Tibetan
ན་པས་དུག་འཕེལ་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བར་མེད་པ་རྒྱུན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡུན་རིངས་ཀྱི་དགྲ་བོ་རྣམས་བདག་གི་སེམས་ལ་འཇིགས་པ་མེད་ཅིང་ལྡོག་པ་མེད་པར་གནས་པ་ན་བདག་ལ་སེམས་ལ་སེམས་ཡོད་ན་འཁོར་བ་ལ་དགའ་བར་མི་རིགས་སོ། །སླར་ཡང་སྨད་པར་འོས་པ་ཉིད་བཤད་དེ། སྲིད་པ་ཁོ་ན་བཙོན་ཁང་སྟེ་དེའི་སྲུང་མ་ནི་ཐར་དུ་མི་སྟེར་བ་སྟེ། དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཡང་གསོད་བྱ་གསོད་མཁན་གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉ་འདི་དག་ཉིད་བདག་གི་ཡིད་ཀྱི་ཁང་པ་ན་གང་ཆགས་པའི་རང་བཞིན་དྲ་བ་དེར་གལ་ཏེ་གནས་ན་དགྲ་བོ་སྟོབས་ལྡན་བཙན་པོ་སྟེན་པ་དེ་ཚེ་བདག་ལ་བདེ་བ་ག་ལ་ཡོད། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེ་བས་ཇི་སྲིད་དུ་དགྲ་བོ་དེ་དག་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་བསད་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བདག་བརྩོན་པ་མི་འདོར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཉེས་པ་ཆུང་ངུའི་དགྲ་ལ་ཡང་ཁྲོ་བ་བརྟན་པ་ང་རྒྱལ་བདོ་བ་རྣམས་དགྲ་དེ་མ་བཅོམ་པར་གཉིད་དུ་མི་འགྲོའོ། །གཞན་ཡང་རང་གི་ངང་གིས་འཆི་བ་འཆི་བའི་ ཆོས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་བའི་སྐྱེ་བོ་གཡུལ་དུ་བཙན་ཐབས་སུ་བསད་པའི་ཕྱིར་སྔར་འཚེ་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གཡུལ་གྱི་མཚོན་ཆ་རྣམས་ཀྱིས་ཕོག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཁྱད་དུ་བསད་ནས། བསྒྲུབ་བྱའི་དོན་མ་གྲུབ་པར་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་བྱེད་དོ། །བཤད་པ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་བཤད་དེ། རྟག་ཏུ་སྡུག་བསྔལ་མ་ལུས་བྱེད་པ་ཉེས་པ་མེད་པར་དགྲ་བོ་གསོད་པར་བརྩོན་པ་བདག་ལ་སྒྱིད་ལུག་ནི་མི་ནུས་པས་ལེ་ལོ་དང༌། ཡི་ཆད་སེམས་རྨུགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བརྒྱ་ཕྲག་བྱུང་བར་གྱུར་ཀྱང༌། རྒྱུ་གང་གིས་ཏེ་ལེ་ལོ་མི་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་བཤད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་དག་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་མེད་ཀྱང་དགྲ་བོའི་སྙིང་ལ་སོགས་པར་ཕོག་པའི་མཚོན་རྒྱན་བཞིན་དུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་འཆང་བར་བྱེད་པ་ན་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སངས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ལ་གོ་བགོས་པ་བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཅི་སྟེ་གནོད་བྱེད་ཡིན། འདི་ལྟ་བུའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དང་བ་ཁོ་ནར་རིགས་ཏེ། འོག་ཏུ་འཆད་པ་ཡང༌། འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་བྱེད་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་དགའ་བར་རིགས། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་བཤད་དེ། ཉ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཚོ་བ་ཙམ་གྱི་དོན་དུ། ཉ་བསད་པའི་ཕྱིར་གྲང་དུས་སུ་ཆུ་གྲང་བ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། གདོལ་པ་རྣམས་གཞན་གྱི་ནོར་རྐུ་བའི་ཕྱིར་མཚན་མོ་ཚེར་མ་ཅན་གྱི་ལམ་ལ་ཆར་དང་རླུང་དང་དུག་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པ
Chinese
如同毒药因饮用而增长一样。像这样，无间断地、持续不断地产生痛苦之因，长久的怨敌在我的心中无所畏惧、不可逆转地存在着，如果我还有心，就不应该对轮回感到欢喜。再次宣说应当呵责之处：存在本身就是监狱，它的狱卒是不给予解脱的。即使在地狱等等地方，也有被杀者和杀人者，阎罗王的使者们，如果这些存在于我的意念之屋中，存在于任何形成的自性之网中，那么侍奉强大的敌人，我怎么会有安乐呢？因为是这样的缘故，所以只要那些怨敌没有被彻底杀死，我就不会放弃精进。因为对于微小的过错之敌，也会有坚定的愤怒和增长的傲慢，不摧毁那些敌人就不会入睡。此外，自己本身就会死亡，是死亡之法的有情，为了在战场上被强行杀死，之前的损害是怎样的呢？忍受战场上武器击打的痛苦，在所要成就之事没有完成之前，不会退却。在所说的内容中进行特别的阐述：总是制造一切痛苦，没有过错地努力杀死怨敌，我不能懈怠，即使产生成百上千的痛苦，是什么原因呢？仅仅是因为不应该懈怠啊。为了修习道谛而宣说：因为对于来世等等没有需要，却像装饰品一样，以欢喜之心接受击中怨敌心脏等等的武器，那么为了使一切众生成佛而分担责任的我，痛苦又有什么损害呢？对于这样的痛苦，理应只有欢喜。下面也将说到：摧毁众生痛苦的，理应对痛苦本身感到欢喜。这就是所说的：渔夫们仅仅为了生存，为了杀死鱼，在寒冷的时候进入冰冷的水中。贱民们为了偷盗他人的财物，在夜晚行走于多刺的道路上，忍受着雨、风和毒蛇等等。
English
