English
One should think in this way. For all the gates of downfall, at that time I should abide like a tree, able to endure. Like the top part of a tree shaken by the wind, possessing the faculties, emitting sound, thus it is said to be able to endure. If there is no root of mind, then there is no meaning to be said. The wind without root also moves, thus the tree is spoken of for the meaning of immovability. If it is like that, then isn't it that there is neither learning nor practice? Answer: Meaningless scattered gazing, I will never do it, I should do things with fruit. On this also, one should definitely think, with a little effort of observation, always lower the eyes and look. For the sake of looking for rest, occasionally look in one direction. If someone appears in sight, then look for the meaning of welcome. Look for the meaning of saying "Is it well?" The so-called road, etc., refers to fear, such as thieves, etc. To observe it completely, therefore again and again, moment by moment, look in all four directions, this is not the time to walk, but when resting, one should look in one direction. When resting, look back, turn the whole body and look back. After observing the front and back, either go or come, meaning to observe the front and go, observe the back and come. Thus, according to this direction, at all times and places, for the four postures, one should know the necessity and practice. If all times and places are spoken of, then all elaborations will arise, this is what is thought. After speaking of the external conduct in this way, the internal conduct is: abiding with the body in this way, etc., meaning one should abide in this way. Having done this, gather the things like listening, after that at this time, this body between the कार्य(Sanskrit Devanagari: कार्य, Sanskrit Romanization: kārya, Literal meaning: कार्य) should be observed how it abides. Having observed, I will do it. Having done it, again at some time, isn't it that one cannot think truthfully? For the great pillar of thinking about Dharma, like the good is also tied to the pillar of thinking, not liberated, like a mad elephant of mind.
Tibetan
་པ་དག །འབད་པ་ཀུན་གྱིས་དཔྱད་པར་བྱ། །ཇི་ལྟར་དཔྱད་པར་བྱ་ཞེ་ན། །ཅི་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅི་ནས་ཡང་དག་བླངས་པའི་གཙོ། །ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་གཙོ་བོ་འདིའི། སྐད་ཅིག་གཅིག་ཀྱང་མི་འཚོར་བར། །དགེ་བ་འམ་གཞན་དག་ལ། བདག་གི་ཡིད་འདི་གར་དཔྱོད་ཅེས། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་སོ་སོར་བརྟག །གལ་ཏེ་དགེ་བ་ལ་ཡིན་ན་གོང་ནས་གོང་དུ་དགེ་བ་དག་ལ་ཡང་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་ཡིན་ན་མི་དགེ་བ་དེ་ལས་བཟློག་ཅིང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང༌། དེ་ནས་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། གོ་རིམས་འདིས་དགེ་བ་འདི་ལ་གཞག་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །འཇིགས་དང་དགའ་སྟོན་སོགས་བྱུང་བས་ཕྱིའི་འཇིགས་པ་ལ་ཡང་འདིས་འཇིགས་པས་ན་འཇིགས་པ་སྟེ་སྦྲུལ་ལ་སོགས་པའོ། །དགའ་སྟོན་ནི་རིགས་ཀྱི་མེ་སྐོར་ལ་སོགས་པའམ། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི་གཉིད་ལོག་པ་གཟུང་ངོ༌། །དེ་དག་དང་འབྲེལ་ཅིང་ལྡན་པར་འགྱུར་བས་ན། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ། གལ་ཏེ་ཅི་བདེར་མི་ནུས་ན། །འདི་ལ་འགྱོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་དུས་དག་ཏུ། །ཚུལ་ཁྲིམས་བཏང་སྙོམས་གཞག་པར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ་སྦྱིན་པ་ནི་འདིར་ནུས་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པའོ། །ཏུའི་སྒྲས་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་དུས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་པ། བདག་གིར་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་བདག་གིར་མ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་གནང་བ་མེད་པ་ལས་སྙིང་རྗེའི་བསམ་པ་དག་པ་ཡིན་ཞིང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ན། འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་ན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དཀའ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་མི་ནུས་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པ་ནི། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། སྦྱིན་པའི་དུས་སུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་འཇིགས་པ་དང༌། དགའ་སྟོན་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ལས་ནུས་པ་མེད་པ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བཤགས་པ་བྱས་ནས། རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་ཡང་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་
