Tibetan
་སེམས་བསྐྱེད་ བ་ཡིན། གང་དུ་སྐྱོན་རེ་རེ་ཡང་བསྐལ་པའི་རྒྱ་མཚོ་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པས་ཟད་པར་བྱེད། སྐྱོན་ཟད་པར་བྱེད་པར་བརྩམས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དེ་ལ། ཆ་ཙམ་ཡང་བདག་ལ་མ་མཐོང་ན། དེ་བས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་བདག་གི་སྙིང་ཅི་སྟེ་མི་འགས། ཉེས་པ་ཟད་པའི་དོན་དུ་འདུན་པ་བཤད་ནས། ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་དུ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པར་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་དེ་གོ་སླའོ། །འདིས་ཀྱང་དོན་མེད་ཅེས་བཤད་དེ། བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གོ་སླའོ། །འཆི་བ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་ལས་འཇིགས་པ་མ་བྱེད་ཅེས་མི་འཇིགས་པ་མ་བྱིན། ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་མ་བྱས་པས་བདེ་བར་ཡང་མ་བྱས། །དེ་བས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པར་བཤད། སྐྱེ་བ་སྔ་མར་ཆོས་ལ་འདུན་པ་མ་བྱས་པས་དེ་ལྟར་ཕོངས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཤེས་ནས་བློ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་ཆོས་ལ་འདུན་པ་གཏོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་བསྐྱེད་པའོ། །ཕོངས་པ་བཟློག་པ་འབའ་ཞིག་པའི་མ་ཡིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་འདུན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་འདུན་པ་དེའི་ཡང་རྩ་བ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་ལ་འདོད་པ་དང༌། མི་འདོད་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་མི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་བཤད་དེ། ལུས་དང་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། གསོད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་སྣ་ཚོགས་དང༌། འདོད་པ་བཙལ་ཞིང་མ་རྙེད་པས་འདོད་པ་མ་གྲུབ་པ་དག་སྡིག་པ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ལ་འབྱུང་ངོ༌། །དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་བཤད་དེ། །འདོད་པ་སྨོན་པའི་རྣམ་རྟོག་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཡོན་ཏན་དེ་མཆོད་པ་ལྷག་མ་གོ་སླའོ། །ཡང་མི་དགེ་བའི་འབྲས་བུ་བཤད་དེ། སྡིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་ཁོ་ན་མཚོན་ཡིན་ཏེ། དེའི་འདོད་པ་གཅོད་པས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་བཤད་དེ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་ཐོབ་པ་ཁོ་ན་བདེ་བ་ཅན་གྱི་ཞིང་ཁམས་སུ་རྒྱ་ཆེ་བ། དྲི་བཟང་བ། བསིལ་བ། རེག་བྱ་བདེ་བའི་པདྨོའི་ནང་དུ་གནས་པ། རྒྱལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱངས་ཡིད་དུ་འོང་བའི་ཟས་ ཀྱིས་སྐུའི་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་པར་བྱས་པ། ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དུས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འོད་ཟེར་བ་ཕྱེ་བའི་པད་མ་ལས་འཁྲུངས་པ། མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དང་ལྡན་པའི་སྐུ་དེ་ལྟ་བུ་རྒྱལ་བའི་སྲས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་མདུན་དུ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་དགེ་བས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །མའི་མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་རྣམས་ལ་དེ་ལས་བཟློག་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཐའ་གཅིག་གུ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་བཤད་དེ། དུས་ཀྱི་ཕོ་ཉས་འབར་བའི་ཐོ་བ་ལ་སོགས་པས་རྡེག་པས་ཐམས་ཅད་པགས་པ་བཤུས་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་གནོད་པས་ཉམ་ཐག་ཅིང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། རབ་ཏུ་ཚ་བའི་མེ་ཡིས་བཞུ་བའི་ཟངས་ཞུན་ལུས་ལ་བླུགས་པར་གྱུར་པ་དང༌། འབར་བའི་རལ་གྲི་དང་མདུང་གིས་བསྣུན་པས་ཤའི་དུམ་བུ་བརྒྱར་གཏུབས་པས། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ནག་པོའི་ལས་ཀྱིས་ལན་དུ་མེ་ཤིན་ཏུ་འབར་བའི་ལྕགས་ཀྱིས་གཞིར་ལྟུང་སྟེ། དེའི་ལས་ཡུན་རིང་པོས་སད་པའི་ཕྱིར་འདུན་པའི་སྟོབས་ཉེ་བར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པ། དེ་བས་ན་བཤད་པའི་རིགས་པ་བཞིན་དུ། རྣམ་སྨིན་གོམས་པ་ནས་དགེ་བ་ལ་འདུན་པ་ཁོ་ན་གུས་པས་བྱའོ། །ད་ནི་ང་རྒྱལ་གྱི་སྟོབས་བཤད་དེ། རྡོ་རྗེ་རྒྱལ་མཚན་གྱི་མདོ་ལས་བཤད་པའི་ཆོ་གས་རྩོམ་པ་བརྟན་པས་བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་དུ་ང་རྒྱལ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཉིད་དུ་འབྱོར་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་སྟེ། དེ་བརྟགས་ནས་བརྩམ་པར་བྱའི་མི་ནུས་ན་མི་བརྩམ་མོ། །དམ་བཅའ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་མ་བརྩམས་པ་མཆོག །བརྩམས་ནས་ལྡོག་པ་མི་རིགས་སོ། །ལོག་པའི་ཉེས་དམིགས་བཤད་དེ། སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་དང༌། རྒྱུ་མཐུན་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་མཐུན་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བྱེད་པ་དང་མྱོང་བའི་རྒྱུ་མཐུན་ནོ། །འདི་ནི་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཐུན་ཏེ། གང་དམ་བཅའ་ཉམས་པས་དེ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་གཞན་ལ་ཡང་ངོ་གསུངས་པ་ཡང༌། སྐྱེ་བ་གཅིག་ནི་འབད་པ་ཡིས། །མཁས་པས་དག་པ་སྦྱང་བར་བྱ། །སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་གཞན་བྱང་ཆུབ་པར། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་སྦྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །རྒྱལ་བ་དང་བླ་མའི་བཀའ་ལས་འདས་པས་བྱུང་བའི་སྡིག་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཡང་འཕེལ་ལོ། ། གཞན་ནི་ཐོག་མར་བརྩམས་ནས་བཞག་པ་དང༌། འབྲས་བུའི་དུས་ཅན་ནི་གཞག་པའི་དུས་སུ་གཉིས་པ་གང་བརྩམས་པ་དེ་ཡང་ཉམས་སོ། །དེ་ཡང་ནི་གང་གཉིས་པ་གཏོང་བ་དེ་ཡང་མ་བསྒྲུབས་སོ། །གང་ལས་ང་རྒྱལ་ཞེས་བཤད་དེ། གསུམ་ལས་སོ། །དེ་ལ་ལས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་བཤད་དེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེས་པ་མེད་པའི་ལས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་གང་བྱ་བར་འོས་པ། དེ་བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་བྱའི། གང་གི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །དམན་པའི་ལ
Chinese
发心 是也。于彼任何瑕疵，亦以勤奋具足之劫海而令尽灭。于尽灭瑕疵所发起之勤奋，我未见有丝毫。是故无量痛苦之境，我心何得不裂？既说为灭除罪过之意乐，复以二颂说为生起功德之意乐，易解也。此亦说为无义，谓我之云云等，易解也。莫作畏惧死亡等怖畏，未施无畏。未令身心痛苦尽灭，亦未令安乐。是故说痛苦等为无义。前生未于法生起意乐，如是贫乏当生，如是知已，何具慧者舍弃于法生起意乐耶？此乃生起于法之意乐也。能仁说为，意乐乃是遮止贫乏之唯一，以及世间与出世间一切善根之根本。彼意乐之根本，乃是善与非善成熟之果，即于后世获得所欲与不欲，是即修习彼也。于彼暂说非善之异熟，身心之痛苦，以及心不适悦，与杀生等种种怖畏，以及寻求欲妙而未得，故欲妙不成就等，唯于作罪者乃生也。说善之异熟，欲妙希愿之分别念，乃是作意也。唯果功德彼供养余者易解也。复说非善之果，谓罪恶之云云等。唯痛苦乃是利器，以断彼之欲故。说出世间善之异熟，谓获得极喜等诸地，唯于极乐世界中，广大，具妙香，清凉，触感安乐之莲花内安住，胜者之法音，以悦意之食 而令身之光辉增长，于完全成熟之时，由如来之光芒绽放之莲花中所生，如是具足妙相好之身，乃是胜者之子薄伽梵无量光也。
English
Generating the Mind of Enlightenment It is. In that, any single flaw is exhausted by the ocean of kalpas with diligence. In that diligence initiated to exhaust flaws, I do not see even a fraction. Therefore, the abode of immeasurable suffering, how could my heart not break? Having spoken of the intention to eliminate faults, it is easy to understand that the intention to generate qualities is explained in two verses. This also speaks of meaninglessness, such as 'I' and so on, which is easy to understand. Do not fear the fear of death and so on, do not give fearlessness. Not having exhausted the suffering of body and mind, nor having made it happy. Therefore, suffering and so on are said to be meaningless. Knowing that not having generated the desire for Dharma in the previous life will lead to such poverty, who with intelligence would abandon the desire to generate the desire for Dharma? This is the desire to generate the desire for Dharma. The Able One said that the desire is the only way to prevent poverty, and the root of all virtues of the world and beyond. The root of that desire is the fruit of the maturation of good and non-good, that is, obtaining what is desired and undesired in the afterlife, which is to practice it. In that, for a while, the different maturation of non-good is explained, the suffering of body and mind, and the unpleasantness of mind, and various fears such as killing, and seeking sensual pleasures but not obtaining them, so the non-accomplishment of sensual pleasures, etc., only arise in those who commit sins. The different maturation of good is explained, the discrimination of sensual pleasures and wishes is the mind. Only the qualities of the fruit, that offering and the rest are easy to understand. Again, the fruit of non-good is explained, such as the cloud of sins and so on. Only suffering is a weapon, because it cuts off its desire. The different maturation of the good of the world beyond is explained, that is, obtaining the grounds of great joy and so on, only in the realm of Sukhavati, vast, with wonderful fragrance, cool, dwelling in the lotus of pleasant touch, the Dharma sound of the Victorious Ones, with pleasing food Having increased the splendor of the body, at the time of complete maturation, born from the lotus that blossomed with the rays of light of the Tathagata, such a body with marks and signs is the son of the Victorious Ones, the Bhagavan Amitabha.
