Tibetan
གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་འདི་རང་གི་ཉེས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ན་བདག་ལས་གཞན་པ་འགའ་ཞིང་ལས་ནི་ཁྲོ་བར་བྱེ། གལ་ཏེ་གནོད་པར་བྱེད་པོ་ལ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདག་གི་ལས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བཟློག་པའི་ཚུལ་སྡིག་པ་མང་པོ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་མ་རུང་སེམས་སོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཉིད་དེ་དག་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཅི་དེ་དག་དམྱལ་བར་འགྲོ་ཞིང་ཁྱོད་མི་འགྲོ་འམ་ཞེ་ན། བདག་གི་བསམ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བརྩེ་བའི་བསམས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ལན་དུ་གནོད་བྱས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་དུ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ནི་བརྩེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ན་དཀའ་ཐུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་སྟོན་པའོ། །དེ་དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །ཕལ་ཆེར་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནང་དུ་འདུས་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མི་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་པས་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཡིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ལུས་ཀྱང་བེམས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ན་ཡིད་ནི་འདི་ལྟར་ལུས་ཡིན་ནོ། །ལུས་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དགའ་བར་ནི་གཞོམ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སེམས་དང་བཅས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་ནུས་པར་འགྱུར་གྱི། བརྙས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་ལུས་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་ན། ཡིད་ལ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེའི་ཕྱིར་ཀྱེ་མ་ཡོན་ཏན་དེས། །སེམས་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་ཁྲོ། །གལ་ཏེ་དེས་ན་ཁོ་བོ་ལ་འགའ་ཞིག་མ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཞན་དག་བདག་ལ་མི་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྙེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཚོ་བའི་བར་གྱི་ཚུལ་ལོ། །འདོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལོག་པའི་འཚོ་བ་ཅན་རྙེད་པས་འཚོ་བའི་དོན་དུ་ཁྲོ་བ་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱིའོ། །འཆི་བའི་དུས་དང༌། ཡུན་རིང་དུ་འཚོ་བ་དང༌། ཡུན་ཐུང་ངུར་འཚོ་བ་དག་ལས་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རྨི་ལམ་ལོ་བརྒྱལ་བདེ་མྱོང་ནས། །སད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་དང༌། །གཞན་ཞིག་ཡུད་ཙམ་པ་དེ་མྱོང་ནས། །སད་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ། །སད་པ་དེ་དག་གཉི་ག་ལའང༌། །རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡི། །བདེ་བ་དེ་ནི་ཕྱིར་འོང་མེད་ཅིང་འབྱུང་བ་མེད་དོ། །ཚེ་རིང་ཚེ་ཐུང་གཉི་ག་ཡང༌། །འཆི་བའི་དུས་ན་དེ་འདྲར་ཟད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་དཔྱད་པ། །དེ་དེ་དྲན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་འགྱུར། །འདས་པ་ཐམས་ཅད་མཐོང་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྙེད་པ་མང་པོ་ཐོབ་གྱུར་ཏེ། ཡུན་རིང་དུས་སུ་བདེ་སྤྱད་ཀྱང༌། །ཆོམ་པོས་ཕྲོགས་པ་ཇི་བཞིན་དུ། །སྒྲེན་མོ་ལག་པ་སྟོང་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་བརྙས་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཆི་བ་ན་སྡིག་པས་ངན་སོང་འགྲོ་བར་བྱེད་པས་འཚོ་བས་སྡིག་པ་ཟད་པ་དང་བསོད་ནམས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། །རྙེད་པའི་དོན་དུ་ཁྲོས་གྱུར་ན། །བསོད་ནམས་ཟད་སྡིག་མི་འགྱུར་རམ། །དེ་བས་ན་གང་གི་དོན་དུ་བདག་གསོན་བ། །བསོད་ནམས་དེ་ཉིད་གལ་ཏེ་མེད་གྱུར་ན། །སྡིག་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པ་ཡི། །གསོན་པས་དེ་ཀོ་ཅི་ཞིག་བྱའོ། ། བརྙས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