Tibetan
བར་གནས་པ་སྟེ་ཉེ་བར་གྱུར་པས་སོ། །ཡང་ན་འདི་ལ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་འདི་ལ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གལ་ཏེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་ན་འདི་ཇི་ལྟར་ན་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར། འོན་ཀྱང་དེ་ཉིད་ནི་གེགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་གང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དངོས་པོ་གང་འབྲས་བུར་མངོན་པར་འདོད་པ་གང་ཞིག་རྒྱུར་མངོན་པར་འདོད་པ་གང་མེད་ན་མི་འབྱུང་ལ་སྟེ། དེ་ལག་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་འདོད་པ་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གཞན་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐབས་སུ་བབ་པ་ལ་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ན་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་གེགས་སུ་བརྗོད་དོ། །གེགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱེད། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ན་མིང་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པར་ཟད་དོ། ། བསྟན་པའི་དོན་དཔེ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱེད་པ་དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་བདག་འགའ་ཞིག་སྦྱིན་པ་བྱེད་པའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། སློང་མོ་པ་སློང་བར་བྱེད་པས་སྦྱིན་པའི་གེགས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྦྱིན་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བར་འདོད་པ་གང་ལ་ལའི་རབ་ཏུ་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་དང་ཕྲད་པ་ན་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལེན་པའི་ངོ་བོ་དེའི་ཚེ་གེགས་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པར་དེ་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྐབས་སུ་བབས་པ་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ།། །།བམ་པོ་བཅུ་གཅིག་པ། གཞན་ཡང་བཟོད་པའི་རྒྱུ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་ཕྲད་པ་ན་དགའ་བ་ཁོ་ནར་རིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ། འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ན་འཇིག་རྟེན་ན་སློང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་བར་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་ན་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་པ་བྱེད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་དེ་དག་དཀོན་པ་སྟེ། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱའི་ནང་ནས་གལ་ཏེ་ཇི་ཞིག་ལྟར་འགའ་ཞིག་འབྱུང་བའམ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཕར་གནོད་པ་མ་བྱས་ན་སྟེ། ཕ་རོལ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལས་ལྡོག་ན་བདག་ལ་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་འགའ་ཡང་སྟེ་གཅིག་ཀྱང་གནོད་པ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། མཆོག་ཏུ
Chinese
处于中间状态，是因为靠近的缘故。或者，这可以与“这是功德之因”相连。如果成为功德的障碍，这怎么会成为功德之因呢？如果说那本身就是障碍，那么，说了“凡是缺少什么”等等。任何事物，凡是想要显现为果的，凡是想要显现为因的，如果缺少什么就不会产生。那没有掌握的想要显现的果，不是它的产生之因。因为那与随之而行和相背而行是相应的。同样，对于处于当下的情况，那产生者怎么能说是所要产生的障碍呢？说是障碍之因。对于那样的形态，如果也那样进行称谓，那只是对名称的错误理解。 通过显示教义的意义的譬喻来阐明，说了“在时机”等等。例如，当一些施主正值布施之时，乞丐前来乞讨，不能说是布施的障碍。因为，那正是布施之因。对于想要出家的人，当与能使之出家的人相遇时，在那时接受出家的戒律等等的自性，不能说是障碍。然而，那正是因，因为没有它，那不会产生。因此，对于处于当下的情况，也应当观察。 第十一品。此外，因为忍辱之因非常稀少，所以当与之相遇时，理应仅仅感到欢喜，为了显示这个，说了“在世间”等等。总的来说，在一切世间，乞讨的人变得非常众多。因此，在进行布施时，不会退转。而作损害的人则不是那样，因此那些是稀少的。在成千上万的人中，如果有什么情况，或许会有一些出现，或许没有。为什么会那样呢？说了“例如”等等。因为如果不作损害，也就是说，如果从损害他人中退回，那么自己没有理由，谁也不会作损害。因此，因为非常稀少，并且极其
English
