Tibetan
།འོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྟོས་ནས་འདོད་པ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེ་སྟེ། མི་འདོད་ཀྱང་རྣམ་པ་དུ་མ་འབྱུང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདོད་བཞིན་དུ་དུས་ངེས་པ་ཅན་གཞན་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་ལ། གང་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བ་འདོད་པ་ཅན་ལ་ད་མེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་འབྱུང་ངོ༌། །འདོད་པའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ། ལུང་ལས་ཐོས་པ་དྲན་པའི་མཚོན་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་དཔེར་མི་འགྱུར་རོ། །མཚོན་ལ་སོགས་པས་ལན་ཅིག་འཆི་ལ་འདོད་པས་སྐྱེ་བ་མང་པོར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རིགས་པས་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ལྔ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་དེ། སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་སྲིད་པ་བརྟགས་པ་ཡང་དེ་སྲིད་དེ་ལ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་འབྱུང་སྟེ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་སེམས་པ་སྐྱེའི་དམིགས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཀུན་གྱིས་དབེན་པ། དམིགས་པ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དགའ་བ་བརྟན་པ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གར་གནས་ཤེ་ན། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པས་རྩོད་པ་དང་ངལ་བ་མེད་པ་སྐྱེ་བོ་མེད་པས་དབེན་པ། གནོད་སྦྱིན་དང༌། སྟག་དང༌། སྦྲུལ་དང༌། ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཞི་བའི་ནགས་ཀྱི་ནང་དུའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཕན་ཡོན་བཤད་དེ། སྐལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསམ་གཏན་ནི་གསུམ་སྟེ། དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་སྤེལ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་ལྟར་འདོད་པ་ལ་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དངོས་གཞི། སྐལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཡོན་ནོ། །ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ཁོ་ན་དཀར་བ་དང་བསིལ་བས་ཙནྡན་ཡིན་ཏེ་དེས་བསིལ་བ། ཁང་བཟངས་ལྟར་ཡངས་པ་རྩུབ་པ་མ་ཡིན་པས་ཉམས་དགའ་བའི་རྡོ་ལེབ་ལ་སོགས་པ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པས་སྒྲ་མེད་པ། འཇམ་པ་ནགས་རླུང་གིས་གཡོབ་ཅིང༌། ཐག་མི་རིང་བ་ལ་འགྲོ་འང་བྱེད་པས་འཆག་པ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པས། གཏི་མུག་གི་མུན་པར་ལྷུང་བའི་ སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པའི་དོན་དུ་སེམས་པ་ཡང་ངོ༌། །འདིར་ནི་མི་མཐུན་པ་མེད་པས་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བས་འདི་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སོ། །ཁང་སྟོང་ངམ་ཤིང་དྲུང་ངམ་རི་ཕུག་ལ་སོགས་པ་གང་རུང་དུ་ཇི་སྲིད་པར་གནས་ལ། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་དབེན་པ་ཐོབ་ནས་འདོད་པ་ལྔ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། བསྲུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བ། ལྟོས་པ་མེད་པ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །རང་གི་འདུན་པ་
Chinese
那么菩提行的修行也有无边的痛苦吗？回答说：相对于修行的痛苦，贪欲者的痛苦更大，即使不希望，也会出现多种情况。菩萨是随自己的意愿，在一定的时间内为了他人的利益而承受痛苦，而菩提产生的原因，贪欲者现在是没有的，只有痛苦产生。贪欲的异熟是地狱等损害，从经文中听到的刀剑等损害，广为人知，无法比喻。刀剑等只能死一次，而贪欲却在多次转生中受苦。因此，通过上述的道理，对贪欲的五种功德生起厌离心，考察行境有多久，也就会产生对它的执着，因为只有有对境，心才会生起，没有对境是不可能的。因此，要生起远离一切分别念，空性一切对境的稳固的欢喜。住在哪里呢？住在没有不和之方，没有争论和疲劳，没有众生而寂静，没有夜叉、老虎、蛇、盗贼等的寂静的森林中。宣说禅定的利益，如“具福”等。禅定有三种：如“如此精进后”等的加行，如“如此对贪欲生起厌离心后”等正行，如“具福”等利益。月光本身是白色和凉爽的，所以是檀香，因此感到凉爽。像宫殿一样宽敞，不粗糙，所以令人愉悦的石板等，因为具有福报而没有声音，柔软，被森林的风摇动，不太远的地方也可以行走，所以是散步。获得初禅等，为了利益堕入愚痴黑暗中的众生而发心。在这里，因为没有不和，所以比王位的安乐更殊胜。住在空屋、树下或山洞等任何地方，只要能获得身心的寂静，远离执着五欲和守护的痛苦，无所依赖，随心所欲地修行。自己的愿望
English
