Tibetan
ལ་བར་བྱའི། ཡང་ན་མི་སེལ་ན་རང་གི་ཡང་མི་སེལ་ཏེ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་རྗེ་བས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར། དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་པ་ན་དེའི་ཚེ་བཙན་ཐབས་སུ་ཅི་སྟེ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། འགྲོ་བའི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བལྟས་ནས། སྙིང་རྗེའི་སྡུག་བསྔལ་ཅི་སྟེ་མང། དེ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་དང་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མང་པོ་ཞིག་གི་སྡུག་བསྔལ་གལ་ཏེ་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་མེད་པར་འགྲོ་ན། དེ་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། རང་དང་གཞན་ལ་སྙིང་རྗེ་ཅན་གྱིས་སོ། །འདི་དག་མདོ་ལས་མ་བྱུང་སྙམ་པའི་རྟོག་ པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཤད་དེ། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བས་ན་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་ཞེས་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས། རང་དང་རྒྱལ་པོ་ལ་གནོད་པ་ཤེས་ཀྱང༌། རང་གི་སྡུག་བསྔལ་མ་བསལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བས་སོ། །དེ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ཅན་མང་པོ་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱལ་པོའི་དམྱལ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྫུ་འཕྲུལ་མཐོང་ནས་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་བྱུང་ནས། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མ་བྱུང་བས་སོ། །འདི་ལྟར་འདས་པའི་དུས་སུ་རིན་ཆེན་པདྨ་ཟླ་བའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱོན་ཏེ། དེས་ཡུན་རིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་མཛད་ནས། མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་དེའི་བསྟན་པ་ནུབ་པའི་དུས་སུ། དཔའ་སྦྱིན་ཞེས་པའི་རྒྱལ་པོ་བྱུང་དེའི་ཕོ་བྲང་རིན་ཆེན་ལྡན་ཏེ་དེར་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ལྟ་བ་ལོག་པ་སྟེ། དེ་དག་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་བྱོན་རབ་ཏུ་བྱུང༌། དེ་དག་གི་བླ་མ་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་དེ་ཕོ་བྲང་དུ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕྲད་པ་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་ནགས་ལ་གནས། དེ་ལ་མེ་ཏོག་ཟླ་མཛེས་དབེན་པར་གནས་པ་ལ་སེམས་ཅན་དེ་དག་ལ་སྙིང་རྗེས་བསམ་པ་འདི་ལྟར་བྱུང༌། བདག་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་རྡལ་དང༌། ཕོ་བྲང་དུ་ཕྱིན་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་ལམ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གིས་བཀག་ཀྱང་རང་དམ་རྒྱལ་པོ་ལ་གནོད་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་ནགས་ལས་བབས་ཏེ། ཆོས་འཆད་ཅིང་ཕོ་བྲང་དུ་སླེབ། རྒྱལ་པོ་ད
Chinese
应当断除。或者不消除，自己的也不消除，如同他人的痛苦一样。如果慈悲者也因他人的痛苦而痛苦，因此为了断除一切痛苦而努力时，那时强行如何生起慈悲呢？答：看到众生的地狱等痛苦后，为何慈悲的痛苦会增多？因为那如同虚空一般，无始无终。如果众多人的痛苦被一个人的痛苦所消除，就应当生起那样的痛苦，自己和他人都是慈悲者。为了消除这些不是出自经部的想法，所以宣说了，因此叫做“因此”等等。因此，名为花月美的菩萨，即使知道对自己和国王有害，也没有消除自己的痛苦。对菩萨造成损害后，国王产生了地狱的痛苦。那是什么原因呢？因为众多痛苦者的痛苦被一个人的痛苦所耗尽。国王的地狱和菩萨的神变被看到后，对他们产生了正确的看法，因此没有产生地狱等的痛苦。如此，在过去的时候，名为宝莲花月的清净中产生的国王，如来出现，他长期行持佛的事业后，涅槃，他的教法衰落的时候，出现了名为勇施的国王，他的王宫充满珍宝，住在那里的一切人都持有邪见，为了摄受他们，许多菩萨出现并出家。他们的上师花月美，那些住在王宫里的人们，菩萨们相遇，住在名为普贤的森林里。花月美住在寂静处，对那些有情生起慈悲，这样想：我到城市和城镇以及王宫去，让有情们安住在善道上，也对行持梵行的人们这样说。即使他们阻止，自己明明知道会对国王有害，也从森林里下来，讲经说法，到达王宫。国王
English
