Tibetan
ལྷན་ཅིག་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་ལུང་ཡང་དོར་བྱར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ལུང་གཞན་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ལུང་གི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་དང་ཕན་ཚུན་ནམ། གཞན་དང་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་ལ་རྩོད་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྩོད་པ་ཡོད་པས་ན་དོར་བྱར་འགྱུར། གཞན་ཡང་བཀའི་རང་བཞིན་བསྟན་པའི་རྩ་བ་དགེ་སློང་ཡིན་པར་འདོད་དོ་ཞེས་གྲགས་པ་ཡིན་ན། གཞན་ཡང་རྩོད་པ་ཡོད་པས་དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱང་དཀའ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་དོར་བྱར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སེམས་ནི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་བསྒོམས་པས་དགེ་སློང་ཉིད་ཀྱང་དཀའ་བར་གནས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་དཀའ་བར་གནས་སོ། །འདི་ལྟར་དགེ་སློང་ནི་ཉོན་མོངས་པ་བཅོམ་པ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤོང་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤང་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཞན་གྱིའོ། །དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལན་ཏེ། བདེན་པ་མཐོང་བའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་འཕགས་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བདེན་པ་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་གྲོ་ལ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཉོན་མོངས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་ཡང་ངོ༌། །དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ལའོ། །འདི་སྙམ་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ནི་སྲེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལ་ནི་དེ་མེད་དོ་ཞེས་དོགས་ན། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྲེད་འདི་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀུན་རྨོངས་བཞིན་དུ་ཞེས་པ་ནི་དཔེར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མ་རིག་པ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྲེད་པ་ཡང་ཅི་སྟེ་མེད། ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདི་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་གཞན་བརྗོད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐར་པ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་བདེན་པ་བསྒོམས་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་སེམས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བསྒོམ་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང
Chinese
由于伴随争论，自己的教理也应舍弃，同样对于其他教理也应如此。世尊说，对于一切教理的差别，也应如此对待自己的宗派和相互之间，或者对于其他宗派，由于伴随争论，即由于存在争论，所以应舍弃。此外，如果认为教诲的自性之根本是比丘，那么由于存在争论，比丘自身也处于困境，因此也应舍弃。此外，如果具有对境的心，通过修习四圣谛，比丘自身也处于困境而获得寂灭，佛陀自身也处于困境。如此，比丘是降伏烦恼者，舍弃烦恼也是由于修习空性之故，如此思量。舍弃烦恼也是指其他的。 对于“在其之后立即”等是回答，意思是证见真谛之后立即。如果有人说，圣者大目犍连之子等通过修习真谛而脱离烦恼，因此获得解脱，那么就说了“即使没有烦恼”等。即使没有烦恼，由于见到圣者们的身体的感受等行为的体验，他们怎么会获得解脱呢？“没有烦恼”是指即使不是具有烦恼者。“对于他们”是指对于圣者们。如果怀疑说，出生的原因是贪欲，而他们没有贪欲，那么就说了“已成立的宗派，此贪欲”。“如同完全愚昧一样”是指，例如存在非烦恼性的无明，同样，对于他们来说，为什么不存在非烦恼性的贪欲呢？“以感受为缘”等则是为了说明对此的另一种理由。因此，思量着怎么会有解脱呢？因此，如果通过修习真谛而完全把握的心是具有对境的，那么那时，这个心将安住于任何应该修习的事物上，也就是说，由于会产生贪执，所以不可能存在脱离贪执的修习。此外，
English
Due to the presence of disputes, one's own doctrine should also be abandoned, and the same should apply to other doctrines. The Blessed One said that for all differences in doctrines, one should treat one's own sect and each other in the same way, or for other sects, due to the presence of disputes, that is, because there are disputes, they should be abandoned. Furthermore, if it is thought that the root of the nature of the teachings is a monk, then because there are disputes, the monk himself is also in a difficult situation, so he should also be abandoned. Furthermore, if the mind with an object contemplates the four noble truths, the monk himself is also in a difficult situation and attains Nirvana, and the Buddha himself is also in a difficult situation. Thus, a monk is one who has subdued afflictions, and abandoning afflictions is also due to the practice of emptiness, so he thinks. Abandoning afflictions also refers to others. For "immediately after that" etc. is the answer, meaning immediately after seeing the truth. If someone says that the great Maudgalyayana's son and others, through the practice of the truth, are free from afflictions, and therefore attain liberation, then it is said "even without afflictions" etc. Even without afflictions, since the experience of the body's feelings and other actions of the noble ones is seen, how can they attain liberation? "Without afflictions" means even though they are not afflicted. "For them" refers to the noble ones. If one doubts that the cause of birth is craving, and they do not have craving, then it is said "the established doctrine, this craving". "As if completely ignorant" means that, for example, there is non-afflictive ignorance, similarly, why is there no non-afflictive craving for them? "Conditioned by feeling" etc. is to explain another reason for this. Therefore, thinking how can there be liberation? Therefore, if the mind that is completely grasped by practicing the truth is with an object, then at that time, this mind will abide in something that should be practiced, that is, because attachment will arise, it is impossible to have practice free from attachment. Furthermore,
