Tibetan
་ལག་པའི་མིན་པས་དེས་ཇི་ལྟར་བསྲུང་དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་གིས་མི་མྱོང་ན་ཡང་དེ། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་གྱི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཟོད་མི་ནུས་པ་དེ་བདག་ཏུ་ཞེན་པས་སོ། །རང་དང་གཞན་གྱི་དབྱེ་བ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་བསྒོམས་པ་ལས་འབྱུང་གི །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཁྱད་མེད་པར་བཤད་དེ། བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་དང་གང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པ་དེ་བདག་གིས་གཞོམ་པར་བྱའི། དཔེར་ན་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་བཞིན། གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བྱུང་བའང་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཞེས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཙམ་ལ་གཞོམ་པར་བྱས་པས་ཁྱབ། །མ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་སྡུག་བསྔལ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་གཞོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པས་བཟློག་ན་གནོད་པའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགལ་བ་འང་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་སྦྱོར་བ་གཞན་ཡང་གང་དང་གང་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་རྗེས་སུ་གཟུང་བྱ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རང་བཞིན་ནོ། །གཞན་དག་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཡིན་ཞེས་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སོ། །སེམས་ཅན་ཙམ་ལ་རྗེས་སུ་གཟུང་བར་བྱ་བས་ཁྱབ། འདིར་མ་གྲུབ་པ་མེད་དེ། སེམས་ཅན་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་འང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཀྱང་རྗེས་སུ་གཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགལ་བ་འང་མེད་དོ། །བདག་ ཁོ་ན་ལ་བདེ་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོད་པས་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་བདག་བདེ་བ་འདོད་པ་དེ་ལྟར་གཞན་དག་ཀྱང་འདོད་པས་དེ་དག་གི་བདེ་བ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དང་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མ་ངེས་པ་སྤང་བར་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་བདག་ལ་འཇིགས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པས་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་གཞན་དག་ལ་ཡང་ངོ༌། །དགོངས་པ་འདི་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་མེད་པས་ཆོས་འབའ་ཞིག་པ་ཡོད་དེ། དེ་དག་ལ་ནི་ཁྱད་མེད་དོ། །ཐད་ཀར་སེམས་ཅན་དག་མཉམ་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་གཅིག་ལ་འདས་མ་འོངས་པ་མཉམ་པར་བཤད་དེ། གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བདག་ལ་མི་གནོད་པས། གལ་ཏེ་གཞན་མི་བསྲུང་ན་དམྱལ་བར་མ་འོངས་པའི་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ད་ལྟ་མི་གནོད་པས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྲུང༌། མི་དགེ་བ་ལས་ལོག་པས་སོ། །དེའི་ཚེ་བདག་ཁོ་ན་ཡིན་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་འདི་ནི་བརྫུན་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་གང་འདིར་འཆི་བ་དེ་ཉིད་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ། ཁ་ཏོ
Chinese
因为不是手的，所以它如何守护？同样，即使我没有感受到别人的痛苦，那也是痛苦，因为自己无法忍受，所以执着于我。自己和他人的区别是从虚构分别念的修习中产生的。痛苦没有差别地阐述了，以“我”等为例。任何是痛苦的，都应由我来消除，例如我自己的痛苦。发生在他人相续中的也是痛苦，这是自性的理证。仅仅是痛苦就应该被消除，这是周遍的。没有不成立的情况，因为痛苦已经被证实了。也不是不决定的，因为自己的痛苦也会变成不应该被消除的，因为没有差别，如果反驳就会造成损害。正因为如此，也没有矛盾。同样，其他的理证是，任何是众生的，都应该被救护，例如自性。其他众生也是众生，这是自性的理证。仅仅是众生就应该被救护，这是周遍的。这里没有不成立的情况，因为众生是显而易见的。也不是不决定的，因为我也会变成不应该被救护的。正因为如此，也没有矛盾。 如果说因为只有我对快乐有强烈的执着，所以是不决定的。回答说：正如我想要快乐一样，其他人也想要快乐，所以也应该创造他们的快乐。阐述了为了避免第一个论式的未决定性。正如我不想要恐惧和痛苦，所以应该避免，其他人也是如此。这个意思是说，因为没有我，所以只有法存在，对他们来说没有差别。为了直接证明众生是平等的。在一个相续中，过去和未来是平等的。因为别人的痛苦不会伤害我，如果我不守护别人，那么未来在地狱中身体的痛苦现在不会伤害我，那么如何守护呢？通过从不善中返回来守护。如果那时只有我，那么不是的，这个想法是虚假的，因为没有我。五蕴中哪个在这里死亡，那个也不是后来出生的。圣者龙树菩萨说。
English
