Tibetan
བ་རྒྱུད་དང་བཅས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དགེ་བའི་རྩ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་བྱ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཀུན་ནས་བསླང་ཞིང༌། དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་བསྟན་པ། སྡུག་བསྔལ་འདོར་འདོད་སེམས་ཡོད་ཀྱང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། བསོད་ནམས་དེ་འདྲ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསུངས་སོ། །ད་ནི་འཇུག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་གང་ཟག་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྔགས་པའི་གནས་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཕན་བཏགས་ལན་ལོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ད་ནི་གང་ཟག་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་བདེ་བ་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ངན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དེ་སྤོང་དུ་གཞུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་དེ་འདྲའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ད་ནི་དེ་ལ་སེམས་དང་བའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་དང་བ་བསྐྱེད་དུ་གཞུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས། ཕྱག་འཚལ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་པ་བྱས་པས་ཀྱང་བདེ་བས་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་གནས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་ལ་སེམས་ཀྱི་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཡན་ལག་གི་དོན་ནི་གོ་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་གང༌། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་གང༌། གང་གིས་སྟོན་ཅེ་ན། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདུན་ཏེ། རིགས་ལ་གནས་པ་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། མོས་པ་སྤྱོད་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་གཅིག་གིས་ཐོགས་པ་དང༌། སྤོང་བ་ཐ་མ་པའོ། །དེ་ལ་རིགས་ལ་གནས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི། ཡང་ཆུབ་སེམས་པའི་ས་ལས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་རིགས་ཀྱི་རྟགས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཆོག་ནི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའམ། གཞུང་འདི་ཉིད་ལས་ཇི་སྐད་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པ་ཡང་སྔ་མ་དང་མཐུན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་ས་དང
Chinese
为了舍弃血统等，因为是一切善根之最，又因以利益和安乐一切有情的增上意乐所策发，并与之相应，故为一切有情之最，从而宣说了具有无量福德聚。从“虽有欲舍痛苦心”至“何处有如是福德”之间已宣说完毕。现在，为了显示发起入行心的补特伽罗也是一切赞叹之处，故宣说了“恩将仇报”等。现在，为了此人具有给予一切有情天界和解脱安乐的功德，为了通过指出对其生起恶心的过患，从而引导舍弃恶心，故说了“若有于如是”等。现在，为了通过显示对其生起欢喜心的利益，从而引导生起欢喜心，故说了“然若有于”等。由于他具有不共的功德，故为了显示他是应礼敬之处，以及即使受到损害，也能以安乐饶益，故是应礼敬和皈依之处，故说了“于谁有心之圣者”等。支分之义容易理解，故未作分别。从“入菩萨行论”等，也为了显示入菩萨行论之义，故如是说。其中，何为菩萨？何为入行？由谁显示呢？其中，菩萨有七种：安住于种姓者，发心者，信解行者，入行者，不退转者，一生补处者，最后有者。其中，安住于种姓者的行为是：应如菩萨地中所说，六度之种姓的相如何生起般了知。发心的仪轨是《二十颂》或如本论中所说。信解行也应如前者般了知。入行的行为是地和
English
In order to abandon lineage and so on, because it is the best of all virtuous roots, and because it is motivated by the superior intention to benefit and bring happiness to all sentient beings, and is in accordance with it, it is the best of all sentient beings, thus proclaiming the possession of immeasurable accumulations of merit. From "Although there is a mind that wants to abandon suffering" to "Where is such merit?" has been proclaimed. Now, in order to show that the individual who generates the entering mind is also the object of all praise, "Repaying kindness with malice" and so on are proclaimed. Now, in order for this person to have the qualities of bestowing the happiness of heaven and liberation on all sentient beings, in order to lead to the abandonment of evil thoughts by pointing out the faults of generating evil thoughts towards him, "If there is such a" and so on are said. Now, in order to lead to the generation of joy by showing the benefits of generating joy towards him, "However, if there is" and so on are said. Because he possesses uncommon qualities, in order to show that he is an object of reverence, and that even if harmed, he can benefit with happiness, he is an object of reverence and refuge, therefore "To whom there is a noble mind" and so on are said. The meaning of the limbs is easy to understand, so it is not distinguished. From "Entering the Bodhisattva's Way of Life" and so on, also in order to show the meaning of entering the Bodhisattva's Way of Life, it is said as such. Among them, what is a Bodhisattva? What is entering the practice? By whom is it shown? Among them, there are seven types of Bodhisattvas: those who abide in lineage, those who generate the mind, those who practice with faith, those who enter the practice, those who do not regress, those who are bound by one lifetime, and those who are the last. Among them, the practice of those who abide in lineage is: it should be known as it is said in the Bodhisattva Grounds, how the characteristics of the lineage of the six perfections arise. The ritual of generating the mind is the "Twenty Verses" or as it is said in this treatise. The practice of faith should also be known as the former. The practice of entering the practice is the ground and