Tibetan
ས་གསུངས་པ་ཅི་སྟེ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ གསུངས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འོད་སྲུངས་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་གསུང་རབ་ཟབ་མོ་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གྲོལ་བར་གདགས་སུ་རུང་བ་ནི་སྲིད་ཀྱིས། དེ་མེད་པར་འཚང་རྒྱ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཆགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཆགས་དང་འཇིག་པ་གཉིས་དེ་ལྟར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་དང༌། ཤེས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་འགེབས་ཤིང་སྒྲིབ་པའི་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་མུན་པ་དང་འདྲ་བས་མུན་པ་སྟེ། དེ་གཉིས་སྤང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་བདག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པ་འདི་ལ་འཇིགས་པས་ཁོ་བོ་མི་བསྒོམ་མོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཟེར་བ་དེ་ཅི་ལས་འཇིགས་པའི་གཞི་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅི་ལྟར་ན་ཅི་ཡང་མེད་ཅེས་རྟོག་ན། དེའི་ཕྱིར་སོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བུ་ག་དགུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ཁ་སྟེ་བདུན་དང༌། བཤང་བ་དང༌། གཅི་བའི་ལམ་སྟེ་དགུའོ། །རྣམ་ཤེས་དྲུག་ནི་མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བད་སའི་བུ་ལ་སོགས་པ་བདག་དང་སྲོག་ལས་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་སུན་ཕྱུང་བ་དང༌། གྲངས་ཅན་དག་ཀྱང་ཤེས་པ་ལ་བདག་ཅེས་འདོགས་པས་དེ་ཡང་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའི་སྐྱེས་བུའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པ་ལས་དེའི་འདོད་པ་ལས། སྙིང་སྟོབས་དང༌། རྡུལ་དང༌། མུན་པ་ཆ་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་རྟག་པ་དང་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་ལས་ཆེན་པོ། དེ་ལས་ང་རྒྱལ། དེ་ལས་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཙམ་ལྔ་འབྱུང་ལ། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་སྐྱེས་བུ་ལ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བས། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་སྒྲའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ ཏེ། གལ་ཏེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་སེམས་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་ཡིན་ལ། སྒྲ་ཡང་རྟག་པར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་འཛིན་ཅིང་ཐོས་པར་འགྱུར་ན། རྟག་ཏུ་མི་ཐོས་པས་ཤེས་པ་དེ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །འདིར་གཞན་དག་ན་རེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་རྟག་ཏུ་མི་གནས་པས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་མི་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྒྱུ་གང་གིས་ཤེས་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་མིང་དུ་བཏགས་པ་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མེད་པར་ཅི་ཞིག་དེས་ཤེས་པར་མ་གྱུར་པས་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཏེ་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་དེ་ནི་གོ་སླའོ། །སྒྲའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་སྒྲ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་ན་གཟུགས་དང་ཉེ་བས་གཟུགས་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་རྒྱུ་གང་གིས་ཅི་སྟེ་ཐོས་པར་ཡང་མ་གྱུར། སྒྲ་དྲུང་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེས་ན་སྒྲའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྒྱུ་དེས་ན་ཤེས་བྱ་དྲུང་ན་མེད་ཅིང་རྒྱང་རིང་ན་ཤེས་པ་ཡང་མེད་པ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྒྲའི་ཤེས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པ་གཉིས་སྐྱེས་བུའི་རྣམ་པས་གཅིག་ཡིན་ལ། གང་གི་གཟུགས་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་སྒྲ་ཐོས་པར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། འོན་ཏེ་གཟུགས་འཛིན་པའི་དུས་ན་སྒྲ་མེད་པས་མ་ཐོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཤེས་བྱ་མེད་པའི་ཤེས་པའང་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བས་ཤེས་པ་རྟག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྒྲ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་འཛིན་པར་ནུས་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་གཉིས་གཅིག་ན་ནི་དབང་པོ་ལྔར་བརྟག་པ་ཡང་དོན་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་རང་བཞིན་ལས་སྐྱེས་བུ་འབྱུང་བར་བརྟག་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྙིང་སྟོབས་དང༌། རྡུལ་དང་མུན་པ་ཆ་མཉམ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་རང་བཞིན་ཞེས་བརྟགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་ཡང་རྟོག་པ་ཉིད། གཅིག་པུ་ཡིན་ན་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་སྒྲ་ འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་མཐོང་བར་གྲུབ་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྒྲ་འཛིན་པའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཟུགས་འཛིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་གཅིག་པ་དུ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་དུ་མར་གདགས་སུ་རུང་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་ལ་ཡང་བུ་ལ་ལྟོས
Chinese
如果说这不是佛所说，那是不对的，这确实是佛所说的。名为“大光守护”的人，这表明了他们未能理解深刻的经文的过失。此外，即使未能完全理解空性，也可能获得解脱。如果没有空性，就不会成佛。为什么呢？因为提到了“贪欲”等等。贪欲和毁灭这二者，如果能获得不如此存在的涅槃，这就是证悟空性的果实。像“如此”等等，这是一种总结。贪欲等烦恼的障碍，以及需要了解和理解的一切，都被无知所覆盖和遮蔽，无知就像黑暗一样，所以是黑暗。断除这二者的对治法就是空性。即使如此，如果因为害怕“无我”的这种形态而不修习，那么，因此提到了“痛苦”等等。之所以这样说，是为了表明没有什么可害怕的。因此提到了“我”等等。如果认为什么都没有，那该如何理解呢？因此提到了“牙齿”等等。所谓的“九孔”是指眼睛、耳朵、鼻子、嘴巴这七个，以及排泄物和尿液的通道，总共九个。六种识是指眼识、耳识、鼻识、舌识、身识和意识。如此一来，驳斥了认为在坏聚见山（Badisa'i bu）等人所说的我、生命之外，存在着补特伽罗的观点。数论派也认为觉知就是我，但那也是与觉知相关的男性的自性，而不是他们的观点。在明亮、微尘和黑暗处于平衡状态时，自性与常恒混合，从中产生了大有。从大有中产生了我慢。从我慢中产生了声音等五种自性。声音等的觉知也以影像的方式显现于男性。因此，如果声音等，提到了“声音”等等。如果声音等的觉知是心，那么这个男性是常恒的。如果声音也是常恒的，那么应该在所有时间都能感知和听到。但因为不能总是听到，所以觉知不是常恒的，这表明了这一点。ོན་ཏོ། 在这里，有些人说声音等事物不是永恒存在的，因此在任何时候都听不到。因此，才说了“以何者”等。如果真是那样，那么说“以何因知晓”并命名的那个，在没有可知的对象时，它未曾知晓任何事物，又怎能说是知晓呢？这是不行的。因此，才说了“如果”等，这很容易理解。声音的知觉本身，在声音不靠近时，因为靠近形色而知晓形色，因此说存在。如果真是那样，那么在知晓形色之时，以何因又为何没有听到声音呢？如果说是因为声音不在旁边，那么声音的知觉就是存在的。如果说不是不存在，因为它是它的自性，那么，因此，可知之物不在旁边，遥远之处也必定没有知觉。另外，还说了“何时”等。如果声音的知觉和形色的知觉，以补特伽罗的方式是同一个，那么，在知晓形色之时，为何不会听到声音呢？如果说是在执持形色之时，因为没有声音所以没有听到，那么，这样一来，没有可知之物的知觉也必定是不存在的，因此知觉不会是永恒的。另外，执持声音的自性知觉，又怎能执持形色呢？如果二者是一，那么分析五根也没有意义。另外，从自性产生补特伽罗的分析也是不合理的，因此才说了“和”等。在明觉、尘和黑暗相等的状态中，分析为自性等产生，也只是分别念而已。即使是唯一的也不行。因此，认为具有执持声音的自性的本体，在没有见到之前就成立是不合理的。因此，才说了“声音执持”等。执持声音的知觉的本体是什么，它又怎能执持形色呢？无论如何也不会的。因为一变成多本身就是相违的。即使是唯一，也可以安立为多，比如一个人也可以看作是儿子。
English
If it is said that this was not spoken by the Buddha, that is incorrect; this was indeed spoken by the Buddha. The one named 'Great Light Protector' shows that it is a fault of not understanding the profound scriptures. Furthermore, even if emptiness is not fully understood, it is possible to be liberated. Without it, one will not attain Buddhahood. Why? Because 'attachment' and so forth are mentioned. If one obtains nirvana where attachment and destruction do not exist in this way, this is the fruit of realizing emptiness. 