Tibetan
། དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་འདི་ལྟར་འོ་ན་ནི་བདག་དེ་གར་མཁན་བཞིན་དུ་དུ་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཚུལ་གཞན་དེ་ཉིད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །གཅིག་ཉིད་དེ་ནི་སྔོན་མེད་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟེ། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་གཅིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རང་བཞིན་གཞན་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་འགལ་བའི་ཆོས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་རང་བཞིན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདིའི་ཁྱད་པར་ལྷག་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བརྫུན་པ་ཡིན་ལ་འདིའི་རང་བཞིན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིན་པ་དེས་ན་བདག་གཅིག་པུར་འགྱུར་བས་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་གསུངས་པ་ནི་འོ་ན་འདིའི་རང་བཞིན་ཅི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དེ་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ན་དེ་སྨྲོས་ཤིག །གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་འདི་ལ་སྨྲར་ཅི་ཡོད། དེ་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་འདེབས་པའོ། །རང་ཉིད་ནི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཙམ་དུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་ཀུན་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ལོ། །གཞན་ཡང་སེམས་དང་སེམས་མེད་པ་སྐྱེས་བུ་དང་རང་བཞིན་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་ཙམ་ཉིད་དུ་མཚུངས་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གང་གི་ཚེ་བྱེ་བྲག་ཅེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་འདིའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་མི་བདེན་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྗོད་ན་དེའི་ཚེ་འདྲ་བའི་ལྷ་རྟེན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བ་ལང་དང་བ་མེད་དག་གི་འདྲ་བ་ཉིད་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་གཟུང་བ་མེད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྲ་བོ་དང་སེར་སྐྱ་དག་ཀྱང་ཁད་པར་དང་ལྡན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཁོ་ན་བ་ལང་གི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རིགས་པ་ཅན་གྱི་བདག་འགོག་པར་རྩོམ་མོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་ཅེས། བདག་ནི་སེམས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། །སེམས་དང་ལྡན་པར་སེམས་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། དེ་ལ་བརྗོད་པ་ནི། སེམས་མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་སེམས་པ་མ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་བདག་ཅེས་བརྗོད་པར་མི་བཟོད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཉིད་མེད་ཕྱིར་བུམ་སོགས་བཞིན། །འདི་ལྟར་གང་སེམས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་བདག་ཡིན་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །ཞོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་གྱིའོ། །མི་ཤེས་རིག་པར་ཐལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན
Chinese
而且，如果按照这种方式，那么“我”就像柱子一样变成了许多，因此会变得无常。如果说“另一种方式就是那个”，那么这是指“他者”。“唯一的就是先前不存在的”这是一种既定的结论。如果这两个是一个，那么怎么会是另一种自性呢？这是一种矛盾的性质。如果说“如果”，那么这是指“他者”。像这样，执持色等的是另一种自性，如果那不是此处的特殊之处，那就不真实，而是虚假的。而此处的自性就是那个，因此变成唯一的“我”并不矛盾。如果这样说，那么所说的既定结论是：那么此处的自性是什么呢？如果你说它存在，那就说出来。别人所说的话，有什么可说的呢？那只是知道而已。如果这样，那么“这样”就是回答。因为自身仅仅是知晓的自性，对一切都没有差别，所以一切补特伽罗都变成了一个。此外，心和无心、补特伽罗和自性也会变成一个，因为它们也同样是“存在”，仅仅是事物本身，没有差别。此外，当“差别”指的是执持色等的特殊之处时，如果因为不真实而颠倒地说，那么相似的本性就会消失，就像牛和非牛的相似性一样，如果没有抓住差别，就会消失。杂色和黄色也不是具有差别的，因为它们只能用“牛”这个词来表达。现在开始驳斥理智者的“我”。他们这样说：“我不是思虑的自性，而是具有思虑的思虑者。” 对此的回答是：“无心也是”等等。如果那不是思虑，那么那时就不能说是“我”。为什么呢？因为没有心，就像瓶子等一样。像这样，凡不是思虑的，都不应该是“我”，例如瓶子。如果说“如果”，那么这是指对方。如果说“会变成无知”，那么这是回答。
English
Moreover, if it is in this way, then "I" becomes many like a pillar, therefore it will become impermanent. If it is said that "another way is that itself," then this refers to "other." "The only one is that which did not exist before" is an established conclusion. If these two are one, then how could it be another nature? This is a contradictory nature. If it is said "if," then this refers to "other." Like this, that which holds form, etc., is another nature, and if that is not the special characteristic here, then it is not true, but false. And the nature here is that itself, therefore becoming the only "I" is not contradictory. If it is said like this, then the stated established conclusion is: then what is the nature here? If you say it exists, then say it. What is there to say about what others have said? That is just knowing. If it is like that, then "like that" is the answer. Because self is merely the nature of knowing, and there is no difference for everything, therefore all individuals become one. Furthermore, mind and no-mind, individuals and nature will also become one, because they are also the same as "existence," merely things themselves, without difference. Furthermore, when "difference" refers to the special characteristic of holding form, etc., if it is said upside down because it is not true, then the similar nature will disappear, just like the similarity of cow and non-cow, if the difference is not grasped, it will disappear. Speckled and yellow are also not with difference, because they can only be expressed by the word "cow." Now begin to refute the "I" of the rationalists. They say like this: "I am not the nature of thinking, but one who thinks with thinking." The answer to this is: "No-mind is also," etc. If that is not thinking, then at that time it cannot be said to be "I." Why is that? Because there is no mind, like a pot, etc. Like this, whatever is not thinking should not be "I," for example, a pot. If it is said "if," then this refers to the other party. If it is said "it will become ignorance," then this is the answer.
