English
Slightly opening the eyes is to avoid distraction by looking down, which shows the view of meditation, that is, to practice the unwavering Suchness. If a beginner cannot do it, it is said for the sake of rest, that is, "view," and so on. To avoid eye and mental fatigue, one should sometimes look around. If someone approaches, then knowing only his shadow, one should say "Hello" and look at him, this is so that he does not lose faith. On the road, too, one should look and walk in this way, it is said to examine the danger. The cause of danger is robbers, etc., in order to know them, one should look briefly in four directions in turn, this is to protect oneself. If looking in all directions, one should sit and look. If looking behind, one should turn around and look. Walking forward and looking back, in this way, in all actions, whenever and wherever, one should know and do it. The mindfulness of the body is explained, that is, in any action, one should initiate thoughts such as "the body should abide in this way," and in the middle one should also observe how the body abides. The mindfulness of the mind is explained, that is, merely thinking of the Dharma that benefits oneself and others is extremely difficult, therefore one should bind it, so that it becomes autonomous. Even if it is bound, one should observe, that is, observe whether it is on one's own object or elsewhere, one should pull it back from elsewhere and place it on one's own object. Let it naturally and continuously remain calm there. Just like the meditation that was started, one should not give up even for a moment, one should grasp it in this way. Because discipline is to be purified by Samadhi. The *Moon Lamp Sutra* says, "If one obtains Samadhi, discipline will be quickly purified," and so on. It is said to abandon mindfulness, that is, because there are dangers such as fire, and celebrations such as offerings to the Three Jewels, if one cannot meditate, one should act as one pleases during that time. Why is that so? Because discipline is more important than generosity, if one cannot do it, even if one remains calm during that time, there is no downfall. The *Inexhaustible Intellect Sutra* says, "For the sake of those who have come from afar to listen to the Dharma, one should rise from meditation and only praise the giving of Dharma," and so on. Even so, one should learn
Tibetan
ལ་ལྷོད་པ་མི་རིགས་པར་བཤད་དེ། གང་ཞིག་བསམས་ནས་བྱེད་པར་བརྩམས་པ་རེ་ཞིག་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱའི། །དེ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། དེ་སྤངས་ནས་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་ཅི་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱས་ན་ཐམས་ཅད་ལེགས། བཟློག་པ་ན་གཉིས་ཀ་མི་ལེགས་ཏེ། སྔར་བརྩམས་པ་དང་ཕྱིས་ཁས་བླངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་ཞུགས་པ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རྒྱལ་པོའི་གཏམ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དང༌། གར་ལ་སོགས་པ་ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ལ་འདོད་པ་བྱུང་ན་དེ་གཞོམ་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགོས་པ་མེད་པར་འཇིམ་པ་འདྲིལ་བ་དང༌། སེན་མོ་ལ་སོགས་པས་རྩྭ་གཅོད་པ་དང༌། རྐང་པས་ས་ལ་རི་མོ་འབྲི་བ་དང༌། སོགས་པའི་སྒྲས་ཞལ་བ་དང༌། བཟོ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་མཐོང་ནས། དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལ་འཇིགས་ཤིང༌། སྐད་ཅིག་དེ་ཉིད་ལ་སྤང་བར་བྱའོ། །