Just as poison increases when drunk. Like this, the cause of continuously and uninterruptedly generating suffering, the long-standing enemies reside in my mind without fear or reversal, if I still have a mind, I should not rejoice in samsara. Again, it is said that what should be reproached: existence itself is a prison, and its jailer does not grant liberation. Even in hell and so on, there are those who are killed and those who kill, the messengers of Yama, if these exist in the house of my mind, in any formed net of self-nature, then serving powerful enemies, how can I have happiness? Because that is the reason, so as long as those enemies have not been completely killed, I will not give up diligence. Because even for the enemy of a small fault, there will be steadfast anger and increasing arrogance, and one will not sleep without destroying those enemies. Furthermore, one will die on one's own, sentient beings who are subject to the law of death, for being forcibly killed on the battlefield, what was the previous harm like? Enduring the pain of being struck by weapons on the battlefield, one will not retreat before the task to be accomplished is completed. A special explanation is given in what has been said: always creating all suffering, diligently killing enemies without fault, I cannot be lazy, even if hundreds and thousands of sufferings arise, what is the reason? It is only because one should not be lazy. It is said for the purpose of practicing the truth of the path: because there is no need for future lives and so on, but like ornaments, one accepts with joy the weapons that strike the enemy's heart and so on, then what harm is there to me, who shares the responsibility for making all beings Buddhas? For such suffering, one should only have joy. It will also be said below: destroying the suffering of beings, one should rejoice in suffering itself. This is what is said: fishermen only for the sake of survival, in order to kill fish, enter the cold water in cold weather. Outcasts, in order to steal the wealth of others, walk on thorny roads at night, enduring rain, wind, and poisonous snakes, etc.
Tibetan
འི་འཇིགས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གསོད་པར་དོགས་པ་ཡང་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་དང༌། ཞིང་པ་ཡང་ཚ་གྲང་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པ་དང༌། སོགས་པའི་སྒྲས་རྔོན་པ་དང༌། འདོད་པ་ལོག་པར་གཡེམ་པར་ཚོལ་བ་དང༌། ཚོང་པ་དང་བྲན་ལ་སོགས་པ་ལས་དམན་པ་བྱེད་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ་ན་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྲུབ་པར་འདོད་པ་བདག་གིས་ཅི་སྟེ་མི་བཟོད། གཞན་ཡང་ཕྱོགས་བཅུར་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྒྲོལ་བའི་དོན་དུ་དམ་བཅས་ནས། གང་གི་ཚེ་གཞན་ལྟ་ཞོག་བདག་ཀྱང་སྲེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གྲོལ་བར་མ་བྱས། དེའི་ཚེ་རབས་ཀྱི་ནུས་པ་མ་བལྟས་པར་འགྲོ་བ་རྣམས་འཚང་རྒྱ་བར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་མཁན་སྨྱོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་དམ་བཅའ་ བརྟན་པར་བྱ་སྟེ། སྔོན་དུ་རང་ཉིད་མ་གྲོལ་བར། །གཞན་དག་དགྲོལ་བར་ག་ལ་ནུས། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་རང་གི་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པ་ནི་དང་པོར་བརྩམ་མོ། །དེ་བས་ན་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཁྱད་དུ་བསད་དེ། ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པ་ལ་བརྩོན་པ་བརྟན་པས་མི་མཐུན་ཁོན་དུ་བཟུང་ནས་རྟག་ཏུ་གཡུལ་སྤྲད་པར་བྱའི། འོ་ན་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ཀུན་ནས་འཇོམས་པར་འདོད་ན་དེའི་ཚེ། འཇོམས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་གཞོམ་དགོས་པས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་གང་ཉོན་མོངས་པ་འཇོམས་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་ཚོགས་སོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གཞག་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་བྱེད་པ་དཀའ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་རྒྱུ་མ་རྣམས་དུམ་བུ་དུམ་བུར་གཏུབས་ཀྱང་མགོ་བཅད་ཅིང་ཤ་དང་ཁྲག་ཟད་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པའི་དགྲ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མི་འགྲོའོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ཡུལ་ནས་ཕྱུང་བ་རྣམས་སྟོབས་ལྡན་གཞན་ལ་བརྟེན་ཏེ་སླར་འོང་བར་གྱུར་ན་ཅི་