Tibetan
་བྱེད། གལ་ཏེ་ཕན་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལ་མི་ཉན་ན། དེའི་ཚེ་ཁྲོས་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་སྟེ། ཕན་པ་ལ་སྡང་བས་སོ། །རང་ལས་རིག་པ་དང་རིགས་དང་ནོར་ལ་སོགས་པ་མཐོང་ན་ཕྲག་དོག་བྱེད། གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མི་བཟོད་པས་སོ། །རང་དང་མཉམ་པ་དང་རྩོད་པར་བྱེད་དོ། །རང་ལས་དམན་པ་ལས་ང་རྒྱལ་བྱེད། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་བསྟོད་ ན་ཁེངས་པར་བྱེད། དེའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ཐོས་ནས་ཁོང་ཁྲོ། དེ་བས་བྱིས་པ་ལ་ཕན་པ་ནམ་ཡང་མེད་དོ། །བྱིས་པ་གཅིག་ལས་བྱིས་པ་གཞན་ལ་ངེས་པར་མི་དགེ་བ་འབྱུང་སྟེ། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པས་རང་ལ་བསྟོད་པ་དང༌། གཞན་ལ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་སྦེད་ཅིང་སྐྱོན་བརྗོད་པས་སྨོད་པ་དང་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པས་འཁོར་བར་དགའ་བའི་གཏམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་གཞན་ལ་ཡང་དེ་གཉིས་དང་ཚོགས་པས་མི་དགེ་བ་གང་རུང་ངེས་པར་འབྱུང༌། རྒྱུ་མཚན་དེས་བྱིས་པ་དང་ཚོགས་པ་ནི་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་ཚོགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་བྱིས་པའི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་གཅིག་པུའི་བདེ་བ་སྤྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་ལུས་ཀྱི་དབེན་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་དབེན་པའོ། །འོ་ན་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་དབེན་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་བྱིས་པ་དང་ཚོགས་ན་ཇི་ལྟར་བྱེད་ཅེ་ན། བྱིས་པ་ལས་རིང་དུ་སོང་ནས་བྱོལ་ཏེ། ཇི་ལྟར་དེ་དང་འབྲེལ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་མ་ཚོར་བར་སློབ་ན་དེའི་ཚེ་དགའ་བའི་སྤྱོད་པས་མགུ་བར་བྱའོ། །འདྲིས་པའི་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་ཅིང་མཐའ་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བ་བཞིན་ནོ། །གྲོང་ལ་རྒྱུ་ན་ཆོས་ཀྱི་དོན་ཙམ་ཆོས་གོས་དང་བསོད་སྙོམས་བླངས་ཏེ། བུད་བ་མེ་ཏོག་ལ་སྦྲང་རྩི་ལེན་པ་ལྟར། ཀུན་ལ་སྔོན་ཆད་མ་མཐོང་བ་བཞིན་འདྲིས་པ་མེད་པར་སྤྱད་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པ་སྤོང་བར་བཤད་དེ། རྙེད་པ་ནི་སྣམ་སྦྱར་ལ་སོགས་པའོ། །བཀུར་སྟི་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པའོ། །མི་མང་པོ་ཞིག་གིས་བཀུར་བར་ཞུས་ནས། ཅིག་ཅར་བྱུང་བའི་འཆི་བ་ལས་འཇིགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྤྱད་ན་མི་འབྱུང་བར་བཤད་དེ། ཡིད་བདེ་བར་རྒྱལ་བ་གང་དང་གང་དུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེར། སྡུག་བསྔལ་ཉིད་སྟོང་འགྱུར་དུ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་མཁས་པས་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདོད་པ་ལས་འཇིགས་པ་སྐྱེའོ། །གཞན་ཡང་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་མི་རྟག་པ་
Chinese
