Chinese
困难啊！像这样阻止懒惰之后，就讲了阻止执着于恶。喜好善业是最好的。怎么样呢？因为增长善趣的延续，舍弃了无边快乐之因。散乱就是身心充满，掉举等等的声音，对于歌舞等等痛苦之因，你喜欢怎么样合适呢？一切都向自己的心学习啊！懈怠等等的这些偈颂是别人放进去的，不是学者的。如果是总结语，那么懒惰的对治，和执着于恶，和轻视自己的对治，当其时为什么不讲呢？自他平等和自他交换这二者，这里不当其时，为什么放到这里呢？禅定的章节中才应该讲述啊！讲了懈怠的对治，像我这样的孩子，怎么能成为菩提的器皿呢？只有根器敏锐，发起精进，积累福德才能成为器皿啊！
English
It is difficult! Having thus prevented laziness, it is said that attachment to evil is prevented. It is best to rejoice in virtuous deeds. How is it? Because it increases the continuity of happy migrations, abandoning the infinite cause of happiness. Distraction is the body and mind being full, and the sound of agitation and so on, for the cause of suffering such as singing and dancing, how is it appropriate for you to like it? Everyone learns from their own mind! These verses of laziness and so on were put in by others, not by the scholar. If it is a concluding remark, then why not explain the antidote to laziness, and attachment to evil, and the antidote to despising oneself when the time comes? Self and other are equal and self and other are exchanged. Why put it here when it is not appropriate here? It should only be discussed in the chapter on meditation! The antidote to laziness is explained, how can a child like me be a vessel for enlightenment? Only sharp faculties, initiating diligence, and accumulating merit can be a vessel!
Tibetan
ས་མི་ནུས་པ་ཞེས་པ་ནི་ལྕི་བ་སྟེ། དེ་ཡིན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པ་ནི་ཡང་བ་སྟེ། དུས་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུང་བ་ལ་རྨོངས་པ་བཤད་དེ། བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ནི་ཉུང་བ་དུས་ངེས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བའི་རྒྱུའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ལུས་ལ་ཟུག་པའི་ཟུག་རྡུ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གནོད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཆུང་བ་ཕྱུང་བ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གང་བྱུང་བ་དེ་དང་འདྲའོ། །འདི་ནི་ཉུང་བ་ཡུན་ཐུང་བ་ཡུན་རིང་པོའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་འདྲ་བ་འདི་ཡང་བཟོད་པར་འོས་པའོ། །འདི་བས་ཀྱང་འདི་རིགས་ཞེས་བཤད་དེ། སྨན་པ་ཀུན་ཀྱང་ལྟོགས་ཉལ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་ བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནད་སེལ་བར་བྱེད་དེ་གཞན་དུ་ན་མི་ནུས་པས་སོ། །དེ་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་ཅིག་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ་ཁོ་ནའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གི་ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཞི་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་བྱ་བ་འདི་ལས་དང་པོ་པས་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ཡིན་ཡང༌། སྨན་པའི་མཆོག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནད་ཐམས་ཅད་ཀུན་ནས་སེལ་བར་བྱེད་པས་མ་གནང་གི །འོན་ཀྱང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པའི་གསོ་དཔྱད་ཀྱིས། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ནད་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་གསོ་བར་མཛད་དོ། །འཇམ་པའི་གསོ་དཔྱད་ཁོ་ན་བཤད་དེ། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོ་གོམས་པའི་ཕྱིར། ལོ་མ་དང་ཕྱེ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་སྟེར་བ་ལ་དང་པོ་འཇུག་པར་བྱེད། ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འདྲེན་པ་པོའི་མགོན་པོས་སོ། །དེ་ནས་སྦྱིན་པ་ཆུང་བ་ལ་གོམས་པས་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་སྦྱིན་པ་པོ་ཤིན་ཏུ་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོས་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཤ་ཡང་གཏོང་བ་དེ་བཞིན་བྱེད་དོ། །ཅིས་དེ་ལྟར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྦྱིན་པ་ལ་གོམས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པས་གང་གི་ཚེ། ལོ་མ་ལ་གང་ཡང་མི་རུང་བའི་བློ་བཞིན། མི་རྟག་ཅིང་སྙིང་པོ་མེད་པས་རང་གི་ཤ་ལ་ཡང་འབྱུང་དེའི་ཤ་དང་རུས་པ་ལ་སོགས་པ་གཏོང་བ་ཅི་སྟེ་དཀའ། དེ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡིག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར། སྡིག་པ་ཁོ་ན་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་ངེས་པའོ། །རྒྱུ་འབྲས་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མཁས་པས་མི་དགའ་བར་མི་འགྱུར། གང་གི་ཕྱིར་ལུས་ཀྱི་སྡུག་པ་ཁོ་ན་ལས་འབྱུང་ལ། ཡིད་མི་བདེ་བ་ཡིད་ལ་འབྱུང་བ་ཡང་ལོག་པར་རྟོག་པ་བདག་དང་བདག་གི་བར་མངོན་པར་
Chinese
所谓无力，是指沉重。即使如此，也不是菩提的因。为了菩提而布施手等是轻的，因为有一定的时间。对于小事感到困惑，这是说，成就菩提的痛苦是少而有定时的，是痛苦止息之因。比如，身体里扎的刺，为了消除它的损害，拔出那小刺所产生的痛苦是一样的。这是少而短暂的，是止息长久痛苦的因。像这样也是应该忍受的。比这更甚的，是说，所有的医生都用饥饿睡眠等行为的痛苦来治疗疾病，否则就不能。因此，为了摧毁众多的痛苦，忍受极少的痛苦是唯一的选择。为了使所有众生我无始无终的痛苦全部止息。然而，这件事本来最初应该布施手等，但作为医生的至尊，世尊能完全消除一切疾病，所以没有允许。然而，因为具有大悲心，用极其柔和的治疗方法，来医治具有贪欲等大病的众生。仅仅是柔和的治疗方法，为了习惯于悭吝等的对治，最初开始只是给予树叶和面粉等。由引导者怙主引导到解脱的城市。之后，习惯于小的布施，获得能力的布施者，以极其欢喜的心情，就像舍弃自己的肉一样去做。为什么会这样呢？说道，因为布施的习惯达到了圆满，在什么时候，就像对于树叶一样没有任何不舍的念头。因为无常且没有实义，对于自己的肉也会这样，那么舍弃他的肉和骨头等有什么困难呢？这样的菩萨因为舍弃了罪恶，所以不会具有痛苦。只有罪恶才被确定为痛苦。因为精通因果不虚的法性，所以不会不高兴。因为身体的痛苦仅仅是从身体产生，而心中的不适也是心中产生的，也是因为颠倒的执着于我和我所。
English
What is called inability is heaviness. Even so, it is not the cause of enlightenment. Giving away hands and so on for the sake of enlightenment is light, because it has a definite time. Being confused about small things is explained as follows: the suffering of achieving enlightenment is small and has a definite time, and it is the cause of the cessation of suffering. For example, the thorn stuck in the body, in order to eliminate its harm, the suffering caused by pulling out that small thorn is the same. This is small and short-lived, and it is the cause of the cessation of long-term suffering. Like this, it is also worthy of being endured. Even more than this, it is said that all doctors use the suffering of hunger, sleep, and other actions to cure diseases, otherwise they cannot. Therefore, in order to destroy many sufferings, enduring very little suffering is the only choice. In order to pacify all the beginningless and endless sufferings of all sentient beings. However, this act should have initially involved giving away hands and so on, but as the supreme physician, the Bhagavan, who can completely eliminate all diseases, did not allow it. However, because he possesses great compassion, he heals beings with great diseases such as attachment with extremely gentle treatments. Only gentle treatments are explained, in order to become accustomed to the antidotes to miserliness and so on, one begins by giving only leaves and flour and so on. By the guide, the protector who leads to the city of liberation. Then, having become accustomed to small giving, the giver who has gained the ability, with extremely joyful mind, does as if giving away his own flesh. Why is that so? It is said, because the habit of giving has reached perfection, at which time, just like with leaves, there is no thought of not giving. Because it is impermanent and without essence, it will be like this even with one's own flesh, so what difficulty is there in giving away his flesh and bones and so on? Such a Bodhisattva, because he has abandoned evil, will not have suffering. Only evil is defined as suffering. Because he is skilled in the nature of causality that is not deceiving, he will not be unhappy. Because the suffering of the body arises only from the body, and the discomfort of the mind also arises in the mind, it is also because of the inverted clinging to self and mine.
