Tibetan
་བུའི་འབྲས་བུ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པས་འགྲུབ་ཀྱི་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྨོངས་པ་སྟེ་རྨོངས་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཆགས་པ་སྟེ། རྟག་པའི་མཐའ་འཛིན་པས་ཞེན་པ་དང༌། ཆད་པའི་མཐའ་འཛིན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་འཇིག་པའོ། །ཆགས་པ་ དང་འཇིག་པ་དེ་དག་ཉིད་ནི་མཐའ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལས་གྲོལ་བ་ནི་མཐའ་གཉིས་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡི། །མུན་པའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཐུན་མོང་པ་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་སྟོན་པའོ། །འོན་ཏེ་འདི་ལས་སྡུག་བསྔལ་བ་སྐྱེའོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དངོས་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས། འོན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་མུ་སྟེགས་པ་ལ་གྲུབ་པའི་བདག་དགག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལྟར། སོ་དང་སྐྲ་སེན་བདག་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་རྣམ་པར་དཔྱད་པའོ། །ཆུ་སེར་ནི་ཟ་བ་ཕྲུགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཁུ་བ་རུལ་བའོ། །ཞག་ནི་ནང་ན་གནས་པའི་ཁུ་བ་རུལ་བའོ། །ད་ནི། གལ་ཏེ་སྒྲ་ཡི་ཤེས་རྟག་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གྲངས་ཅན་ལ་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་བདག་འགོག་པ་ལ་གསུངས་པའོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་པས་སྒྲ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལྔ་པོ་བློའི་མེ་ལོང་ལས་ཐོས་པའི་ཕྱིར་ན་བདག་གིས་མྱོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །བློས་ཞེན་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་སྐྱེས་བུས་སེམས་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བདག་ནི་རྟག་ཏུ་སྒྲའི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་དོ། །འདི་སློབ་དཔོན་གྱིས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་ཡང་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འོན་ཏེ་སྒྲ་ཉེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་འདི་ལྟར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲ་མེད་ན་འདི་མེད་པ་དེས་ན་གང་གི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་བྱ་མེད་ན་འདིས་ཅི་ཞིག་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཤེས་མེད་ཤེས་ཡིན་ན། །ཞེས
Chinese
就像树木的果实，这（空性之）果实是通过证悟空性而成就的，不是通过其他方式成就的，这是总的含义。现在要讲述分支的含义：对于那些因为愚昧，即被愚昧所控制而遭受痛苦的人们，贪执，即执着于常边的执着，以及执着于断边的执着，因为一切法没有自性，所以没有福分而毁灭。贪执和毁灭那些本身就是边，从那些中解脱出来是因为不执着于两边。像“那样”等是总结。像“烦恼所知障的黑暗的对治”等，显示了圆满菩提的不共之因。如果认为由此会产生痛苦，那么说“那是不合理的”，就像“什么事物”等。这并不是产生痛苦，而是平息痛苦的蕴聚。现在为了驳斥外道所承认的“我”，说了“如果”等。就像“牙齿、头发、指甲不是我”等，是对其进行辨析。黄水是从饮食残渣中产生的腐烂的液体。脂肪是存在于内部的腐烂的液体。现在，像“如果声音的知识是常恒的”等，是为了驳斥数论派非常著名的“我”而说的。也就是说，他们声称，因为声音和形状等五境是从意识的镜子中听到的，所以“我”会体验到。因为用意识执着的事物，按照道理来说是由补特伽罗来思考的。因此，他们认为“我”是常恒的，具有声音的知识等的自性。对此，论师说了“如果”等。他的意思是说，因为常恒本身，所以永远不会具有做事情的能力。如果认为因为声音不接近，所以在一切有情那里不会这样，那么就说了“如果没有所知”等。如果没有声音，就没有这个，因此说“谁的知识”，如果没有声音等所知，那么它会知道什么？如果无知是知识，那么。
English
Just like the fruit of a tree, this (fruit of emptiness) is accomplished through realizing emptiness, and not through other means, this is the general meaning. Now, the meaning of the branches is to be explained: For those who suffer because of ignorance, that is, being controlled by ignorance, attachment, that is, clinging to the extreme of permanence, and clinging to the extreme of annihilation, because all dharmas have no self-nature, so they are destroyed without merit. Attachment and destruction are themselves the extremes, and liberation from those is because of not clinging to the two extremes. Like "that" etc. are summaries. Like "the antidote to the darkness of afflictive and cognitive obscurations" etc., it shows the uncommon cause of perfect Bodhi. If it is thought that suffering arises from this, then it is said "that is unreasonable," like "what thing" etc. This is not what produces suffering, but what pacifies the aggregates of suffering. Now, in order to refute the "self" accepted by the heretics, "if" etc. is said. Like "teeth, hair, nails are not self" etc., it is to analyze them. Yellow water is the rotten liquid produced from food residue. Fat is the rotten liquid residing inside. Now, like "if the knowledge of sound is permanent" etc., it is said to refute the "self" that is very famous to the Samkhya school. That is, they claim that because the five objects such as sound and form are heard from the mirror of consciousness, the "self" experiences them. Because the things to be clung to by consciousness, according to reason, are thought by the person. Therefore, they think that the "self" is permanent and has the nature of the knowledge of sound etc. To this, the teacher said "if" etc. His meaning is that because of permanence itself, it will never have the ability to do things. If it is thought that because sound is not close, it will not be like this in all sentient beings, then "if there is no knowable object" etc. is said. If there is no sound, there is no this, therefore saying "whose knowledge," if there is no knowable object such as sound, then what will it know? If ignorance is knowledge, then.