ཚིགས་བཅད་བདུན་གྱིས་ཤེས་བཞིན་བྱེད་པར་བཤད་དེ། གང་ཚེ་ལ་སོགས་པའོ། །དང་པོ་རང་སེམས་བརྟགས་ཏེ་རིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་བརྟན་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་རང་སེམས་ཆགས་པ་འམ་སྡང་བ་དེའི་ཚེ། ལུས་ཀྱིས་བྱ་བ་མི་བྱ་ཞིང་དག་ཏུ་མི་བརྗོད་དེ། དེ་གཉིས་ཉོན་མོངས་པར་རྟོགས་ནས་སོ། །དབང་པོའི་འཕྲོ་བ་དང་རྣམ་རྟོག་བསྡུས་ཏེ་གནས་པར་བྱའོ། །དགོངས་པ་འདི་སྟེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་སློང་གང་ཡིན་པ་དེ་རང་གི་ངང་གིས་ཡལ་འགྲོ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རྒོད་པ་ནི་གཡེང་བ་དང༌། གཞན་ངག་གིས་ཅོ་འདྲི་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་ནི་སེམས་ཁེངས་པ་དང༌། རྒྱགས་པ་དང༌། མཚང་འབྲུ་བ་ནི་ལུས་ཀྱིས་ཐོ་འཚམས་པ་དང༌། འདི་དག་གིས་སྐྱོར་བ་ཀྱོག་པོ་སླུ་བར་འདོད་པ་ན། གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་སྟོད་པ་ནི་རང་གི་ཡོན་ཏན་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཞན་ལ་སྨོད་པ་ནི་མི་མགུ་བ་དང༌། གཤེ་ བཅས་ནི་ཁྲོ་བས་རྩོད་པ་དང༌། ནོར་གྱི་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། གྲགས་པ་འདོད་པ་དང༌། གཡོག་འཁོར་དང༌། རིམ་གྲོ་འདོད་པ་དང༌། གཞན་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་དང༌། རང་དོན་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང༌། འཁོར་ནི་སློབ་མ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མི་རིགས་པ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ན་མི་བཟོད་པ་དང༌། ལོ་ལོ་དང༌། འཇིགས་པ་དང༌། སྤྱི་བརྟོལ་དང༌། མུ་ཅོར་དང༌། རང་གི་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པའི་སེམས་བྱུང་ན། དེའི་ཚེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པར་ཤིང་བཞིན་གནས་པར་བྱའོ། །དེའི་གཉེན་པོ་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་མཐོང་ནས་ཡང་
Chinese
说不应该懒散，一旦想好要做什么，就应该完成禅定等等。对此要一心一意，不要舍弃它而做其他事。这样做有什么好处呢？回答说，这样做一切都好。相反，两者都不好，即之前开始的和之后承诺的。这样，就会不自觉地进入，进入后就会增长。此外，如果对国王的谈话等各种各样的事情，以及舞蹈等奇妙的事情产生欲望，就应该摧毁它。此外，看到禁止无意义地揉捏泥土，用指甲等割草，用脚在地上画画，以及用“等”字包括的漱口、制作等行为，要害怕它的果报，并在那一瞬间舍弃它。用七个偈颂讲述了如何保持正知正念，即从“何时”等开始。首先要检查自己的心，并坚定什么是合理的。当自己的心生起贪恋或嗔恨时，身体不要做任何事情，也不要说任何不好的话，因为要认识到这两者都是烦恼。要收摄根门和分别念，安住于此。意思是说，无论是贪欲等任何动机，都会自然消失，因为它们不是永恒的。当掉举是散乱，用言语与他人争辩，我慢是心生骄傲，以及得意洋洋，揭露他人缺点是用身体互相攻击，想要用这些弯曲的支撑来欺骗时。当赞美自己是为了彰显自己的优点，诽谤他人是不满，斥责是因愤怒而争吵，想要获得财富、尊敬、名声，以及仆人、侍奉，舍弃他人利益，追求自身利益，眷属是弟子等，想要说不合理的话时，无法忍受，愚蠢，恐惧，傲慢，狡辩，以及生起对自身立场的执着心时，那时不要做任何事情，像树一样安住。讲述了它的对治法，即这样看到一切烦恼的心后，又
English
It is said that one should not be lazy. Once one has decided what to do, one should complete meditation, etc. One should be single-minded about this and not abandon it for other things. What is the benefit of doing this? The answer is that doing so is good in every way. Conversely, both are not good, i.e., what was started before and what was promised later. In this way, one will enter unconsciously, and once entered, it will increase. Furthermore, if one develops a desire for various things such as the king's talk and wonderful things such as dances, one should destroy it. Furthermore, seeing the prohibition of pointlessly kneading clay, cutting grass with fingernails, drawing lines on the ground with feet, and actions included by the word "etc." such as rinsing the mouth and making things, one should fear its consequences and abandon it in that very moment. Seven verses explain how to maintain mindfulness, starting with "when," etc. First, examine your own mind and stabilize what is reasonable. When your own mind arises with attachment or hatred, do not do anything with the body or say anything bad, because you should recognize that both of these are afflictions. Gather