Tibetan
བའི་དངོས་པོ་འདི་ནི་སྲོག་བཅད་པ་ལས་སྡིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྙམ་དུ་སྡིག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ནི་མ་ངེས་ཀྱི། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྲོག་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེ་བསད་པ་དང་མ་ བསད་པའི་རྒྱུས་ཅི་རིགས་པར་ཕན་གནོད་འབྱུང་བ་ཡིན་པས། དེ་བས་ན་དེ་བསད་པའི་རྒྱུས་སྡིག་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེས་བསམས་པའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་སེམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། སེམས་ཉིད་ཀྱང་འབྱུང་དུ་མི་རུང་སྟེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་འབྱུང་བར་མི་འགལ་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྱུ་མ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་རྟ་དང་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་མི་འདྲ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། སྔགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། སྒྱུ་མའི་རྒྱུ་རྐྱེན་སྔགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་དང་མི་ལྡན་པ་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པས། སེམས་དང་ལྡན་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ནི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་སེམས་འབྱུང་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྱུ་མ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འབྱུང་ཞེ་ན། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ནུས་པ་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་སྣ་ཚོགས་རྐྱེན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་མཐའ་དག་སྐྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ལ་ཡང་སེམས་འབྱུང་བར་འགྱུར་པ་ཞིག་ན། དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་གྱི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཡོང་ལུགས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཞིང་བཟློག་ནས་ཀུན་རྫོབ་ནི་འཁོར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། གང་གི་ཚེ་བྱེད་དབུ་མ་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ནི
Chinese
如果说，因为杀生会产生罪恶，所以这个事物是胜义谛存在的。那么，为了说明这也是不一定的，所以说了如幻化的人等。心想，因为产生罪恶，所以胜义谛存在是不一定的。那么是什么呢？虽然胜义谛不存在，但因为世俗谛有生命，所以杀死和不杀死的因，会产生相应的利益和损害。因此，认为是杀死它的因会产生罪恶。那么，这样一切有情因为有心，所以是胜义谛存在的吗？如果胜义谛不存在的话，心也不可能产生。比如幻化的人一样。虽然胜义谛不存在，但依靠因缘聚合的力量，世俗谛产生心是不矛盾的。比如幻化本身虽然胜义谛不存在，但依靠因缘聚合的力量，会产生马和象等各种不同的果。因此，你认为为了产生具有有情的心，所以胜义谛存在，这也是不一定的。这样想之后，说了咒语等。这样开示说，因为幻化的因缘咒语等没有能力，所以产生不具有心的，而不是因为胜义谛不存在。而有情们因为因缘有能力，所以产生具有心的，而不是因为胜义谛存在才产生的。因此，是不一定的，就是这个意思。如果对于有情们来说，虽然胜义谛不存在，但能产生心，那么，这时没有差别，同样对于幻化来说，为什么不产生呢？因为因缘的能力不同。因此，说了从各种因缘等。如果一个因缘能够产生一切果，那么，这时幻化也能产生心的话，那是不可能的，就是这个意思。其他的说了如果等，从何而来之胜义谛是涅槃，反过来说世俗谛不就是轮回吗？什么时候行中观者如是说，胜义谛中是
English
If it is said that this thing exists in the ultimate sense because killing creates sin, then, to show that this is also uncertain, it is said, like an illusory person, etc. Thinking that because sin arises, existence in the ultimate sense is uncertain. Then what is it? Although it does not exist in the ultimate sense, because there is life in the conventional sense, the cause of killing and not killing will produce corresponding benefits and harms. Therefore, it is thought that the cause of killing it will produce sin. Then, are all sentient beings ultimately existent because they have minds? If it does not exist in the ultimate sense, then the mind itself cannot arise. It is like an illusory person. Although it does not exist in the ultimate sense, it is not contradictory for the mind to arise in the conventional sense due to the power of the aggregation of causes and conditions. For example, although the illusion itself does not exist in the ultimate sense, it produces various different fruits such as horses and elephants due to the power of the aggregation of causes and conditions. Therefore, you think that in order to produce a mind with sentient beings, existence in the ultimate sense is also uncertain. After thinking this, mantras and so on are mentioned. It is taught in this way that because the causes and conditions of illusion, mantras, etc. do not have the power, they produce things that do not have minds, not because they do not exist in the ultimate sense. But sentient beings have the power of causes and conditions, so they produce things that have minds, not because they exist in the ultimate sense. Therefore, it is uncertain, that is the meaning. If, for sentient beings, although they do not exist in the ultimate sense, they can produce minds, then, at that time, there is no difference, why does illusion not arise in the same way? Because the power of causes and conditions is different. Therefore, it is said from various causes and conditions, etc. If one cause and condition can produce all fruits, then, at that time, if illusion can also produce minds, that is impossible, that is the meaning. Others said if, etc., the ultimate truth of coming is Nirvana, and conversely, is the conventional truth not Samsara? When the Madhyamika practitioner says, in the ultimate sense,
Tibetan
