Tibetan
ས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། འགྱོད་པ་སྤང་བ་ནི་ལེའུ་གཉིས་པར་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བླང་བའི་ཆོ་ག་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བླངས་པས་སྡོམ་པ་ལེགས་པར་མགོན་ནས་སམ་སྙམ་པའི་འགྱོད་པ་ཡང་མི་འབྱུང་ལ། ལེའུ་གསུམ་པ་དང་བཞི་པར་སྡོམ་པ་བསྲུང་བའི་ཐབས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་མ་བཤགས་སམ་སྙམ་པའི་འགྱོད་པ་ཡང་མི་འབྱུང་ཞིང་རེས་འགའ་ལྟུང་བ་འབྱུང་ཡང་ལེའུ་གཉིས་པར་སྡུག་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བའི་ཐབས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང༌། ལེའུ་གསུམ་པར་ཉེས་པ་བྱུང་བ་རེ་རེ་ཞིང༌། བྱང་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ། སྡིག་པ་རྣམ་པར་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལེགས་པར་མ་བཤགས་སམ་སྙམ་པའི་འགྱོད་པ་ཡང་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་སེམས་སྤང་བ་ནི་ལེའུ་ལྔ་པ་ལས་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྤང་བ་ནི་ལེའུ་བརྒྱད་པ་ལས་སྟོན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བཤད་དོ། །ད་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཉེས་དམིགས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས། སྒྲིབ་པ་གཉིས་སྤང་བའི་དོན་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་སྒྲིབ་པ་ལྔ་སྤངས་ཏེ། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བར་གདམས་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་སྲས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མིང་གདགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསམ་གཏན་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལེའུ་བདུན་པའི་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །། ད་ནི་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གང་ཟག་དེས་གོ་འཕང་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ལེའུ་བརྒྱད་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གར་ལ་བརྟེན་ཏེ་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་གྱི་ལེའུར་ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་ག་ལ་གནས་ཏེ། ཞི་གནས་ བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་བསྡོགས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གང་གི་དོན་དུ་བསྡོགས་ཤེ་ན། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་བསྡོགས་ཏེ། གང་དུ་བསམ་གཏན་བསྟན་པའི་ལེའུར། ཞི་གནས་རབ་ཏུ་ལྡན་པའི་ལྷག་མཐོང་གིས། །ཉོན་མོངས་རྣམ་པར་འཇོམས་པར་ཤེས་བྱས་ནས། །ཐོག་མར་ཞི་གནས་བཙལ་བྱ་ཞེས། དེ་སྐད་དུ་བསྡོགས་པ་དེ་བས་ན་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་བདེ་བ་འདོད་པས། དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་ཏོ། །བདེ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་སྤངས་པའོ། །བདེ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ངེས་པར་ལེགས་པའོ། །བདེ་བ་ནི
Chinese
为了成就（正定），断除后悔，如第二品中所说的如法受戒仪轨那样如法受戒，就不会产生“是否很好地守护了戒律”的后悔。为了如第三品和第四品中所说的守护戒律的方法那样守护戒律，就不会产生“是否很好地忏悔了”的后悔。即使偶尔犯戒，也如第二品中所说的清净罪恶的方法，以及第三品中所说的每一项罪过，清净等等那样，为了清净罪恶，就不会产生“是否很好地忏悔了所犯之罪”的后悔。断除害心，已经在第五品中说过了。断除怀疑，将在第八品中宣说，因此这里没有说。现在从显示未断除禅定障碍的过患的角度，为了断除二障，断除禅定的五种障碍，为了教导应当平等地安住心，所以说了“王子”等等。论典的命名如前。名为《禅定之教》，第七品的解释圆满了。 现在为了使平等安住心的人获得殊胜的果位，宣说了第八品，为了生起智慧。那么依靠什么而生起呢？在禅定品中，寂止的集合安住在哪里呢？这些寂止，应当修习寂止本身，这一切是为了什么而集合呢？是为了在自他相续中生起智慧而集合。在《禅定之教》品中说： “以寂止圆满的胜观， 知能摧毁诸烦恼， 首先应当寻求寂止。” 因此，为了自他相续中希求涅槃和安乐，为了获得它，应当生起智慧，是这个意思。其中，涅槃是指自利。安乐是指利他。或者，涅槃是指断除。安乐是指智慧。涅槃是指决定性的善。安乐是指
English
In order to accomplish (samadhi), to abandon regret, just as the ritual of properly taking vows as described in the second chapter, by properly taking vows, one will not have the regret of "whether the vows have been well protected." In order to protect the vows as described in the methods of protecting vows in the third and fourth chapters, one will not have the regret of "whether one has confessed well." Even if one occasionally breaks vows, just as the method of purifying sins described in the second chapter, and each and every transgression in the third chapter, purification, etc., in order to purify sins, one will not have the regret of "whether one has confessed well the transgressions committed." Abandoning harmful thoughts has already been discussed in the fifth chapter. Abandoning doubt will be taught in the eighth chapter, so it is not discussed here. Now, from the perspective of showing the faults of not abandoning the obscurations of meditation, in order to abandon the two obscurations, abandon the five obscurations of meditation, and in order to instruct that the mind should be placed in equanimity, therefore, "Prince" and so on are mentioned. The naming of the treatise is as before. It is called "The Teaching on Meditation," the explanation of the seventh chapter is complete. Now, in order for the person who has placed the mind in equanimity to attain a special state, the eighth chapter is taught in order to generate wisdom. So, relying on what should it be generated? In the chapter on meditation, where does the collection of tranquility abide? These tranquilities, one should practice tranquility itself, all of this is assembled for what purpose? It is assembled for the purpose of generating wisdom in one's own and others' continuums. In the chapter "The Teaching on Meditation," it says: "With the superior insight that is complete with tranquility, Knowing that it can destroy all afflictions, First one should seek tranquility." Therefore, for those who desire nirvana and happiness in their own and others' continuums, in order to attain it, one should generate wisdom, that is the meaning. Among them, nirvana refers to self-benefit. Happiness refers to the benefit of others. Or, nirvana refers to abandonment. Happiness refers to wisdom. Nirvana refers to definitive good. Happiness refers to