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དགྲ་བོ་གཞན་ཕྱུང་བ་ན་ཡུལ་གཞན་དུ་གནས་ཏེ། གང་ལ་ནུས་པ་ཐོབ་ནས་སླར་དགྲ་བོ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་འོང་བར་འགྱུར། ཉོན་མོངས་དགྲའི་ལུགས་ནི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པས་སླར་འོང་བ་མི་སྲིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་བག་ལ་ཉལ་གཞོམ་པའི་ཕྱིར་བཤད་དེ། བདག་གི་སེམས་ལས་ཕྱུང་བ་ན་གར་སོང་སྟེ་གཞོམ་པར་འགྱུར་གང་དུ་གནས་ཏེ་བདག་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རྩ་བ་ནས་བཏོན་པ་སླར་ལྡང་མི་ནུས་སོ། །འོན་ཀྱང་བློ་མི་གསལ་བ་བདག་ལ་བརྩོན་འགྲུས་མེད། ཉོན་མོངས་པ་འདི་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ
Chinese
不顾死亡的恐惧而杀戮的疑虑也极度增长，农民也遭受寒热之苦，等等，以“等”字包括猎人，寻求邪淫，商人和奴隶等从事卑贱之事的人们，如果忍受痛苦就能成就大丈夫之事，我为何不能忍受？ 此外，为了从烦恼中解脱遍布十方虚空的众生而发誓，何时才能不顾他人，甚至我自己也从贪欲等中解脱出来？那时，不顾及往昔的业力，说要让众生成佛的人会变成疯子。因此，要坚定不移地发誓摧毁烦恼。 必须坚定：在自己没有解脱之前，怎么可能解脱他人？以这样的道理，首先要着手摧毁自己的烦恼。因此，要蔑视一切痛苦，以坚定的精进摧毁烦恼，将不顺视为仇敌，并与之不断战斗。那么，如果想要从各方面摧毁烦恼，那时，对摧毁的执着也必须摧毁，否则就无法摆脱烦恼，是这样吗？回答说，有种种方式，即，任何成为摧毁烦恼之因的烦恼，比如对众生的贪恋等，那都是积聚资粮的原因，所以应该置于自己的掌控之下。如果说这很难做到，回答说，即使肠子被切成一段一段，头被砍掉，血肉耗尽，也不会受烦恼敌人的支配。如果从自己的领地驱逐出去的敌人，依赖其他强大的力量而再次回来，该怎么办呢？回答说，当其他敌人被驱逐时，他们会住在其他地方，在那里获得力量，然后为了摧毁敌人而回来。但烦恼敌人的方式并非如此，所以不可能再次回来。为了摧毁潜在的烦恼而说，当从我的心中驱逐出去时，他们会去哪里被摧毁？他们会住在哪里，为了摧毁我而发起精进？因为没有住处，所以从根源上拔除的烦恼无法再次升起。然而，不聪明的人认为我没有精进，这些烦恼不是
English
The doubt of killing without regard to the fear of death also increases extremely, and the farmers also suffer from the pain of heat and cold, etc. The word "etc." includes hunters, those who seek illicit sexual relations, merchants, slaves, and others who engage in lowly activities. If enduring suffering can accomplish the deeds of a great man, why can't I endure it? Furthermore, having vowed to liberate all beings pervading the ten directions of space from afflictions, when will I be able to disregard others and even liberate myself from craving and so on? At that time, without considering the power of past lives, someone who says that beings should attain Buddhahood will become a madman. Therefore, one must steadfastly vow to destroy afflictions. One must be firm: Before one is liberated oneself, how can one liberate others? With such reasoning, one must first begin by destroying one's own afflictions. Therefore, one must despise all suffering, and with steadfast diligence in destroying afflictions, regard adversity as an enemy and constantly wage war against it. So, if one wants to destroy afflictions in every way, then at that time, the attachment to destruction must also be destroyed, otherwise one will not be free from afflictions, is that so? The answer is that there are various ways, that is, any affliction that becomes the cause of destroying afflictions, such as attachment to sentient beings, etc., that is the cause of accumulating merit, so it should be placed under one's own control. If it is said that this is difficult to do, the answer is that even if the intestines are cut into pieces, the head is cut off, and the flesh and blood are exhausted, one will not be dominated by the enemies of affliction. If the enemies who have been driven out of one's own territory rely on other powerful forces and return again, what should be done? The answer is that when other enemies are driven out, they will live in other places, where they gain power and then return to destroy the enemy. But the way of the enemies of affliction is not like that, so it is impossible to return again. It is said for the sake of destroying latent afflictions, when they are driven out of my mind, where will they go to be destroyed? Where will they dwell and initiate diligence in order to destroy me? Because there is no dwelling place, the afflictions that are uprooted from the root cannot rise again. However, those who are not intelligent think that I have no diligence, these afflictions are not