做。如果不是有益的，就不听他的。那时生气就会堕入恶道，因为憎恨有益的事。看到别人比自己聪明、种姓高贵、富有等等，就嫉妒。因为不能忍受别人的圆满。和自己相等的人争论。对比自己差的人傲慢。如果用存在和不存在的功德赞扬，就骄傲自满。听到说他的缺点就生气。因此，对孩子永远没有好处。从一个孩子那里，肯定会对另一个孩子产生不善，通过听闻等方式赞叹自己，隐藏别人的听闻等，说缺点来诽谤，说欲望的功德，说喜欢轮回的话等等。像这样，和另外那两个聚集，也肯定会产生任何不善。因此，和孩子交往是没有意义的，是徒劳的聚集。因此，要远离孩子的群体，享受独自一人的快乐，这是身体的寂静。具有远离烦恼的心，这是心的寂静。那么，获得身心寂静的人，和孩子交往时该怎么办呢？远离孩子，逃避，怎样才能不和他有瓜葛呢？如果不知不觉地教导，那时要用快乐的行为使他满足。不是为了亲近，而是像没有贪恋和愤怒，不堕入两边一样。在村子里行走时，只为了佛法的目的，取走法衣和食物，像蜜蜂从花中取蜜一样。像以前没见过一样，不亲近地行事。宣说了舍弃对获得等的贪恋，获得是指僧衣等。恭敬是人们所做的。被很多人恭敬祈请，会产生对突然到来的死亡的恐惧。宣说了像这样行事就不会产生恐惧，无论在何处，心安乐地战胜，无论对何处产生贪恋，痛苦本身就会成千倍地成熟。因此，智者不应该贪恋获得等。因为从欲望中产生恐惧。另外，这些获得等都是无常的。
English
does. If it is not beneficial, then do not listen to him. At that time, being angry will lead to falling into evil destinies, because of hating beneficial things. When seeing others who are more intelligent, of higher caste, wealthier, etc., than oneself, one becomes jealous. Because one cannot bear the perfections of others. One argues with those who are equal to oneself. One becomes arrogant towards those who are inferior to oneself. If praised with existing and non-existing qualities, one becomes conceited. Hearing about one's faults, one becomes angry. Therefore, there is never any benefit for children. From one child, unwholesomeness will definitely arise for another child, praising oneself through hearing, etc., concealing others' hearing, etc., slandering by speaking of faults, speaking of the qualities of desire, speaking of words that delight in samsara, and so on. Like that, gathering with those other two, any unwholesomeness will definitely arise. Therefore, associating with children is meaningless and a futile gathering. Therefore, one should abandon the company of children and enjoy the happiness of being alone, which is the solitude of the body. Having a mind that is free from afflictions is the solitude of the mind. So, how should those who have attained the solitude of body and mind act when associating with children? Go far away from children and escape, so how can one not become involved with them? If one teaches without realizing it, then one should satisfy them with joyful behavior. Not for the sake of intimacy, but like not having attachment and anger, and not falling into either extreme. When walking in the village, only for the purpose of Dharma, take robes and alms, like a bee taking honey from a flower. Act without intimacy, as if one has never seen them before. It is taught to abandon attachment to gains, etc. Gains refer to monastic robes, etc. Respect is what is done by people. Being requested with respect by many people, fear arises from sudden death. It is taught that fear will not arise if one acts like this: wherever the mind happily conquers, wherever attachment arises, suffering itself will ripen a thousandfold. Therefore, the wise should not be attached to gains, etc. Because fear arises from desire. Furthermore, these gains, etc., are impermanent.