Then, does the practice of Bodhi also have boundless suffering? The answer is: Compared to the suffering of practice, the suffering of those with desire is greater, and even if they don't want it, many situations will arise. Bodhisattvas willingly endure suffering for the benefit of others at a certain time, but the cause of Bodhi arising is not present in those with desire, only suffering arises. The ripening of desire is the harm of hells, etc., and the harm of swords, etc., heard from the scriptures is well known and cannot be compared. Swords, etc., can only kill once, but desire causes suffering in many rebirths. Therefore, through the above reasoning, generate aversion to the five qualities of desire, and examine how long the field of practice lasts, and attachment to it will arise, because the mind only arises when there is an object, and it is impossible without an object. Therefore, one should generate stable joy that is free from all conceptual thoughts and empty of all objects. Where to live? Live in a peaceful forest where there is no discord, no disputes or fatigue, no sentient beings and is quiet, and there are no yakshas, tigers, snakes, thieves, etc. The benefits of meditation are explained, such as "Fortunate" etc. There are three types of meditation: the preliminary practice such as "After such diligence", the main practice such as "After generating aversion to desire", and the benefits such as "Fortunate". Moonlight itself is white and cool, so it is sandalwood, and therefore feels cool. Like a palace, it is spacious and not rough, so the pleasant stone slabs, etc., are soundless because they have merit, are soft, are swayed by the forest wind, and can be walked not too far away, so it is a stroll. Having attained the first dhyana etc., one generates the mind for the benefit of sentient beings who have fallen into the darkness of ignorance. Here, because there is no discord, it is more superior than the happiness of the throne. Live in any place such as an empty house, under a tree, or in a mountain cave, etc., as long as you can obtain the solitude of body and mind, be free from attachment to the five desires and the suffering of guarding them, be independent, and practice as you wish. One's own wishes
Tibetan
བཞིན་སྤྱོད་པ་རང་ཁྱིམ་མེད་པ། རྒྱལ་པོ་འམ་བློན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ། སྐྱོན་མཐོང་བས་ཡུལ་ལ་ལོག་པ། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་པ། གང་ཆོག་ཤེས་པའི་བདེ་བ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ། ཡུལ་ལ་ཞེན་པས་དབང་པོས་ཀྱང་དེ་རྙེད་པར་དཀའོ། །བཤད་པའི་རིམ་པས་དབེན་པའི་ཡོན་ཏན་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཞི་བ། དབེན་པ་ཁོ་ན་ལ་དགའ་བ་འབའ་ཞིག་པ་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་ཁྱད་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་རྗེས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བར་བཤད་དེ། བདག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་སྲིད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་སོ། །ང་རྒྱལ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བདག་དང་གཞན་མཉམ་པས་བདག་བཞིན་དུ་གཞན་དག་བསྲུང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་བདག་འཛིན་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ནི་བདག་གཞན་བརྗེ་བ་འཆད་པར་འགྱུར་བའོ། །འབད་པ་ནི་མངོན་པས་སོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་བདག་ལ་འདི་དག་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཇི་ལྟར་བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་གནོད་པ་ལྟར་འདི་དག་ལ་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་བདག་ལ་བདེ་བས་རྗེས་སུ་འཛིན་པ་ལྟར་འདི་དག་ལ་ཡང་ངོ༌། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་བདག་བཞིན་བསྲུང་བ་ནི་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལྟར་གཞན་དག་ལ་ཡང་ངོ༌། །བདག་བདེ་བར་བྱེད་པ་ལྟར་གཞན་ དག་ལ་ཡང་ངོ༌། །འདིར་རིགས་པ་ཅི་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ལག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལག་པ་དང་རྐང་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དུ་མ་ཡིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ལུས་གཅིག་ཏུ་ཞེན་ནས་བསྲུང་བ་ལྟར། འགྲོ་བ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཀྱང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཐ་དད་པའི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟར་གཅིག་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་དེ་བཞིན་གཞན་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་གཅིག་བདེ་བ་ལ་དགའ་བ་ལྟར་གཞན་ཡང་ཡིན་པས་རིས་དང་སྐྱེ་གནས་དང་རིགས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་ལྷག་པར་མོས་ནས་བསྲུང་བར་བྱའོ། །གཅིག་ཡིན་ན་གཅིག་གི་སྡུག་བསྔལ་གཞན་ལ་ཅི་སྟེ་མི་གནོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱི་ལུས་ལ་མི་གནོད་ཀྱང༌། དེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བདག་ཁོ་ནས་མི་བཟོད་པ་དེ་བདག་ཏུ་ཞེན་པས་སོ། །གཞན་དུ་རྐང་པའི་སྡུག་བསྔལ
Chinese
行为举止不像居家之人，与国王或大臣等交往，见到过失而返回家乡，专注于无边功德的法性，享用知足的安乐，由于贪恋世俗，感官也很难获得。通过讲述次第修习远离的功德，平息烦恼和近烦恼的分别念。不是仅仅修习喜爱寂静，因为会与声闻没有差别。然而应当修习菩提心。这是法性，对于具有理性的人，在证悟法性之后，宣说会对众生生起慈悲，即“我”等。凡是执着于我的，是轮回的因，那也是菩萨菩提的因，因为是对治我执的对治品，并且是完全摄持一切众生的因。慢如前所说。通过自他平等，像守护自己一样守护他人，这样执着一切为我，会变成大我执。最初是讲述交换自他。努力是显而易见的。安乐和痛苦的平等性，即对于我来说，这些没有差别，就像痛苦伤害我一样，也会伤害这些。就像安乐随顺我一样，也会随顺这些。因此，像守护自己一样守护一切，就像依止自己痛苦的对治品一样，也对他人如此。就像使自己安乐一样，也使他人安乐。这里有什么道理呢？回答说：比如手等。虽然手和脚等有差别，但就像执着于一个身体而守护一样，众生虽然不同，但安乐和痛苦的自性，就像一个不希望痛苦一样，其他也是如此。就像一个喜欢安乐一样，其他也是如此，因此对于种姓、出生地和种族的差别，都应特别视为一体而守护。如果是一个，为什么一个的痛苦不会伤害到另一个呢？回答说：我的痛苦不会伤害到其他人的身体，那是痛苦，然而只有我不能忍受，那是因为执着于我。否则，脚的痛苦
English
Behaving unlike a householder, associating with kings or ministers, returning home upon seeing faults, focusing on the Dharma-nature of limitless qualities, enjoying the bliss of contentment, it is difficult for the senses to attain due to attachment to the world. By cultivating the qualities of solitude through the stages of explanation, the conceptualizations of afflictions and near afflictions are pacified. It is not merely cultivating a fondness for solitude alone, as it would become indistinguishable from a Shravaka. However, one should cultivate the mind of Bodhichitta. This is the Dharma-nature, for those with reason, after realizing the Dharma-nature, it is said that compassion arises for sentient beings, such as "I" and so on. Whatever clings to self is the cause of Samsara, and that is also the cause of the Bodhisattva's Bodhi, because it is the antidote to the clinging to self, and it is the cause of completely embracing all sentient beings. Pride is as previously explained. Through the equality of self and others, protecting others as one protects oneself, thus clinging to everything as self, it becomes a great self-clinging. Initially, it is about explaining the exchange of self and others. Effort is obvious. The equality of happiness and suffering, that is, for me, there is no difference between these, just as suffering harms me, it also harms these. Just as happiness follows me, it also follows these. Therefore, protecting everything as one protects oneself, just as relying on the antidote to one's own suffering, so too for others. Just as making oneself happy, so too making others happy. What is the reasoning here? It is said: For example, hands and so on. Although there are differences such as hands and feet, just as one clings to and protects a single body, although beings are different, the nature of happiness and suffering, just as one does not want suffering, so too others. Just as one likes happiness, so too others, therefore, for the differences of caste, birthplace, and race, all should be especially regarded as one and protected. If it is one, why does one's suffering not harm another? It is said: My suffering does not harm another's body, it is suffering, but only I cannot bear it, that is because of clinging to self. Otherwise, the suffering of the foot