Tibetan
ཞེན་པ་ལས་འབྱུང༌། དེ་ནི་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་པ་ལ་རིང་དུ་སོང་ངོ༌། །ཡུན་རིངས་འགོར་བ་ལས་ཀྱང་འཇིགས་པ་མི་བྱེད་པར་བཤད་དེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལུས་བདེ་བ་ཡང་ཡིན་ལ། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་མཁས་པས་ཡིད་བདེ། དེ་བས་རང་གི་དོན་གྲུབ་པས་སྙིང་རྗེ་ཡོད་པ་ཅན། གཞན་དོན་དུ་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གང་ གིས་སྡུག་པར་འགྱུར་ཏེ་མི་འགྱུར་རོ། །ཡུན་རིངས་ཐོགས་པ་ཡང་མེད་པར་བཤད་དེ། སྔར་བྱས་པའི་སྡིག་པ་ཡང་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེས་ནི་དུས་མཐའི་མེ་བཞིན་སྲེག་པར་བྱེད། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསོད་ནམས་རྒྱ་མཚོ་སྡུད་བྱེད་ནི། །རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དུ་མ་ཞིག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞོན་པ་ཐབས་ཀྱི་ཤུགས་ཆེན་པོས་ཉན་ཐོས་རྣམ་པས་མྱུར་བར་འགྲོ་།ཉེ་བར་བསྡུས་ཤིང་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རིགས་པས་བདེ་འགྲོ་ནས་བདེ་འགྲོར་འགྲོ་ཞིང་བློ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་སྒྱིད་ལུག་པར་འགྱུར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཞལ་ཡས་ཁང་ལྟ་བུ་ཐོབ་ནས་དེ་ལ་གནས་ཏེ། ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ངལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའོ། །འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་བཅད་སྐབས་སུ་མ་བབ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བཅུག་པར་སྣང༌། གང་གི་ཕྱིར་ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བཞི་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་བརྩོན་འགྲུས་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྟོབས་ཀྱི་དཔུང་བཟོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འདུན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད། འདིར་ནི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་ཡང་མེད་ལ། སྟོབས་དང་འབྲེལ་པ་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་མདོར་བསྟན་ཡིན་ན་རྒྱས་བཤད་ཡོད་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་མེད་དོ། །སྔ་ཕྱིར་འབྲེལ་པ་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་རིགས་པས་ལེ་ལོ་དང༌། ངན་ལ་ཞེན་པ་དང༌། སྒྱིད་ལུག་པ་དང༌། བདག་ཉིད་བརྙས་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤངས་ནས། བརྩོན་འགྲུས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། འབད་པར་བྱ་སྟེ་ཐབས་གང་གིས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ་འདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདུན་པ་ནི་འདོད་པའོ། །ང་རྒྱལ་ནི་སེམས་ཁེངས་པའོ། །དགའ་བ་ནི་ཞེན་པའོ། །དོར་བ་དང༌། ལྷུར་ལེན་དང༌། དབང་སྒྱུར་དང༌། སྟོབས་ནི་ཀུན་དང་སྦྱོར་བ། དེ་ལ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བཤད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བདག་གི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཏུ
Chinese
从执着产生。那对于证悟二无我来说，已经走了很远的路。说即使过了很久也不要害怕，因为那是超越世间的福德之身，也是快乐的，精通辨别佛法的人内心快乐。因此，因为自己的目的已经实现，所以具有慈悲心。即使为了他人的利益而停留在轮回中，又有什么痛苦会使之痛苦呢？不会改变的。还说不会被长久阻碍，因为以前所造的罪业也会耗尽，那就像末劫之火一样焚烧。因为说了“收集福德海，永不间断”等等。所说的菩提心，乘坐大乘，以方便的强大力量，以声闻的方式迅速前进。简要地概括和解释说，按照这样解释的道理，从善趣走向善趣，有智慧的人谁会懈怠呢？获得像菩提心宫殿一样的境界，安住于其中。怎么样呢？就是消除所有烦恼所带来的疲惫。愿望等的偈颂不合时宜，似乎是别人放进去的。因为为了总结懈怠等四种与精进相违背的因素，从而增长精进。力量的军队应该忍受，那就在名为“愿望”的偈颂中。这里既没有总结相违背的因素，也没有与力量相关联。另外，如果是简略的指示，就必须有详细的解释，但那没有。解释了前后的联系，按照这样解释的道理，舍弃懈怠、执着于恶、懒惰和轻视自己，为了增长精进，应该努力，用什么方法呢？说是从名为“愿望”等等开始的。愿望就是欲望。傲慢就是内心骄傲。喜悦就是执着。舍弃、接受、控制和力量是与一切结合的。为了生起愿望而解释说，为了舍弃一切众生和自己的所有过失，以及生起所有功德，为了菩提。
English
It arises from attachment. That is a long way to realizing the two selflessnesses. It is said that even if it takes a long time, do not be afraid, because that is the blissful body of merit that transcends the world, and the mind is happy for those who are skilled in distinguishing the Dharma. Therefore, because one's own purpose has been achieved, one has compassion. Even if one remains in samsara for the benefit of others, what suffering will cause suffering? It will not change. It is also said that there will be no long-term obstacles, because the sins committed in the past will also be exhausted, and that will burn like the fire of the end of time. Because it is said, "Collect the ocean of merit, never cease," and so on. The Bodhicitta that is spoken of, riding on the Mahayana, goes quickly in the manner of the Shravakas with the great power of skillful means. It is briefly summarized and explained that, according to the reasoning explained in this way, who with intelligence would be lazy to go from the happy realm to the happy realm? Having obtained a state like the palace of Bodhicitta, abide in it. How is it? It is to eliminate all the fatigue caused by all the afflictions. Verses such as wishes are not appropriate, and it seems that others have put them in. Because in order to summarize the four factors that are contrary to diligence, such as laziness, thereby increasing diligence. The army of strength should be endured, and that is in the verse called "Wish." Here, there is neither a summary of conflicting factors, nor is it related to strength. In addition, if it is a brief instruction, there must be a detailed explanation, but that is not the case. The connection between the past and the future is explained, according to the reasoning explained in this way, abandoning laziness, attachment to evil, laziness, and despising oneself, in order to increase diligence, one should strive, by what means? It is said that it starts from the name "Wish" and so on. Wish is desire. Arrogance is pride in the heart. Joy is attachment. Abandonment, acceptance, control, and power are combined with everything. It is explained in order to generate the wish, in order to abandon all beings and all one's own faults, and to generate all merits, for Bodhi.