Tibetan
ས་ནི་མི་གཙང་བ་འདོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ང་རྒྱལ་བཤད་དེ། ཤི་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བདག་གི་ཡིད་བརྩོན་པ་མེད་པར་གྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཆུང་ངུས་བྱས་པའི་ལྟུང་བ་ཡང་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞུམ་པས་རྩོལ་བ་དོར་ཞིང་དགའ་བ་མེད་ལ་གནོད་པར་འབྱུང་བ་སླའོ། །ལངས་པ་ནི་རྩོལ་བ་དང་ལྡན་ཞིང་དྲན་པས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སྐབས་མི་འབྱེད་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་ཡིས་ཀྱང་ཐུབ་པར་དཀའོ། །དེ་བས་བརྟན་པས་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་གོ་ཆ་གྱོན་པ་སྟེ། ལྟུང་བ་རྣམས་འཇུག་ཏུ་མི་སྟེར་བ་དེས་གཞོམ་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གདུལ་བར་རྩོམ་པ་ནི་བཞད་གད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་ལྟུང་བས་ཕམ་པར་བྱས་པས་སོ། །དེ་བས་བདག་གི་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཕམ་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཁོ་ན་སེང་གེ་སྟེ། བདུད་ཀྱི་རི་དགས་ཀྱི་གནོད་པས་མི་ཚུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གི་སྲས་བདག་ཡིན་པས་གཞན་གྱིས་ཕམ་པར་ག་ལ་ནུས། འོ་ན་ང་རྒྱལ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཇི་ལྟར་བླང་བྱ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་སྐྱེ་བོ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ང་རྒྱལ་ཅན་དགྲ་བོའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་ང་རྒྱལ་དགྲའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར། དེ་བས་ང་རྒྱལ་འདིར་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ང་རྒྱལ་སྤང་བར་བཤད་དེ། ངན་སོང་ནི་དམྱལ་བ་སྟེ། ལས་ཟད་པས་དེ་ནས་ཐར་ཏེ་མིར་སྐྱེས་ཀྱང་གཞན་གྱི་ཟས་ཟའི་བྲན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །འདོད་པའི་ང་རྒྱལ་བཤད་དེ། གང་ཞིག་ང་རྒྱལ་སྤང་བའི་ཕྱིར། བརྩོན་པ་དེ་ཁོ་ནས་ང་རྒྱལ་ ཅན་དང༌། རྣམ་རྒྱལ་དང༌། དཔའ་བོ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཀུན་དུ་སློང་བའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དགྲ་བོ་བསད་ནས། འགྲོ་བ་ལ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ང་རྒྱལ་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །ནུས་པའི་ང་རྒྱལ་བཤད་དེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་ན། སྟོང་འགྱུར་དུ་སྲན་གཟུགས་འགྱུར་བར་འཚལ། ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པར་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་སེང་གེ་གཟི་བརྗིད་ཆེ་བ་རི་དགས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མངར་བ་ལ་སོགས་པའི་རོ་ལྕེའི་ཡུལ་ཤིན་ཏུ་འབད་ཀྱང་མིག་གིས་མཐོང་མི་ནུས་ཏེ། དེ་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉམ་ང་བ་ཡིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར
Chinese
地是舍弃不净之物等，容易理解。讲述近分的烦恼我慢，死亡等是例子。如果我的心没有精进，那时被微小的近分烦恼所造成的堕落也会造成损害。因为沮丧而放弃努力，没有喜悦而受到损害是容易的。奋发是具有努力，以正念不给近分烦恼机会，大烦恼也很难克服。因此以坚定穿上我慢的盔甲，不让堕落进入，以此来摧毁。否则试图调伏三界就成了笑话，因为自己被堕落打败了。因此要战胜我的烦恼等一切。因为只有胜者才是狮子，因为不会被魔的鹿的损害所击垮。我是他们的儿子，怎么会被别人打败呢？那么，如果是慢的烦恼，那应该如何接受呢？回答说，名为“众生谁”等等。为什么呢？因为具有我慢者不会成为敌人的奴隶。他们不会成为我慢敌人的奴隶。因此这里是指我慢。两句偈颂讲述了舍弃世间的我慢，恶趣是地狱，业尽后从那里解脱，即使转生为人，也容易理解名为“吃他人食物的奴隶”等等。讲述欲望的我慢，为了舍弃我慢，唯有精进才是具有我慢者、胜利者和勇士。谁以普遍策励的我慢杀死敌人后，对于众生来说，如愿以偿地获得胜利的果实就是没有我慢，这是使之圆满。讲述能力的我慢，如果住在普遍烦恼的集合中，应该变成千倍的芥菜籽。不应该被烦恼的集合所击垮，例如狮子威严强大，压倒一切鹿一样。就像甜味等的味道是舌头的对境，即使非常努力，眼睛也无法看到，因为它是色的对境。同样，即使是胆怯者，也不会成为烦恼的奴隶。
English
The earth is easy to understand, such as abandoning impure things. The pride of the near afflictions is explained, and death etc. are examples. If my mind does not have diligence, then even the downfall caused by small near afflictions will cause harm. It is easy to abandon effort due to discouragement, and to be harmed without joy. Exertion is having effort, and if mindfulness does not give the near afflictions a chance, even great afflictions are difficult to overcome. Therefore, with steadfastness, one should wear the armor of pride, and