Tibetan
་ནོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་སེམས་པ་དང་ལྡན་པས་དུས་ཕྱིས་འདི་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་སྔར་གྱི་མི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་འཇིག་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ན་བདག་གཅིག་པ་དང་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །འགྱུར་མོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་སེམས་པ་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་ཕྱིས་སྔ་ན་མེད་པའི་རང་བཞིན་གཅིག་ཉིད་ཅི་ཞིག་སྐྱེ་སྟེ། ཅི་ཡང་མ་སྐྱེས་སོ། །སེམས་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། འགྱུར་བ་མེད་པས་བོགས་དབྱུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་མེད་པས་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་འདི་ལ་བདག་ཏུ་མིང་ཙམ་བཏགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །བྱ་བ་འབྲས་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །འདི་ལྟར་ཚེ་འདིའི་ཕུང་པོ་ལྔས་བྱས་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་གང་ཡིན་པ་དེའི་འབྲས་བུ་ནི་གཞན་དུ་འབྱུང་བ་མེད་པས་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བའི་ཕུང་པོ་ལྔས་དཔྱད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་ནི། རེ་ཞིག་འུ་བུ་ཅག་བརྩད་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་བྱ་བ་འབྲས་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དག་རྟེན་ཐ་དད་པར་འགྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །འོན་ཀྱང་ལས་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པས་ཡང་བདག་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ན་དོན་མེད་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་རྒྱུ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ ཚོགས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གང་ཞིག་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐོང་བ་ནི་མི་སྲིད་དེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་བསོད་ནམས་བྱས་པས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ་བས་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་པར་ཚངས་པར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །འོ་ན་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་
Chinese
诺。像这样，如果具有心识者在后来知晓此事，那么，先前无知的自性就会面临坏灭的境地，因此不会成为一个常恒的“我”。“如果”等是他人之言。“转变”等，是指自性唯一。“论师的心识”这样说，对于具有心识者，后来会生起什么先前没有的唯一自性呢？什么也不会生起。具有心识本身也不合理，因为没有转变，无法增进。因此，不是它本身知晓，而是因为没有转变，与作用分离，如同虚空一般，只是名言上安立为“我”。“如果”等是他人之言。“作用果基”等是成立的结论。像这样，此生的五蕴所作的布施等业，它的果报不会在别处产生，而是由与作用分离、如同虚空一般的五蕴来衡量，对于这一点，我们暂且没有争论。因此，从“作用果基”所产生的异熟果，唯有在不同的所依上才能成立。然而，因为业和果报丝毫也不起作用，所以也称之为“作者”。既然如此，再说有“我”，如果执着于非处，岂不是没有意义吗？这是总结语。如果那样，今生具有安乐等受用的因——布施等的 积聚，因此见到具有布施等果报——富裕等功德，既然如此，他人所作，他人如何受用呢？那也不正确，因为凡是具有因者，就具有果。这所谓的“见到”是不可能的，因为只是显现执着而已。一切都变成今生行善而转生为转轮王等，那么，经历多生的梵行就变得毫无意义了。那么，天授等作者，就是享受果报者。
English
No. Like this, if a person with consciousness comes to know this later, then the very nature of previous ignorance will face the state of destruction, therefore it will not become a single and permanent "self." "If" etc. are the words of others. "Transformation" etc. refers to the uniqueness of self-nature. "The mind of the teacher" is said in this way, for a person with consciousness, what unique self-nature that was not there before will arise later? Nothing will arise. Having consciousness itself is also unreasonable, because there is no transformation, it cannot be improved. Therefore, it is not that it itself knows, but because there is no transformation, it is separated from action, like the void, it is only nominally established as "self." "If" etc. are the words of others. "Action-fruit basis" etc. is the established conclusion. Like this, the act of giving etc. done by the five aggregates of this life, its result will not arise elsewhere, but it is measured by the five aggregates that are separated from action and like the void, for this point, we have no dispute for the time being. Therefore, the Vipāka arising from "action-fruit basis" can only be established on different supports. However, because karma and its result do not play any role at all, it is also called "agent." Since this is the case, to say that there is a "self" again, if one clings to a non-place, wouldn't it be meaningless? This is the concluding remark. If that is the case, in this life, one has the cause of enjoying happiness etc. - the accumulation of giving etc., therefore one sees that one has the merit of the result of giving etc. - wealth etc., since this is the case, how can others enjoy what others have done? That is also not correct, because whoever has the cause has the result. This so-called "seeing" is impossible, because it is only a manifestation of clinging. Everything will become that one does good deeds in this life and is reborn as a Chakravartin etc., then the Brahmacharya practiced through many lives becomes meaningless. Then, the agent such as Devadatta is the one who enjoys the result.