Tibetan
་ལས་ཀྱི་སྟོབས་གཞོམ་པར་བྱ་བ་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་བས་པང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཞོམ་པར་བསྟན་ནས། ད་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བདག་ཉིད་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི། བརྩོན་འགྲུས་རྣམ་པ་ལྔའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ཤིང་བལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མོས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་བཞིན་དུ་མི་ཞུམ་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། རིགས་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། བརྟན་པའི་དབང་དུ་གྱུར་པ་དང༌། དགའ་བའི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་གང་གི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འདི་སྙམ་དུ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་འགྲུས་འདི་གང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྡུས་ནས། དེ་དག་དེ་ལྟར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོད་ཀྱི། དེ་དག་ནི་བདག་གཅིག་པུ་དུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་གྱི་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་ བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པར་བྱེད་པས། དེ་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་འགྲུས་དགོས་པའི་སྒོ་ནས། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་ལ་གཞག་ནས། ལག་པ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འདིར་འགྲེལ་པ་བྱེད་པ་གཞན་དག་ན་རེ། བདག་དང་གཞན་དུ་མཉམ་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་དང་གཞན་དུ་བརྗེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་སྐབས་འདིར་བཤད་ཀྱང༌། འདིར་ནི་བསམ་པ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པའི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས། ལེའུ་འོག་མར་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས། སློབ་དཔོན་ལ་སྐྱོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་གིས་ནི། སློབ་དགོན་གྱི་དགོངས་པ་མ་ཤེས་པར་མཐོང་སྟེ། གལ་ཏེ་དོན་གཉིས་པོ་འདིར་མ་བཤད་ན། དུས་དེའི་རྒོལ་བ་དེ་ལ་ལན་ཇི་ལྟར་གདབ་ཅིང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་བརྩོན་འགྲུས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུ་གང་གིས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ་དེའི་ཁྱད་པར་མ་བསྟན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས། གཞན་གྱི་བཤད་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་བཤད་པའི་དགོངས་པ་བཙལ་བར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་དགོངས་པ་མི་ཚོལ་བར་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པའི་བཀའ་ལུང་ཁྱད་དུ་བསད་ནས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རང་དགར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཐག་བསྲིངས་ཏེ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དགོངས་པ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞེ་ན། བདག་ཉིད་ལྟར་བདེ་བ་འདོད་ལ་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་ལ་ཇི་ལྟར་བདེ་བས་ཕན་གདགས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྐྱབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་ལུས་འདི་ཉིད་ལ་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ནང་ཚན་དུ་དབྱེ་བ་མང་ཡང་བདེ་བས་ཕན་གདགས་ཤིང་གནོད་པ་ལས་ བསྲུང་བ་ཐམས་ཅད་མཚུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་བདག་ལ་མི་འབབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཅིའི་ཕྱིར་མི་བཟོད་དེ། གསལ་བར་སྙམ་པ་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་མོད་ཀྱི་རང་གི་ཉམས་ཀྱིས་ཏེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་དེ་གཞན་ལ་མི་འབབ་ཀྱང་རང་གི་ལུས་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མི་བཟོད་པའི་ཉམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་བས་ན་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཉམས་གཅིག་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཕན་ཚུན་མི་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བསལ་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་གིས་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་བདག་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཕན་པར་བྱ་ཞེ་ན། གཞན་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་གི་གཞན་ལས་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཡང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་བདག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་ཏེ། འདོད་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱ་དགོས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གཞན་གྱི་རྒྱུད་
Chinese
为了显示摧毁业力的力量已经结束，因此说了“因此在怀中”等等。这样显示了摧毁不和的一方之后，现在从精进的自性方面来说，自身圆满一切善法，是由五种精进所成就的，为了显示这一点，说了“如棉花”等等。所谓“成为信乐的力量”，仅仅是象征而已，同样，也要理解为“成为不退缩的力量”、“成为理性的力量”、“成为坚定的力量”和“成为喜悦的力量”。现在从为了谁的利益而发起精进方面来说，心想：声闻等也是这样发起精进的吗？那时菩萨的精进以什么而超胜呢？通过这种方式进行总结，虽然他们也那样发起精进，但他们是为了调伏自己一个人而发起精进，而不是为了使自己和他人平等而发起精进。而菩萨是为了使自己和他人平等而发起精进。 因此，声闻等精进者从需要方面来说，菩萨的精进是超胜的，为了显示这一点，导师心中想到，说了“手”等等。这里其他的注释者说：“自己和他人平等”和“自己和他人交换”这两点，虽然导师在此处讲解，但因为这里是由意乐和智慧所摄持，所以不应该在此处讲解，应该在下一品中讲解。那些指责导师过失的人，似乎没有理解导师的意图。如果这两个意义不在此处讲解，那么如何回答当时的辩论者呢？并且声闻等的精进与菩萨的精进在因上以什么而超胜呢？这样就会变成没有显示它的差别。因此，其他的解释是非常不合理的。