Tibetan
་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདི་ཉིད་གཞུང་འཛུགས་པའོ། །ཤེས་བྱ་ཉེ་བར་གནས་པ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ལ་ཤེས་བྱ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །འོན་ཏེ་བདག་འདིའི་ཡུལ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་སྒྲ་ཉེ་བ་མེད་ཀྱང་དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་གནས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་དེས་ན་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདི་ཡུལ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་ན་སྒྲ་ཐོས་པ་ཡང་ཅི་སྟེ་མེད། དེས་ན་མཚུངས་པར་འཛིན་པ་ཁོ་ནར་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདག་ལ་སྒྲ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་མེད་པས་ན་དེ་ཡང་བདག་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའོ། །དེས་ན་གཅིག་པ་དང་རྟག་པའི་ཡུལ་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། སྒྲ་འཛིན་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་གཟུགས་འཛིན་པར་རང་བཞིན་དུ། །ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཡང་ལྟོས་པའི་དབང་གིས་སྲོག་ཆགས་གཅིག་ཁོ་ན་ལ་ཕ་དང་བུ་ཡང་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་འདི་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲས་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་ལ་གཟུགས་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ཡིན་མོད་ཅེ་ན། གཅིག་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །བརྟགས་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་འདི་བརྟགས་པ་ལས་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་འགྲོ་བ་ནི་སྙིང་སྟོབས་དང་རྡུལ་དང་མུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་དེ། དེས་ན་འགྲོ་བ་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ན་ཕ་འམ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཐ་དད་ན་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་ནི་སྔ་ཕྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པར་ཟད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །གལ་ཏེ་འདི་གར་མཁན་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་དུ་མ་ཅན་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྒྲ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདག་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་འདོད་ན
Chinese
以行为等建立此论。所谓“无有知觉之近住”者，即于何者无有知觉之近住。然此我以是执持境之自性故，虽无声之近住，然于彼时，凡是近住之色等，即是知觉，而非声。何以故？以心之自性是觉悟之理故，故无此过失耶？非也。宣说“彼时”等。若此非执持境之自性故，而是知觉彼之色，则彼时为何不闻声？故唯成相同执持。所谓“若”者，乃他人之言。所谓“彼后”者，乃答复。是故我亦无有断绝声之知觉，故亦未成立为我。是故应许为执持一切常恒境之集合之自性。如是， 何为执声之自性？ 彼如何成执色之自性？ 如是转变，乃是相违。然亦如依仗之故，于一有情亦许为父与子，如是此知觉亦以名相之声执持之自性亦是，执色之自性亦是耶？宣说“一”也。所谓“观察”之语，乃是唯从观察而转变者。又，行者乃勇气、尘埃与黑暗，如是许为三功德之自性。是故行者以是三功德之自性故，父或子之名相亦如何转变耶？若转变各异，则可有，然彼无有先后差别，唯是常恒而已。是故如是宣说。所谓“是故彼”等，乃是结尾。若此如舞者般，以是多种自性而断绝境耶？宣说“是执声”等。若谓以所谓我之知觉，以其他方式执持色等，
English
This treatise is established by actions and so on. The term "without the proximity of knowable objects" means that there is no proximity of knowable objects in relation to what. However, since this self is by nature grasping objects, even if there is no proximity of sound, at that time, whatever is in proximity, such as form, is what is cognized, not sound. Why? Because the very nature of mind is understanding, so there is no fault. Is that so? No, it is not. The text states, "At that time," and so on. If this is not by nature grasping objects, but rather the cognition itself grasps form, then why is sound not heard at that time? Therefore, it would only result in grasping things as identical. The word "if" is the statement of another. The word "then" is the answer. Therefore, since I do not have the cognition that completely cuts off sound, it is not established as the self. Therefore, it should be accepted as the nature of grasping all collections of permanent and unchanging objects. Even so, What is the nature of grasping sound? How does that become the nature of grasping form? Such a transformation is contradictory. However, just as, due to dependence, one being is accepted as both father and son, is this cognition also the nature of grasping sound through different names, and also the nature of grasping form? The text states, "One." The term "examined" is only something that changes from examination. Furthermore, the moving one is courage, dust, and darkness, and is thus accepted as the nature of the three qualities. Therefore, since the moving one is the nature of the three qualities, how can the names father or son change? If the transformations were different, it could be, but that is without any difference between before and after, and is only permanent. Therefore, it is stated thus. The words "therefore, that" and so on are the conclusion. If this, like a dancer, cuts off objects with many different natures, then the text states, "That is grasping sound," and so on. If it is asserted that the cognition called "I" grasps form and so on through different means,