledge, so it will not arise without it. Self-grasping is conceptualization, it arises even without an object. Otherwise, if one thinks "I am the king," will one become the king? Therefore, if you do not abandon self-grasping, you cannot abandon suffering. For example, if you do not abandon fire, you cannot abandon its heat. In brief summary, therefore, in order to pacify the suffering of oneself and others, I offer my body to all sentient beings as the basis for self-grasping. In this way, self-grasping can be reversed, a collection of merit will arise, and the sins of harming sentient beings from beginningless time will also be exhausted. Others should be regarded as oneself. After offering the body, one should practice like treating one's own beloved child in one's heart. Alas! Mind, give to others, give to others, give to others, be happy that "I belong to others!"
Chinese
观视吧！因此从今天开始，你应当只为一切有情众生的利益着想，而不是其他的。执着于我不是不善的。不要为了自己高兴而观看任何事物，因为那样会对令人愉悦的境产生贪恋，对不悦意的境产生嗔恨。如果不观看，那是因为为了给予他们（指有情众生）。“等”字表示用耳朵等听声音等。为了自己的利益，也不应挥动双手等，因为那样会导致杀生、不予而取、邪淫等行为的发生。被他人所支配，因此为了他人的利益而接近，从自己的身体中看到什么就拿走什么，并给予其他人。这样就能消除对事物的贪恋和傲慢。更不用说慈悲利他了。像这样习惯之后，一切过失都会消除，一切功德都会增长。因此，对于众生的亲友来说，方法和慈悲最为殊胜。如是说。现在为了舍弃对下等有情等的傲慢等烦恼，而进行解说：对下等者产生傲慢，对平等者产生竞争，对 श्रेष्ठ者产生嫉妒，这些都会在孩童们身上产生。傲慢等虽然属于烦恼的一面，但却是使自他相换得以清净的因，因此将用即将解说的道理来阐述。没有分别念就是没有疑惑。修习没有疑惑吧！只修习嫉妒等，例如“这是”等等。如果因为戒律等而认为自己 श्रेष्ठ，而他人缺乏这些而显得下劣，那么就对自己修习嫉妒，用“这是”来表示自己变成了他人。用“我”来表示他人变成了我。对于即将解说的内容也是如此。业就是承担负担等等。没有心理负担，就能安乐地住。伟大是通过习惯和努力来实现的，自己也有可能。相对于上位者，你也是下劣的。你拥有功德，但没有功德的人能做什么呢？在这里，没有功德的部分也是不成立的，因为没有完全没有功德的有情。然而，高低是相对而言的。任何
English
Look! Therefore, starting from today, you should only think for the benefit of all sentient beings, and not for anything else. Attachment to oneself is not non-virtuous. Do not look at anything for your own pleasure, because that will lead to attachment to pleasant objects and anger towards unpleasant ones. If one does not look, it is because it is for the sake of giving to them (sentient beings). The word "etc." indicates hearing sounds etc. with the ears etc. For one's own sake, one should not move one's hands etc., because that will lead to killing, stealing, and engaging in improper sexual conduct. Being under the control of others, therefore, approaching for the benefit of others, taking whatever one sees from one's own body and giving it to others. This will eliminate attachment to things and arrogance. Not to mention compassion and benefiting others. By becoming accustomed to this, all faults will be eliminated and all virtues will increase. Therefore, for the friends of beings, method and compassion are the most excellent. Thus it is said. Now, in order to abandon the defilements of arrogance etc. towards inferior sentient beings etc., it is explained: Arrogance towards inferiors, competition towards equals, and jealousy towards superiors arise in children. Although arrogance etc. belong to the side of afflictions, they are the cause for purifying the exchange of self and others, therefore it will be explained with the reasoning that will be explained. Non-discrimination is without doubt. Meditate on being without doubt! Meditate only on jealousy etc., such as "this is" etc. If one considers oneself superior because of discipline etc., and sees others as inferior because they lack these, then cultivate jealousy towards oneself, using "this is" to indicate that oneself has become others. Using "I" to indicate that others have become me. This is also the case for what will be explained. Karma is bearing burdens etc. Without mental burden, one can live happily. Greatness is achieved through habit and effort, and it is possible for oneself as well. Relative to superiors, you are also inferior. You possess virtues, but what can those without virtues do? Here, the part without virtues is also not established, because there are no sentient beings completely without virtues. However, high and low are relative. Any