Tibetan
་ནས་ཕ་ཞེས་བྱ་ལ་ཕ་ལ་ལྟོས་ནས་བུ་ཞེས་བྱ་བས་དུ་མའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཡོད་མོད་ཅེ་ན། དེ་ནི་ཕ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྙིང་སྟོབས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྙིང་སྟོབས་ནི་བདེ་བའོ། །རྡུལ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །མུན་པ་ནི་གཏི་མུག་སྟེ། སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གཅིག་པུ་བརྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་དུ་བརྟགས་ཀྱི། འགྲོ་བ་ནི་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པར་ན་སྙིང་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕ་ཡང་མ་ཡིན་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ད་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཉེ་བར་མི་གནས་པའི་ཚེ་ན་ཡང་སྒྲ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ལྡན་པར་ཡང་མ་མཐོང་ཞིང་མི་སྣང་ངོ༌། །དེ་བས་ན་སྒྲའི་ཤེས་པ་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་གར་མཁན་དང་འདྲ་བར་ཚུལ་གཞན་གྱིས་གཟུགས་ཀྱི་ཤེས་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གར་མཁན་གཟུགས་གཞན་གྱིས་འཇིགས་སྡེར་སྟོན་ལ་གཞན་གྱིས་ནི་སྲིད་སྒྲུབ་ཏུ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་གར་མཁན་དང་འདྲ་བར་རྟག་ཅིང་ཐེར་ཟུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་ན། དེའི་གཅིག་པ་ཉིད་འདི་ནི་སྔོན་ཆད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་པ་དང་གཞན་གཅིག་པ་ཉིད་འདི་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་གཅིག་པ་བཀག་པ་ན་རང་བཞིན་གཞན་ཡིན་པ་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དེ་ལྟར་ན་བདག་དེའི་རང་གི་རང་བཞིན་ནམ། ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་སྨོས་ཤིག་ཅེས་དྲིས་པའོ། ། གལ་ཏེ་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཤེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གྲོལ་བ་དང་མ་གྲོལ་བའི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་གཅིག་ཁོ་ནར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་སེམས་དང་བཅས་པའི་སྐྱེས་བུ་དང༌། སེམས་མེད་པའི་རང་བཞིན་དེ་གཉིས་གཅིག་པ་ཁོ་ནར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གྲངས་ཅན་གྱིས་དེ་ཤེས་པ་དང་རང་བཞིན་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ་ཞེ་ན། དབུ་མ་པས་གང་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དང་རང་བཞིན་གཉིས་སེམས་དང་སེམས་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་ཅིང་རིམ་དང་རིམ་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ་དང
Chinese
如果说，从“父亲”这个词，观察父亲而称之为“儿子”，就像是具有多种自性一样，那么，认识也是像那样存在吗？答：这是说了“父亲”等。为什么呢？因为说了“勇气”等。勇气是安乐。微尘是痛苦。黑暗是愚痴。勇气等那些也因为是唯一坚固的，所以只是被认为是变化而已。行者不是从那之中产生的，所以真实而言，勇气等既不是父亲也不是儿子。因为现在是这样，所以不是真实。同样，声音不靠近存在的时候，执持声音的认识，也既没有见到也没有显现具有色之认识的自性。因此，声音的认识是不存在的。如果说，那个所谓的“声音的认识”就像是舞者一样，以其他方式显现为色的认识。例如，舞者以其他形象示现为恐怖，而其他人则示现为建立存在。如果说，那也和那个一样。如果是那样，那么认识也就像舞者一样，不是恒常和真实的。如果认为那个自性是其他的，那么，那个一性是以前没有的。因为其他和他的一性是互相矛盾的。那样，如果遮止了一性，那么自性是其他的，就是虚假的。如果说不是那样，那么就问，那个我的自性或者本体是什么样的？ 如果说，那个我的本体就是认识，那么，那样一切补特伽罗就会变成一个，会有解脱和未解脱的补特伽罗们变成唯一的过失。另外，有心识的补特伽罗和无心识的自性，那两者也会变成唯一的。还有，数论派认为，那个认识和自性在存在上是相同且相似的，因此认为是唯一的。中观派说了“何时”等，何时补特伽罗和自性，心识和无心识的差别，如果不存在，并且做成次第和非次第等
English
If it is said that from the word "father," observing the father and calling him "son," it is like having multiple self-natures, then is it also the case that cognition exists in the same way? Answer: This is speaking of "father" and so on. Why? Because it speaks of "courage" and so on. Courage is happiness. Dust is suffering. Darkness is ignorance. Those such as courage are also considered to be merely transformations because they are the only stable ones. Since the practitioner is not born from that, in reality, courage and so on are neither father nor son. Because it is like this now, it is not real. Similarly, when sound does not come close to existence, the cognition that holds sound is neither seen nor appears to possess the nature of color cognition. Therefore, the cognition of sound does not exist. If it is said that the so-called "cognition of sound" appears as color cognition in other ways, like a dancer. For example, a dancer shows a terrifying form with another form, while others show the establishment of existence. If it is said that it is the same as that, then that cognition is not constant and real, just like a dancer. If it is thought that its nature is different, then that oneness has never existed before. Because the other and its oneness are contradictory to each other. In that way, if oneness is prevented, then the nature being other is false. If it is said that it is not so, then it is asked, what is the nature or essence of that self? If it is said that the essence of that self is cognition, then all individuals would become one, and there would be the fault of liberated and unliberated individuals becoming one. Furthermore, the individual with mind and the nature without mind would also become one. Also, the Samkhya school believes that that cognition and nature are equal and similar in existence, and therefore they consider it to be one. The Madhyamaka school said "when" and so on, when the difference between the individual and nature, mind and non-mind, does not exist, and makes order and non-order, etc.
