Tibetan
་བློ་ཡིས་ཐ་དད་དབྱེ་བར་བྱའོ། །ཤ་ཡང་རུས་པའི་དྲ་བ་ལས། །ཤེས་རབ་མཚོན་གྱིས་གུད་དུ་ཕྱེ། །རུས་པ་རྣམས་ཀྱང་དབྱེ་བྱས་ནས། །རྐང་གི་བར་དུ་བལྟ་བྱ་ཞིང༌། །རྐང་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུའོ། །འདི་ལ་སྙིང་པོ་ཅི་ཡོད་ཅེས། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་བརྟག་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་པགས་པ་ཐ་དད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་འབད་དེ་བཙལ་ཀྱང་དེར། ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་པོ་མ་མཐོང་ན། །ད་དུང་ཅི་ཡི་ཕྱིར་ན་ཁྱོད། །ལུས་འདི་སྲུང་བར་བྱེད་པ་སྨོས། །དེ་བཞིན་དུ། ཁྱོད་ཀྱིས་མི་གཙང་བཟར་མི་རུང༌། །ཁྲག་ཀྱང་བཏུང་དུ་མི་རུང་ལ། །བཏུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ལྟོའང་གཞིབ་ཏུ་མི་རུང་ན། །ལུས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཉིས་ན་ཝ་དང་བྱ་རྒོད་ཀྱིས། །ཟས་ཀྱི་དོན་དུ་འདི་བསྲུང་རིགས། །མིའོ་ཅོག་གི་ལུས་འདི་ནི། །གསོན་པོ་དག་གིས་ཡང༌། བཀོལ་བར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་ཟད། །དེ་ལྟར་ཡང་གལ་ཏེ་བསོད་ནམས་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྲུངས་ཀྱང་ནི། །འཆི་བདག་བརྩེ་བ་མེད་པ་ཡིས། །ལུས་ཕྲོགས་ཏེ་བྱ་དང་ཁྱིར་བྱིན་ན། དེ་ཚེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་བྱར་ཡོད། །གལ་ ཏེ་དེང་འདི་ལྟར་དགེ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། འདི་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བྲན་གཡོག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྲན་གཡོག་བཀོལ་དུ་མི་བཏུབ་ལའང༌། །མི་འདུག་གོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱས་ནས། གོས་ལ་སོགས་པ་མི་བྱིན་ལྟར། །ལུས་འདི་བསྙོད་ཀྱང་གཞན་འགྲོ་ན། །ཤི་བར་འགྱུར་ནའོ། །བསྙོད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོས་ལ་སོགས་པ་བསྐོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཁྱོད་ཀོ་ཅིའི་ཕྱིར་ཤ་ཐང་གསོ། ལུས་གསོ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ལ་གླ་རྔན་བྱིན་ནས་ནི། །ལུས་ལ་གོས་ལ་སོགས་པའི་གླ་རྔན་བྱིན་ནས་ནི་ཀྱེ་ཡིད་ད་ནི་སྟེ། དེང་རང་གི་དོན་བྱེད་ཆུག །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཕན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕན་པ་མེད་པ་འདི་ལ་ནི། །འདི་ལྟར་བྲན་ཏེ། བྲན་གཡོག་བཀོལ་དུ་མི་བཏུབ་པའང་གླ་རྔན་གྱིས་འཚོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཏགས་པའི་གོས་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་མི་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་གླ་རྔན་ཙམ་བྱིན་ནས་འདི་རང་གི་དོན་བྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །རང་གི་དོན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འགྲོ་དང་འོང་བའི་རྟེན་ཡིན་ཕྱིར་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུས་ལ་གྲུ་ཡི་བློ་གཞག་སྟེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་དོན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །ཡིད་བཞིན་གྱི་ནི་ལུས་སུ་བསྒྱུར། །འགྲོ་དང་འོང་བའི་རྟེན་ཙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞུང་ནི་ལུས་སོ། །འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་རྟེན་དུ་རག་ལུས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི། འགྲོ་བ་དང་འོང་བའི་རྟེན་ཙམ་དུ། ལུས་ལ་གྲུའི་བློར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པ་བསྲུང་བར་འདོད་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་པ་འདི་ཙམ་གྱིས་སེམས་སྦྱོང་བའི་སྤྱོད་པ་བཤད་ནས་ད་ནི་སྤྱོད་པ་སྟེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འཛུམ་པའི་བཞིན་ཡང་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཁྲོ་གཉེར་གྱི་ངོ་འཛུམ་དུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཁྲོ་གཉེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཕན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་པར་འདོད་པའི་མཛའ་བཤེས་ནི་འགྲོ་བའི་བཤེས་སོ། །གཞན་གྱི་སྨྲ་བའི་ དོན་དུ་ལེགས་པར་འོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཁྲི་ལ་སོགས་པ་སྟེ་མ་ལ་སྟན་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲ་དང་བཅས་པ་མི་དོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིར་སྒྲ་དང་བཅས་པར་འདོར་ཞིང་གཞག་པར་མི་བྱ་སྟེ། མི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུའོ། །བབ་ཅོལ་ནི་སྲོག་ཆགས་ལ་གནོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་དོན་ཏེ་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ནས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒོ་ཡང་དྲག་ཏུ་མི་དབྱེ་སྟེ། རྟག་ཏུ་བཅོམ་བསྐྱུངས་དགའ་བར་བྱ། །དེ་ལྟ་ནི་ཆུ་སྐྱར་བྱི་ལ་ཆོམ་རྐུན་དག །སྒྲ་མེད་འཇབ་ཅིང་འགྲོ་བ་ཡིས། །མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་ལྟར། །ཉ་དང་བྱི་བ་དང་རྐུན་མ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་ཆུ་སྐྱར་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དགེ་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ལ། ཐུབ་པས་རྟག་ཏུ་སྟེ། ཡང་རྒྱུན་དེ་བཞིན་དུ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་གང་ལ་ཡོད་ཅིང་གཞན་གྱི་སྐྱོན་གྱི་བཞིན་སྐུལ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དག་ནི། གཞན་ལ་བཞིན་སྐུལ་འདེབས་མཁས་ཤིང༌། །མ་བཅོལ་ཕན་པ་བྱེད་པའི་ངག །ཉེས་པ་ཡོད་ན་དེའི་ཕྱིར་འཆོས་པར་བྱེད་འདོད་ཅིང༌། རྣམ་པ་གཞན་དུ་བྱེད་པར་མི་འདོད་པ་ཡང༌། གུས་པས་སྤྱི་བོས་བླང་བྱས་ནས། །དེའི་ཕྱིར་ཀུན་གྱི་སློབ་མར་གྱུར། །དེ་བཞིན་དུ། ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། །དགེ་བར་གསུངས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་ནི་ལེགས་པར་སྨྲ
Chinese
应当用智慧来区分辨别。肉也从骨骼的网络中，用智慧之剑来分离。骨头也进行区分之后，应当观察到脚的中间，直到脚的末端。这里有什么精华呢？你自己应当进行考察。像这样，从区分皮肤开始，通过努力寻找，如果在那里，你没有看到精华，那么，你为了什么，还要守护这个身体呢？同样地，你不能吃不净之物，血也不能喝，不是应该喝的。肠胃也不能吸吮，那么，身体对你有什么用呢？如果是狐狸和秃鹫，为了食物的缘故，才应该守护它。人的这个身体，活着的时候，也只是被利用而已。即使这样，如果要做功德，像这样你守护着，但是无情的死主，夺走身体，给予鸟和狗，那时你有什么可做的呢？如果
English
One should differentiate and discern with wisdom. The flesh, too, from the network of bones, separate with the sword of wisdom. The bones, too, having been distinguished, should be observed up to the middle of the foot, and up to the end of the foot. What essence is there in this? You yourself should examine it. Like this, starting from distinguishing the skin, through effort in searching, if there, you do not see the essence, then, for what reason do you still protect this body? Similarly, you cannot eat impure things, nor can you drink blood, it is not something to be drunk. The intestines and stomach cannot be sucked, then, what use is the body to you? If it were foxes and vultures, they should protect it for the sake of food. This body of a human, even when alive, is merely used. Even so, if one were to do merit, even if you protect it like this, but the merciless Lord of Death, seizing the body, gives it to birds and dogs, what can you do at that time? If
Chinese
亦当安住，为了成办有情众生的利益，化为如意之身。名为“仅仅是往来之所依”的教典是指身体。依赖于往来之所依存在的是什么呢？仅仅是往来之所依，将身体执着为船只之想，这是它的词句。其余部分与前文相同。如是希求守护学处者，从“如是”开始，仅此说明了修心的行为，现在要显示行为，即“如是”等。为了显示有些时候微笑的面容不能变成愤怒的面容，所以说了“愤怒”等，意思是无益。想要成办有情利益的善友是利他的朋友。对于他人所说之义，善来等状态存在于何者之上，就称之为“如是说”。床等，即垫子等。不要舍弃声音。此处说的是，不要带着声音丢弃或放置，是为了不执着等义。轻率是指完全断除对众生造成损害等，要如理观察后再做。同样，门也不要猛烈打开，应当恒时寂静、谨慎、欢喜。比如水鸟、猫、盗贼等，无声潜行，如同为了成办所欲之义。是鱼、老鼠和盗贼等的行为。因此，像这样，为了获得如水鸟等一样显现所欲的善，能仁说应当恒常，也就是要像那样持续修行。同样，对于以欢喜心利益他人的状态，以及具有催动他人过失之相者：善于劝导他人，不说不请之益语，若有过失，则想为此修正，也不想以其他方式进行，恭敬地以头顶戴，因此成为一切众生的弟子。同样，对于一切善说，应当说“善哉”。为了对治一切烦恼，应当说善
English