Tibetan
་མངོན་པར་མཐོ་བའོ། །དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་ལྡན་པ་དེས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་གང་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། དོན་དམ་པ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་ཡུལ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། །བཤད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་དག་གི་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་དམ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། བློ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། སྒྲའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་གང་ལ་སེམས་རྒྱུ་བ་ཡང་མེད་ན། ཡི་གེ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། ཡང་ལྷའི་བུ་དོན་དམ་པར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པ་ཇི་ལྟར་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་སྙམ་པ་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་རིག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ། རིག་པས་དཔྱད་ན་དངོས་པོ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞགས་ན་ནི། །གཞན་དབང་མེད་ ཅིང་བརྟག་པའང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། གང་ཅི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་རིག་བྱ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་དེ་ཡང་སྟོང༌། །འདི་ལྟར་མི་སྟོང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང། བདེན་པ་གཉིས་ལས། དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་དེ་སྟོང་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་གང་ལྟར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རིག་པས་དཔྱད་ན་བློ་དང་སྒྲས་ཇི་ལྟར་ཡུལ་དུ་བྱར་མེད་དོ། །ཡང་ན་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ལ། སྒྲོ་བཏགས་པའི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་ཆད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་པས། དེ་ལ་ནི་བློ་དང་སྒྲས་ཇི་ལྟར་ཡང་ཡུལ་དུ་བྱར་མེད་ན། དགག་པ་ཙམ་ནི་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། དེ་ལས་བཟློག་པ། བློ་དང་སྒྲ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་ལྷའི་བུ་གལ་ཏེ། དོན་དམ་པར་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་ན་ནི། དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་མི་འགྲོའོ། །དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་
Chinese
是显赫的。像这样具有禅定者，为了获得寂灭和安乐，心想应当生起何种智慧时，便说了“胜义谛和”等等。这显示了应当生起以二谛为境的智慧。说了“说”等，是说如来等，这是句子的剩余部分。心想它们的各自体相是怎样的，便说了“胜义谛”等。“胜义非是心之境”等，其中的“心”字只是举例而已，也应当知道不是声音的境，如经中所说：“胜义谛是连心都无法到达的地方，何况是文字呢？”又说：“天子，在胜义中，胜义谛是完全超越一切名言的，因为不生不灭，远离言说和知，以及远离所知。”因此，如果心想胜义谛怎么不是心的境呢？胜义谛是如实存在的智慧，但如果用智慧来观察，则任何事物都无法成立，如经中所说：“如果用心来分别，则没有自在，也没有观察。”圣者龙树也说：“凡是所说的一切，都应知其自性为空性，空性也为空性，像这样没有不空的。”在二谛中，又说：“因此它不是空性。”等等，无论如何都无法成立，因此，如果用智慧来观察，心和声音怎么能作为它的境呢？或者，胜义谛只是在其他自在的体性上，断除了增益的戏论而已，因此，心和声音无论如何都无法作为它的境，因为仅仅是遮破，所以什么也不是。与此相反，“心和声音是世俗”等，这是在显示圣者的二谛，如天子所说：“如果胜义谛在胜义中，成为身、语、意的境的自性，那么它就不属于胜义谛的范畴，它仅仅是世俗谛。
English
Is prominent. Like this, a person with meditative concentration, thinking about what kind of wisdom should be generated in order to attain cessation and bliss, said, "The ultimate truth and..." etc. This shows that the wisdom that focuses on the two truths should be generated. Saying "explained" etc., means that the Tathagata etc. said it, which is the remainder of the sentence. Thinking about what their respective characteristics are like, he said, "The ultimate truth..." etc. "The ultimate is not the object of mind," etc. The word "mind" is just an example, and it should also be known that it is not the object of sound. As it says in the sutra, "The ultimate truth is a place where even the mind cannot reach, so what need is there to mention letters?" It also says, "Son of the gods, in the ultimate, the ultimate truth is completely beyond all expressions, because it is unborn and unceasing, free from speech and knowledge, and free from what is to be known." Therefore, if one thinks, how is the ultimate truth not the object of mind? The ultimate truth is wisdom that exists as it is, but if one examines it with wisdom, then no thing can be established. As it says in the sutra, "If one distinguishes with the mind, then there is no independence and no examination." The noble Nagarjuna also said, "Whatever is said, one should know that its nature is emptiness. Emptiness is also emptiness. Like this, there is nothing that is not empty." In the two truths, it also says, "Therefore, it is not empty." etc. In any case, it cannot be established, therefore, if one examines it with wisdom, how can mind and sound be its object? Or, the ultimate truth is just the cessation of the proliferation of superimpositions on the nature of other-dependence. Therefore, mind and sound can in no way be its object, because it is merely a negation, so it is nothing. In contrast to this, "Mind and sound are conventional," etc. This is showing the two truths of the noble ones, as the son of the gods said, "If the ultimate truth, in the ultimate, becomes the nature of the object of body, speech, and mind, then it does not belong to the category of the ultimate truth, it is merely the conventional truth.