'Thus' and so forth is a summary. The obscurations of afflictions such as desire, and all that needs to be known and understood, are covered and obscured by ignorance, which is like darkness, so it is darkness. The antidote for abandoning these two is emptiness. Even so, if one does not meditate because of fear of this aspect of 'no-self,' then 'suffering' and so forth are mentioned for that reason. The reason for saying that is to show that there is no basis for fear. Therefore, 'I' and so forth are mentioned. If one thinks that there is nothing, how should one understand it? Therefore, 'teeth' and so forth are mentioned. The so-called 'nine openings' refer to the eyes, ears, nose, and mouth, which are seven, and the channels for excrement and urine, making nine in total. The six consciousnesses are eye consciousness, ear consciousness, nose consciousness, tongue consciousness, body consciousness, and mind consciousness. Thus, the view that there is a person apart from the self and life, as held by Badisa'i bu and others, is refuted. The Samkhya school also considers awareness to be the self, but that is also the nature of the male associated with awareness, not their view. When brightness, dust, and darkness are in a state of equilibrium, nature mixes with permanence, from which the great one arises. From the great one arises ego. From ego arise the five subtle elements such as sound. The awareness of sound and so forth also appears to the male in the form of an image. Therefore, if sound and so forth, 'sound' and so forth are mentioned. If the awareness of sound and so forth is the mind, then this male is permanent. If sound is also permanent, then it should be perceived and heard at all times. But because it is not always heard, awareness is not permanent, this shows.
English
Onto. Here, some say that sound and other things are not permanent, so they cannot be heard at all times. Therefore, it is said, "By what?" etc. If that is the case, then what is said to be known by what cause, and what is named, when there is no object to be known, how can it be said to be known since it has not known anything? That is not possible. Therefore, it is said, "If" etc., which is easy to understand. The perception of sound itself, when sound is not near, knows form because it is near to form, so it is said to exist. If that is the case, then at the time of knowing form, why is sound not heard by what cause? If it is said that it is because sound is not nearby, then the perception of sound exists. If it is said that it is not non-existent because it is its nature, then, therefore, it is certain that the object of knowledge is not nearby, and there is no perception in the distance. Furthermore, it is said, "When" etc. If the perception of sound and the perception of form are one in the form of a person, then why is sound not heard at the time of knowing form? If it is said that it is because there is no sound at the time of grasping form, then in that case, the perception without an object of knowledge must also be non-existent, so perception will not be permanent. Furthermore, how can the perception of the nature of grasping sound grasp form? If the two are one, then analyzing the five senses is also meaningless. Furthermore, the analysis of the person arising from nature is also unreasonable, so it is said, "And" etc. In the state where intelligence, dust, and darkness are equal, analyzing the nature etc. as arising is just conceptual thought. It is not possible even if it is only one. Therefore, it is unreasonable to think that the essence of having the nature of grasping sound is established without seeing it. Therefore, it is said, "Sound grasping" etc. What is the essence of the perception of grasping sound, how can it grasp form? It will not happen in any way. Because one becoming many is contradictory in itself. Even if it is only one, it can be established as many, for example, one person can also be seen as a son.