Should be eliminated. Or if not eliminated, one's own is also not eliminated, just like the suffering of others. If a compassionate person also suffers from the suffering of others, therefore, when striving to eliminate all suffering, how can compassion be forcibly generated at that time? Answer: After seeing the suffering of beings in hell, etc., why does the suffering of compassion increase? Because that is like space, without beginning or end. If the suffering of many people is eliminated by the suffering of one person, then such suffering should be generated, both oneself and others are compassionate. In order to eliminate the thought that these do not come from the sutras, it is explained, therefore it is called "therefore" etc. Therefore, the Bodhisattva named Flower Moon Beauty, even knowing that it is harmful to himself and the king, did not eliminate his own suffering. After causing harm to the Bodhisattva, the king experienced the suffering of hell. What is the reason for that? Because the suffering of many suffering people is exhausted by the suffering of one person. After the king's hell and the Bodhisattva's miraculous powers were seen, they developed a correct view of them, so the suffering of hell etc. did not arise. Thus, in the past, a king named Jewel Lotus Moon, born from purity, appeared as the Tathagata. After he had long performed the deeds of the Buddha, he passed into Nirvana, and when his teachings declined, a king named Heroic Giving appeared. His palace was full of treasures, and all who lived there held wrong views. In order to gather them, many Bodhisattvas appeared and renounced. Their master, Flower Moon Beauty, those who lived in the palace, the Bodhisattvas met and lived in a forest called Samantabhadra. Flower Moon Beauty lived in a secluded place, and compassion arose for those sentient beings, thinking like this: I will go to cities and towns and palaces, and let sentient beings abide in the path of virtue, and also say this to those who practice pure conduct. Even though they stopped him, knowing that it would be harmful to the king, he came down from the forest, preached the Dharma, and arrived at the palace. The king
Tibetan
ང་བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་མང་པོ་བཏུལ་ནས་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་གནས་པར་བྱས་ཤིང༌། རྒྱལ་པོའི་ལམ་ན་སྟོང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བ། བཙུན་མོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་དང་བཅས་པ། ནགས་ཚལ་དུ་འགྲོ་བ་ན་རྒྱལ་པོས་མཐོང་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་བཙུན་མོ་རྣམས་དེ་ལ་མོས་པར་མཐོང་ནས། ཁྲོས་ཏེ་ཕྲག་དོག་གིས་དེ་བསད་པའི་ཕྱིར། བུ་རྣམས་ལ་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་དག་དེ་གསོད་པ་ལ་མི་ དགའ་བར་ཤེས་ནས། འཁོར་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་གཤེད་མ་ནནྡི་ཞེས་བྱ་བ་འོང་བར་མཐོང་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དེའི་ཚེ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་རྡུལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱན་ལ་ཕོག །སྤྱན་གྱི་རྣམ་འགྱུར་ཤེས་ནས་བདག་གི་བཙུན་མོ་རྣམས་ལ་ཆགས་ཤིང་འདི་ལྟ་བར་འདུག །མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་པས་བདག་པས་ཀྱང་འདི་གཟུགས་བཟང༌། དེ་བས་སྐམ་པས་འདིའི་མིག་ཕྱུང་ཤིག །དུམ་བུ་བརྒྱ་རུ་གཏུབས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་རྒྱལ་པོ་ནགས་ཚལ་དུ་སོང༌། ནནྡི་ཀས་རྣ་བ་གཉིས་དང༌། སྣ་དང༌། མིག་དང༌། ལག་པ་དང༌། རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་བཅད་པས། དེ་དང་དེ་ལས་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་པ་བྱུང་སྟེ། ཁམས་གསུམ་དུ་བསྐོར་ནས་སླར་དེ་ཉིད་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟར་འོ་མའི་རྒྱུན་སྟོང་ཕྲག་དུ་མ་དེ་དང་དེ་ནས་བབ་པོ། །འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འཕྲོས་ཏེ་ལུས་ལ་ཞུགས་སོ། །ཤི་ནས་ཞག་བདུན་ལོན་པའི་ཚེ། རྒྱལ་པོ་ལོག་སྟེ་འོངས་ཀྱང་རྣམ་འགྱུར་མེད་པ་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བ་དེ་མཐོང་ནས་དེའི་རྫུ་འཕྲུལ་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་ཐོས་ཏེ། འདི་ནི་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན། བདག་རྨོངས་པ་ཕྱུགས་དང་འདྲ་བས་རྒྱལ་སྲིད་ལ་ཆགས་པས་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ། རྒྱུ་མཚན་མེད་པར་བརྩེ་བ་ལ་གནོད་པ་བྱས་ནས་མནར་མེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསགས་པ་ཅི། གནས་གཙང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། དེའི་ཡོན་ཏན་དང་དེ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་བཤད་པས་དུ། སྡིག་པ་བཤགས་པ་བྱས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱས། སྐྱོ་བ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས། ཕྲེང་བ་དང༌། ན་བཟའ་དང། ཙན་དན་ག་པུར་ལ་སོགས་པས་དེའི་སྐུ་བསྲེགས་ནས། མཆོད་རྟེན་བརྩིགས་ཏེ། རབ་གནས་བྱས་ལ་ཇི་སྲིད་འོ་ཚའི་བར་དུ་ཐུན་གསུམ་དུ་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མཆོད་པ་ནུས་པ་བཞིན་དུ་བྱས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྡིག་པ་ལས་ལོག་ཅིང༌། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོ་ཤི་ནས་མནར་མེད་དུ་སྐྱེས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་གསུངས་པ། དེའི་དུས་སུ་དཔའ་སྦྱིན་ཞེས་པའི་རྒྱལ་པོ་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་འ
Chinese
我降伏了大臣等很多人，使他们安住于道的真谛。国王的道路被成千上万的人围绕着，带着八万妃嫔。当去森林时，国王看到所有的人和妃嫔都倾慕他，于是愤怒并因嫉妒而杀了他。他命令儿子们，知道他们不喜欢杀他，于是看到带着一千眷属的刽子手名叫难提（Nandi），便下令。当时，风吹起的尘土落在了菩萨的眼睛里。得知眼睛的表情后，（国王说）他贪恋我的妃嫔，并且这样看着。因为他具有相好，即使是我也觉得他容貌姣好。因此，干枯者，挖出他的眼睛！把他剁成一百块！说完，国王就去了森林。难提迦割掉了他的两只耳朵、鼻子、眼睛、手和脚等等。从那里面出现了各种各样的光芒，环绕三界后又返回到他自身。就这样，成千上万的乳汁从那里面流淌出来。轮等等也发出光芒，进入了他的身体。死后过了七天，国王回来，但看到没有表情却发出光芒的他，从世间听说了他的神变，（国王说）这一定是菩萨。我愚昧得像牲畜一样，因为贪恋王位而不造成损害，无缘无故地对慈爱造成损害，积累了无间地狱的痛苦。清净天的诸神也讲述了他的功德和损害他的过失。于是，忏悔罪业，皈依三宝，生起极大的后悔，用花环、衣服、旃檀、樟脑等焚烧了他的身体，建造了佛塔，进行了开光，直到生命终结，每天三时忏悔罪业等等，并尽力供养。所有的人也都从罪业中解脱出来，具有了正确的见解。国王死后，生于无间地狱。世尊释迦牟尼佛说：那时，名叫勇施（Dpa'sbyin）的国王就是我。
English
I subdued many ministers and others, and made them abide in the truth of the path. The king's road was surrounded by thousands, accompanied by eighty thousand concubines. When going to the forest, the king saw that all the people and concubines were admiring him, so he became angry and killed him out of jealousy. He commanded his sons, knowing that they did not like killing him, so he saw the executioner named Nandi coming with a thousand attendants, and gave the order. At that time, dust blown by the wind fell into the eyes of the Bodhisattva. Knowing the expression in his eyes, (the king said) he is lusting after my concubines and looking like this. Because he possesses the marks and signs, even I think he is handsome. Therefore, dry one, gouge out his eyes! Chop him into a hundred pieces! After saying this, the king went to the forest. Nandika cut off his two ears, nose, eyes, hands, feet, and so on. From that, various kinds of light emanated, circled the three realms, and then returned to himself. In this way, thousands of streams of milk flowed from that. Wheels and so on also emitted light and entered his body. Seven days after his death, the king returned, but seeing him without expression yet emitting light, he heard about his miraculous powers from the world, (the king said) this must be a Bodhisattva. I am as ignorant as a beast, because I am attached to the kingdom and do not cause harm, I have harmed love for no reason, accumulating the suffering of the Avici hell. The gods of the Pure Abodes also spoke of his virtues and the faults of harming him. Then, he confessed his sins, took refuge in the Three Jewels, generated great regret, and burned his body with garlands, clothes, sandalwood, camphor, etc., built a stupa, performed the consecration, and until the end of his life, he confessed his sins three times a day, etc., and made offerings as much as he could. All the people also turned away from sins and possessed the correct view. The king died and was born in Avici hell. The Bhagavan Shakyamuni Buddha said: At that time, the king named Dpa'sbyin was me.