Tibetan
་ཉིད་ལ་སྣང༌། ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་བདག་དེ་དང་འདྲ་མོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུར་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་བྱ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་གྱི། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་རིམ་དང་རིམ་མ་ཡིན་པས་མི་བྱེད་པས་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་དང་བཅས་ཤིང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱེད་པ་པོ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོར་གསུངས་པ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ད་ནི་སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་དུ་གནས་པ་སྔ་ཕྱིའི་འབྲེལ་བ་ལ་དགོངས་ནས་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་ཅེས་བྱ་བའི་ང་རྒྱལ་གྱི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་སེམས་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞིར་མི་རུང་བས་བདག་མ་ཡིན་ལ་འོན་ཏེ་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སེམས་བདག་ཡིན་པར་ འདོད་ན་ད་ལྟར་གྱི་ཡང་བྱུང་མ་ཐག་འཇིག་པ་ཡིན་པས་གཞིར་མི་རུང་སྟེ། སེམས་དེ་མེད་ལ། དེ་མེད་པས་བདག་ཀྱང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ལུས་དང་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཚོགས་བསྡུས་པ་ལ་སྤྱིར་བདག་ཅེས་བྱ་བར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་འདི་ན་ཆུ་ཤིང་གི་ཕུང་པོ་ལ་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་ཞིང་ཕྱོགས་ཆར་རྣམ་པར་བསལ་ན་ཆ་ཤས་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་བཙལ་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་ལས། བདག་ཡོད་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ང་རྒྱལ་བསལ་བ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་དཔྱད་ཅིང་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་མཐོང་ངོ༌། །འོ་ན་ཁྱེད་འདོད་པའི་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དགོས་པའི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཁས་བླངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པས་སམ། བདག་གིས་བྱས་པས་བདག་ཉིད་དུ་ནི་རབ་བརྟགས་གང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་གིས་སེམས་ཅན་དུ་རབ་ཏུ་བརྟགས་པ་སྒྲོ་བཏགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྙིང་རྗེ་བྱེད་དོ་ཞེས
Chinese
显现于自身。如果说来世也和这个我一样，因此说了“具有因”等等。即使在今生，众生也是具有作为的众生，因此不是刹那性的。因为不是刹那性的事物，不会以次第和非次第的方式运作，所以是不存在的。凡是具有因且具足的，显现为具有果，这是不可能的。如果说，佛陀世尊曾说过作者和受用者，因此说了“相续”等等。现在，考虑到心安住于刹那相续，前后关联，从而开示业不会白费。如果这样，那么过去等等的心，是“我”这个我慢的基础，因此就是我吗？因此说了“过去”等等。对此，暂且过去和未来的心是不存在的，因此不能作为基础，所以不是我。如果认为现在生起的心是我，那么现在的也刚生起就坏灭，所以不能作为基础，因为那个心不存在，那个心不存在，所以我也就不存在。如果认为身体、心和心所生的集合，总的来说就是我，因此说了“如何”等等。例如，这里将树木的集合分解为各个部分，并分别移除各个方向的部分，那么就像没有任何具有各个部分的物体一样，即使称集合为我，但如果进行分析和寻找，也不是真实的，所以是不存在的。而且，圣者龙树菩萨曾说过，《宝鬘论》中以“没有我”等等来消除我慢。因此，如果进行分析和全面寻找，只会看到不是真实的。如果说，你所希望的利益众生不能实现吗？因此说了“如果”等等。为了必要的目的，为了平息痛苦。所谓承诺，是指以欲望，或者我所做的，而强烈执着的什么。所谓“以愚昧对众生强烈执着，虚构的什么，就对它生起慈悲”，
English
Appears to oneself. If it is said that the future life is also the same as this self, therefore it is said "having cause" etc. Even in this life, sentient beings are sentient beings with actions, therefore they are not momentary. Because things that are not momentary do not operate in a sequential or non-sequential manner, they are non-existent. Whatever has a cause and is complete, appears to have a result, which is impossible. If it is said that the Buddha, the Bhagavan, has said that there is an agent and an enjoyer, therefore it is said "continuum" etc. Now, considering that the mind abides in a momentary continuum, with the connection between before and after, he teaches that karma is not wasted. If that is the case, then the past etc. mind, which is the basis of the pride of "I", is it therefore the self? Therefore it is said "past" etc. For the time being, the past and future minds do not exist, therefore they cannot be the basis, so they are not the self. If it is thought that the mind that arises now is the self, then the present one also arises and immediately disintegrates, so it cannot be the basis, because that mind does not exist, and because that mind does not exist, the self also does not exist. If it is thought that the collection of body, mind and mental events is generally called the self, therefore it is said "how" etc. For example, here, if a collection of trees is divided into parts and the parts in each direction are removed, then just as there is no object with parts, even if the collection is called the self, if it is analyzed and searched, it is not real, so it does not exist. Moreover, the noble Nagarjuna has said in the Ratnavali that pride is eliminated by "there is no self" etc. Therefore, if one analyzes and searches completely, one will only see that it is not real. If it is said that what you desire, the benefit of beings, cannot be achieved? Therefore it is said "if" etc. For the necessary purpose, to pacify suffering. The so-called commitment refers to what is strongly clung to by desire, or what I have done. The so-called "to strongly cling to beings with ignorance, what is fabricated, one has compassion for it".
