Tibetan
་ཉེས་དམིགས་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་བས་ན། བདག་གི་སེམས་འདི་ཉིད་བག་ཡོད་པ་ལ་ལེགས་པར་གཟུང་ཞིང༌། བག་མེད་པ་ལས་ལེགས་པར་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་བསྲུང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྒྲིབ་པ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་སེམས་བསྲུང་བ་ཉིད་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པ། སེམས་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་མི་གནས་པ། གཞན་ལུས་ངག་ཡིད་བརྟུལ་ཞུགས་མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོན་ཏེ་དེའི་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་ཉོན་མོངས་པར་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས། གང་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་འགྱུར་ན་ནི་དེ་དག་ཀྱང་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། ཕྱི་རོལ་བརྟུལ་ཞུགས་དག་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། འོན་ཏེ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་དུས་ཇི་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྲུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། མ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །འོན་ཏེ་ཉེས་དམིགས་དང་ཕན་ཡོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ནས་སེམས་བསྲུང་སྙམ་ན། རྨའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་འདི་འདྲ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲོས་སོ། །འོན་ཏེ་ཇི་ཙམ་དུ་སེམས་བསྲུང་བར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། བདག་གི་རྙེད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཡང་བསྔོས་ནས་སེམས་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོན་ཏེ་ཇི་ལྟར་སེམས་བསྲུང་བར་བྱ་སྙམ་ན། སེམས་བསྲུང་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཤེས་བཞིན་ལ་གནས་པ་ནི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ལ། དྲན་པ་ལ་གནས་པས་ནི་དེ་ཉིད་ལ་མ་བརྗེད་པའི་ཕྱིར་བྱ་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆ་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཉེས་དམིགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ན། དེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་གནས་པར་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསུས་ན། དངོས་པོ་ ཤེས་བཞིན་ལ་མི་གནས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ནད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ནད་ཀྱིས་དཀྲུགས་པ་བཞིན་དུ་བྱ་བ་དང༌། མ་ཡིན་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་སྤོང་བའི་མཐུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྙེད་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་འདིར་ནི་བརྗོད་དུ་མི་རུང་སྙམ་པའི་ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྗེད་ངས་པར་འགྱུར་བས་ཐོས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གསུམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བྱ་བའི་ཆ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆ་ལ་འཇུག་པས་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ད་ནི་དྲན་པ་ལ་མི་གནས་པའི་ཉེས་དམིགས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བར་བསྟན་པ། ཤེས་བཞིན་མེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་བཞིན་མ་ཡིན་པ་འབྱུང་ལ། དེའི་དབང་གིས་བྱ་བའི་ཆ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བསོད་ནམས་ཕྱི་མ་དག་ཀྱང་སོགས་པར་མི་འགྱུར་བ་ལ། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར་སྔར་བསགས་པ་དག་ཀྱང་བརླག་པར་བྱས་པས་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་བདེ་བ་ལས་ཉམས་ཏེ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ད་ནི་གཉིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དག་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བར་བསྟན་པ། ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བརྗེད་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དག་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་ཉེས་དམིགས་འདས་མ་ཐག་པར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ད་ནི་དྲན་པ་ཇི་ལྟར་བསྲུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དྲན་པ་བདག་གི་ཡིད་དང་མི་འབྲལ་བར་གདམས་པ། དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཉེས་ དམིགས་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མི་གཏོང་ཞེ་ན། སོང་ནའང་སོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དྲན་པ་ཉམས་པར་གྱུར་ན་གོང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་གྱི་ཉེས་དམིགས་ཡོད་པས་དྲན་པ་མི་འཚོར་བར་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་འདིའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་མི་གཏོང་བ་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་གལ་ཏེ་ཉམས་ཏེ་ས་བོན་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། སོང་ནའང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཉམས་པར་གྱུར་ན་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་ཉེས་དམིགས་དྲན་པར་བྱས་ནས་སླར་དགུག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་དྲན་པ་དེ་རྒྱུ་གང་ལས་སྐྱེས་ཤེ་ན། བླ་མ་དང་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འཇིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པའོ། །གུས་བྱེད
Chinese
鉴于存在过患，我应当善加把握自己的心，并好好守护它，使其远离放逸。为什么呢？因为已经说了守护心，守护心是舍弃障碍的对治，所以守护心才是苦行的殊胜，如果心不住于苦行，那么其他的身语意苦行再多又有什么用呢？因为不是烦恼的对治，所以是无意义的，这是它的总结。那么，它的修习的十二功德等等也会变得无意义吗？不是的，因为仍然与烦恼相伴。什么时候它不成为舍弃烦恼的支分，那么这些也都是无意义的，更何况是外道的苦行呢？那么，应该如何守护，直到何时为止呢？已经说了“无量”等等。那么，有什么样的过患和利益，才想要守护心呢？已经说了“疮”等等，也说了“这样的行为”等等。那么，应该在多大程度上守护心呢？已经说了“我的利得”等等，意思是说，即使与利得等等一起奉献，也要守护心。那么，应该如何守护心呢？已经说了“想要守护心”等等，安住于正知，就是能够知晓应作和不应作，安住于正念，就不会忘记它，因此会行应作之事，舍弃不应作之事。如果将简略的开示加以广说，有什么样的过患，为了舍弃它，应该安住于正念和正知呢？为了消除这个疑问，揭示了不以正知为住的三种过患。其中，首先，已经说了“如疾病”等等，意思是说，就像被疾病扰乱一样，因为知道应作和不应作，所以对于这些，会失去依次成办和舍弃的能力。其次，已经说了“没有正知”等等，意思是说，无论听闻多少等等。
