Tibetan
པ་དེ་ དག་ལ་བདག་གིས་བཟོད་པ་བསྒོམ་པའི་བསམ་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་དགྲ་བོ་དེ་དག་ཀྱང་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པའི་དབང་གིས་ཤད་ཀྱིས་སྦྱངས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་མ་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་དགྲ་བོ་དེ་ལ་བདག་ཤིན་ཏུ་དྲིན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་བདག་ཉིད་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མ་ལགས་བས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་བྱས་བར་ཟད་ཀྱི། དེའི་ཚེ་ཡང་གཞན་ལ་ལྷག་བར་དྲིན་ཆེ་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་གི་བསམ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གིས་བཟོད་པ་མ་བསྒོམས་ན་དགྲ་བོ་དེ་དག་ཀྱང་ཤས་ཆེར་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཀྱང་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་དེས་ན་གཞན་གྱི་ལུས་བསྲུང་བའི་སྤྱོད་པ་ཡང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ལེན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ད་ནི་ངག་གི་མི་སྙན་བ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡང་ཡིད་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་གང་གིས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱ་བར་མི་ནུས་ལ། ལུས་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེན་པས་བདག་ཏུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་བྱ་བར་ནུས་ཀྱི་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་ལུས་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱ་བར་མི་ནུས་ན་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་བས་ན་གང་ལ་ཡང་མི་གནོད་པས་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །འོན་ཏེ་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དེ་ནི་བདག་ལ་མི་དགའ་བ་ལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བདག་མི་འདོད་དེ་ཁྲོའོ་ཞེ་ན། གཞན་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འོན་ཏེ་གཞན་དག་བདག་ལ་མི་དགའ་བ་དེས་ནི་བདག་གི་གྲགས་པ་མ་ཡིན་པ་བསྒྲགས་པས་བདག་གི་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དག་མི་དགའ་བར་འདི་བདག་མི་འདོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་རྙེད་པའི་བར་ཆད་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་གི་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་སྐད་བསྟན་ཏོ། སྡིག་པ་དང་བསྔོས་པའི་ནད་པ་འདི་འདོར་ལ། རྙེད་བ་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་གཞན་ལ་ཁྲོས་པ་ནི་ རྟག་པ་ནི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྡིག་པ་མི་སོགས་སུ་རུང་བ་དེ་རྙེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་ཉིད་ཤི་བ་ནི་བླའི་སྡིག་པ་བསྡུས་པའི་རྙེད་པ་ལོག་པས་འཚོ་བའི་སྒོ་ནས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་ལས་ནི་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་གནས་ཀྱང་མཐར་འཆི་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་རྗེས་ལ་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྙེད་པ་འདི་འདོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤི་འཕོས་ཀྱང་མི་འབྲལ་བར་གནས་སོ་ཞེ་ན། རྨི་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྙེད་པ་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཞན་གྱི་གལ་ཏེ་རྙེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་སྡིག་པས་བསྒྲུབས་པའི་རྙེད་པས་གསོན་པར་འགྱུར་ཞིང་རྗེས་ལ་སྡིག་པ་ཟད་པར་བྱ་ཞིང་བསོད་ནམས་བསགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དེས་ན་རྙེད་པའི་དོན་དུ་ཁྲོས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། ལེན་དུ་རྙེད་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་བས་ན་སྡིག་པས་བསྒྲུབས་པའི་རྙེད་པའི་སྒོ་ནས་གསོན་པར་བྱ་བའི་དོན་ཉིད་མི་འགྲུབ་སྟེ། སླར་ཞིང་སྡིག་པ་ནི་འཕེལ་ཞིང་བསོད་ནམས་ནི