Since it is not of the hand, how does it protect? Likewise, even if I do not experience the suffering of others, it is suffering, and because one cannot bear it oneself, one clings to self. The distinction between self and others arises from the practice of fabricated distinctions. Suffering is explained without distinction, with examples such as "I." Whatever is suffering should be eliminated by me, just like my own suffering. What occurs in the continuums of others is also suffering, this is the reason of nature. Merely suffering should be eliminated, this is pervasive. There is no non-establishment, because suffering has been proven. Nor is it undecided, because one's own suffering would also become something that should not be eliminated, because there is no difference, and if refuted, it would cause harm. Precisely for this reason, there is no contradiction either. Similarly, another reason is that whatever is a sentient being should be protected, like nature. Other beings are also sentient beings, this is the reason of nature. Merely sentient beings should be protected, this is pervasive. Here there is no non-establishment, because sentient beings are obvious. Nor is it undecided, because I would also become someone who should not be protected. Precisely for this reason, there is no contradiction either. If it is said that because only I have a strong attachment to happiness, it is undecided. The answer is: Just as I want happiness, others also want happiness, so their happiness should also be created. It is explained to avoid the undecidability of the first argument. Just as I do not want fear and suffering, so it should be avoided, and so it is for others. The meaning is that because there is no self, only dharma exists, and there is no difference for them. In order to directly prove that sentient beings are equal. In one continuum, the past and the future are equal. Because the suffering of others does not harm me, if I do not protect others, then the suffering of the body in the future in hell will not harm me now, so how to protect? By returning from non-virtue. If at that time there is only me, then no, this thought is false, because there is no self. Which of the five aggregates dies here, that is not the one that is born later. The noble Nagarjuna said.
Tibetan
ན་མར་མེ་མེ་ལོང་དང༌། །རྒྱ་དང་བྲག་ཅ་མེ་ཤེལ་དང༌། །དེ་ལ་རྟེན་བྱུང་འཕོས་པ་མིན། །ཕུང་པོ་མཁས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བསྲུང་གི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། རྐང་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལག་པའི་མ་ཡིན་པས། རྐང་པ་ལ་བྱུང་བའི་གནོད་པ་ལག་པས་ཅི་སྟེ་སྲུང༌། གལ་ཏེ་འདི་མི་རིགས་ཀྱང་ལུས་འདི་བདག་ཏུ་བཟུང་བས་རྐང་པ་བསྲུང་བ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་མི་རིགས་པ་དེ་བཟློག་པར་བྱ་བ་ཡིན། རང་ཡིན་རུང་གཞན་ཡིན་རུང་ནུས་པ་བཞིན་དུའོ། །བདག་མེད་ཀྱང་རྒྱུན་གཅིག་ཡོད། ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པའི་ལུས་བདག་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡོད། །དེས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཞེས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པོ། །དང་པོ་ནི་མ་ངེས་པའོ། །སྨྲས་པ། རྒྱུན་ཞེས་མེད་ལ་འོན་ཀྱང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་གི་རྒྱུན་ཡོད། དེ་ལས་གཞན་མི་དམིགས་པས་སོ། །ཡན་ལག་ཀུན་ལས་ཚོགས་པ་ཡང་མེད་དེ། མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་རྒྱུན་ནི་ཕྲེང་ བ་བཞིན་ནོ། །ཚོགས་པ་ནི་དམག་བཞིན་ནོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་ཕྲེང་བ་དང་ནགས་ལ་སོགས་པའོ། །གྲོག་མོ་ལ་སོགས་པ་སྔ་ཕྱི་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་ཕྲེང་བ་མེད་དོ། །རྟ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི་དེ་ལས་གཞན་དམག་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་བརྫུན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མེད་དེ་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པ། དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་མེད་དེ། སུའི་དེ་བདག་གིར་འགྱུར་ཕུང་པོ་ལྔ་ཙམ་ལ་དགོངས་ཏེ། བདག་བཞིན་དང་བདག་ལུས་བཞིན་ཞེས་པའོ། །དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ། རིག་བྱེད་མེད་པས་བདག་མེད་པའོ། །ཁྱད་པར་མེད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསལ་བར་བྱ། རང་བཞིན་གྱི་དབྱེ་བ་མ་བྱས་པར་རྒྱུ་འཇོམས་པའི་སྒོ་ནས་