་རྙེད་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཁྲོ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་རིགས་པའི་ཚུལ་ནི། གལ་ཏེ་བརྟན་པ་ཉམས་བྱེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ལ། མི་སྙན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྙས་པ་ལ་སོགས་པས་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དང་བྱེད་པའི་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མི་སྙན་སྨྲ་བར་ཁྲོ་ཞེ་ན། སེམས་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དེ་འཇོམས་པར་བྱེད། གལ་ཏེ་རྙེད་པ་དང་བདེ་ལ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྔོན་ཆད་གྲགས་མིན་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ། ཡིད་ཁྱོད་ཅིའི་ཕྱིར་ཁྲོ་མི་སྐྱེ། །གང་ནི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཁྱོད་ཁྲོ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བདག་ལ་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་གྲགས་པ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ཡང་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ལོག་པར་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་ན་མ་དད་པ་གཞན་ལ་རག་ལས་པས་གཞན་གྲགས་པ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ། དད་པ་མེད་ལ་ཁྱོད་བརྩེ་དང༌། །གྲགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན། ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ལ་རག་ལས་པའི། །མི་སྙན་སྨྲ་ལ་ཅིས་མི་བརྩེ། །ཕྱོགས་འདི་ཡང་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་མ་དད་པ་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བཟོད་པ་ནི་དཔེར་ན་དད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །མ་དད་པ་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཡང་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གནོད་པར་བྱེད་པ་བཟོད་པ་བསྟན་ནས། ཡོད་དུ་འོང་བ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་པ་བཤད་པའི་ཕྱིར། སྐུ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ག
Chinese
是苦的因之故。若如是，此痛苦是从自己的过失所生，则对自身以外的某些人等则会生嗔。若不是对损害者吗？答：说了“我的业”等，是遮遣之理，罪过甚多。唉！可怜的心啊！若你对彼等作损害，为何彼等下地狱而你不下地狱呢？答：说了“我的思惟功德”等，是慈悲的思惟之理。然而回答说作损害，意思是回答作损害是不具慈悲之同义语。因此，所谓苦行，是显示自己所作。是彼彼如是因之理等。大抵是以从业所生的道理而宣说内在的积聚。如是，即使是不悦意，也不应生嗔，如是思惟等，也不合理吗？答：说了“意是”等，身体也是无情物之故，不应作损害吗？答：是真实的，以对身体有显着之执着故，意是如此的身体。以损害身体之故，意会受到损害，显示不能摧伏其他欢喜。以具有心之痛苦能作损害，若以轻蔑等功德不能损害身体，说意又有何用？因此，唉！以彼功德，心你为何极度嗔怒？若如是，因此我对某些人不信之故吗？答：说了“其他人不喜我”等。所谓获得等，是直至生活的道理。所谓舍弃，是指以邪命获得，为了生活的意义而生嗔。为了显示死亡之时，长久活着，短暂活着等没有差别。梦中百年受安乐，醒来者为何人？另一刹那彼受用已，醒来者为何人？醒来彼等二者，梦中受用之，安乐彼者无有复来亦无有生。长寿短寿二
English
It is the cause of suffering. If so, if this suffering arises from one's own faults, then one will become angry with someone other than oneself. If it is not to the one who harms? Answer: It is said, "My karma," etc., which is the reason for refuting, there are many sins. Alas! Pitiable mind! If you harm them, why do they go to hell and you do not? Answer: It is said, "The merit of my thought," etc., which is the reason for compassionate thought. However, answering that harm is done means that answering that harm is a synonym for not having compassion. Therefore, so-called asceticism is to show what one has done. It is the reason for that, that is the cause, etc. Generally, the inner accumulation is explained by the reason of arising from karma. Thus, even if it is unpleasant, one should not be angry, such as thinking like this, etc., is it not reasonable? Answer: It is said, "The mind is," etc., since the body is also an inanimate object, should it not be harmed? Answer: It is true, because of the obvious attachment to the body, the mind is like this body. Because of harming the body, the mind will be harmed, showing that it cannot subdue other joys. Suffering with the mind can