Tibetan
གས་པ་རྣམས་དང་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དོར་དགོས་སོ། །གཞན་གྱི་ལུང་གཞན་དག་ཀྱང་དོར་དགོས་སོ། །རང་གི་སྡེ་པ་དང༌། གཞན་འགའ་ཞིག་དང་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྩ་བ་ནི་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པའི་རྩ་བ་གཞི་གང་ལ་ཡོད་པ་དགེ་སློང་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་དཀའ་བས་གནས་པ་ནི་མུ་སྟེགས་པ་དང་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་དགེ་སློང་ཉིད་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཀྱི། སེམས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་སྲིད་ཕུང་པོའི་འཛིན་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་ངའོ་ཞེས་ཀྱང་ང་ རྒྱལ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཡང་ལས་དང་སྐྱེ་བ་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་དཀའ་བས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་མཐོང་བས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དཀའ་བས་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེའི་ཕྱིར། ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་བསྒོམས་པར་དེ་མི་འབྱུང་སྟེ། དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ལ་གནོད་པ་དང་བཅས་པར་སྣང་ངོ༌། །དཔེར་ན་འཕགས་པ་མཽད་གལ་གྱི་བུ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གཟིར་ཞིང་རྨོངས་པའི་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ཡང་རེ་ཞིག་སྲེད་པ་ནི་སྲིད་པའི་རྩ་བར་གྱུར་ན་དེ་དེ་རྣམས་ལ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ངེས་པར་གཟུང་ཞིང་དཔྱད་པས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་ལ། ཅི་ཞིག་ངེས་པར་བྱ་དགོས་ཤེ་ན། ཇི་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིར་གཞན་དག་ན་རེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྲེད་པ་དང༌། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་མི་དགེ་བ་ནི་འདིར་ཡང་སྲིད་པ་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དགའ་བའི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ན། ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱང་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་སྨྲ་ཞེས་འདི་ལྟར་དགོངས་ཏེ། གཏི་མུག་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ནི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པའི་སེམས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་འདི་ལ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྲེད་པ་ལ་བག་ཆགས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་ཚོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དང་ཕྲད་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་སྲེད་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་རྣམས་འབྲས་བུ་ངེས་པར་སྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཡང་རུང་བ་དེར་འཇོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སེམས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན། སྲིད་པའམ་ཟག་པ་མེད་པའི་ དབྱིངས་གང་ཡིན་པ་དེར་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དེའི་དངོས་པོའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཅི་དང་འདྲ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདུ་ཤེས་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སོ། །དེ་གང་ལ་མེད་པ་དེ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྟེ། འདུ་ཤེས་མེད་པ་དེ་ཡང་ཡིན་ལ། །ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བཀག་པ་བསྐྱེད་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ནམ་ཞིག་ཐོབ་པ་ན་སྲིད་པ་ལ་ཐར་པར་འདུ་ཤེས་པས་འགའ་ཞིག་གིས་འདུ་ཤེས་བཀག་སྟེ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་སེམས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་བཀག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དུས་ཇི་སྲིད་དུ་སྔ་མའི་འཕན་ཤུགས་ཟད་པ་དང༌། ལུས་ཀྱི་དབང་པོ་དེ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་ལྷ་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སེམས་ཅན་དུ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་དེ་ནི་མི་ཁོམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལུང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་ཡིན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད་དེ། འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མཉམ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་མི་མཐུན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་ན། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་མདོ་ཚིག་འགའ་ཞིག་མི་མཐུན་པ་མི་རུང་ངོ་སྙམ་ན། ཁྱེད་ཀྱི་མདོ་ཡང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ལུང་ལ་སོགས་པ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་དང་མཚུངས་པར་སྟོན་པ་དོན་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་མཉམ་པའི་ཚིག་གིས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བ
Chinese
因为有破损和争论，所以必须舍弃。其他的其他论典也必须舍弃。因为与自己的宗派和其他一些宗派有争论。另外，佛陀教法的根本是比丘，比丘戒律的根本基础在哪里呢？就在比丘本身。而这本身难以安住，是因为与外道有争论。暂时比丘本身，更不用说其他的了。心是有所缘的，即有近取者，只要有五蕴的执着，就会一直生起我慢。而且还有业和生，这样涅槃也难以安住。因为见到真谛而舍弃烦恼，所以不是难以安住，因为这样说。所以说了烦恼等等。即使在舍弃烦恼之后，如果不修习空性，那也不会生起，因为对于具有所缘的心来说，会显现为具有损害。例如，圣者目犍连之子受到身体痛苦的折磨，并且显现出具有愚痴业力的能力。即使是这样，如果贪爱是存在的根本，那么他们就没有贪爱了吗？必须确定地抓住它，并且通过分析来确定。必须确定什么呢？说了多少等等。在这里，其他人说，有烦恼的、未说明的贪爱，以及欲界的非善业，在这里也是以产生存在的方式来做的。如果是具有喜悦贪欲的，那就是有烦恼的，那么为什么说没有烦恼呢？这样认为，愚痴也是大烦恼，所以是有烦恼的，并且其习气也是不完全是愚痴的，不了解的心，具有所缘的这个，被认为是存在的。同样，对于没有烦恼的贪爱，也有没有烦恼的习气。那就是感受。那也需要分析，即使不是烦恼，但与共同作用的因相遇，也会产生烦恼，这也用“也”这个词来表示。