English
In order to show that the power of destroying karma has come to an end, it is said, "Therefore, in the lap," and so on. Having thus shown the destruction of the opposing side, now, from the aspect of the nature of diligence, the perfection of all virtuous dharmas in oneself is accomplished by being under the power of five kinds of diligence. In order to show this, it is said, "Like cotton," and so on. The so-called "being under the power of faith" is merely symbolic. Similarly, it should also be understood as "being under the power of non-retreat," "being under the power of reason," "being under the power of steadfastness," and "being under the power of joy." Now, from the aspect of initiating diligence for whose benefit, thinking: Do the Shravakas and others also initiate diligence in this way? Then, by what does the Bodhisattva's diligence excel? Summarizing in this way, although they also initiate diligence in that way, they initiate diligence for the sake of taming themselves alone, but not for the sake of making themselves and others equal. But the Bodhisattva initiates diligence for the sake of making themselves and others equal. Therefore, from the aspect of need, the Bodhisattva's diligence is superior to that of the Shravakas and other diligent ones. In order to show this, the teacher thought in his mind and said, "Hand," and so on. Here, other commentators say: "Equality between oneself and others" and "exchange between oneself and others," although the teacher explains these here, since they are sustained by intention and wisdom here, they should not be explained here, but should be explained in the next chapter. Those who criticize the teacher's faults seem not to have understood the teacher's intention. If these two meanings are not explained here, then how can one answer the debaters of that time? And by what does the Bodhisattva's diligence excel over the diligence of the Shravakas and others in terms of cause? In this way, it would become not showing its difference. Therefore, the other explanation is very unreasonable.
Chinese
具有证悟的人们，应当寻求导师亲自在此所说的密意。不寻求导师的密意，反而舍弃导师无尽慧（藏文：བློ་གྲོས་མི་ཟད།）获得圣者文殊（藏文：འཇམ་དཔལ་）成就的教言，而去追随各自随意说话的凡夫俗子，这是极不合理的，应当远远地抛弃。因此，我认为导师的密意如上所说。为什么要为了使自他平等而精进呢？因为就像自己一样，想要快乐而不想要痛苦，一切众生也是如此。因此，就像对自己一样，用快乐来利益，从痛苦中拯救，也必须对一切众生这样做。例如，对于这个身体，虽然可以分为手等许多部分，但用快乐来利益和从损害中 保护都是一样的。因此，所谓为了使自他平等而精进，是为了使自他二利圆满至极而精进的意思。然而，他人的痛苦不是不会降临到自己身上吗？为什么不能忍受呢？清楚地想一想。虽然是这样，但这是通过自己的体验。怎么说呢？自己的痛苦不会降临到他人身上，但因为执着于自己的身体，所以是不能忍受的体验。因此，说了“自己的痛苦”等等。如果即使这样体验相同，但因为彼此不互相损害，所以不应该排除，如果这样说。因为痛苦的自性是相同的。因此，说了“我以他人的痛苦”等等。为什么要像对自己一样利益他人呢？因为他人也是有情。因此，说了“我的从他人”。为了再次显示他人的利益。什么时候“我和”等等说了两个偈颂。因为愿望相同，所以必须使二者平等的意思。另外，说了“如果对他”等等。他人的相续
English
Those who possess realization should seek the meaning of what the teacher himself has said here. Instead of seeking the teacher's meaning, abandoning the instructions of the teacher, Blo-gros mi-zad, who attained the accomplishment of the noble Manjushri, and following the words of ordinary individuals who speak as they please, is extremely unreasonable and should be abandoned far away. Therefore, I think the teacher's meaning is as described above. Why should one strive to make self and others equal? Because just like oneself, wanting happiness and not wanting suffering, all sentient beings are the same. Therefore, just as one benefits oneself with happiness and saves oneself from suffering, one must do the same for all sentient beings. For example, although this body can be divided into many parts such as hands, benefiting with happiness and protecting from harm are all the same. Therefore, the so-called striving to make self and others equal means striving to bring the benefit of oneself and others to the ultimate perfection. However, isn't it true that the suffering of others does not befall oneself? Why is it unbearable? Think about it clearly. Although that is the case, it is through one's own experience. How so? One's own suffering does not befall others, but because of attachment to one's own body, it is an unbearable experience. Therefore, it is said, "one's own suffering," and so on. If, even so, the experience is the same, but because they do not harm each other, it should not be excluded, if one says so. Because the nature of suffering is the same. Therefore, it is said, "I, with the suffering of others," and so on. Why should one benefit others as one benefits oneself? Because others are also sentient beings. Therefore, it is said, "my from others." In order to show the benefit of others again. When "I and" and so on, two verses are said. Because the wishes are the same, it means that the two must be made equal. Also, it is said, "If to him" and so on. The continuum of others