Tibetan
པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་གང་སྟེ། འཁོར་བ་འམ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའམ། དེ་སྟེ་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཡུལ་ལ་སྟེ། དགྲའི་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་རྟག་ཏུ་གཡེངས་གྱུར་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགག་པར་འགྱུར་བའང་མ་ཡིན་ནོ། །འང་གི་སྒྲས་ནི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་འང་མ་ཡིན་ཞིང་བྱེད་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་ཏེ་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཅི་སྟེ་བདག་དེ་རྟག་ན་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡང་གི་སྒྲས་ནི་གཙོ་བོ་ཡང་ངོ༌། །ནམ་མཁའ་ནི་ནམ་མཁའོ། །རྐྱེན་གཞན་དང་ལྡན་པ་ན་དེ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྐྱེན་རྣམས་གཞན་དང་ཕྲད་ན་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གང་ཞིག་འགྱུར་བ་མེད་ལ་ཅི་བྱར་ཡོད། །ངོ་བོ་སྔོན་བཞིན་དུ་འཕོ་བ་མེད་པར། བྱེད་པའི་ཚེ་ཡང་སྔོན་བཞིན་ན། །དེས་བྱེད་པོ་ཅི་ཞིག་བྱས། འོན་ཀྱང་དེའི་བྱེད་པ་ནི་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེའི་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ཞེས། །འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་ནི་གང་ཞིག་ཡོད། །དེའི་བདག་ཉིད་དེ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བྱེད་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དམ། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོར་གྱུར་པའི་འབྲེལ་པ་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྗེ་བོ་བྲན་ལ་སོགས་པའི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དབང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །དེ་ཡི་དབང་གིས་དེ་དབང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་རྒྱུ་དེ་ཡང་གཞན་གྱི་དབང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ན་ཆ་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ། རིམ་དང་རིམ་པ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་བྱ་བ་ལས་སྔར་ཅིག་ཅར་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཞིག་པས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུའི་བྱེད་པ་མེད་པའི། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཁྲོ་མི་འགྱུར། །གང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ངོ༌། །འདི་ནི་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པའི་ཆོས་ལ་སྤྱོད་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ཏེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ནི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ས་བདུན་པ་ལ་ནི་རྗེས་ སུ་མཐུན་པ་དང༌། ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའོ། །གལ་ཏེ་འོ་ན་སྤྲུལ་པ་བཞིན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། གང་གི་ཕྱིར། གང་གིས་གང་ཞིག་བཟློག་བྱ་སྟེ། །ཁྲོ་བ་ལ་བཟློག་པའང་རིགས་པ་མིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དེ། སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཚུལ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས། ད་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་རྒྱུ་ན་ཆད་འགྱུར་འདོད་མི་རིགས་ཏེ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་གང་གིས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཁྲོ་བ་ལས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་དགྲ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་རྟོགས་པར་སླའོ། །དེ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལམ། རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །བག་མེད་པ་ལས་ནི་གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཁྲོ་བ་ལས་ནི་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །བུད་མེད་ལ་སོགས་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །རྔམ་ཞིང་ཟས་གཅོད་ལ་སོགས་བྱེད། །ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་འགག་ཅིང་གཡང་ས་དག་ཏུ་འང་མཆོང༌། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་སྔར་བསྟན་པ་དང༌། གཞན་དུག་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་གནོད་པར་བྱེད་ཅིང་འཇོམས་པར་བྱེད་པ་སྡུད་པའོ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གཞན་ལ་འཚེ་བ་བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་འདོད་ནས་སྤྱོད་པ་ཡིས། །གང་ཚེ་དེ་ལྟར་བག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་དབང་གྱུར་པས་གཞན་གྱི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བདག་སྡུག་ཉིད་ཀྱང་གསོད་བྱེད་པ། དེ་ཚེ་དེ་དག་གཞན་ལུས་ལ། །གཞན་དག་གིས་གཟུགས་ཕུང་དག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ། །གནོད་མི་བྱེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །འོ་ན་ནི་དེ་དག་ལ་ཁྲོ་བར་རིགས་སོ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་སྐྱེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ལ་འཚེ་བར་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ། གློ་བུར་བ་ནི་རང་གི་ཚོགས་པའི་ཚོགས་ ལས་བྱུང་ནས་གཉེན་པོའི་ཚོགས་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་རང་བཞིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་ནའང༌། འོ་ནའང་དེ་དག་ལ་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ཏེ། མཁའ་ལ་དུད་འཐུལ་དཀོན་པ་བཞིན། །ནམ་མཁའ་འམ་གོས་ལའོ། །ནམ་མཁའ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ཡིན་ལ་དེའི་སྐྱོན་དུབ་ལ་སོགས་པ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་ཁྲོ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཁྲོ་བར་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན
Chinese
不是，例如如同虚空。主等也是如此。这是因为什么呢？彼时想要生的是什么呢？是轮回或者完全转变吗？ 那是未生状态时，如果是生，彼时是对境，敌人的身体等。因为作者本身恒常散乱，并且仅仅因为不是其自性而灭亡也不是。而且，以“也”字表示，成为生起也不是，作者也不是。如果说：是真实的，因为是常恒的缘故，但不是因为不存在的缘故。那么，说了“如果那个我恒常”，以“也”字表示，主宰也是。虚空就是虚空。如果说：与其他的缘分相合时，它会成为具有作者的，那么，说了“即使缘分与其他相遇”。如果这样，对于不变的事物有什么可做的呢？本体如先前一样没有改变，在做的时候也如先前一样，那么作者做了什么呢？然而，如果说它的作者是被其他的缘分所做的，那么，说了“它的作者”等等。它的作者是什么呢？有什么关联的因呢？它的自性不是从它产生的，它的作者是它的自性吗？不是结果。任何成为实物的关联都没有，说了“君主奴仆”等等，因为仅仅是分别念，因此它的关联也不存在。如此，以讲述它的方式，“一切是他者的自在”是从因产生的。“以它的自在，它无自在”，意思是说，那个因也是他者的自在，不是刹那，如同具有部分一样，因为是次第和非次第的作者。因为不是刹那，所以从行为之前，一切自性同时坏灭，因为是不存在的缘故。因此，对于如幻化般的无作者的，对于一切事物不会愤怒。从任何方面来说都是。这是依于胜义谛之理而行持法的忍耐，在信解行地是随顺于声音，在七地是随顺，在八地等是不生。
English
It is not, for example, like the sky. The chief and so on are also the same. What is this for? What is it that is desired to be born at that time? Is it samsara or complete transformation? That is, in the state of being unborn, if it is birth, then at that time it is the object, the enemy's body and so on. Because the agent himself is constantly distracted, and also because it is not his own nature, it is not destroyed. Also, with the word "also", it is not that it becomes arising, nor is it the agent. If it is said: it is true, because it is constant, but not because it does not exist. Then, it is said, "If that self is constant", with the word "also", the lord is also. The sky is the sky. If it is said: when it is combined with other conditions, it will become with the agent, then, it is said, "Even if the conditions meet with others". If so, what is there to do for something that does not change? The essence does not change as before, and when doing, it is still as before, then what did the agent do? However, if it is said that its agent is done by other conditions, then, it is said, "Its agent" and so on. What is its agent? What is the cause of the connection? Its self is not born from it, is its agent its self? It is not the result. There is no connection that has become a real thing, it is said, "Lord servant" and so on, because it is only conceptualization, therefore its connection does not exist either. Thus, in the way of explaining it, "Everything is dependent on others" is born from the cause. "By its own power, it is powerless", meaning that the cause is also the power of others, not momentary, like having parts, because it is the agent of sequential and non-sequential. Because it is not momentary, before the action, all the self is destroyed at once, because it does not exist. Therefore, for the one who has no agent like an illusion, one will not be angry with all things. From any aspect. This is the patience of practicing the Dharma based on the principle of ultimate truth, in the ground of practice by faith, it is following the sound, in the seventh ground it is following, and in the eighth ground and so on it is not born.
Chinese
是于生的法忍。如果像幻化一样，一切事物都是无作的，既然如此，为何？谁以何来遮止？如果说对嗔怒进行遮止也不合理，那么依赖于它的事物就是依赖于它本身。如同幻术一般，是依赖于世俗谛的行相。现在这样，不应理想要痛苦诸因断绝。如果不是这样，痛苦存在，将由何而断绝？从嗔怒中也会感受痛苦。因此，“敌人”等偈颂容易理解。这是所希望的，例如荆棘等不是自己伤害自己吗？说了“放逸”等，这是成为烦恼的自在的行相，或者说是自性的行相。从放逸产生愚痴等，从嗔怒产生嗔恨等。为了获得妇女等，贪婪并进行断食等。由于对境的贪执而死亡，也跳入悬崖。又这个“又”字，是总集先前所说的，以及其他毒药等所造成的损害和摧毁。非福德，即以伤害他人、想要自己痛苦而行事。何时像这样，由于放逸等烦恼所控制，成为他人的自在，自己也杀害自己。那时，他们对其他身体，其他人对色蕴造成损害，怎能不造成损害？如果说那么对他们嗔怒是合理的，说了“烦恼生起”等，是为了显示自性的行相。对他人造成损害，这是过错，但它是突发的，是从自己的蕴聚中产生，如果生起对治的蕴聚，就会断绝。众生的自性，即使在自性上是确定的，即使如此，也不应对他们嗔怒，如同虚空中难以见到烟雾一样。是对虚空或衣服而言。虚空自性清净，但它的过失尘埃等是突发的，就像不应对虚空嗔怒一样，不应对众生嗔怒。
English
It is forbearance towards the law of birth. If, like an illusion, all things are without action, then why? Who should stop what? If it is said that stopping anger is also unreasonable, then the thing that depends on it is the very dependence on it. Like a magic trick, it depends on the aspect of conventional truth. Now, in this way, it is unreasonable to desire that all causes of suffering be cut off. If it is not so, what will cut off the existence of suffering? Suffering will also be experienced from anger. Therefore, the verses such as "enemy" are easy to understand. This is what is desired, for example, don't thorns and the like harm themselves? "Carelessness" and the like are mentioned, this is the aspect of being under the control of afflictions, or it is the aspect of nature. From carelessness arise ignorance and the like, and from anger arise hatred and the like. To obtain women and the like, they are greedy and fast, etc. Due to attachment to objects, they die and jump into cliffs. The word "again" is a collection of what was said earlier, and other damages and destructions caused by poison and the like. Non-virtue, that is, acting by harming others and wanting one's own suffering. When, like this, controlled by afflictions such as carelessness, becoming the freedom of others, one also kills oneself. At that time, they harm other bodies, and others harm the aggregates, how can they not harm? If it is said that it is reasonable to be angry with them, "the arising of afflictions" and the like are said, in order to show the aspect of nature. Harming others is a fault, but it is sudden, it arises from one's own aggregates, and if the aggregates of the antidote arise, it will be cut off. The nature of sentient beings, even if it is certain in nature, even so, one should not be angry with them, just as it is difficult to see smoke in the sky. It is for the sky or clothes. The nature of the sky is pure, but its faults, such as dust, are sudden, just as one should not be angry with the sky, one should not be angry with sentient beings.