English
Because of fractures and disputes, it must be abandoned. Other scriptures should also be abandoned. Because there are disputes with one's own sect and some others. Furthermore, the root of the Buddha's teachings is the Bhikshu (monk) himself. Where is the root foundation of the Bhikshu's precepts? It is in the Bhikshu himself. And even that is difficult to abide by because of disputes with the heretics. For the time being, what need is there to mention the Bhikshu himself? The mind is with an object, that is, those who have an object of close grasping, as long as there is clinging to the aggregates, pride will arise. And there is also karma and birth, so Nirvana is also difficult to abide in. Because seeing the truth abandons afflictions, therefore it is not difficult to abide in, because of saying so. Therefore, afflictions and so on are mentioned. Even after abandoning afflictions, if emptiness is not cultivated, it will not arise, because for the mind with an object, it appears to be with harm. For example, the son of the venerable Maudgalyayana is tormented by physical suffering, and it appears that he has the power of deluded karma. Even so, if craving is the root of existence, then do they not have craving? It must be grasped firmly and determined through analysis. What must be determined? It is said how much and so on. Here, others say that craving that is afflicted, unspecified, and the non-virtuous of the desire realm, here too, is done in the manner of producing existence. If it is with joyful desire, then it is afflicted, so why say without affliction? Thinking in this way, ignorance is also a great affliction, so it is afflicted, and its habit is also not completely deluded, the mind that does not understand, this one with an object, is considered to exist. Similarly, for craving that is not afflicted, there is also a habit that is not afflicted. That is feeling. That also needs to be analyzed, even if it is not an affliction, but when it meets with a cause that acts together, it will produce an affliction, and this is also indicated by the word 'also'.
Chinese
因此说了“此贪欲”等等。如果说，因并不一定产生果，因此说了“所缘”等等，意思是无论在哪，心只要与所缘在一起，就一定会趋向有或无漏的界。那又是为什么呢？因此说了“空性”等等，因为不证悟空性的心被事物习气束缚，所以不会解脱，还会再次产生。那又像什么呢？因此说了“想”等等，想是执著蓝色等相的心之想。没有想的即是无想，也是无想，并且因为生起身心散乱的止息，也是等持，因此是无想定。那也是当何时获得第四禅的大果时，有些人认为有是解脱，因此止息想而入定。他们的心被颠倒习气束缚，因此即使止息了想，只要以前的余势未尽，还会从身体的根门中产生。以大果天无想有情的形式产生，那是不闲暇。因此应当修习空性。如果说，你的教证不是佛所说的具有特征的教证，因此说了“何者”等等，为什么不认为是佛语呢？应当认为是佛语。所谓“大多数”是指虽然在一切方面不相同。又如果认为，因为空性等某些方面不一致，就不是佛所说，因此说了“如果”等等，如果认为大乘和你的经文有些不一致是不行的。你的经典也从具有真实意义的教证等中，显示与大空性相同是有意义的，像这样用相同的语句也能证明一切大乘是胜利的。
English
Therefore, it is said, "This craving," and so on. If it is said that causes do not necessarily produce results, therefore, it is said, "Object of focus," and so on, meaning that wherever the mind is with an object of focus, it will definitely tend towards the realm of existence or non-leakage. And why is that? Therefore, it is said, "Emptiness," and so on, because the mind that does not realize emptiness is bound by the habitual tendencies of things, so it will not be liberated and will arise again. And what is that like? Therefore, it is said, "Perception," and so on, perception is the mind's perception that grasps at characteristics such as blue. That which is without perception is without perception, and it is also without perception, and because it generates the cessation of mental and physical distraction, it is also meditative absorption, therefore it is non-perceptual meditative absorption. That is also when someone attains the great fruit of the fourth dhyana, some perceive existence as liberation, therefore they stop perception and enter into meditative absorption. Their minds are bound by inverted habitual tendencies, therefore, even if perception is stopped, as long as the momentum of the past is not exhausted, it will still arise from the sense faculties of the body. To be born as a great fruit god, a non-perceptual sentient being, that is unfavorable. Therefore, one should meditate on emptiness. If it is said that your teachings are not characterized as those spoken by the Buddha, therefore, it is said, "Whoever," and so on, why not consider it the Buddha's word? It should be considered the Buddha's word. The term "mostly" means that although they are not the same in all aspects. Furthermore, if you think that because some aspects, such as emptiness, are inconsistent, it is not spoken by the Buddha, therefore, it is said, "If," and so on, if you think that it is not permissible for the Great Vehicle and your sutra texts to be somewhat inconsistent. Your scriptures also show that it is meaningful to be the same as the great emptiness from the teachings that have true meaning, and in this way, the same words can also prove that all the Great Vehicle is victorious.