the senses and discursive thoughts and abide in this. The meaning is that whatever motivation, such as desire, will naturally disappear, because they are not permanent. When agitation is distraction, arguing with others with words, pride is arrogance of mind, and being conceited, revealing others' faults is attacking each other with the body, wanting to deceive with these crooked supports. When praising oneself is to reveal one's own good qualities, slandering others is dissatisfaction, scolding is arguing out of anger, wanting to obtain wealth, respect, fame, and servants, service, abandoning the interests of others, pursuing one's own interests, retinue are disciples, etc., when wanting to say unreasonable things, being unable to bear it, being foolish, fear, arrogance, quibbling, and when a mind of attachment to one's own position arises, at that time do not do anything, abide like a tree. The antidote to this is explained, that after seeing all the afflicted mind in this way, again
Tibetan
ན་དོན་མེད་པའི་བྱ་བ་རྩོམ་པ་དེའི་ཚེ། བག་ཡོད་པའི་དཔའ་བོས་གཉེན་པོ་ཤེས་བཞིན་བྱེད་པས་བརྟན་པར་གཟུང་བར་བྱ། ཨུ་གྲས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ། རྒོད་པ་མེད་པར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའོ། །བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ལ་བདག་ཉིད་བསྲུང་བ་ནི། །གང་ཞིག་དོན་མིན་སྤོང་བས་སོ། །དེ་དག་གང་གིས་འཐོབ་ཅེ་ན། །དོན་མེད་སྤྲོས་པ་སྤངས་པས་སོ། །དེ་དག་རྟག་ཏུ་དྲན་པས་འགྲུབ། །དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་དད་ལས་འབྱུང༌། །དད་ནི་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཆེ། །ཤེས་ཏེ་བསྟན་པས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོ་ཁོ་ན་བཤད་དེ། ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་ནི་དམ་བཅའ་བརྟན་པ་སྟེ། རབ་ཏུ་དད་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཅན་ལ་དང་བའོ། །བརྟན་པ་ནི་མི་འཇིགས་པའོ། །གུས་པས་བཀུར་སྟིའོ། །ཞེས་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པས་བྱེད་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ངོ་ཚ་བ་དང་འཇིགས་པ་དང་བཅས། ཞི་ཞིང་ནི་དབང་པོ་རྣམས་བསྡམས་པའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་དགའ་བར་བྱེད་པའོ། །གཅིག་ལ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཞན་ལ་མི་འདོད་པས། ཕན་ཚུན་དུ་འགལ་བ་བྱིས་པའི་འདོད་པས་མི་སྐྱོ་བའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་འདི་དག་ལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་ཞེས་བྱས་ནས་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པའོ། །རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་རྟག་ཏུ་རང་བཞིན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་བ། སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་ང་རྒྱལ་མེད་པར་སེམས་བདག་གིས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསམ་པར་བྱའོ། །ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་དལ་འབྱོར་ཐོབ་ པ་ཞེས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་བསམ་པར་བྱ་ཞིང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པས་མི་གཡོ་བར་རི་རབ་བཞིན་དུ་སེམས་བརྟན་པར་བྱའོ། །སེམས་སྦྱོང་བ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པ་ཞེས་དེས་བསྒྲུབས་སོ། །ལུས་ཀྱི་ཤེས་བཞིན་བཤད་དེ། ལུས་བེམས་པོ་ཡིན་པས་རང་གཞན་གྱི་དོན་མི་འགྲུབ་སྟེ། གཞན་དུ་སེམས་དང་བྲལ་བའི་ལུས་ཤ་ལ་ཆགས་པའི་བྱ་རྒོད་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་དུ་ཁྲིད་པ་ན་ཅི་སྟེ་དགག་པར་མི་བྱེད་དོ། །སེམས་ཀྱིས་ཞེན་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དེ། ཀྱེ་ཡིད་བདག་མེད་པ་ཁོ་ནས་བདག་ཏུ་གཟུང་ནས་ཤ་དང་རུས་པའི་ཕུང་པོ་ཅི་སྟེ་བསྲུང་ཞེ་ན། ཁྱོད་ལས་ལུས་འདི་ཐ་དད་ཡིན་ཙ་ན་དེ་ཉམས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་ཅི་གནོད། ཐ་དད་པ་ཕན་གནོད་མི་ཤེས་པ་བདག་གིར་བྱེད་ན། ཤིང་གི་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་གཙང་མ་ཅི་སྟེ་མི་བཟུང༌། འདི་ནི་མི་གཙང་བའི་སྤྲུལ་པ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །སྙིང་པོ་མེད་པར་བཤད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ལས་པ