Being in an intermediate state is because of being close. Or, this can be connected with "This is the cause of merit." If it becomes an obstacle to merit, how can this become the cause of merit? If it is said that that itself is an obstacle, then it is said, "Whatever is lacking," and so on. Any thing, whatever is desired to appear as a result, whatever is desired to appear as a cause, if something is lacking, it will not arise. That fruit that is desired to appear without being grasped is not the cause of its arising. Because that is in accordance with going along with it and going against it. Similarly, for the situation at hand, how can that which produces be said to be an obstacle to what is to be produced? It is said to be the cause of the obstacle. If one also uses terminology in that way, then it is merely a misinterpretation of the name. Clarifying the meaning of the teachings through the door of showing examples, it is said, "At the time," and so on. For example, when some patrons are about to give alms, it cannot be said that a beggar begging is an obstacle to giving. Because that is the very cause of giving. For someone who wants to become a renunciate, when meeting someone who can cause them to become a renunciate, at that time, the nature of taking vows of renunciation, etc., cannot be said to be an obstacle. However, that is the very cause, because without it, that will not arise. Therefore, one should also observe the situation at hand. Eleventh Chapter. Furthermore, because the cause of patience is very rare, it is appropriate to feel only joy when encountering it, to show this, it is said, "In the world," and so on. In general, in all the world, those who beg have become very numerous. Therefore, when giving alms, one does not turn back. But those who do harm are not like that, therefore those are rare. Out of thousands, if there is some situation, perhaps some will appear, or perhaps not. Why is that so? It is said, "For example," and so on. Because if one does not do harm, that is, if one turns back from harming others, then one has no reason oneself, and no one will do harm. Therefore, because it is very rare, and extremely
Tibetan
་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ། དེ་བས་ངལ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཇི་ཞིག་ལྟར་གནོད་པ་བྱེད་པ་དང་ཕྲད་ན་དེའི་ཚེ་ཁྱིམ་དུ་བྱུང་བའི་གཏེར་བཞིན་དུ་ངལ་བ་མ་བྱས་པར་ཐོབ་པའི་དགྲ་ལ་བདག་གིས་འདོད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་ཉེ་བར་རྫོགས་པ་ན་གྲོགས་བྱེད་པར་གྱུར་པས་སོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུར་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་དོན་ལ་གྲོགས་བྱེད་པ་ལ་བྱས་པ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བདག་ལེན་དུ་ཕན་གདགས་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་བསྟན་ པ། འདི་དང་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་འདིས་གྲོགས་སུ་བྱས་པས་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གེགས་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བདག་གིས་བཟོད་པ་གོམས་པར་བྱས་པ་དང༌། འདིས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ་གཉི་གས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གྲོགས་བྱས་ཤིང་བསྟེན་པའི་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེ། བསོད་ནམས་ཐོབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་གྲོགས་ལ་ཐོག་མར་ཕུད་བདར་བར་བྱའོ། །དཔེར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྔ་སྡེའི་ཆེད་དུ་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ལྟར་བདག་གིས་སྨོན་ལམ་གདབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་གསུངས་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །གལ་ཏེ་བསམས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཇུག་ན་དེ་དེ་ལྟར་རིགས་ན། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་གནོད་པ་བྱེད་པའི་བསམ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ། གལ་ཏེ་བཟོད་བསྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་བསྒྲུབ་བོ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་མེད་པར་གནོད་པར་བརྩོན་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་གལ་ཏེ་དགེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་དགྲ་འདི་མཆོད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