Tibetan
་བྲལ་བས་རི་བོང་གི་ར་ལྟར་མེད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་འདྲ་བའི་རྐྱེན་གང་ཞིག་ཡིན་ཏེ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་དག་གིས་ནི་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་དང་རིས་མཐུན་པ་དག་ཀྱང་གསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་བདག་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་ཚད་མས་བཀག་པ་དང༌། སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཡང་གཞན་དག་ན་རེ་བདག་དེར་སྔར་སེམས་མེད་པ་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་དང་ཕྲད་པ་ལས་ཀྱང་ཤེས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་སྔ་མའི་མི་ཤེས་པ་དེ་འཇིག་ཅིང་མེད་པས་མི་རྟག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་རྟག་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་བས་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་བདག་འདི་ལ་ཤེས་པ་ཡོད་པའི་སེམས་དང་ཕྲད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཅི་ཡང་མ་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་བྱ་བ་མེད་པ་ཞིག་ཡོད་དུ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཤེས་པ་མེད་ཅིང་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བས་དེ་ལ་བདག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པས་བདག་ཏུ་བྱས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཟེགས་ཟན་པ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་དེ་ལྟར་བདག་མེད་ན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་འབྲེལ་བ་ཡོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། ལས་བྱས་ ནས་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་འཇིག་པའི་རྗེས་ལ། སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། ལས་དེ་ནི་གཞན་པ་དེའི་ནི་མ་ཡིན་པས་དེའི་འབྲས་བུ་མྱོང་ན་ཤིན་ཏུ་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་དེ་གང་གི་ཡིན་པ་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་གང་གི་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡུ་བུ་ཅག་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་དང་ཕྱི་མའི་གཞི་ཐ་དད་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གཞི་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལས་འདིར་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཕལ་ཆེར་ནི་ཕྱི་མར་འབྱུང་ལ། བྱ་བ་དང་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལ་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་མེད་ཅིང་བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདིར་བདག་བྱེད་པ་པོ་དང་ཚོར་བ་པོ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྨྲ་བ་དེ་ནི་ལོག་པ་ཡིན་པས་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་རྒྱུད་ཁོ་ན་ལ་ཁ་ཟས་མི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་ན་ནད་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་ཚེ་འདི
Chinese
由于没有，就像兔子的角一样，所以是颠倒的。那时，有什么相似的因缘呢？什么也没有。因此，也不是一体，这是总结语。这些也阐明了因等等共同和同类的事物。这样暂时用量遮阻断了“我具有心识”的说法，如果说“没有心识”，因此有“没有心识也是”等等说法。还有其他人说，虽然我之前没有心识，但是与拥有一种叫做“了解自身功德”的功德相遇，也会变成有知觉的。如果那样，那么之前的无知就会毁灭消失，因此会成为无常的过失。如果说因为会变成常恒，所以没有。那时，即使这个我与具有知觉的心识相遇，又能做什么呢？什么也没做，这是总结语。这样，无所作为的事物也是不可能存在的。因为没有知觉且无所作为就像虚空一样，所以如果把“它”执着为我，那么执着为我也不合理。如果说“如果”等等，对于乞食者也这样说，如果这样没有我，那么善与非善的业，与悦意的果和不悦意的果有联系是不合理的。做了业之后，前一刹那的心识毁灭之后，就会产生另一个刹那的心识，那个业不是那个其他的，因此如果他感受那个果报，那就太过分了。如果说那个业是谁的，因为毁灭了，所以果报是谁的呢？因此说了“你我二人”等等。今生和来世的所依不同，那个叫做所依不同。在此所做的业的果报，大多数是在来世产生。对于行为和果报，那个我是常恒的，因此没有行为且与行为分离。因此，在此说“我是作者和感受者”等等的说法是错误的，因此是没有意义的，因为与道理不符。还有其他人说，仅仅在一个有情相续中，如果具有不协调的食物等等的因，那么具有疾病等等的果，这一世
English
Since it is absent, like a rabbit's horn, it is inverted. At that time, what similar cause is there? There is nothing. Therefore, it is not one either, this is the concluding statement. These also clarify the common and similar things such as causes. Thus, for the time being, the statement "I have consciousness" is blocked by valid cognition, and if it is said "there is no consciousness," therefore there are statements such as "no consciousness either." Others say that although I did not have consciousness before, by encountering a quality called "knowing one's own merits," one will also become conscious. If that is the case, then the previous ignorance will be destroyed and disappear, therefore it will become a fault of impermanence. If it is said that because it will become permanent, it does not exist. At that time, even if this self encounters a consciousness that has knowledge, what can be done? Nothing was done, this is the concluding statement. In this way, something that does nothing is also impossible to exist. Because being without knowledge and without action is like the sky, therefore if one clings to "it" as self, then clinging to it as self is also unreasonable. If it is said "if" etc., for the alms-seeker it is also said that if there is no self in this way, then it is unreasonable for virtuous and non-virtuous actions to be connected with pleasant and unpleasant results. After doing the action, after the previous moment of consciousness is destroyed, another moment of consciousness will arise, and that action is not that other's, therefore if he experiences that result, it will be too extreme. If it is said whose action is that, because it is destroyed, so whose result is it? Therefore, it is said "you and I" etc. The basis of this life and the next are different, that is called a different basis. The results of the actions done in this life mostly arise in the next life. For actions and results, that self is permanent, therefore there is no action and it is separate from action. Therefore, the statement here that "I am the doer and the feeler" etc. is wrong, therefore it is meaningless, because it does not conform to reason. Others say that only in the continuum of one sentient being, if it has causes such as incompatible food, then it has results such as diseases, this life