English
Sorrow, etc., that suffering will certainly become without joy, because happiness itself has power. For suffering, there is no feeling of joy, therefore, thinking that one can achieve happiness is also false. "Having power" refers to others, happiness or suffering, the one with power will overwhelm the other. If it is said that the one that is overwhelmed is not experienced, if happiness, etc., are not the nature of being experienced, then how can it be a feeling? This must be certain. However, even if happiness is overwhelmed by others, will there still be that subtle nature of suffering? If so, this coarse experience of suffering will be eliminated, even so, it is not possible, because there are those in the world who boast of experiencing two feelings at the same time. Some think that "that is from that" means that after experiencing coarse happiness, one experiences a lower nature of mere joy, and later the coarse happiness does not exist, because it is overwhelmed by others. If so, then its subtle state does not exist either, because that subtle suffering is also eliminated, therefore it does not exist. Therefore, since in one thing, coarse and subtle do not exist in time or kind, it is not real. Or, if because the true cause, which is the opposite of the cause of suffering, arises, thereby happiness arises and suffering does not arise, then feeling is considered to be fabricated by conceptual thought. Therefore, in "therefore" etc., "this" refers to feeling, that is, suffering. Why? Because "conceptual thought" etc. are said. Just like this, first, the yogi will temporarily obviously tend to the path of conceptual thought, therefore, conceptual thought itself is the field of the seed of meditation. Therefore, the meditation that arises from the field of conceptual thought, what is its food? This shows that the conceptual thought, which is established by name, which is not ultimately real, and feelings, etc., are not ultimately real. If the root
Tibetan
་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱིའོ། །བསམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་པ་ནི་རེག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཡིན་ལ་དེས་ན་དེའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ཡང་དོན་དམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདིར་ནི་འདི་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ། ཅི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་འདི་དག་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཐ་དད་པས་ན་བར་དང་བཅས་པར་འདོད་དམ། འོན་ཏེ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཐ་དད་པས་ན་བར་མེད་པར་འདོད་ཅེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་སོ། །དེས་ན་འདི་གཉིས་འདུས་པའི་དོན་ཅི་ཡིན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དབང་པོ་དང་དོན་བར་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་འདི་དག་གང་དུ་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ་འདུ་བ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། འོན་ཏེ་བར་མེད་ན་ཡང་ དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཕྲད་པར་དེ་འདུ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་རགས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཡིན་ཞེ་ན་རྡུལ་ཕྲན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྐབས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བུ་ག་མེད་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་གོ་སྐབས་མེད་པའོ། །མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆ་མེད་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མ་ཞུགས་པ་ལ་འདྲི་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱི་མཇུག་སྡུད་དོ། །འདི་ཉིད་ལ་གཏན་ཚིགས་གཞན་ཡང་བསགས་པ་བརྗོད་པ་ནི། ཆ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ན་ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྲད་པ་ཡོད་དུ་ཆུག་མོད། ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་གོ་ཇི་ལྟར་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ལུས་ཅན་དང་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་ཡན་ལག་གི་མཚན་ཉིད་ཚོགས་པ་འབའ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཕྲད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཚོགས་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །རེག་པ་ཡོད་མིན་ན་སྟེ་རེག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ན་རེག་པའི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་རྟེན་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་ན། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་མྱ་ངན་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་ངལ་བ་འདི་ཅིའི་དོན་དུ་ཡིན་ཞེས་མི་ཤེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བར་བྱ་བ་དང་ཚོར་བར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཚོར་བ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གནས་སྐབས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མནས་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཚོར་བྱ་དང་ཚོར་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་སྐད་དུ།
Chinese
等等是属于其他人的。想法是这样的：境、根和识三种聚合是触。这又是胜义谛，因此由它的因缘所生的感受也是胜义谛。因此，应当这样认为。这里要这样分析：境和根这些，究竟是完全相异而认为有间隔呢？还是完全相异而认为没有间隔呢？这是两种分别。那么，这二者聚合的意义是什么呢？对此，如果根和境是有间隔的，那么，这些将在哪里相遇呢？聚合又将如何发生呢？如果说没有间隔，即使那样，因为是一体的缘故，什么和什么一起相遇，它又将如何聚合呢？或者说，粗大的事物不是聚合，而是微尘。如果这样说，那么就说了微尘等等。无间隙的意思是没有孔隙，没有其他的机会。平等的意思是没有部分。因为没有进入，所以没有询问，这是对前面内容的总结。为了积累其他的理由，就说了没有部分等等。或者说，有身体的事物可以有相遇，那么没有身体的事物又如何存在呢？就说了识等等。如果说有身体和没有身体的事物是这样的，但是，仅仅是支分特征的集合，在那里是没有相遇的。如果这样说，那么就说了集合也等等。如是等等是总结。如果没有触，也就是说，如果没有触，那么由触的因缘所生的感受也就不存在，因此，痛苦等等就不会损害世间。那么，为了舍弃世间的痛苦和忧伤等等的努力是为了什么呢？这是不明白。如果说能感受的和感受者不是存在的吗？因此，感受也是存在的。如果这样说，那么就说了何时等等。这个状态是指一切法本来寂静的自性，远离能感受的和感受者等等的状态。如是说。
English
Etc. belong to others. The thought is this: the aggregation of object, sense faculty, and consciousness is contact. This is also the ultimate truth, and therefore the feeling arising from its causes and conditions is also the ultimate truth. Therefore, it should be considered as such. Here, this should be analyzed: are these objects and sense faculties considered to be completely different and with intervals? Or are they considered to be completely different and without intervals? These are two distinctions. So, what is the meaning of the aggregation of these two? If the sense faculty and the object have intervals, then where will these meet? How will aggregation occur? If there is no interval, even then, since they are one, what will meet with what, and how will it aggregate? Or, gross things are not aggregates, but rather atoms. If this is said, then atoms etc. are mentioned. 'Without interval' means without holes, without other opportunities. 'Equal' means without parts. Because there is no entry, there is no questioning, which is a summary of the previous content. To accumulate other reasons, it is said 'without parts' etc. Or, embodied beings may have contact, but how can disembodied beings exist? It is said 'consciousness' etc. If embodied and disembodied beings are like that, but there is only an aggregation of limb characteristics, then there is no contact there. If this is said, then it is said 'aggregation also' etc. 'Thus' etc. is a conclusion. If there is no contact, that is, if there is no contact, then the feeling arising from the causes and conditions of contact will not exist, and therefore suffering etc. will not harm the world. Then, what is the effort to abandon the suffering and sorrow etc. of the world for? This is not understood. If the feelable and the feeler are not existent, then is feeling also existent? If this is said, then it is said 'when' etc. This state refers to the state where all phenomena are originally peaceful in nature, and are free from the feelable and the feeler etc. Thus it is said.
