Tibetan
་པར་མ་ཟད་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་དང་དངོས་དང་བརྒྱུད་པ་གཉི་གའི་སྒོ་ནས་གནོད་པར་བྱེད་པས་སོ། །འོན་ཏེ་ཞེ་སྡང་སྤང་པའི་ཕན་ཡོན་གང་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ནི་འདི་དང་གཞན་དུ་བདེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚེ་འདི་དང༌། ཕྱི་མ་དང༌། གཉི་ག་དང་བདག་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་དང་དངོས་དང་བརྒྱུད་པ་དང་གཉི་གར་བདེ་བས་སོ། །འོན་ཏེ་ཞེ་སྡང་དེ་ཇི་ལྟར་སྤང་ཞེ་ན། ཟས་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཞེ་སྡང་སྤང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རྩ་བ་དང་པོ་དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཟས་དེའི་རྒྱུ་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །བཞི་པས་ནི་བྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པས་ནི་ཟས་སྤང་བའི་སྒོ་ནས་སྤང་བའི་འཐད་པ་བསྟན་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་པ་དང་བཞི་པས་ནི་ཟས་དེ་ཉིད་སྤང་བར་བྱ་བའི་རིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །འོན་ཏེ་ཞེ་སྡང་གི་ཟས་དེ་ཇི་ལྟར་སྤང་ཞེ་ན། བཟོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ གྱི་སྒོ་ནས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དང་པོ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བདག་གམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དང་པོས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་པའི་ཕྱེད་གོང་མས་ནི་འདོད་པ་དང་མི་མཐུན་པར་འབྱུང་བ་བསྟན་ཏོ། །ཕྱེད་གོང་མའི་རྩ་བ་དང་པོས་ནི་དེའི་གཉེན་པོ་བསྒོམ་པ་བསྟན་ཏོ། །རྩ་བ་གཉིས་པས་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤོངས་ཤིག་ཅེས་གདམས་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་བཞི་སྟེ་བདག་དང་བདག་གི་གཉེན་བཤེས་ལ་སོགས་པ་ལ། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་འདོད་ཅིང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པ་ཡིན་ལ། དགྲ་ལ་ནི་བདེ་བ་འབྱུང་བར་མི་འདོད་ཅིང་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བར་འདོད་པའི་བསམ་པ་སྐྱེ་བས་དེའི་ཚེ་བདེ་བའི་རྒྱུ་ནི་དཀོན་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བའི་ཕྱིར་བདེ་བས་ནི་ཕོངས་ལ། སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་སྡུག་བསྔལ་མེད་ན་ཁམས་གསུམ་ལ་སྐྱོ་བ་མི་སྐྱེ་ཞིང་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མི་ཚོལ་བས་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཡོན་ཏན་ཅན་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤངས་ཏེ། ཐ་མལ་པའི་ངང་ལ་བརྟན་པར་གནོས་ཤིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་གནོད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པ་དེ་དག་གིས་མི་ཕོད་དོ་ཞེ་ན། དཀའ་བཟློག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ཧ་དེ་བ་དང་ལྷ་མོ་ཨུཾ་མ་དེ་བ་སྟེ། ལྷ
Chinese
而且不仅通过传承，还通过直接和间接两种方式造成损害。那么，断除嗔恨有什么好处呢？说了“无论谁”等等。所谓“今生来世皆安乐”，是指今生、来世、二者、自己、他人、二者、直接、间接、二者都安乐。那么，嗔恨应该如何断除呢？为了通过断除食物来显示断除嗔恨，说了“不欲”等等。其中，最初的两个根本说明了食物的原因。第三个说明了自性。第四个说明了作用。第二个偈颂说明了通过断除食物来断除的合理性。第三个和第四个偈颂说明了应该断除食物本身的理由。那么，嗔恨的食物应该如何断除呢？因为要通过三种忍耐来断除，所以首先为了显示通过对损害者不放在心上的方式来断除不悦，说了“我或”等等。其中，第一个偈颂说明了众生 желаний 的差别。第二个偈颂的上半部分说明了与 желаний 不一致的情况发生。上半部分的第一个根本说明了修习对治。第二个根本说明了劝诫断除不悦。其中，众生 желаний 的差别有四种，即对我和我的亲友等，不 желаний 痛苦等，而 желаний 安乐等；对敌人则产生不 желаний 安乐发生，而 желаний 痛苦发生的想法，此时安乐的因是稀少的，而痛苦的因是非常多的，因此安乐是贫乏的。在具有众多痛苦的时候，如果没有痛苦，就不会对三界感到厌倦，也不会寻求出离，因此通过了知痛苦是具有功德的方式来断除不悦，意思是安住在平常的状态中。那么，如果不能忍受损害和痛苦呢？所谓“难胜”，是指摩诃提婆和女神乌摩提婆，
English
Moreover, it causes harm not only through lineage, but also through both direct and indirect means. So, what are the benefits of abandoning hatred? It is said, "Whoever" and so on. The saying, "Happy in this and other lives," means happy in this life, the next life, both, oneself, others, both, directly, indirectly, and in both ways. So, how should hatred be abandoned? To show that hatred is abandoned by abandoning food, it is said, "Unwanted" and so on. Among them, the first two roots explain the cause of the food. The third explains the nature. The fourth explains the function. The second verse explains the reasonableness of abandoning through abandoning food. The third and fourth verses explain the reason why the food itself should be abandoned. So, how should the food of hatred be abandoned? Because it is to be abandoned through three kinds of patience, first, in order to show that displeasure is abandoned by not paying attention to the harmer, it is said, "I or" and so on. Among them, the first verse explains the difference of beings' desires. The upper half of the second verse explains the occurrence of things that do not agree with desires. The first root of the upper half explains the practice of the antidote. The second root explains the exhortation to abandon displeasure. Among them, the difference of beings' desires is fourfold, namely, for myself and my relatives, etc., I do not desire suffering, etc., but I desire happiness, etc.; for enemies, I do not desire happiness to occur, but I desire suffering to occur, and at that time, the cause of happiness is rare, and the cause of suffering is very great, therefore happiness is poor. When there is a lot of suffering, if there is no suffering, there will be no weariness of the three realms, and one will not seek liberation, therefore, by knowing that suffering is virtuous, one abandons displeasure, meaning to abide steadfastly in the ordinary state. So, what if one cannot endure harm and suffering? The so-called "Difficult to overcome" refers to Mahadeva and the goddess Uma Devi,