Chinese
的面前。完全以善而生。从母胎所生者，应知与此相反，是痛苦的。完全以不善的异熟果报讲述：时使以燃烧的锤等击打，全部剥去皮肤，极度损害而痛苦呻吟，极其炽热的火所熔化的铜汁倾注于身上，燃烧的宝剑和长矛刺击，将肉剁成百段。如是，以黑业之果报，于极度燃烧的铁地上坠落。为了以长时之业苏醒，汇集意愿之力而讲述。因此，如所说之理，从异熟果报的串习中，唯以恭敬对善生起意愿。现在讲述我慢之力。以《金刚幢经》中所说的仪轨，以稳固的造作，为了成办之义，应修我慢。其中，最初的财富是能够成办，对此进行观察后开始造作，不能则不造作。因誓言破损之故，不造作是最好的。造作后退转是不合理的。讲述退转的过患：名为生等等。一切善与不善，产生同因和异熟果。其中，同因有两种，即造作的同因和感受的同因。这是造作的同因，无论谁誓言破损，以其串习的习气，于其他生世也……所说也是：一世以努力，智者应清净修习，其他生世的菩提，也应以彼而修习。如是。违越胜者和上师之教令所生的罪过，痛苦也增长。 其他是最初造作后放置，具有果时是在放置之时，第二个所造作的也破损。而且，无论谁舍弃第二个，那个也没有成办。从何处说我慢呢？从三处。其中，讲述业的我慢：我等等。无罪之业，对众生所应作的，唯我一人作，因为烦恼等等容易理解。低劣的
English
In front of. One is born entirely from virtue. Those born from the mother's womb should know that the opposite is suffering. The complete ripening of non-virtue is described: the messengers of time strike with burning hammers, etc., peeling off all the skin, causing extreme harm, agony, and groaning, and molten copper melted by extremely hot fire is poured onto the body. Burning swords and spears pierce, chopping the flesh into hundreds of pieces. Thus, as a result of black karma, one falls to the ground of extremely burning iron. In order to awaken with long-term karma, the power of intention is gathered and spoken. Therefore, according to the reason given, from the habituation of ripening, one should only respectfully generate intention towards virtue. Now, the power of pride is explained. According to the ritual described in the Vajradhvaja Sutra, one should cultivate pride with firm creation for the sake of accomplishment. Among them, the initial wealth is the ability to accomplish. After examining this, one should begin to create; if one cannot, one should not create. Because of the breaking of vows, it is best not to create. It is unreasonable to turn back after creating. The faults of turning back are described: named birth, etc. All good and non-good produce the same cause and the ripening fruit. Among them, the same cause is of two types: the same cause of action and the same cause of experience. This is the same cause of action. Whoever breaks the vow, with the habitual tendencies of that, in other lives also... It is also said: In one life, through effort, the wise should purify and practice, and in other lives, enlightenment should also be practiced through that. Thus. Suffering also increases from the sins arising from transgressing the commands of the Victorious Ones and Gurus. Others are first created and then placed, and when the fruit is ripe, at the time of placing, the second created is also broken. Moreover, whoever abandons the second, that is also not accomplished. From where is pride spoken? From three places. Among them, the pride of karma is explained: I, etc. A faultless action, what should be done for sentient beings, I alone do, because afflictions, etc., are easy to understand. Inferior