Chinese
当开始做无意义的事情时，谨慎的勇士应以对治之法，通过正知来坚定地把握。邬波离所请问经中说：不放逸地安住正念，即是具有正知。摄学论中也说：守护自己，即是舍弃无意义之事。这些通过什么获得呢？通过舍弃无意义的戏论而获得。这些恒常通过正念成就。正念极大地源于信心。信心是寂静的自性，通过了知而生起。如此说。仅仅讲述了三个偈颂的对治法，非常确定即是誓言坚定，极度信赖即是对具功德者生起欢喜。坚定即是不畏惧。恭敬即是尊重。说是通过身体等来做。对薄伽梵具有羞耻和畏惧。寂静即是调伏诸根。通过布施等使他人欢喜。自己所欲求的，他人不欲求，因此，不因彼此相违背的孩童的欲望而厌烦。以烦恼的力量，认为这些会如此发生，从而具有悲悯。对于具有自性且无有罪过的事物，恒常处于自性的掌控之中，应如幻化一般，无有我慢地以心来把握，应如此思维。应时时刻刻思维，经过漫长的时间才获得闲暇。对于贪欲等分别念，应如须弥山般坚定不动摇。仅仅调伏自心，即是菩萨的学处，通过此来成办。讲述了身体的正知，身体是无情物，因此不能成办自他之利益。否则，与心分离的身体，当贪恋血肉的秃鹫互相争夺时，为何不去阻止呢？为了舍弃心所执著的，所以说：唉！心啊，仅仅以无我来执著为我，为何要守护血肉之躯呢？既然此身体与你相异，那么它坏灭对你又有何损害？既然不了解相异之物的利益和损害而执著为我，为何不执著极为清净的木头雕像呢？这是不净的幻化，是坏灭之法。讲述了无有实义，以智慧从自己的身体中
English
When beginning to engage in meaningless activities, the cautious warrior should firmly grasp the antidote through vigilance and awareness. The Sutra Requested by Upali states: "Without heedlessness, closely establishing mindfulness is possessing awareness." The Compendium of Trainings also states: "Protecting oneself is abandoning what is meaningless. How are these obtained? By abandoning meaningless elaborations. These are always accomplished through mindfulness. Mindfulness arises greatly from faith. Faith is the nature of peace, and it arises through understanding and teaching." Thus it is said. Only the antidotes of three verses are explained. Being very certain is having firm vows. Having great faith is rejoicing in those with qualities. Steadfastness is fearlessness. Reverence is respect. It is said that it is done through the body and so forth. With shame and fear towards the Bhagavan. Being peaceful is subduing the senses. Making others happy through generosity and so forth. What one desires, another does not desire, therefore, not being annoyed by the conflicting desires of children. With the power of afflictions, thinking that these will happen in this way, and thus possessing compassion. For things that have nature and are without fault, always being under the control of nature, one should think of taking hold of the mind without arrogance, like an illusion. One should think moment by moment that one has obtained leisure after a long time. One should make the mind as stable as Mount Meru, unmoving by thoughts of desire and so on. Merely training the mind is the bodhisattva's training, and it is accomplished through this. The awareness of the body is explained. The body is inanimate, so it cannot accomplish the benefit of oneself and others. Otherwise, when vultures who are attached to flesh lead the body separated from the mind to each other, why don't they stop it? Because of abandoning the attachment of the mind, it is said: Alas! Mind, only by grasping as me with no self, why protect the mass of flesh and bones? Since this body is different from you, what harm does it do to you even if it decays? Since you do not understand the benefits and harms of different things and grasp them as me, why not grasp the very pure wooden statue? This is an impure illusion, a dharma of decay. It is said that there is no essence, with wisdom from one's own body