Tibetan
ཡིན་པར་རང་གི་ངང་གིས་ཉམས་ཏེ། བསྟན་པ་བརྟག་པར་ བྱའོ། །ཉམས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཞེན་པས་ཅི་སྟེ། འདི་ལྟར་སྔོན་དུ་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་ཅན་མང་དུ་བྱུང་སྟེ། བྱུང་ཀྱང་ཉམས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་རྙེད་པ་དང་གྲགས་པ་དང་བཅས་པ་གར་སོང་མི་ཤེས་སོ། །དེ་རྙེད་པ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ། གྲགས་པ་དང་དེ་མ་ཡིན་པ། བདེ་བ་དང་སྡུག་པ་བསྟོད་པ་དང་སྨད་པ་ལ་མི་ཞེན་པར་བཤད་དེ། བསྟོད་པ་བྱས་པས་བདག་ཅི་སྟེ་དགའ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ལ་གཞན་སྨོད་པའོ། །བདག་ལ་སྨོད་པས་ཅི་སྟེ་མི་དགའ། གང་གི་ཕྱིར་བདག་ལ་གཞན་གྱིས་བསྟོད་པའོ། །སྨད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འདི་དག་མགུ་བར་བྱེད་པ་མི་ནུས་པར་བཤད་དེ། སེམས་ཅན་མོས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་རྒྱལ་བས་ཀྱང་མགུ་བར་མི་ནུས་ན། བདག་མི་ཤེས་པས་ལྟ་ཅི་དགོས། དེ་བས་འཇིག་རྟེན་བསམ་པ་བཏང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་རྙེད་པ་མེད་པ་ལ་བསོད་ནམས་མ་བསགས་པ་ཞེས་སྨོད། རྙེད་པ་ཅན་ལ་སྤྱོད་ལོག་གིས་གཞན་གྱི་མགོ་བསྐོར་ནས་རྙེད་དོ་ཞེས་འཕྱའོ། །གཞན་དུ་ན་གཞན་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་དམ། ཁོ་གཅིག་པུས་རྙེད་པ་ཅི། རང་བཞིན་གྱིས་འགྲོགས་པར་དཀའ་བ་དེ་དག་དང་ཇི་ལྟར་དགའ་བར་འགྱུར། བྱིས་པ་སུ་དང་ཡང་མཛའ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས། གང་གི་ཕྱིར་ཁོ་རང་གི་དོན་མ་གྲུབ་ན་དགའ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་དོན་གྱི་སྒོ་ནས་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཛའ་བོ་དང་མ་ཡིན་གྱི། ཇི་ལྟར་རང་དོན་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཏེ། ནོར་བརླག་ནས་གང་མི་དགའ་བ་དེ་ནོར་གྱི་ཐོག་ཏུ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རང་གི་བདེ་བ་ཉམས་པས་སོ། །ལུས་ལ་སོགས་པའི་དབེན་པའི་ཕྱིར་ནགས་ལ་སོགས་པ་དབེན་པའི་གནས་བཤད་དེ། ལྗོན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ནི་སྨོད་པ་མི་བྱེད་ལ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པས་འབད་དེ་མགུ་བར་བྱེད་ཀྱང་མི་དགོས་པས། བསམ་པ་མི་མཐུན་པ་དང་བྲལ་བ་འགྲོགས་བདེ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གནས་པ་ན་མ་འབྱུང་ཞེས་སྨོན་པའོ། །མི་མེད་པའི་ལྷ་ཁང་ངམ། ཤིང་དྲུང་ངམ། དགོན་པར་དུས་འདོད་པ་བཞིན་བསྡད་ལ་ནམ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཆགས་པའི་གནས་མེད་པར་རྒྱབ་ཏུ་མི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཞིག་གུ། རིའམ་ནགས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུས་ཀྱང་བདག་གིར་མ་བྱས་པ་ཆེད་དུ་མ་བྱས་པས་རང་ བཞིན་གྱིས་ཡངས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རང་གི་དབང་གིས་བྱང་ཆུབ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་དམིགས་པ་མེད་པར་ནམ་གནས་པར་འགྱུར། རྫའི་ལྷུང་བཟེད་ཙམ་གྱི་ནོར་ཅན། ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་ཡིན་པས་ཆོམ་རྐུན་མི་འདོད་པའི་གོས་ཅན། དེ
Chinese