་སྐྱེ་འགག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞིང་བཟློག་ནས། སྐྱེ་འགག་གི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི། དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཉེན་པོ་སྐྱེ་བ་ དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འགགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་འཁོར་བ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ། ངེས་པ་མེད་དེ་སྐྱེ་འགག་ཕན་ཚུན་འགལ་ཞིང་སྐྱོན་འདི་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། གང་གི་ཚེ་ཁོ་བོ་ལ་ནི་ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དེ་ལ། ཡུལ་སྒྱུ་མ་དེ་ལྟ་བུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཞན་གྱི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་ལས་མ་གྲོལ་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། གང་ཚེ་སེམས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡུལ་དང་སེམས་གཉི་ག་སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་ན་ནི། གཉི་ག་ཡང་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་ཞིག་གང་ལ་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཡུལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཡང་མི་འཐད་པས། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་ལ། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཡུལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་འདི་མེད་ཀྱང་རང་རིག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཁས་ལེན་པས་དམ་བཅས་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མི་མཚུངས་སོ་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་སོ་ན་གནས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རལ་གྲི་སོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རལ་གྲིའི་སོ་དེ་ཉིད་ལ་གཅད་པར་བྱ་བ་དང་གཅོད་པར་བྱེད་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་གིས་རང་མི་གཅོད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ཡང་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་གཉིས་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་གིས་རང་རིག་པ་མི་འཐད་དེ། དེ་བས་ན་ཡུལ་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པའི་ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་ལ། གང་གི་ཚེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་གྱི། སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་དོན་ཡིན་པས། དེ་བས་ན་ཡུལ་དང་ཤེས་པར་གཉི་ག་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་སྣང་ཚོད་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དེ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པས། ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་གཞན་གྱིས་ཞེས་པ་གཅིག་པོ་དེ་ལ་རིག་བྱ་དང་རིག་བྱེད་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མར་མེ་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་མར་མེ་
Chinese
一切生灭都已断绝，反过来说，如果一切生灭的体性都被证实是世俗谛，那么，在这种情况下，佛陀也成了与生相对的灭的体性的世俗谛，因此会陷入轮回。如此一来，成佛的修行就变得毫无意义。这种说法是不确定的，因为生灭是相互矛盾的，这个过失才会产生。在任何时候，即使我没有真实的智慧，只是存在于如幻的境界中，因为显现了如幻的境，所以没有过失。这是结论。为了证实没有从其他的相互矛盾的过失中解脱出来，所以说了“何时心性”等等。如果这样承认境和心都是如幻的，那么，因为两者在胜义谛中都没有自性，什么对什么显现呢？因此，境如其所显现般存在是非常不合理的，所以相互矛盾的过失依然存在。我们即使没有这个如幻的境，也承认通过自证的方式存在智慧，所以所立的誓言与相互矛盾的过失并不相同。如果这样说，为了证实导师所说的那个过失依然存在，所以说了“剑刃”等等。就像剑刃本身没有能砍的和所砍的两者一样，智慧的自性也没有所知和能知两者。自己认识自己是不合理的，因此，因为不承认境，所以智慧真实存在的过失依然存在。当说“如幻”的时候，并不是像兔角一样完全不存在的意思，而是指虽然显现，但在胜义谛中不存在的意思。因此，境和智慧两者在胜义谛中都不存在，但只是在显现的层面存在，所以对于如幻的境来说，是如其所是存在的，所以过失并不存在。这就是意思。另外，即使仅仅是“其他的”这一个，也没有成立所知和能知两者的体性，但因为是自证，所以才形成了论典。如果说“如果像灯火”，等等。
English
All arising and ceasing are completely severed, and conversely, if the nature of all arising and ceasing is proven to be conventional truth, then, in that case, the Buddha would also become a conventional truth of the nature of cessation, which is the opposite of arising, and therefore would fall into samsara. In this way, the practice of enlightenment would become meaningless. This statement is uncertain because arising and ceasing are mutually contradictory, and this fault arises. At any time, even if I do not have true wisdom, but merely exist in an illusory state, there is no fault because such an illusory object appears. This is the conclusion. In order to prove that one has not been liberated from the very fault of mutual contradiction, one speaks of "when the nature of mind" and so forth. If one thus accepts that both object and mind are illusory, then, since neither has self-nature in ultimate truth, what appears to what? Therefore, it is highly unreasonable for the object to exist as it appears, so the fault of mutual contradiction remains. We, even without this illusory object, acknowledge that wisdom exists through self-awareness, so the vow we have made is not the same as the fault of mutual contradiction. If one says this, in order to prove that the fault mentioned by the teacher still remains, one speaks of "the edge of a sword" and so forth. Just as the edge of a sword itself does not have both the cutter and the cut, so the nature of wisdom also does not have both the knowable and the knower. It is unreasonable for oneself to know oneself, therefore, because one does not acknowledge the object, the fault that wisdom truly exists remains. When one says "like an illusion," it does not mean that it is completely non-existent like a rabbit's horn, but rather it refers to the meaning that although it appears, it does not exist in ultimate truth. Therefore, both object and wisdom do not exist in ultimate truth, but exist only on the level of appearance, so for the illusory object, it exists as it is, so the fault does not exist. This is the meaning. Furthermore, even if it is only "the other," the nature of both the knowable and the knower is not established, but because it is self-awareness, the treatise is formed. If one says "if like a lamp," and so forth.