English
Given that there are faults, I should properly grasp my own mind and carefully guard it, keeping it away from carelessness. Why? Because it has been said to guard the mind, guarding the mind is the antidote to abandoning obscurations, so guarding the mind is the supreme asceticism, but if the mind does not abide in asceticism, then what is the use of many other bodily, verbal, and mental asceticisms? Because it is not the antidote to afflictions, so it is meaningless, that is its summary. Then, will its twelve qualities of practice, etc., also become meaningless? No, because it is still accompanied by afflictions. When it does not become a branch of abandoning afflictions, then these are also meaningless, let alone the asceticism of outsiders? Then, how should it be guarded, and until when? It has been said "immeasurable" etc. Then, what kind of faults and benefits are there, that one would want to guard the mind? It has been said "wound" etc., and it has also been said "such behavior" etc. Then, to what extent should the mind be guarded? It has been said "my gains" etc., meaning that even if one offers it together with gains etc., one should guard the mind. Then, how should the mind be guarded? It has been said "wanting to guard the mind" etc., abiding in mindfulness is to be able to know what should and should not be done, abiding in mindfulness, one will not forget it, therefore one will engage in what should be done and abandon what should not be done. If the brief teaching is explained in detail, what kind of faults are there, and in order to abandon it, one should abide in mindfulness and awareness? In order to eliminate this doubt, three kinds of faults of not abiding in mindfulness are revealed. Among them, first, it has been said "like disease" etc., meaning that, like being disturbed by disease, because one knows what should and should not be done, one will lose the ability to accomplish and abandon them in order. Secondly, it has been said "without mindfulness" etc., meaning that no matter how much one hears etc.
Chinese
然而，在此，由于没有那种难以言说的正知，就会变得健忘，甚至所听闻的也会白费，这是总结性的说法。从第三个角度来说，说了“具有听闻”等等，即使已经多闻等等，由于不了解该做和不该做，进入该做的部分，以及进入不该做的部分，就会伴随着堕落，这是其中的含义。现在，在不忆念的两个过患中，首先是显示不正知的近取烦恼在相续中产生。说了“没有正知”等等，具有不了解该做和不该做的特征的不正知就会产生，由于它的影响，不进入该做的部分，所以未来的福德也不会增长，由于做了不该做的事情，以前积累的也会被摧毁，从而从人天和解脱的安乐中退失，堕入恶趣，这是总结性的说法。现在，从第二个角度来说，显示其他的近取烦恼在相续中产生。说了“烦恼”等等，当忘记了该做和不该做的时候，贪欲等等的其他烦恼也会产生，就像之前所显示的过患一样。现在，从如何守护忆念的角度出发，教诫忆念不要离开自己的心。说了“因此”等等，意思是由于有那样的过患，所以才说“因此”。如果不放纵它呢？说了“即使去了也去了”等等，意思是如果忆念退失了，就会有如上所说的过患，所以不要让忆念不被察觉。还有，这里的含义是：即使不放纵忆念是那样，但如果退失了，种子该怎么办呢？说了“即使去了”等等，意思是如果退失了，也要忆念之前所说的过患，然后重新唤回。那么，忆念是从什么因产生的呢？说了“上师和”等等，其中“恐惧”等等是指知惭和有愧。恭敬。
English
However, here, because there is no such unspeakable mindfulness, one becomes forgetful, and even what is heard is wasted, which is a summary statement. From the third perspective, it is said "having heard" and so on, even if one has heard much, etc., because one does not know what should be done and what should not be done, entering into the part that should be done, and entering into the part that should not be done, one will be accompanied by downfall, which is the meaning of that. Now, among the two faults of not abiding in mindfulness, the first is to show that the near afflictions of non-mindfulness arise in the continuum. It is said "without mindfulness" and so on, the non-mindfulness with the characteristic of not knowing what should be done and what should not be done arises, and because of its influence, one does not enter into the part that should be done, so future merits will not increase, and because one has done what should not be done, what was previously accumulated will also be destroyed, thereby falling away from the happiness of higher realms and liberation, and going to the lower realms, which is a summary statement. Now, from the second perspective, it is shown that other near afflictions arise in the continuum. It is said "afflictions" and so on, when one forgets what should be done and what should not be done, other afflictions such as desire will also arise, just as the faults shown before. Now, from the perspective of how to protect mindfulness, the instruction is that mindfulness should not be separated from one's mind. It is said "therefore" and so on, meaning that because there is such a fault, it is said "therefore." If one does not let it go? It is said "even if it goes, it goes" and so on, meaning that if mindfulness is lost, there will be the faults mentioned above, so one should not let mindfulness go unnoticed. Also, the meaning here is: even if not letting go of mindfulness is like that, but if it is lost, what should be done with the seed? It is said "even if it goes" and so on, meaning that if it is lost, one should remember the faults mentioned before, and then recall it again. Then, from what cause does mindfulness arise? It is said "the lama and" and so on, where "fear" and so on refer to knowing shame and having embarrassment. Respect.