因為是這樣，會自然而然地衰敗，所以要觀察教法。執著於衰敗的自性有什麼用呢？像這樣，以前出現過很多獲得和名聲的人，即使出現了，因為是衰敗的自性，所以獲得和名聲都到哪裡去了也不知道。因此，對於獲得和不獲得，名聲和不名聲，快樂和痛苦，讚揚和誹謗，不執著地宣說。讚揚了，我為什麼要高興呢？因為別人誹謗我啊。誹謗我，我為什麼不高興呢？因為別人讚揚我啊。為了不誹謗，說不能讓這些人滿意。因為眾生的意願千差萬別，所以連佛陀也無法讓他們滿意，我不了解，還需要說什麼呢？因此，放棄世間的想法吧。另外，對於沒有獲得的人，會說沒有積累福德，對於獲得的人，會嘲笑說是用不正當的行為欺騙別人而獲得的。不然的話，別人沒有功德嗎？只有他一個人獲得了嗎？和那些本性難以相處的人，怎麼會感到快樂呢？佛陀說：孩子和誰也不會成為朋友。因為如果他自己的目的沒有達成，就不會感到快樂。因為從自己的目的出發而感到快樂，那不是朋友。就像只為了自己的目的，失去財產而不高興，那不是因為財產，而是因為自己的安樂受到了損害。為了身體等遠離，所以宣說森林等寂靜的地方。因為樹木等不會誹謗，所以努力按照與之相符的行為來做，即使讓它們滿意也沒有必要。祈願不要出現與想法不一致，難以相處，難以一起居住的情況。在無人的寺廟，或者樹下，或者寺院裡，隨心所欲地居住，不依賴任何事物，沒有執著的地方，不要回頭。在山或森林的一側，沒有人佔有，不是特意安排的，自然寬廣的地方，與修習空性相符，以自己的力量行持菩提，無所緣地，願能恆常安住。擁有僅僅瓦罐大小的缽的財產，因為是擦拭灰塵的拂塵，所以是盜賊不想要的衣服。
English
Because it is so, it will naturally decline, so the teachings should be examined. What is the use of clinging to the nature of decline? Like this, many who have gained and have fame have appeared before, even if they have appeared, because it is the nature of decline, where have the gains and fame gone, no one knows. Therefore, it is said that one should not be attached to gaining and not gaining, fame and not fame, happiness and suffering, praise and blame. If praised, why should I be happy? Because others slander me. If slandered, why should I be unhappy? Because others praise me. It is said that one cannot satisfy these people in order not to be slandered. Because sentient beings have various desires, even the Buddha cannot satisfy them, I do not understand, what more needs to be said? Therefore, abandon worldly thoughts. Furthermore, those who have not gained are reproached as not having accumulated merit, and those who have gained are ridiculed as having gained by deceiving others through improper conduct. Otherwise, do others have no merit? Did only he gain? How can one be happy with those who are naturally difficult to get along with? The Buddha said: Children will not be friends with anyone. Because if his own purpose is not achieved, he will not be happy. Because happiness comes from one's own purpose, that is not a friend. Just as one is unhappy because one has lost property only for one's own purpose, it is not because of the property, but because one's own happiness has been harmed. For the sake of seclusion of the body and so on, secluded places such as forests are taught. Because trees and so on do not slander, there is no need to try to please them by striving to act in accordance with them. May there be no situation where there is disagreement, difficulty in getting along, and difficulty in living together. In a deserted temple, or under a tree, or in a monastery, may I live as I please, without relying on anything, without a place of attachment, without looking back. On the side of a mountain or forest, no one owns it, it is not specially arranged, it is naturally wide, in accordance with the practice of emptiness, may I practice enlightenment with my own power, without object, and may I always abide. Possessing property of only the size of a clay bowl, because it is a duster for wiping away dust, it is clothing that thieves do not want.