Tibetan
ཚོར་བྱ་མེད་ན་ཚོར་བ་ནི། །ཡོད་མིན་དེས་ན་བདག་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་རེག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་སྙད་ལས་རིག་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མཐོང་བ་འམ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ནི་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པས་ན། མཐོང་བ་དང་རེག་པའི་དངོས་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ རོ། །འོན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཚུལ་འདིའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཅན་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རེག་པ་ལས་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་སྔར་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་ཞིག་སྔར་གྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞིན་དུ་དེས་ཕྱིས་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ན་དྲན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཕྱིས་རེག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྔར་གྱི་རེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དྲན་པར་ཟད་ཀྱི་མྱོང་བ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ག་ལ་ཡོད། གཞན་ཡང་སེམས་ཀྱིས་སེམས་མི་མཐོང༌། །ཞེས་བཤད་ཟིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བརྗོད་པ་ནི་རང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཚོར་བ་པོ་འགའ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཇུག་སྡུད་དོ།། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚོར་བས་སོ། །ད་ནི་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་གསུངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་གང་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གདོང་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ། ཤེས་བྱ་ཡོངས་སུ་མ་ངེས་པར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འགྱུར། དེས་ན་བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གནས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསམས་ནས་གཞན་གྱི་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཉིད་ཀྱི་དོགས་པ་བསུ་བའོ། །གང་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི
Chinese
如果所感受的对境不存在，那么感受也不存在，因此是无我的。像这样等等都已宣说了。如果说凡是所见的，就一定能触及，这是从名言上来说有道理的，如果这样认为，那是不对的。那是因为什么呢？因为“所见或者”等等都已宣说了。因为是同时产生的，就像幻术一样的心的集合依赖于一个组合，因此，和所见以及所触及的事物是同时产生的。然而，如果说“因为是同时产生的”，那该怎么说呢？因为这种方式的因和果是无始的，互相联系而存在。因此，从触觉中体验感受，如果这样认为。这也是不正确的，因为“以前”等等都已宣说了。凡是从以前的因所产生的，那是不应该变成体验的自性的，然而就像分别念一样，因为它是后来产生的自性，所以是回忆的自性。因此，后来从触觉产生的以前的触觉，仅仅是回忆而已，因为不是体验，哪里会有感受的体验呢？此外，“心不能见心。”已经这样说过了。然而，所说的是“自己”等等。 “感受者任何也”等等是总结。 “这”指的是感受。现在，宣说“心念住”等等，很容易理解。 “在那时，从哪里知道”等等，是因为不是从一开始就产生的。因此，如是说：“所知没有完全确定。”等等已经宣说了。现在，宣说“法念住，像那样”等等。这样想，如果一切法从一开始就没有产生，那么，那时只有胜义谛，怎么会变成世俗谛呢？因此，两种谛就不可能存在了。这样想着，别人的说法是“如果那样”等等。 “那也是”等等，是为了迎接对方的疑惑。凡是世俗的，就是被其他的世俗所认识的。例如，海市蜃楼被认为是水的形象。
English
If the object of feeling does not exist, then feeling also does not exist, therefore it is selfless. Like this and so on have been declared. If it is said that whatever is seen, it must be touched, this is reasonable from the perspective of conventional terms, if you think so, that is not right. Why is that? Because "what is seen or" and so on have been declared. Because it arises simultaneously, just like the mind of illusion, the collection depends on one combination, therefore, it arises simultaneously with the seen and the touched things. However, if you say "because it arises simultaneously", how should it be said? Because the cause and effect of this way are beginningless, they exist in mutual connection. Therefore, experiencing feelings from touch, if you think so. This is also not correct, because "before" and so on have been declared. Whatever arises from the previous cause, it should not become the nature of experience, however, just like discrimination, because it is the nature of later arising, so it is the nature of memory. Therefore, the previous touch that arises later from touch is only a memory, because it is not an experience, where will there be an experience of feeling? Furthermore, "the mind cannot see the mind." It has already been said like this. However, what is said is "oneself" and so on. "The feeler anyone" and so on are the conclusion. "This" refers to feeling. Now, declaring "mindfulness of the mind" and so on, it is easy to understand. "At that time, from where to know" and so on, because it is not produced from the beginning. Therefore, it is said: "What is to be known is not completely determined." and so on have been declared. Now, declaring "dharma mindfulness, like that" and so on. Thinking like this, if all dharmas have not arisen from the beginning, then, at that time, there is only the ultimate truth, how can it become the conventional truth? Therefore, the two truths cannot exist. Thinking like this, other people's saying is "if so" and so on. "That is also" and so on, is to welcome the other party's doubts. Whatever is conventional, is recognized by other conventional. For example, a mirage is considered to be the image of water.