do harm, but if the body cannot be harmed by merits such as contempt, what is the use of talking about the mind? Therefore, alas! With that merit, why are you so angry, mind? If so, is it because some people do not believe in me? Answer: It is said, "Others do not like me," etc. So-called obtaining, etc., is the reason until life. So-called abandonment refers to obtaining by wrong livelihood, and anger arises for the sake of life. In order to show that there is no difference between the time of death, living long, and living short. One who has enjoyed happiness for a hundred years in a dream, who is the one who wakes up? Another who has enjoyed it for a moment, who is the one who wakes up? Those two who wake up, in the dream, the happiness that is enjoyed, that one has no return and no birth. Long life and short life two
Chinese
亦如是。死亡之时亦是如此终结。如是说，譬如经历梦境一般。无论考察何物，彼彼皆变为记忆之所缘。一切已逝皆不可见。如是说。因此，即便获得诸多财富，长久享受安乐，亦如遭盗贼劫掠一般，赤裸空手而去，如是前往他世。若言因无轻蔑等，故临终时罪业令堕恶趣，故生存应尽罪积福，则为不然。若为求利而生嗔，福德岂不耗尽，罪业岂不增长？故我为何而生？若彼福德不存，唯造罪业，则生存又有何益？ 虽作轻蔑等事，阻碍求利，然亦不应生嗔，如是则理应如是。若有“若损毁稳固之物”等说。所谓“不悦耳”者，若因轻蔑等事，于事物有所言说或作为，则因说不悦耳之语而生嗔。心啊，你为何摧毁那不悦耳之语？若因求利与安乐而损毁事业，则于昔日未曾闻名之语，亦有不悦耳之语，汝心为何不生嗔？于悦耳之语，汝应生嗔，譬如于我语不悦耳之语。他人所作之非名声亦是不悦耳之语。然若颠倒不悦耳之语，则因不信赖他人，故他人所作之非名声，汝对不信者生慈爱，以及对名声等生慈爱。若果如是，则对烦恼生起所依之不悦耳之语，为何不生慈爱？此方亦应视为合理。于不信赖他人者，忍耐之，譬如于不信者等。不信赖他人亦是不悦耳之语。如是，于已作损害之事，已开示忍耐，为说于将作损害之事，应行忍耐，故说身像等。
English
It is also like that. At the time of death, it ends like that. It is said, like experiencing a dream. Whatever is examined, each of those becomes the object of memory. All that has passed cannot be seen. It is said like that. Therefore, even if one obtains many riches and enjoys happiness for a long time, it is like being robbed by thieves, going naked and empty-handed, and thus going to the next world. If it is said that because there is no contempt, etc., at the time of death, sin causes one to fall into the lower realms, therefore, living should exhaust sins and accumulate merit, then it is not so. If one becomes angry for the sake of gain, will merit not be exhausted and sin not increase? Therefore, why do I live? If that merit does not exist, and only sin is created, then what is the benefit of living? Even if doing things like contempt hinders the pursuit of gain, one should not be angry. In that case, it should be reasonable. If there is a saying like, "If it damages something stable." The so-called "unpleasant" is that if, due to things like contempt, there is speech or action about things, then anger arises because of speaking unpleasant words. Mind, why do you destroy that unpleasant speech? If the work is destroyed for the sake of gain and happiness, then even in the words that have never been heard before, there are unpleasant words, why does your mind not generate anger? You should be angry at pleasant words, such as words that are unpleasant to me. Actions that are not fame made by others are also unpleasant words. However, if the unpleasant words are reversed, then because one does not trust others, the non-fame made by others, you have love for the unbelievers, and love for fame, etc. If that is the case, then why not have love for the unpleasant words that are the basis of the arising of afflictions? This side should also be considered reasonable. To those who do not trust others, be patient, such as to unbelievers, etc. Not trusting others is also unpleasant speech. Thus, having shown patience for what has already been done, in order to say that one should be patient with what will be done, the body image, etc. are spoken.