་དགོས་པ་མི་མངའ་བའི་དགེ་བ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་དམ་པའི་ཆོས་གསུང་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི་སྟེ་མཆོད་པར་བྱེད་དེ་ཡང་བསམ་པ་དེས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་མཆོད་པར་འོས་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ཅི་སྟེ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་བསམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནོད་པ་བྱ་བའི་བསམ་པའང་མེད་ལ། འདི་ལ་དེ་ལས་བཟློག་པ་སྣང་ངོ་ཞེས་གལ་ཏེ་དགྲ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་དགྲ་འདི་གནོད་པ་བྱ་བའི་བསམ་པ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། དགྲ་བོ་མཆོད་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །སྦྱིན་པས་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱའོ། །ཞེ་ན། སྨན་པ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ལ་ཁྲོ་བའི་སེམས་མ་བཟློག་ན་ཇི་ལྟར་བ
Chinese
说的是，为了利益而施加损害，应当感到非常高兴。因此说了“因为辛劳”等等。无论何时，以何种方式遇到施加损害的人，那时就应当像在家中发现宝藏一样，对于不费力气就得到的敌人，我应当感到满意。菩提行是佛陀自身圆满资粮的助缘。像这样，为了殊胜之人的利益而助益，为了知恩图报，理应接受并施以利益，这是所要表达的。说了“此与我的”等等。因为他以此助益，是因而不是障碍，因此我修习了忍耐，而且他也施加了损害，这是二者共同产生的。这个“此”是为了成就而助益和依止的忍耐的果实，是获得福德的特征。首先应当对此，也就是对法友进行筛选。例如，就像菩萨以慈悲的力量为五比丘发愿一样，我也应当发愿。其中所说的原因是“因为”。如果仅凭那个想法就能进入，那那样是可以的。然而，怀疑的是，这个人是怀有损害之心的。说了“如果修忍”等等。因为没有菩萨要修忍的想法，却努力施加损害，所以即使是善因，这个敌人也不值得供养。如果那样，那么对于成就无需努力的善的因，也就是殊胜之法圣教的特征，为何要供养呢？因为那也缺乏那个想法，所以认为不值得供养。如果对于殊胜之法没有想法，因此也没有施加损害的想法，而对此却显现出相反的情况，因此说了“如果这个敌人”等等。如果想到这个敌人怀有施加损害的想法，那么不应当供养敌人，不应当以布施来侍奉。如果这样，就像医生一样，如果不阻止对施加损害者的愤怒之心，那又如何呢？
English
It is said that one should be very happy to inflict harm for the sake of benefit. Therefore, it is said, "Because of labor," and so on. Whenever and in whatever way one encounters someone who inflicts harm, at that time one should be satisfied with the enemy who is obtained without effort, like finding a treasure in one's home. Bodhicitta practice is a help in the near perfection of the Buddha's own accumulation. In this way, it is reasonable to accept and benefit those who help in the cause of a supreme person, in order to be grateful, as has been shown. It is said, "This and mine," and so on. Because he has helped in this way, it is a cause and not an obstacle, therefore I have practiced patience, and he has also inflicted harm, which is produced by both. This "this" is the fruit of patience that has helped and relied upon for accomplishment, and is the characteristic of obtaining merit. First of all, one should select this, that is, a Dharma friend. For example, just as the Bodhisattva made aspirations for the five monks with the power of loving-kindness, so should I make aspirations. The reason given for this is "because." If it is possible to enter by that thought alone, then that is fine. However, the doubt is that this person has the intention to harm. It is said, "If you cultivate patience," and so on. Because there is no thought that a Bodhisattva will cultivate patience, but strives to inflict harm, therefore, even if it is a cause of virtue, this enemy is not worthy of offering. If that is the case, then why should one offer the cause of accomplishing effortless virtue, that is, the characteristic of the supreme Dharma, the Holy Scriptures? Because it also lacks that thought, it is thought that it is not worthy of offering. If there is no thought for the supreme Dharma, and therefore no thought of inflicting harm, but the opposite appears in this, therefore it is said, "If this enemy," and so on. If one thinks that this enemy has the intention to inflict harm, then one should not offer the enemy, and one should not serve with generosity. If so, like a doctor, if one does not turn back the mind of anger towards the one who inflicts harm, then how can one...