destroy it by not allowing downfalls to enter. Otherwise, trying to subdue the three realms becomes a joke, because one is defeated by downfalls. Therefore, one must defeat all of my afflictions etc. Because only the victors are lions, because they will not be defeated by the harm of Mara's deer. Since I am their son, how can I be defeated by others? Then, if it is the affliction of pride, how should it be accepted? The answer is, "Who is the being" etc. Why? Because those with pride will not become slaves of the enemy. They will not become slaves of the enemy of pride. Therefore, this refers to pride. Two verses explain abandoning worldly pride, the evil realms are hell, and after the karma is exhausted, one is liberated from there, and even if one is reborn as a human, it is easy to understand as "a slave who eats the food of others" etc. Explaining the pride of desire, in order to abandon pride, only diligence is the one with pride, the victor, and the hero. Whoever kills the enemy with universally encouraging pride, for beings, the fruit of victory as desired is the absence of pride, which is what makes it complete. Explaining the pride of ability, if one dwells in the collection of universal afflictions, one should become a thousand times the size of a mustard seed. One should not be defeated by the collection of afflictions, just as a lion is majestic and powerful, overwhelming all deer. Just as the taste of sweetness etc. is the object of the tongue, even if one tries very hard, the eyes cannot see it, because it is the object of form. Similarly, even a timid person will not become a slave of afflictions.
Tibetan
་རོ། །བློ་ལྡན་གྱི་ལས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་རྒྱལ་གསུམ་བཤད་ནས་དགའ་བའི་སྟོབས་བཤད་དེ། ལས་གང་སྐབས་སུ་བབ་པ་བསམ་གཏན་ནམ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ། དེ་ཉིད་དུ་སེམས་ནུབ་པ་ལྟར་དེ་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཆོ་ལོང་རྩེ་བའི་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ལས་བྱེད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ལ་ལར་བདེ་བ་འབྱུང་ལ། ལ་ལར་བདེ་བ་མི་འབྱུང་སྟེ། ཚོང་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་གང་གི་ལས་ཁོ་ན་བདེ་བ་ཡིན་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་མེད་ན་ཇི་ལྟར་བདེ་བར་འགྱུར། ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་འབྲས་ལ་མིན། །རྒྱུ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར། །དེས་ཁྱོད་ཡང་དག་བསྒྲུབ་པ་ཡིན། །ཁྱོད་ལ་ཡོན་ཏན་མཐར་ཕྱིན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔས་འཁོར་བ་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མྱོས་ཀྱང་ཚིམ་པར་མི་འགྱུར། ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན། སྤུ་གྲིའི་སོ་ལ་ཆགས་པའི་སྦྲང་མྱངས་ན་ལྕེ་གཅོད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དེ་དང་འདྲ་བར་མངར་ཡང་འགྱུར་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །བསོད་ནམས་བདུད་རྩི་ལྟ་བུས་ཇི་ལྟར་ཚིམ། །ཇི་ལྟ་བུས་ཤེ་ན་མངོན་པར་མཐོ་བ་སྟེར་བས་བདེ་བ། ངེས་པར་ལེགས་པ་སྟེར་བས་ཞི་བའོ། །དེ་བས་བརྩམས་པའི་ལས་འཇིག་པའི་དུས་སུ་ཡང༌། དེ་ལ་ནུབ་པ་ལྟར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་སོས་ཀའི་དུས་སུ་ཉིན་ཕྱེད་ལ་ཉི་མ་དྲོན་པོས་ ཕྱོགས་ཀུན་དུ་ཆུ་མ་མཐོང་བ། བསིལ་བའི་ཆུས་གང་བའི་རྫིང་བུ་ལ་གླང་པོ་ཆེ་དང་པོ་ནུབ་པ་བཞིན་ནོ། །དོར་བའི་སྟོབས་བཤད་དེ། བསམ་གཏན་ལ་སྐྱོ་ན། བཙན་ཐབས་སུ་སེམས་དེ་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བསམ་གཏན་དར་ཅིག་འདོར་རོ། །སླར་བསམ་གཏན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པའི་ཚེ་འང་གཏོང་སྟེ། ཕྱི་མས་ཕྱི་མ་ལ་སྲེད་པས་སོ། །སྔ་མ་ལ་སྨད་ཅིང་ཕྱི་མ་སྲེད་པ་བསྐྱེད་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷུར་ལེན་བཤད་དེ། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་ཡང་དག་པར་སྲུང་ཞིང་དེ་དག་ལ་རྡེག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་རྟོག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། དེ་དང་དེའི་དམིགས་པ་སྟོང་པར་བསྒོམས་ཏེ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་ན་དེ་དག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་ནི་གོ་སླའོ། །ཇི་ལྟར་གཡུལ་དུ་ལག་པ་ནས་ལྷུང་བའི་རལ་གྲི་འཇིགས་པས་མྱུར་དུ་ལེན་པ་ལྟར། རྨུགས་ཀྱང་དྲན་པ་ཁོ་ན་རལ་གྲི་སྟེ་ཉོན་མོངས་པས་ཕམ་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་ན་དམྱལ་བའི་འཇིགས་པས་ལེ
