Tibetan
གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་འདིར་ཡང་མཚུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་སྐྱེར་རུང་ངམ་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་མི་རུང༌། བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཅིའི་ཕྱིར་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བརྗོད་དམ། འོན་ཏེ་རྟེན་སྡོམ་པ་ཞིག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད། ཕྱོགས་དང་པོའི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྨོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་མི་མཐུན་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞིག་རྟེན་དུ་དགོས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་ལར་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མིང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་འབའ་ཞིག་ལས་བརྡ་བྱུང་ཡང་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཤི་འཕོས་པའི་དུས་སུ་རྟེན་ཞིག་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་འཇིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་ཐོབ་པའི་རྟེན་ཡིན་གྱི་གནས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་ ལ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་གནས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤི་འཕོས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་མི་འཇོག་ན་ནི། དེའི་ཚེ་འདིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞིག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་མི་འཇིག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གནས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཚེ་ཕྱི་མ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ནི་གནས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ནི་ཚེ་འདི་ལ་ཡང་གནས་པའི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་སོ། །འོན་ཏེ་ཚེ་འདིར་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་གནས་པའི་ཕྱིར་རྟེན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། དེའི་ཚེ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མེད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྟེན་དུ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། མི་སྐྱེ་བ་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མེད་པར་རང་བཞིན་དང་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་རྟེན་དུ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་མི་སྤོང་ངམ་ཅི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཞིག་རྟེན་དུ་ཚོལ་བར་བྱེད། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་སྤོང་བ་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་སྤོང་བ་བཅུས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་བདག་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྤོང་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་སྤོང་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་སྤོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་བཞིན་དུ་དེ་བོར་ནས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་རྟེན་དུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ནི་བདག་ཉིད་བླུན་པོར་སྟོན་ཅིང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཞད་གད་དུ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེ་བས་ན་སྡོམ་པའི་རྟེན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། རྣམ་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་དགེ་བའི་ཆོས་ ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང་འབྱོར་བར་བྱེད་པའི་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་བཅུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་རྟེན་དུ་གསུངས་ཀྱི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་དང་འབྱོར་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་ཀྱང་སྤོང་ཞིང་གཞན་དག་ཀྱང་སྤོང་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རང་གི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་དགེ་བའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་མ་ཟད་ཀྱི། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའམ་སྤོང་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་འཇིགས་པ་བྱིན་པ་དང༌། གཞན་དག་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་བཟློགས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་མངོན་པར་སྤོང་བ་དང༌།
Chinese
如果说是以……为依据的话，那么这里也同样如此。如果说没有声闻的律仪，菩萨的律仪能够生起吗？为什么不能生起？如果说是依靠的缘故，为什么说是没有依靠的缘故呢？或者说是没有作为所依的律仪的缘故。第一种说法是不合理的，因为发愿菩提心本身就是所依。第二种说法也是不合理的，因为如果存在，就会变成没有不相符之处。如果说必须以声闻的律仪作为所依，那么在完全清净的世界里，有些地方甚至没有声闻和独觉的名号，只能通过法性获得，连表达的方式也没有，这就会成为一种过失。如果说这是所希望的，那么因为没有能够证明它的量。此外，在死亡转移的时候，因为所依坏灭的缘故，菩萨的律仪也会坏灭，这就会成为一种过失。如果说那是获得的所依，而不是存在的所依，所以没有过失，那么不是的，因为对于那一点，没有能够证明的道理。如果说因为不是存在的所依，即使死亡转移，菩萨的律仪也不会消失，那么在这种情况下，即使是声闻的律仪，菩萨的律仪也不会消失，因为不是存在的所依。例如后世一样。如果说对于后世来说，因为不是存在的所依，所以没有过失，那么这样的话，对于今生来说，也同样不是存在的所依。如果说今生因为舍弃自性和俱生的罪过，所以是存在的，因此是所依，那么对于后世来说也是同样的，因为那个时候也是舍弃自性和俱生的罪过。如果说没有声闻的律仪，菩萨的律仪就不会生起，所以需要作为所依，那么因为没有能够证明不生起的道理。如果说没有声闻的律仪，就不会舍弃自性和俱生的罪过，所以需要声闻的律仪作为所依，那么为什么菩萨律仪的戒律的两种罪过不
English