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་བས་བདག་གི་ཁོ་ན་བསལ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ཞེས་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་ཡོད། དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྲིད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཅན་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་བསལ་ནས་ཅི་བྱེད། སྙིང་རྗེའི་སྣོད་མེད་པས་ཤེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱང་པན་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྩོད་པ་འདིར་མེད་པས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་ཅན་སུ་འང་མི་འདོད་དོ། །བདག་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཁྲུལ་པ་ཁོ་ན་ཡོད་དེ། དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་འདིར་བརྩོན་པའོ། །དེ་མི་འདོད་པས་གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ན། ཐམས་ཅད་བས
Chinese
如酥油灯、镜子，印度和布拉扎（地名）的玻璃，不是依此而生而转移的，智者应知蕴。如是说。 另外，如果痛苦是谁的，就由谁来守护，而不是由其他人来守护，那么，脚的痛苦不是手的，脚上发生的损害，手为什么要守护？如果这不合理，但因为这个身体被认为是我的，所以才去保护脚，如果这样说，这并不好，凡是不合理的，都应该阻止，无论是自己还是他人，都要尽力而为。即使没有我，也有一个连续体。手等聚集的身体，我能阻止痛苦。因此，以“没有差别”为理由的论证是不成立的。第一个是不确定的。 说：虽然没有“连续体”，但有因果的刹那连续体。除此之外，没有其他的。从所有肢体聚集起来的集合体也没有，因为没有其他的缘故。例如，连续体就像念珠。集合体就像军队。等等的词语包括念珠和森林等等。蚂蚁等等只有前后，除此之外没有念珠。马和大象等等只有这些，除此之外没有军队。因此，这是虚假的。 并非如此，因为没有我等等。因此，没有痛苦是谁的。谁的痛苦会变成我的呢？只是考虑到五蕴，就像“我”和“我的身体”一样。因此，所有的痛苦都是由自己和他人的原因产生的。因为没有知觉，所以没有我。因为没有差别，所以应该消除痛苦。不区分自性，而是通过摧毁原因来舍弃。因此，有什么理由确定只有我才能消除，而不是其他人呢？因此，以“仅仅因为是痛苦”为理由的论证不是不确定的。 如果存在中没有受苦者，那么消除痛苦做什么呢？因为没有慈悲的对象吗？不是的，因为遥远的呼唤等等，所有这些与这个争论无关。没有人想要受苦。只有“我是痛苦的”这样的错觉，为了消除它，才在这里努力。因为不想要它，如果变成了痛苦，那么全部都
English
Like a butter lamp, a mirror, glass from India and Buraza (place name), it is not born from this and transferred, the wise should know the aggregates. Thus it is said. Furthermore, if the suffering is whose, then it should be protected by whom, and not by others, then, the suffering of the foot is not of the hand, why should the hand protect the harm that occurs to the foot? If this is unreasonable, but because this body is considered mine, so I go to protect the foot, if you say so, this is not good, whatever is unreasonable should be prevented, whether it is oneself or others, one should do as much as one can. Even if there is no self, there is a continuum. The body gathered by hands etc., I can prevent suffering. Therefore, the argument based on "no difference" is not established. The first is uncertain. Saying: Although there is no "continuum", there is a momentary continuum of cause and effect. Other than that, there is nothing else. There is also no aggregate gathered from all limbs, because there is no other reason. For example, the continuum is like a rosary. The aggregate is like an army. The words "etc." include rosaries and forests etc. Ants etc. only have before and after, other than that there is no rosary. Horses and elephants etc. only have these, other than that there is no army. Therefore, this is false. It is not so, because there is no self etc. Therefore, there is no suffering that belongs to anyone. Whose suffering will become mine? Just considering the five aggregates, like "I" and "my body". Therefore, all suffering arises from the causes of oneself and others. Because there is no perception, there is no self. Because there is no difference, suffering should be eliminated. Without distinguishing self-nature, but abandoning by destroying the cause. Therefore, what reason is there to determine that only I can eliminate it, and not others? Therefore, the argument based on "just because it is suffering" is not uncertain. If there is no sufferer in existence, then what is the point of eliminating suffering? Because there is no object of compassion? No, because distant calls etc., all these are irrelevant to this argument. No one wants to suffer. There is only the illusion of "I am suffering", in order to eliminate it, one strives here. Because one does not want it, if it becomes suffering, then all