Tibetan
་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་དག་ན་རེ་སེམས་ཅན་མེད་ན་དགོས་པ་ཉིད་སུའི་དོན་དུ་བྱ་སྟེ་མི་རུང་ངོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སེམས་ཅན་མེད་ན་དགོས་པ་དེ་སུའི་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། སུའི་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི་ཞེས་ཁས་བླངས་པའོ། །དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའོ། །བདག་བཏགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འདོད་པའམ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་ལ་བྱ་བའོ། །བྱ་བ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དོན་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་རྨོངས་པ་འདི་ནི་དགག་ཅིང་བཟློག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྟག་པ་དང་བདག་ལ་སོགས་པ་རྨོངས་པ་ལས་ནི་ང་རྒྱལ་འབྱུང་ལ། དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དེ་ཉིད་ནི་བཟློག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ སྨྲས་པ་དང༌། གཞན་དག་ན་རེ་སེམས་ཅན་ཙམ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཁྱེད་ཀྱི་རྨོངས་པ་དེས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་བཟློག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བྱ་བའི་རྨོངས་པ་ཡང་རྨོངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བཟློག་པར་མི་ནུས་ལ། དེ་མི་ནུས་པས་ན་ཐར་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སྙིང་རྗེ་བྱ་ཞིང་བདག་མེད་པ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བདག་མེད་བསྒོམ་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྔ་མའི་ཚུལ་དེ་ལས་ཀྱང་བཟློག་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་ཁྱེད་སྨྲ་ན། དེ་ལྟར་ན་བདག་མེད་པ་བསྒོམས་ཏེ། སེལ་བས་དེ་མཆོག་ཡིན་མོད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །སེམས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དགག་པའི་ཚུལ་གྱིས་བདག་མེད་པར་སུན་བྱུང་བ་ན་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་སེམས་དང་འབྲེལ་པ་ཡོད་བས་བདག་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ལུས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་ལུས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡང་སྟོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའོ། །ཆ་ནི་ལག་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཆ་རེ་ནི་སོར་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལག་དེ་ལྟར་གནས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གདགས་པའི་ལུས་དེ་ཡན་ལག་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་བདག་ཉིད་གང་ན་གནས། དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ནི་གཅིག་པུའམ་ཕྲ་རབ་ཙམ་གྱི་ཆ་ཤས་སུ་ཡང་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཕྱི་ནང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དེ་བས་ན་དེའི་དབྱིབས་སུ་བཀོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དབྱི
Chinese
是行为的异名。其他人说，如果没有众生，那么这个必要是为了谁呢？这是不行的。因此说了“众生”等等。如果没有众生，那么这个必要是谁的必要呢？是谁的也不是。说“真实也”是承认“虽然真实”。说“为了”是做自和他人的利益。说“我执”是为了欲望或行走的目的而做。那个行为虽然是由于增益而成为痛苦，但是为了平息痛苦而做的这种愚痴，不是应该遮止和遣除的。而且，从常和我的愚痴中产生我慢，那是增长痛苦的原因。因此，那才是应该遣除的。如是说，其他人说，仅仅对众生增益的你的愚痴也不能遣除我慢。因为行为的愚痴也是愚痴，所以不能遣除痛苦之因。不能遣除，所以没有解脱。如果这样说，为了菩提的人们应该对如幻的事物生起悲心，并且因为知道无我而仅仅应该成办。因此说了“修无我是殊胜的”。或者，如果你们说不能从先前痛苦之因的方式中遣除，那么就这样修无我，通过遣除，那是殊胜的。通过遮破有心和无心的方式，驳倒了无我，如果有人说具有支分之相的身体与心相连，因此有我，那么因此说了“身体是”等等，也显示了随念身体。说“一切”是支分等等。部分是手等等。部分中的一部分是手指等等。如果支分和支分如是安住，那么不是那样的支分者所安立的身体，除了支分之外，自身住在哪里？同样，身体也不是应该被分析为单独或微尘的部分。因此说了“如是内外”。因此，以其形状安置的差别等等的形
English
It is a synonym for action. Others say, if there are no sentient beings, then for whom is this necessity? It is not acceptable. Therefore, it is said "sentient beings" and so on. If there are no sentient beings, then whose necessity is this necessity? It is no one's. Saying "it is also true" is acknowledging "although it is true." Saying "for the sake of" is doing the benefit of oneself and others. Saying "self-attachment" is doing for the purpose of desire or going. That action, although it is suffering due to superimposition, this ignorance of doing for the sake of pacifying sufferings is not something to be refuted and dispelled. Moreover, from the ignorance of permanence and self, pride arises, which is the cause of increasing suffering. Therefore, that itself is what should be dispelled. Thus it was said, and others say that your ignorance of merely superimposing on sentient beings also cannot dispel pride. Because the ignorance of action is also ignorance, it cannot dispel the cause of suffering. Because it cannot dispel, there is no liberation. If you say so, those who desire enlightenment should have compassion for illusion-like things and should only accomplish knowing selflessness. Therefore, it is said that "meditating on selflessness is supreme." Or, if you say that it cannot be dispelled from the previous way of the cause of suffering, then meditate on selflessness in this way, and by dispelling, that is supreme. Through the way of refuting having mind and not having mind, selflessness is refuted, and if someone says that the body with the characteristics of limbs is connected with mind, therefore there is self, then therefore it is said "the body is" and so on, which also shows mindfulness of the body. Saying "all" is limbs and so on. Part is hands and so on. A part of a part is fingers and so on. If limbs and limbs abide in that way, then where does the self of the body that is established as not being such a limb-possessor reside apart from the limbs? Similarly, the body is also not to be analyzed into a single or minute part. Therefore, it is said "thus inside and outside." Therefore, the difference of being arranged in its shape, etc.