If it is said that it is based on..., then it is the same here. If it is said that without the vows of the Hearers, can the vows of the Bodhisattvas arise? Why can't they arise? If it is said that it is because of reliance, why is it said that it is because of no reliance? Or it is said that it is because there is no vow as a basis. The first statement is unreasonable, because the aspiration for Bodhicitta itself is the basis. The second statement is also unreasonable, because if it exists, it will become without any inconsistency. If it is said that the vows of the Hearers must be the basis, then in the completely pure world, in some places there are not even the names of Hearers and Solitary Buddhas, and they can only be obtained through Dharma nature, and there is no way to express them, which would become a fault. If it is said that this is what is desired, then because there is no valid measure to prove it. Furthermore, at the time of death and transference, because the basis is destroyed, the vows of the Bodhisattvas will also be destroyed, which would become a fault. If it is said that it is the basis of attainment, but not the basis of existence, so there is no fault, then it is not so, because there is no reason to prove that point. If it is said that because it is not the basis of existence, even if death occurs, the vows of the Bodhisattvas will not disappear, then in this case, even the vows of the Hearers, the vows of the Bodhisattvas will not disappear, because it is not the basis of existence. For example, like the next life. If it is said that for the next life, because it is not the basis of existence, there is no fault, then in this case, for this life, it is also the same as not being the basis of existence. If it is said that in this life, because of abandoning the faults of nature and co-emergence, it exists, therefore it is the basis, then it is the same for the next life, because at that time also, the faults of nature and co-emergence are abandoned. If it is said that without the vows of the Hearers, the vows of the Bodhisattvas will not arise, so it is necessary to be the basis, then because there is no reason to prove that it does not arise. If it is said that without the vows of the Hearers, the faults of nature and co-emergence will not be abandoned, so the vows of the Hearers are needed as the basis, then why are the two kinds of faults of the precepts of the Bodhisattva vows not
Chinese
舍弃或者为何寻求声闻的戒律作为所依？声闻的戒律是以七种舍弃所概括的，难道菩萨的戒律不是以十种舍弃所概括的吗？此外，声闻的戒律是仅仅自己舍弃，是仅仅此生舍弃的自性，而菩萨的戒律是也让其他舍弃，是直到菩提的精华为止舍弃的自性，明明是这样却舍弃它而寻求声闻的戒律作为所依，这是显示自己愚蠢，是应被智者们嘲笑的。因此，戒律的所依是菩萨的戒律，菩萨地中什么是积累善法的戒律呢？经中说：依赖于如实受持戒律。在《摄决择分》中也说：它能积累和带来一切善法。在《摄大乘论》中也说：为了舍弃不善业十事，宣说了戒律本身作为所依。声闻的戒律不是这样，因为它不能积累和带来除此以外的一切善法之根，也不是在一切时处自己也舍弃，也让其他舍弃不善十业之道。如果这样，那么戒律如何能积累一切善法呢？一切善法简而言之就是使自己的相续圆满善法和成熟有情，其中使自己的相续圆满善法是以六度所概括的，其中安住于戒律是不仅是戒律波罗蜜多的自性，而且为了在一切时处舍弃或让他人舍弃杀害一切有情等，给予一切有情无畏，对于损害其他不退转，并且对于此不断增上舍弃，
English
Giving up, or why seek the precepts of the Hearers as a basis? The precepts of the Hearers are summarized by seven abandonments, are not the precepts of the Bodhisattvas summarized by ten abandonments? Furthermore, the precepts of the Hearers are only abandoning oneself, it is the nature of abandoning only this life, while the precepts of the Bodhisattvas also cause others to abandon, it is the nature of abandoning until reaching the essence of Bodhi, even though it is like that, abandoning it and seeking the precepts of the Hearers as a basis, this is showing oneself to be foolish, and it is appropriate to be laughed at by the wise. Therefore, the basis of precepts is the precepts of the Bodhisattvas, in the Bodhisattva grounds, what is the discipline that gathers virtuous dharmas? It says, 'Relying on properly taking the precepts.' And in the *Compendium of Ascertainments*, it also says, 'It gathers and brings all virtuous dharmas.' And in the *Compendium of the Great Vehicle*, it also says, 'For the sake of abandoning the ten non-virtuous actions, the precepts themselves are taught as the basis.' The precepts of the Hearers are not like that, because they do not gather and bring all the roots of virtue other than that, and it is not that at all times, one abandons oneself and also causes others to abandon the path of the ten non-virtuous actions. If so, how does that discipline of precepts gather all virtuous dharmas? All virtuous dharmas, in short, are just perfecting virtuous dharmas in one's own continuum and maturing sentient beings, among which perfecting virtuous dharmas in one's own continuum is summarized by the six perfections, among which abiding in the discipline of precepts is not only the nature of the perfection of discipline, but also for the sake of abandoning or causing others to abandon killing all sentient beings, etc., at all times, giving fearlessness to all sentient beings, not turning back from harming others, and increasingly abandoning that,