Tibetan
འི་དཀའ་ཐུབ་ལས་ལག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལོ་རྒྱུས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་དད་པའི་མི་མུ་སྟེགས་ཅན་དག་གིས་ཀྱང༌། མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་ན། བདག་གིས་ཇི་སྟེ་མི་བཟོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀའོ་ཞེ་ན། གོམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ད་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ་ལ་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། སྤྲུལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་དོན་མེད་པར་ཡང་སྤྲུལ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་བཟོད་ན། དོན་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བའི་ཚེ་ཡིད་མི་བདེ་བའི་བཟེ་རེ་མི་བྱ་སྟེ། ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ བྱ་སྙམ་པ་ལ། ལ་ལ་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དེ་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་མི་སྔ་མ་རྣམས་བཞིན་དུ་ཡིད་མི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཇུག་སྡུད་དོ། །དེ་བས་ན་ཐ་མལ་པའི་དགྲ་དག་ཁོ་ཉིད་རང་འཆི་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་དེ་གསོད་པ་ནི་དཔའ་བོ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་གཉེན་པོ་མ་བསྐྱེད་ཀྱི་བར་དུ་འབྲལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་དཔའ་བོ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་བས་ན་འཐབ་མོ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཡོན་ཏན་ཤེས་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ཡིད་མི་བདེ་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྐྱོ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་ནི་བདག་དང་གཞན་དང་གཉི་གའི་རྒྱུད་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ད་ནི་བདག་ཉིད་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་བཟོད་པ་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། །མཁྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བདག་ལ་ཡོད་པའི་མཁྲིས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁྲོ་བར་རིགས་ཀྱི་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་ཏེ་དེ་དག་གནོད་པ་བྱེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གནོད་པ་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བས་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གློར་བུར་གྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་
Chinese
因为那是苦行之手。这要从世间的历史中了解。因此，即使是信仰它的外道徒，如果能忍受五火供养等的痛苦，我为何不能忍受呢？这是这个意思。如果说那非常困难，那么就说了“习惯之后”等等。现在，在忍受接受痛苦的支配下，说了“幻化”等等。世间上，即使无意义地也忍受幻化等的损害，在具有重大意义的圣法修持的场合，产生热等痛苦时，不要产生不悦的烦恼，因为有产生嗔恨的过失。那么应该怎么做呢？说了“有些人”等等，了解忍受痛苦的利益，像以前的人们一样，应该对它生起欢喜，不要生起不悦，这是这个意思。因此，用“因此”等等来结尾。因此，普通的敌人自己也会死亡，所以杀死他们不是英雄。因为烦恼在没有生起对治之前不会离开。舍弃它们的人才是大英雄。因此说了“战斗和”等等。另外，为了通过了解痛苦的功德来舍弃不悦，说了“另外”等等。“悲伤”这三个词，是将痛苦存在于自己、他人和二者的相续中的功德，按顺序结合起来。现在，对于损害自己的人，在胜义谛的真理的支配下，在必定思考法之相的忍耐修习的支配下，说了“胆汁等”等等。因为自己存在的胆汁等本身就是痛苦之因。对它生气是有道理的，但对于做损害的人，不应该生气，因为他们做损害不是自性做损害，而是从突发的因缘产生，所以要想到在胜义中没有自性。怎么样是从突发的因缘产生
English
Because that is the hand of asceticism. This should be understood from worldly history. Therefore, even the heretics who believe in it, if they can endure the suffering of offering five fires and so on, why can't I endure it? That is the meaning. If it is said that it is very difficult, then it is said "after getting used to it" and so on. Now, under the control of enduring to accept suffering, it is said "transformation" and so on. In the world, even if one endures the harm of transformation and so on without meaning, in the case of practicing the holy Dharma with great meaning, when suffering such as heat arises, one should not generate unpleasant annoyance, because there is the fault of generating hatred. So what should be done? It is said "some people" and so on, understand the benefits of enduring suffering, and like the former people, one should generate joy in it, and not generate unpleasantness, that is the meaning. Therefore, it is concluded with "therefore" and so on. Therefore, ordinary enemies will die by themselves, so killing them is not a hero. Because afflictions will not leave until the antidote is generated. The one who abandons them is the great hero. Therefore, it is said "fighting and" and so on. Furthermore, in order to abandon unpleasantness by knowing the merits of suffering, it is said "furthermore" and so on. The three words "sadness" are to combine the merit of suffering existing in the continuum of oneself, others, and both, in order. Now, for those who harm oneself, under the control of the ultimate truth, under the control of the practice of patience that necessarily contemplates the characteristics of the Dharma, it is said "bile etc." and so on. Because the bile etc. that exists in oneself is the cause of suffering. It is reasonable to be angry with it, but for those who do harm, one should not be angry, because they do harm not by nature, but arise from sudden causes, so one should think that there is no self-nature in the ultimate truth. How does it arise from sudden causes?