Tibetan
ག་བསྔལ་ཡིན་པས་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཙམ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་སྤོང་བར་བྱ་བ་ཉིད་དོ། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བཟློག་ན་གནོད་པ་ཅན་ནོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་གཞན་འདི་ཡང་ཡིན་ཏེ། གང་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་གིས་ཕན་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་བདག་ཉིད་བཞིན་ནོ། །སྲོག་ཆགས་གཞན་ཡང་སེམས་ཅན་ཡིན་པ་ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དེ། སེམས་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཙམ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱའོ། །འདི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱོགས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ལ་ཡང་ཕན་མི་འདོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་མ་ངེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། སྔར་བཞིན་དུ་འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་པ་བདག་དང་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཚེ་བདག་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། བདེ་ བ་སྟེ་དགའ་བ་འདོད་པར་མཚུངས་ཤིང་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་དེ་དག་དང་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་དེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་ཉིད་ལ་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་ལ་གཞན་ལ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་དང་པོ་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་སྤང་བའི་ཕྱིར། གང་ཚེ་བདག་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། གཞན་མིན་ཞེས་པ་ནི་གཞན་ལ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གང་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྲུང་བར་འོས་ཀྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་དེའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བདག་ལ་གནོད་པ་དང་གདུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་འདིས་གལ་ཏེ་གཞན་མ་བསྲུངས་ན་གཞན་འདི་ཉམས་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་མ་འོངས་པ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་ལུས་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ཉིད་འདིར་སྐྱེས་པའི་ལུས་པོ་འདི་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གནོད་པར་མི་སྲིད་དེ། དེ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཞེས་པ་ནི་
Chinese
“何者是痛苦”这被称为是自性的理证的结合，仅仅是痛苦的自性生起，是应当断除的。理证不成也并非如此，因为要成立痛苦的自性本身没有差别。不定也并非如此，因为没有差别，我的痛苦也变成不是应当断除的了，这如果反过来说是有害的。正因为此，相违也并非如此。同样，其他的结合也是如此，凡是众生，我都应当利益他们，就像众生自己一样。其他的有情也是众生，这被称为是自性的理证本身，仅仅是众生的自性生起，应当施加利益。这也不成也并非如此，因为众生的自性的方面是成立的。自己也不施加利益就太过分了，所以不定也并非如此，像之前一样，相违也并非如此。“对痛苦执著”这难道不是自己和他人有差别吗？因此如果这样，理证就是不定的，如果这样说。“何时自己”等所说，安乐即是喜悦，在想要上是相同和相等的，那些和他人有什么差别呢？一点也没有。因为为了自己生起安乐而努力，而不是为了他人，就是这个意思。为了断除第一个理证的不定性，“何时自己”等所说，怖畏是痛苦的因，不是他人，就是不是为了他人。即使那样，在痛苦的一个自性上没有差别，即使那样，谁被痛苦损害，就应当被他自己守护，而不是被其他人守护，如果这样说。“如果对他执著”等所说，因为其他的那个痛苦对我没有损害和痛苦，因为这个原因，如果其他的没有被守护，其他的这个就会坏灭，因为未来的，即是来世的身体，生于地狱的痛苦的自性，对生于此处的这个身体一点也不会损害，因为那是其他的。那个就是
English
"What is suffering" is called the combination of the reason of self-nature, and it is the very thing that should be abandoned because the nature of suffering arises. The reason is not unestablished, because it is to establish that the nature of suffering itself is without difference. It is also not uncertain, because there is no difference, and my suffering also becomes not something to be abandoned, which is harmful if said in reverse. Precisely because of this, contradiction is also not so. Similarly, another combination is also like this: all beings, I should benefit them, just like beings themselves. Other sentient beings are also sentient beings, which is called the reason of self-nature itself, and only the nature of sentient beings arises, and benefit should be applied. This is also not unestablished, because the aspect of the nature of sentient beings is established. It would be too much to not apply benefit to oneself, so it is also not uncertain, and like before, contradiction is also not so. "Attachment to suffering" is it not that there is a difference between self and others? Therefore, if so, the reason is uncertain, if you say so. "When self" and so on are said, happiness is joy, and in wanting it is the same and equal, what difference is there between those and others? There is none at all. Because one strives to create happiness for oneself, but not for others, that is the meaning. In order to eliminate the uncertainty of the first reason, "When self" and so on are said, fear is the cause of suffering, and not others, that is, not for others. Even so, there is no difference in the one nature of suffering, even so, whoever is harmed by suffering should be protected by himself, but not by others, if you say so. "If attached to that" and so on are said, because the suffering of that other does not harm or pain me, for this reason, if the other is not protected, this other will be destroyed, because the future, that is, the body of the next life, the nature of the suffering of being born in hell, will not harm this body born here at all, because that is other. That is