Chinese
等。应当以一切努力来审查。如何审查呢？即是说“从何处”等等。从何处如实摄取的要点，对于如实摄取的要点，哪怕一瞬间没有觉察到，自己的心在善或其他方面如何运作，像这样在心中分别观察。如果是在善方面，就应当越来越精进地将善行不断地结合起来。如果是在其他方面，就应当从不善中扭转，以及不作表态，然后与善结合，按照这个顺序，将心安住在善上，像这样分别观察。由于恐惧和喜庆等发生，对于外在的恐惧，也因为这个而恐惧，所以是恐惧，即蛇等等。喜庆是种姓的火供等等，或者寺庙里是供养佛等等。以及等等的词语，指的是睡眠。因为与这些相关联和具备，所以在入定时，如果不能随心所欲，对此不应感到后悔。为什么呢？因为说了，在布施的时候，持戒被认为是舍弃。这里说布施是表示能力接近。tu的词语是确定，在布施的时候，持戒不是烦恼性的，不认为是自己的等等的相反，以及烦恼性的不认为是自己的等等，所有这些都是不允许的，而是清净的慈悲心，并且获得了神通，伤害等等也不是烦恼，这是允许的。异生虽然不是烦恼性的，但因为制造烦恼而感到困难。不能做到这一点，就是舍弃，如《圣无尽意经》中所说： 布施的时候，守护戒律应当舍弃，这是允许的。如果因为某些原因与恐惧和喜庆等相关联而无能为力，从而产生烦恼性的根本堕落，那么就按照《圣虚空藏经》中所说的仪轨进行忏悔，然后由国王等再次受戒。如果
English
etc. One should examine with all effort. How should one examine? That is to say, "From where" etc. is mentioned. The main point of taking up correctly from where. Regarding this main point of taking up correctly, even for a moment without noticing, how one's mind operates in virtue or other aspects, like this, examine separately in the mind. If it is in the aspect of virtue, then one should increasingly and repeatedly combine virtuous actions. If it is in other aspects, then one should turn away from non-virtue, as well as non-committal, and then combine with virtue, according to this order, settle the mind on virtue, like this, examine separately. Because fear and celebrations etc. occur, regarding external fear, also because of this one is afraid, so it is fear, i.e. snakes etc. Celebrations are fire offerings of lineage etc., or in temples are offerings to the Buddha etc. And the word "etc." refers to sleep. Because it is related to and possesses these, therefore, at the time of entering into samadhi, if one cannot do as one pleases, one should not feel regret about this. Why? Because it is said, at the time of giving, keeping precepts is considered abandoning. Here, giving is to indicate the proximity of ability. The word "tu" is to ascertain, at the time of giving, keeping precepts is not afflicted, not considering it as one's own etc. is the opposite, and afflicted not considering it as one's own etc., all these are not allowed, but it is pure compassionate mind, and one has attained clairvoyance, harm etc. are also not afflictions, this is allowed. Ordinary beings, although not afflicted, but because they create afflictions, they find it difficult. Not being able to do this is abandoning, as it is said in the Sutra of Inexhaustible Intelligence: At the time of giving, guarding the precepts should be abandoned, this is allowed. If for some reason one is associated with fear and celebrations etc. and is unable to do so, thereby causing a fundamental downfall of affliction, then one should confess according to the ritual mentioned in the Sutra of the Essence of Space, and then the king etc. should take the vows again. If
Tibetan
ཏེ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གཞན་འབྱུང་བ་ན་ཡང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ལེའུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བཤགས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ན་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བྱས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་ཞིག་བསམས་ཏེ་བྱར་བརྩམས་པ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་བསམ་སྟེ། །དེར་གཏད་པ་ཡི་བསམ་པ་ཡིས། །སེམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རེ་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཀུན་ལེགས་བྱ། །གཞན་དུ་གཉི་གར་མི་འགྱུར་རོ། །བསམ་པ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་གཉིས་ཀར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་ཉེ་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཀྱང༌། དེ་ལྟ་ན་ནི་འཕེལ་མི་འགྱུར། །འཕེལ་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞན་པ་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །ཡང་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། བྲེ་མོའི་གཏམ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བྲེ་མོའི་གཏམ་ནི་སྣ་ཚོགས་དང༌། །རྒྱལ་བའི་གཏམ་ལ་སོགས་པ་དང༌། །ངོ་མཚར་ལྟད་མོ་སྟེ་མིག་འཕྲུལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོས་ཀུན་ལ་སྟེ། དཔུང་གི་བཀོད་པ་དང༌། ཤི་བའི་རོ་འདེགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་པ་ན། དེ་ལ་ཆགས་པ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་མེད་ས་རྐོ་རྩྭ་གཅོད་དང༌། །ས་རིས་འདྲི་སོགས་བྱེད་གྱུར་ན་སྟེ། །དགོས་པ་མེད་པ་བྱེད་པ་ན། །བདེ་གཤེགས་བསླབ་པ་དྲན་བྱས་ནས། །སྐྲག་པས་དེའི་མོད་ལ་གཏང་བར་བྱས་སོ། །གང་ཚེ་བསྐྱོད་པར་འདོད་གྱུར་ཏམ། །སྨྲ་བར་འདོད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། དེའི་ཚེ་རེ་ཞིག་དང་པོར་རང་གི་སེམས་བརྟགས་ནས། དེ་ནས་བརྟན་པས་གཡོ་བ་དང༌། བསྐྱོད་པ་དང་སྨྲ་བ་རིགས་པར་ལྡན་པར་བྱའོ། །གང་ཚེ་རང་ཡིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་ཆགས་པ་དང༌། ཁྲོ་བའམ་རྣམ་པར་སྡང་བ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ལས་སུ་མི་བྱ་སྟེ། སྐྱོབ་པར་མི་བྱ་ཞིང་ སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་སུ་ཤིང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ན་གང་གི་ཚེ་དགོད་དང་གཞར་བཅས་པའམ། གལ་ཏེ་ང་རྒྱལ་ཏེ་ཁེངས་པ་དང༌། རྒྱགས་ཤིང་དྲེགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་འབྱོར་བ་ནི་ང་རྒྱལ་རྒྱགས་དང་ལྡན་པའོ། །མཚང་འདྲུ་བ་ཡི་བསམ་པ་དང། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་གི་སྐྱོན་རྣམ་པར་བརྗོད་པའོ། །གལ་ཏེ་སྐྱོར་འབྱིན་སླུ་སེམས་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཡོ་སྒྱུའོ། །གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་བསྟོད་པ་ལྷུར་ལེན་པས་ན། བདག་བསྟོད་ལྷུར་ལེན་པའོ། །གཞན་ལ་སྨོད་པ་ཉིད་དང་ནི་སྟེ། གཞན་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་མ་ཡིན་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གཤེ་བཅས་ནི་གཞན་དག་ལ་བརྙས་པ་དང་བཅས་པའོ། །འགྱོད་དང་བཅས
Chinese
而且以其他方式产生时，也应按照《戒律品》等仪轨忏悔。怎样才能使一切行为都变得正确呢？文中提到了“无论何事”等，即无论思考什么而开始做，都不要想其他的事情，以专注于此事的意念，用心暂时完成它。那样做一切都会变得美好，否则不会变成其他的。不仅是意念，而且不会变成与意念不同的其他事物。即使是不清醒的近烦恼，那样也不会增长，不会获得增长。因此，不要想其他的事情。又该做什么呢？文中提到了“戏谑之语”，即各种戏谑之语，以及胜利者的言语等，以及奇妙的景象，即魔术等，以多种方式向众人展示。军队的部署，以及抬死尸等，以及进入世间的集会时，应当舍弃对它们的贪恋。同样，如果做无意义的挖地、割草等，以及画地为界等事情，即做没有必要的事情时，应当忆念善逝的教诲，因恐惧而立即舍弃。无论何时想要行动，或者想要说话，那时首先要观察自己的心，然后以坚定之心，使行动和说话合乎道理。无论何时在自己的心中看到分别念、贪恋、愤怒或强烈的憎恨，那时都不要去做，不要救助，也不要说话。然而，应当像树木一样保持中立。这样，无论何时欢笑或带有嘲讽，或者如果傲慢自大，充满骄傲和自满，拥有财富而傲慢自大，心中想着揭露别人的缺点，即说出别人的过失。如果心怀欺骗，即虚伪。无论何时热衷于赞美自己，即热衷于自我赞扬。以及诽谤他人，即说出对他人不敬的话语。带有责骂即带有对别人的轻蔑。带有后悔
English
Moreover, when it arises in other ways, one should confess according to the rituals such as the chapter on ethics. How can all actions become correct? The text mentions "whatever," etc., that is, whatever one thinks and starts to do, one should not think of other things, but with the intention of focusing on this matter, one should temporarily complete it with one's heart. By doing so, everything will become good, otherwise it will not become other things. Not only intention, but it will not become other things different from intention. Even if it is an unclear near affliction, it will not increase in that way, and it will not gain increase. Therefore, one should not think of other things. What else should be done? The text mentions "jesting words," that is, various jesting words, as well as the words of the victors, etc., and wonderful sights, that is, magic, etc., shown to the public in various ways. When entering the deployment of the army, as well as carrying dead bodies, etc., and entering worldly gatherings, one should abandon attachment to them. Similarly, if one does meaningless things such as digging the ground, cutting grass, etc., and drawing boundaries on the ground, etc., that is, when doing unnecessary things, one should remember the teachings of the Sugata, and abandon them immediately out of fear. Whenever one wants to act, or wants to speak, at that time one should first observe one's own mind, and then with a firm heart, make the action and speech reasonable. Whenever one sees in one's own mind discrimination, attachment, anger, or strong hatred, at that time one should not do it, not help, and not speak. However, one should remain neutral like a tree. In this way, whenever one laughs or is sarcastic, or if one is arrogant and conceited, full of pride and self-satisfaction, and rich and arrogant, thinking of exposing the faults of others, that is, speaking of the faults of others. If one is deceitful, that is, hypocritical. Whenever one is enthusiastic about praising oneself, that is, enthusiastic about self-praise. And slandering others, that is, speaking disrespectful words to others. With scolding, that is, with contempt for others. With regret