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བསྐལ་པ་སྟོང་དུ་བསགས་པ་ཡི། །སྦྱིན་དང་བདེ་གཤེགས་མཆོད་ལ་སོགས། །ལེགས་སྤྱད་གང་ཡིན་དེ་ཀུན་ཡང༌། །ཁོང་ཁྲོ་གཅིག་གིས་འཇོམས་པར་བྱེད། །ཅེས་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་ཐ་མལ་པའི་དཔལ་གནས་པའི་སེམས་བསྟན་པ་ཉམས་པར་བྱེད་པས། རྒྱུ་དེའི་ཕྱིར་མི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཁྲོའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་སྔོན་ཆད་སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ། ཡིད་ཁྱོད་ཅི་ཕྱིར་མི་ཁྲོ་སྐྱེ་སྟེ་བརྟན་པ་ཉམས་བར་བྱེད་པར་མཚུངས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ད་ནི་སྙན་པར་སྨྲ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་དད་པ་མེད་པའི་གང་ཟག་དགེ་བའི་ལས་ལ་མི་འཇུག་ཅིང་མི་དགེ་བའི་ལས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པས་སྙིང་རྗེའི་གནས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། འདི་ཡང་སྙིང་རྗེའི་གནས་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ད་ནི་དཀོན་མཆོག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་བསྙེན་པའི་ཕྱིར། སྐུ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ནི་ངན་སོང་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ བའི་ཕྱིར་དང༌། དེས་སངས་རྒྱས་ལ་གནང་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་ནུས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་སྦྱོར་བ་དང༌། གཞིའི་གནས་སྐབས་སུ་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཟིན་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དོན་དུ་འགྱུར་ཞིང་གཞན་མང་པོ་དག་གི་མི་མོས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ་ཐབ
Chinese
如果因为我对他们修安忍的意乐功德，那些仇敌也生起后悔之心，通过鞭打等方式进行忏悔，没有堕入恶趣，那么那时我对那个仇敌是非常有恩的。如果这样想，那时自己不是成为堕入恶趣之因了吗？自己所做之事岂不是徒劳无益吗？那时对他人也没有特别的恩德啊。为了显示这个道理，所以说了“我的意乐”等。为什么呢？如果我不修安忍，那些仇敌大多会生起烦恼，因此他们也会堕入恶趣，这样守护他人身体的行为也会衰退。为了显示这个道理，所以说了“然而接受”等。现在，对于说不悦耳之语等，以对法之体性必定生起信心的安忍进行修习，又因为意不是色法，所以在任何情况下，任何人都无法对其造成损害。身体不是色法，而且因为执着而认为是我的，所以可以通过殴打等方式对其造成损害，但是说不悦耳之语等，连对身体也无法造成损害，更何况是对非色法呢？因此，因为对任何都无害，所以非常不应该生气。为了显示这个道理，所以说了“意是”等的两个偈颂。如果说，说不悦耳之语，不是因为对我没有好感，所以我不喜欢他而生气，那么就说了“其他人”等。如果说，其他人对我不喜欢，是因为宣扬我的恶名，从而阻碍我的利养等，所以我不喜欢其他人不喜欢我，想到会阻碍利养等，所以说了“阻碍利养”等。论师说了“我的利养”等，这样开示道：舍弃罪恶和布施的病人，为了成办利养而对他人发怒， 常法是分离的缘故。如果罪恶可以忍受，那么就没有利养的缘故。自己死亡是收集极大罪恶的缘故，利养消失而活命的门路
English
If, due to the merit of my intention to cultivate patience towards them, those enemies also develop remorse and repent through whipping and other means, and do not fall into the lower realms, then at that time I am very kind to that enemy. If you think like this, isn't it that at that time you yourself become the cause of falling into the lower realms? Isn't what you have done in vain? At that time, there is no special kindness to others. To show this reason, so said "my intention" and so on. Why? If I do not cultivate patience, those enemies will mostly generate afflictions, so they will also fall into the lower realms, so the behavior of protecting the bodies of others will also decline. To show this reason, so said "but accept" and so on. Now, for speaking unpleasant words, etc., cultivate patience with the certainty of generating faith in the nature of the Dharma, and because the mind is not a form, so in any case, no one can cause harm to it. The body is not a form, and because it is grasped as mine due to attachment, it can be harmed by beating and other means, but speaking unpleasant words, etc., cannot even cause harm to the body, let alone to the non-form? Therefore, because it is harmless to anyone, it is very unreasonable to be angry. To show this reason, so said the two verses of "the mind is" and