Tibetan
འཇིག་རྟེན་པའི་བརྗོད་པའམ་དེའི་དོན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བསམ་པ་གང་གིས་འདིར་བསྲུང་བ་ལུས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྡིག་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ལུས་ངག་ལ་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ་ཞེ་ན། བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་ནི་འགེགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཅུང་ཟད་བཀག་པའི་ཡང་ཕྱིར་གང་ཞིག་ངའོ་ཞེས་རྟོག་པའི་ཡུལ་དུ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་ངའོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་གཅིག་ཅེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་ལོག་པའོ།། བདག་ཉིད་དེའི་ཚེ་ཡང་ཞེས་པ་ནི་འདི་སྲིད་པ་གཞན་ཡིན་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཙམ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་ཞེན་པའི་དབང་གིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དངོས་པོ་ལ་ནི་དམིགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལོག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཤི་བཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདག་གཅིག་ཏུ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་གི་ཚེ་བདག་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བར་སྲིད་པ་ཐ་མ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ངེས་པར་ཕུང་པོ་དེ་འདི་ཉིད་དུ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྔ་མ་འགགས་ནས་དེས་རྐྱེན་འདིས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་འདུས་བྱས་པ་བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་སྔར་མེད་པའི་རྒྱུད་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ནས་འཇུག་པའི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་གནོད་པར་བྱེད་པ་གཞན་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གི་ཚེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྲུང་བའི་དོན་རེ་ཞིག་ཞོག་ལ། འདིར་ལུས་པོ་གཅིག་ལ་ཡན་ལག་ཐ་དད་པས་སྡུག་བསྔལ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གཞན་གྱིས་བསྲུང་བ་ལ་འབད་བར་མི་རིགས་ན། རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕངས་པ་གང་ཞིག་མཐོང་བ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ལག་པ་ལ་སོགས་པས་སྐྱོང་བར་བྱེད་དེ། གཞན་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་འདི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འོན་ཏེ་འདི་རིག
Chinese
这是世俗的言说或其意义。因为如此，所以以何种思想在此守护，是因为身体的自性，是为了从罪恶中解脱和进入善行。如果有人说：我始终是一体的，身语没有差别，因此没有这个过失。那么，就说了“我”等等。因为“我”将会被阻碍，即使稍微被阻碍，也会成为被认为是“我”的对境。因此，对于任何知道“我”的对境来说，都没有“一”这个概念，所以这种执着的分别念是错误的。所谓“自身彼时也”，是指这是另一种存在，仅仅是执着于如幻的五蕴。这也是由于执着而说的，实际上对于事物没有任何执着，因为它是分别念的自性。 又问：这为什么是错误的分别念呢？回答说：就像这样，说了“死亡”等等。我仅仅是五蕴的集合，当我和其他一些东西去往来世时，如果不是最后一生，那么那个蕴 निश्चित 必定会在此处毁灭，但事实并非如此，它会转生到来世。然而，前一世灭亡后，由于业和烦恼的因缘，产生了中阴身，从而产生了前所未有的相续。因此，由于从无始轮回以来就习惯于错误的分别念，以及习气等因缘，会导致颠倒的产生。此外，另一个损害是，当“何时”等等被说出时，暂时放下守护即将到来的身体痛苦的意义。在这里，一个身体的不同肢体有不同的痛苦。因此，如果其他人不应该努力守护其他人的痛苦，那么当看到对脚等的怜悯时，为什么手等会进行保护呢？因为在其他方面没有区别，所以这是不合理的。然而，这是合理的。
English
This is worldly speech or its meaning. Because it is so, therefore, with what thought is one protecting here, because it is the nature of the body, to turn away from sin and to engage in virtue. If someone says: I am always one, there is no difference between body and speech, therefore there is no fault. Then, it is said, "I" and so on. Because "I" will be obstructed, and even if slightly obstructed, it will become an object of being thought of as "I". Therefore, for any object of knowing "I", there is no concept of "one", so this clinging conceptualization is wrong. The so-called "self at that time also" refers to another existence, merely fixating on the five aggregates that are like illusions. This is also spoken due to clinging, but in reality, there is no fixation on things at all, because it is the nature of conceptualization. Again, why is this a wrong conceptualization? The answer is: like this, "death" and so on are said. I am merely the collection of the five aggregates, and when I and some other things go to the next world, if it is not the last life, then that aggregate will definitely perish here, but that is not the case, it will be reborn in the next world. However, after the previous life ceases, due to the causes and conditions of karma and afflictions, the intermediate state of existence arises, thereby generating an unprecedented continuum. Therefore, due to the habituation of wrong conceptualization from beginningless samsara, and the influence of habitual tendencies and other causes, the inverted will arise. Furthermore, another harm is that when "when" and so on are said, temporarily put aside the meaning of protecting the coming bodily suffering. Here, different limbs of one body have different sufferings. Therefore, if others should not strive to protect the suffering of others, then when compassion for the feet and so on is seen, why do the hands and so on protect? Because there is no difference in other respects, this is unreasonable. However, this is reasonable.