Tibetan
་ཉོན་མོངས་པའི་ཞགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཡང་དག་པར་བསྡམས་ཤིང་འགག་པའི་སེམས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང་འདྲ་ན་འཁོར་བར་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དམིགས་པའི་ཞགས་པས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དེ་ལྟ་བུ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་སླར་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཐར་པ་མེད་དོ། །ངག་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །ངེད་ཀྱི་ལུང་ཁོ་ན་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་གི །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའོ། །ཐེག་ཆེན་ཕ་རོལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏེ། འདི་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཁྱེད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་དང་མཚུངས་པ་དམིགས་ཏེ། འདི་སྟོང་པ་ ཉིད་བརྗོད་པའི་ཚིག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕལ་ཆེར་སྨོས་པས་ནི་དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འོན་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་ཚིག་དང་བྲལ་བ་ངེད་ཀྱི་མདོ་སྡེ་གང་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་དང་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལ་ཉེས་པ་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །མ་གཏོགས་གཅིག་གིས་ནི་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པའི་མདོ་སྡེ་སྟེ། དེ་དང་མི་མཚུངས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །གྲུབ་པའི་མདོ་མཚུངས་གཅིག་གིས་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཁྱོད་ཀྱིས་མདོ་གང་ཡང་རུང་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་གཅིག་གིས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་འཕགས་པ་འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སུ་ཟིན་ཀྱང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་མི་རྟོགས་པར་འདི་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁོ་བོས་ཀྱང་མ་རྟོགས་པར་ཟད་དོ་སྙམ་ན། ངག་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སུ་ཞིག་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སུ་ཡང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་སུའི་གནས་སྐབས་སུ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ་དེ། རྨོངས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་གཞན་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟར་མཆོག་ཏུ་ཐུགས་རྗེའི་རོས་བརླན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་པའི་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ། དེ་དག་གི་དོན་ཉིད་དུ་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་གཉིས་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པས་བཞུགས་པས་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ལྟ
Chinese
如果被烦恼的绳索束缚，即使完全止息的心也类似于修习空性，那么将再次于轮回中产生，因为被所缘的绳索束缚的缘故。例如，就像进入无想定者再次转生一样。因此，没有解脱。‘哪句话’等等是别人的想法，他们认为：‘只有我们的经典才属于经部，而不是大乘。’‘大乘彼岸’是回答：‘这有什么用呢？大乘也大多与你们的经部相同，因为看到了这宣说空性的词句。’说‘大多’是为了显示‘就是如此’。然而，因为我们任何一部不含宣说空性词句的经部，都与此不同，所以大乘才会有过失。‘说’是指‘如果’等等。‘除非一个’是指非宣说空性的经部，‘与此不同’是剩余部分。经中说‘已成立的经相同的一个’，意思是说，与你们任何一部宣说空性的经，以及根本没有宣说空性的经相同的一个。然而，圣者大迦叶等认为，即使世尊已经宣说了空性，但无数劫以来都无法理解，认为这并非究竟真实，因此自己也无法理解，‘哪句话’等等，是因为他们不具福分。‘谁做’的意思是‘谁也不做’。现在，在谁的情况下宣说了空性的果报呢？‘愚昧’等等。见到空性的其他果报，是在菩萨的情况下见到，就像这样，以极度的慈悲滋润，成为所有痛苦众生的痛苦之源的菩萨，为了他们的利益，只要轮回存在，就以远离常断二边的心而安住，因此如此。
English
If the mind, bound by the noose of afflictions, is completely stilled and resembles the meditation on emptiness, then it will be born again in samsara, because it is bound by the noose of the object of focus. For example, just as one who enters the state of non-perception is born again. Therefore, there is no liberation. 'Which words' and so on are the thoughts of others, who think: 'Only our scriptures belong to the Sutra Pitaka, not the Mahayana.' 'The other shore of the Mahayana' is the answer: 'What is the use of this? The Mahayana is also mostly the same as your Sutra Pitaka, because it sees these words that proclaim emptiness.' Saying 'mostly' is to show 'it is just so.' However, because any of our Sutra Pitaka that does not contain words proclaiming emptiness is different from this, therefore the Mahayana has faults. 'Saying' refers to 'if' and so on. 'Unless one' refers to the Sutra Pitaka that does not proclaim emptiness, 'different from this' is the remainder. The sutra says 'one that is the same as the established sutra,' meaning one that is the same as any of your sutras that proclaim emptiness, and one that does not proclaim emptiness at all. However, the venerable Mahakashyapa and others thought that even though the Blessed One had proclaimed emptiness, they could not understand it for countless eons, thinking that it was not ultimately true, and therefore they themselves could not understand it, 'which words' and so on, because they did not have the merit. 'Who does' means 'no one does.' Now, in whose case is the fruit of emptiness proclaimed? 'Ignorance' and so on. The other fruit of seeing emptiness is seen in the case of the Bodhisattva, just like this, moistened with the taste of supreme compassion, the Bodhisattva who becomes the source of suffering for all suffering beings, for their benefit, as long as samsara exists, abides with a mind that is free from the two extremes of permanence and annihilation, therefore so.