Also, one should abide peacefully, in order to accomplish the benefit of sentient beings, transforming into a wish-fulfilling body. The scripture called "merely the support of coming and going" refers to the body. What exists dependent on the support of coming and going? Merely the support of coming and going, clinging to the body as a vessel, this is its phrase. The remaining part is the same as before. Those who wish to protect the precepts, starting from "thus," only explain the practice of mind training, and now they will show the behavior, that is, "thus," etc. In order to show that sometimes a smiling face cannot be turned into an angry face, they said "anger," etc., meaning it is useless. A good friend who wants to accomplish the benefit of sentient beings is an altruistic friend. To whom the state of well-coming, etc., exists in the meaning of what others say, is called "as it is said." Beds, etc., that is, cushions, etc. Do not abandon the sound. Here it says that one should not discard or place with sound, for the sake of non-attachment, etc. Rashness means completely abandoning causing harm to beings, etc., and doing it after careful consideration. Similarly, do not open the door violently, but always be quiet, cautious, and joyful. For example, water birds, cats, thieves, etc., move silently and stealthily, as if to accomplish the desired meaning. These are the actions of fish, mice, and thieves, etc. Therefore, in order to obtain the virtue of manifesting what is desired like water birds, etc., the Able One said that one should always, that is, continue to practice in that way. Similarly, for the state of benefiting others with a joyful mind, and those who have the characteristic of urging others' faults: being good at advising others, not speaking unasked benefits, if there are faults, wanting to correct them, and not wanting to do it in other ways, respectfully taking them on the head, therefore becoming a disciple of all beings. Similarly, for all good words, one should say "well said." In order to counteract all afflictions, one should say good
Tibetan
ས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། བསོད་ནམས་བྱེད་པ་མཐོང་གྱུར་ན། །མངོན་སུམ་དུ་བསྟོད་པས་ལེགས་པར་དགའ་བ་བསྐྱེད། ལྐོག་ནས་ཡོན་ཏན་བརྗོད་བྱ་ཞིང་སྟེ། བསྟོད་པའི་དོན་དུའོ། །གཞན་གྱིས་བརྗོད་པར་གྱུར་པ་ན། །ཡོན་ཏན་བརྗོད་ན་རྗེས་སུ་བརྗོད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རང་གི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པ་ན། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་དེ་དག་ནི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པར་རིག་པར་བྱ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིད་ལ་བྱའོ། །ཡང་གི་སྒྲས་ནི་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་མགུ་བར་ཡང་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་དེ། །བྱ་བ་ ཐམས་ཅད་ནིའོ། །དགའ་ཕྱིར་སྟེ་དགའ་བ་དེ་ནི་རིན་གྱིས་ཉོ་ནའང་དཀོན། དེ་ཕྱིར་གཞན་བྱས་ཡོན་ཏན་གྱིས། གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསགས་པའི་ཡོན་ཏན་དག་གིས། དགའ་བའི་བདེ་བ་སྤྱད་པར་བྱ། བདག་ལ་འདིར་གོད་ཡོད་མེད་ལ་འདིར་ནི་བསོད་ནམས་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ལ་ཡང་བདེ་བ་ཆེ། །གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ལ་ཞེ་སྡང་བའི། ཉེས་པས་མི་དགའ་སྡུག་བསྔལ་ཞིང༌། །ཕ་རོལ་དུ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཆེ། །ལུས་ཀྱི་ཡང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡིད་ཕེབས་པ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་སུ་རུང་བའི་འབྲེལ་བའི་ཚིག་གོ །གང་ལ་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པས་ཡིད་དུ་འོང་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྙན་པར་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་གང་ལ་བརྩེ་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཞེ་སྡང་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྟེ། རྒྱུ་ཡོད་པའོ། །གང་འཇམ་པ་ནི་མཉེན་པ་སྟེ། རང་ཅིང་ཐོན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་ཡོད་པའོ། །སྒྲ་ཡོད་པ་དེས་ནི་དེ་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་ཞེ་ན། མིག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྟག་ཏུ་མིག་གིས་སེམས་ཅན་བལྟ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱའོ། །འཛུམ་པའི་གདོང་ཅན་ཁྲོ་གཉེར་གྱི་ངོ་འཛུམ་སྤངས་པས་ཀྱང་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་འགྱུར་བར་མཐོང་བ་དེ་ལྟ་ན། དེ་སྐད་དུ་བསྟན་ཏེ། ལེགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དྲང་ཞིང་བྱམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བལྟ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དྲང་བ་ནི་འཁྱོགས་པ་མེད་པར་བལྟ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བལྟ་ཞེ་ན། འདི་
Chinese
是故，彼一切由佛之加持所生故，佛所说也。如是，见行福德者，现前赞叹，善生欢喜。背地里说功德，是赞叹之义。他人所说之时，说功德则随说。菩提萨埵自身之功德他人所说时，知功德者，应知是知功德，菩提萨埵应作意。又，以“又”之语，亦应喜悦他人之功德。如何耶？说“一切造作”等，如是，一切造作，一切事业也。为欢喜故，彼欢喜即使以价值购买亦稀少。是故，以他作功德，以他人积聚之功德等，应受用欢喜之乐。我于此有无损害，于此乃是福德，于彼亦大乐。于彼他人之功德等，以嗔恚之过失不喜悦痛苦，于彼亦大痛苦，身体亦然。如是则应生欢喜。如何说耶？说“说若”等，心悦诚服，是可信之关联语。于何者能明了意义，及以悦意而令人心喜悦，是心所取，于耳之识觉悦耳。为谁故，于谁慈爱，欲离痛苦者，于一切无嗔之善根，是有因者。何者柔和，是柔软，有非粗犷发出之声音者。以有声音者，则应如是说。如何观看耶？说“以眼”等，若恒常以眼观视有情，是为主故，其他亦应如是作。以微笑之面容，舍弃愤怒之皱纹，亦见于某时转变，如是开示，是殊胜之义。是故，说“以正直且慈爱之方式观看”，正直是无弯曲地观看。为何如是观看耶？此
English
Therefore, all of that arises from the blessings of the Buddha, hence it is spoken by the Buddha. Likewise, when one sees someone performing virtuous deeds, one should generate joy by praising them openly. Praising their qualities in secret is for the sake of praise. When others speak of it, one should join in praising their qualities. When others speak of a Bodhisattva's own qualities, those who know qualities should recognize that they know qualities, and the Bodhisattva should keep it in mind. Moreover, with the word "also," one should also be pleased with the qualities of others. How so? By mentioning "all endeavors," and so forth. Thus, all endeavors, all actions. For the sake of joy, that joy is rare even if bought with a price. Therefore, with the virtues done by others, with the virtues accumulated by others, one should enjoy the bliss of joy. Whether I have harm or not here, here it is merit, and there is also great happiness for others. Being displeased and suffering from the fault of anger towards those virtues of others, there is also great suffering for others, and also for the body. Thus, one should generate joy. How should one speak? By mentioning "if speaking," and so forth. Satisfying the mind, it is a trustworthy connecting word. That which clarifies the meaning, and similarly, that which pleases and delights the mind, is to be grasped by the mind, and is pleasing to the ear's consciousness. For whom, to whom is there love, for all who desire to be free from suffering, the root of virtue without anger, is having a cause. That which is gentle is soft, having a sound that is not coarse and emanating. With that which has sound, one should speak in that way. How should one look? By mentioning "with the eyes," and so forth. If one always looks at sentient beings with the eyes, since it is the main thing, others should also do likewise. With a smiling face, having abandoned the frown of anger, one sees change at some time, as it is shown, it is the meaning of excellent. Therefore, it is said, "look with a straight and loving manner," straight is looking without crookedness. Why look in that way? This