so on. If you say that speaking unpleasant words is not because you have no good feelings for me, so I don't like him and get angry, then you say "others" and so on. If you say that others don't like me, it is because they proclaim my bad name, thereby hindering my gain and so on, so I don't like others not liking me, thinking that it will hinder gain and so on, so I said "hindering gain" and so on. The teacher said "my gain" and so on, and instructed like this: Abandon the sinful and dedicated patient, and be angry with others for the sake of accomplishing gain, Constant Dharma is the reason for separation. If sin can be tolerated, then there is no reason for gain. One's own death is the reason for collecting great sins, and the way to live by the disappearance of gain
Chinese
從此長久住留是不可能的。爲什麽呢？因爲即使如此住留，最終也會死亡，死後將墮入惡趣。這是說的。如果不是捨棄這個獲得，而是死後也不分離地住留，那麽就說到了夢等等。爲什麽呢？因爲說到了許多獲得等等。其他的如果以獲得等等來說，如果以罪惡所成就的獲得而活命，之後要使罪惡耗盡，積累福德，因此爲了獲得而發怒沒有矛盾，那麽就說到了爲了獲得而取等等。因此，以罪惡所成就的獲得的途徑來活命的目的並不能成就，反而罪惡增長，福德衰減。如云：千劫中所積累的，布施和供養善逝等，所有善行，都會被一個嗔恨所摧毀。就像上面所說的那樣。如果說，庸俗者的財富會使安住的心示現爲衰敗，因此對說不悅耳之語的人發怒，那麽，爲什麽以前對說悅耳之語的人，你的心不生起嗔怒呢？因爲使穩固衰敗是相同的，這樣想的。現在，就像悅耳之語使不具信心的衆生不進入善業而進入惡業一樣，是悲憫之處，因此，爲了示現這也是悲憫之處，所以說到了信心等等。現在，就以損害三寶爲例，爲了親近對法之相確實思考的忍辱，所以說到了佛像等等。對此不應生起嗔恨，因爲我將墮入惡趣，並且他不會饒恕佛。然而，對於自己也具有能力和方便，以及在基礎階段精通慈悲等意樂方便的人，以精通方便的方便所攝持的修行，那本身也會成爲有意義的，並且會使許多其他人產生不悅，並且
English
It is impossible to remain in this state for a long time. Why? Because even if you stay like this, you will eventually die and fall into a bad rebirth. That's what it says. If it is not abandoning this gain, but staying without separation even after death, then dreams and so on are mentioned. Why? Because many gains and so on are mentioned. Others, if it is said by gaining and so on, if one lives by the gain achieved by sin, and afterwards one should exhaust the sin and accumulate merit, then there is no contradiction in being angry for the sake of gain, then it is said to take for the sake of gain and so on. Therefore, the purpose of living through the gain achieved by sin is not achieved, but the sin increases and the merit decreases. As it is said: All the good deeds accumulated in thousands of kalpas, such as generosity and offerings to the Sugatas, are destroyed by a single anger. Just like what was said above. If it is said that the wealth of ordinary people causes the mind that abides to appear as decay, therefore, one is angry at those who speak unpleasant words, then why didn't your mind generate anger towards those who spoke pleasant words before? Because making the stable decay is the same, that's what I thought. Now, just as pleasant words cause beings without faith to not enter into virtuous deeds but enter into evil deeds, it is a place of compassion, therefore, in order to show that this is also a place of compassion, faith and so on are mentioned. Now, taking the example of harming the Three Jewels, in order to be close to the patience of definitely thinking about the characteristics of the Dharma, Buddha images and so on are mentioned. One should not generate hatred towards this, because I will fall into a bad rebirth, and he will not forgive the Buddha. However, for oneself who also has the ability and means, and is skilled in the means of compassion and other intentions at the basic stage, the practice taken by the means of being skilled in means will itself become meaningful, and will cause many others to generate displeasure, and