Chinese
。因为有智慧者的事业是烦恼的对治品。说了三种我慢之后，说欢喜的力量，无论什么事业在适当的时候到来，无论是禅定还是听闻等等，就像沉溺其中一样，对它生起欲望，例如玩耍孩童的欲望一样。因为想要获得一切事业的果报安乐而做事，即使这样，有些人会产生安乐，有些人不会产生安乐，例如贸易等等没有果报，哪个事业本身就是安乐，但那不是它的果报，如果没有事业，怎么会安乐呢？不是一切功德的果报，会对因产生执着，因此你会如实成就，你会有圆满的功德。如是说。以五种欲望的功德，一次又一次地沉醉于轮回，也不会满足。怎么样呢？如果品尝附着在剃刀刀刃上的蜂蜜，就会割断舌头。就像那个比喻一样，虽然甜蜜，但也会变质，成为巨大痛苦的根源。怎么会满足于像甘露一样的福德呢？怎么样呢？因为给予显赫而安乐，因为给予决定性的善而寂静。因此，即使在所做的事业坏灭的时候，也像沉溺其中一样，例如在夏季中午，温暖的阳光照耀四方，看不到水，就像大象最初沉溺于充满清凉水的池塘一样。说了舍弃的力量，如果厌倦了禅定，不是强行将心投入其中，而是暂时舍弃禅定。为了再次进入禅定，即使在非常圆满的时候也舍弃，因为后面的对后面的有贪恋。因为贬低前面的，生起对后面的贪恋，为了获得初禅等等。说了精进，对于贪欲和嗔恨等等的损害，要好好守护，并且击打它们。因为烦恼是分别的自性，所以观修那个和那个的对境为空性，进入无分别的等持时，那些就会消失。例子很容易理解。就像战场上从手中掉落的宝剑，因为害怕而迅速捡起一样，即使昏聩，正念就是宝剑，因为被烦恼打败而迷惑时，因为地狱的恐惧而捡
English
. Because the work of the wise is the antidote to afflictions. After explaining the three kinds of pride, explain the power of joy. Whatever work comes at the appropriate time, whether it is meditation or listening, etc., just like being immersed in it, generate desire for it, like the desire of a child playing. Because one wants to obtain the happiness of the fruits of all actions, one acts. Even so, some people will have happiness, and some people will not. For example, trade, etc., has no fruit. Which action itself is happiness, but that is not its fruit. If there is no action, how can there be happiness? It is not the fruit of all merits, but one will become attached to the cause. Therefore, you will truly achieve it, and you will have perfect merits. It is said. With the merits of the five desires, one becomes intoxicated in samsara again and again, but one will not be satisfied. How is it? If you taste the honey attached to the edge of a razor, you will cut your tongue. Like that metaphor, although it is sweet, it will also deteriorate and become the root of great suffering. How can one be satisfied with merit like nectar? How is it? Because it gives prominence, it is happiness, and because it gives decisive goodness, it is peace. Therefore, even when the work that has been done is destroyed, one acts as if immersed in it. For example, in the middle of a summer day, the warm sun shines in all directions, and one cannot see water. It is like an elephant first immersing itself in a pool full of cool water. Having spoken of the power of abandonment, if one is tired of meditation, one does not forcibly put the mind into it, but temporarily abandons meditation. In order to enter meditation again, one abandons even when it is very complete, because the later one has attachment to the later one. Because one belittles the former and generates attachment to the latter, in order to obtain the first dhyana, etc. Having spoken of diligence, one must properly protect against the harm of greed and hatred, etc., and strike them. Because afflictions are the nature of discrimination, one should meditate on the emptiness of that and that object, and when one enters the samadhi of non-discrimination, those will disappear. The example is easy to understand. Just like a sword that falls from the hand on the battlefield is quickly picked up out of fear, even if one is confused, mindfulness is the sword. Because one is defeated by afflictions and becomes confused, one picks it up out of fear of hell.