Tibetan
་པའི་ཡིད། །གང་དང་གང་ལ་ཆགས་གྱུར་པ། །དེ་དང་དེ་བསྡོངས་སྟོང་གྱུར་དུ། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཅིང་ལྡང༌། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགའ་བའི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་མི་དགེ་བའི་རྒྱུ་དེ་དག་དགག་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་པའི་དགའ་བའི་བདེ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་འདི་ནི་མི་དགེ་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བདེ་འབྱུང་སྟེ་འདི་ལ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ཡོད་པས་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྣང་བ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །གཞན་ཡང་འདིའི་ཡོན་ཏན་གང་གཞན་སྡུད་པའི་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་དགའ་བས་འདི་ནི་ཡོན་ཏན་དག་ལ་ཕྲག་དོག་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་ཡང་སྡུད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདིར་དགའ་བའི་བདེ་བ་བླང་བར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཕ་རོལ་གྱི་ཡོན་ཏན་དག་ལ་བདག་མི་བཟོད་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དེ། །འོན་ཀྱང་བསྟོད་པ་བྱེད་པའི་བདེ་བ་དེ་བདག་གིས་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེ་ན། འདིར། གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་ལ་ནི་མ་སྟོད་པ་བྱེད་པའོ། །བདེ་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟ་བས་ན་དགོངས་པ་འདིས་ཁྱོད་གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་བསྟོད་པའི་དགའ་བ་ལས་བྱུང་ བའི་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་མི་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་དོགས་པར་ལྷུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བྲན་ལ་གླ་རྔན་སྦྱིན་སོགས་སྤང༌། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་བདག་རང་བདེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རང་གི་བྲན་ལ་སོགས་པ་ལ་བྲན་གྱི་གླ་རྔན་ལས་ཀྱི་རིན་སྦྱིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ལེན་དུ་ཕན་འདོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་དེ། ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་སྡང་བ་ཅན་ལ་དེ་ཡང་མི་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེས་ཀྱང་དེ་ལ་བདེ་བ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མཐོང་བ་ནི་ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུ་དང་མ་མཐོང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་སྟེ་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་མི་བཟོད་པའི་གཉི་ག་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ལོག་པའི་ཕན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ། རང་གི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཁྱོད་ལ་ཡོན་ཏན་རྗོད་པར་བྱེད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཞན་དེ་ལ་མི་འདོད་ཀྱང་བདེ་བར་འདོད་ལ་ཇི་སྟེ་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་རྗེས་སུ་བསྔགས་པ་བྱེད་པ་ནི་དེའི་ཚེ་ཕྲག་དོག་གི་དྲི་མ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ཀྱིས་རང་གི་བདེ་བ་ཡང་མི་འདོད་བྱེད། གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལྟར་རེ་ཞིག་ཞོག་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འང་གི་སྒྲའོ། །དེ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཕྲག་དོག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྟོད་པར་བྱེད་པ་པོའི་བདེ་བ་མི་བཟོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ལྟར་བདེ་འགྱུར་ཞེས། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་བདེ་བ་འདི་མི་འདོད་ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ་ཁྱད་པར་སུན་འབྱིན་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁྱད་པར་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཕ་རོལ་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྨད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཁམས་གསུམ་པར་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་འབྱོར་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། བྱང་ཆུབ་ཏུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་ཏེ། དེ་བསྐྱེད་ནས་སེམས་ཅན་ལ་ཇི་སྟེ་ཁྲོ་བར་བྱེད་དེ་དད་པར་བྱ་བའི་གནས་རང་གི་སེམས་མངོན་པར་དང་བས་བྱས་ནས་བདག་རང་གི་བདེ་ བ་ཐོབ་པ་རྣམས་ལ་ད་ཀོ་སྟེ། ད་ལྟ་ཅི་སྟེ་ཁྲོ་བར་བྱེད། དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་གཞན་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་གང་ཞིག་བདག་གི་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐོང་ནས་སེམས་ཕྲག་དོག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་མྱ་ངན་དེས་ཚིག་པ་དེས་སྤྱོ་བའི་དོན་དུ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་དེ་ལྟར་གྱུར་མོད་བདག་གིས་བདེ་བ་དེ་མི་བཟོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེས་བརྗོད་པའི་ཡོན་ཏན་གཞན་གྱིས་ཐོས་པ་ན་ཡིད་དད་པས་དེ་དག་ལ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་འབུལ་བར་བྱེད་པ་མི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་གསུམ་མཆོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གསུམ་ནི་འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པའི་མཐོ་རིས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་སྟེ་དེ་དག་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལ་མཆོད་པར་འོས་པས་ན་མཆོད་བྱ་སྟེ། རྗོད་པར་བྱ་བའོ། །འདིས་ནི་ཐམས་ཅད་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་དུའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་འདོད་ཅེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་
Chinese
若谓：于何何事而生贪著，即与彼彼相合而空虚，则转成痛苦而生起。如是宣说耶？汝说“汝”等之语，非谓遮止一切喜乐，然遮止与罪过相应，为不善之因者。汝依他功德而生之喜乐，无有罪过，非不善之因。是故有乐生，谓于此有乐生，如是故。是故具功德者所现，谓世尊所说之法，知法者所现。又此功德，亦为摄集他者之胜，谓于他之功德生喜，此于功德无有嫉妒，作是念已，亦能摄集他有情。是故于此喜乐，应可受取。然于他人功德，我不能忍，亦无有是事。然赞叹之乐，我不能宣说耶？于此说“于他”等之语，谓于他非不赞叹也。“乐生”者，谓如是故，汝若不欲赞叹他功德所生之乐，尔时则极易堕入疑惑。云何耶？如舍与仆佣工价等。又汝以自乐为因，而舍与自仆等仆之工价，及如是饶益者，谓于应饶益者而饶益之，舍彼等者，以背离故，于他之乐生嗔恚者，亦不应作。以彼亦能成办彼之乐故。如是则见者，谓现世之果，及不见者，谓后世，于他之乐圆满，不能忍受之二者皆退失。又此乃汝之邪分别也，如是显示者，说“自之功德”等之语。若有说汝功德者，尔时于彼不欲耶？
English
If it is said: To whatever things one becomes attached, that very thing becomes empty when combined with it, and it turns into suffering and arises. Is that what is being taught? You say "you" and so on, but it is not that all joys and pleasures are being negated. However, those that are associated with faults and are the cause of non-virtue are being negated. The joy and pleasure that arises from relying on the virtues of others, which is without fault, is not the cause of non-virtue. Therefore, there is the arising of joy, meaning that there is the arising of joy in this, and that is why. Therefore, it is manifested by those who possess virtues, meaning by those who know the Dharma taught by the Bhagavan. Furthermore, this virtue is also the best for gathering others, meaning that by rejoicing in the virtues of others, one is without jealousy towards virtues, and thinking in this way, one can also gather other sentient beings. Therefore, in this, joy and pleasure should be accepted. However, there is no such thing as me being unable to tolerate the virtues of others. However, can I not proclaim the joy of praise? Here, the words "to others" and so on are spoken, meaning that one does not not praise others. "Joy arises" means that because of this, if you do not desire the joy that arises from praising the virtues of others, then at that time you will very easily fall into doubt. How so? Like abandoning giving wages to servants and so on. Furthermore, you abandon giving wages for work to your own servants and so on, and likewise benefiting others, meaning benefiting those who should be benefited, abandoning those, because of turning away, one who is angry at the happiness of others should also not do that. Because that also accomplishes their happiness. Thus, the seen, meaning the result of this life, and the unseen, meaning the next life, both the inability to tolerate the perfection of the happiness of others will be lost. Furthermore, this is your wrong discrimination, as shown by saying "one's own virtues" and so on. If someone speaks of your virtues, then at that time do you not desire that?
Chinese
如果想要安乐，如果赞叹他人的功德，那么此时怀着嫉妒之心的意念，连自己的安乐也不想要了。暂且放下他人的安乐吧，这只是语气助词。因此，你对圆满的功德感到嫉妒，不能忍受赞叹者的安乐。此外，就像那样变得安乐一样。如果说你不想要这种安乐，那么为了驳斥这种区别，就说了“一切众生”等等。特别是，发起菩提心后，不能忍受他人圆满的安乐，这是非常可耻的。因为我获得佛果后，要让属于三界的一切众生都获得圆满的安乐，心中这样想着。发起菩提心之后，如果对众生生气，那么以清净之心对待应该信仰的对象，现在又为何生气呢？因此，菩萨不应该背离他人的安乐，心中是这样想的。还有，发起菩提心的人，看到自己的利养和恭敬圆满，内心因嫉妒而感到烦恼和痛苦，为了呵斥这种行为，就说了“三界”等等。或者，即使那样，我也不不能忍受那种安乐。然而，当其他人听到他所说的功德时，内心虔诚，向他们供养利养和恭敬，如果不能忍受这种行为，就说了“供养三界”等等。三界是指欲界、色界和无色界的自性，或者世间所称的天界等自性的三界，这些都包括在内。因为值得供养，所以是应供，应该赞颂。这表明了超越一切，成为了那样的佛陀。如果说众生想要，那么这个“啰”字是
English
If one desires happiness, and if one praises the virtues of others, then at that time, with a mind filled with the defilement of jealousy, one does not even want one's own happiness. Let alone the happiness of others, this is just a particle. Therefore, you are jealous of the perfection of virtues, and you cannot bear the happiness of the one who praises. Furthermore, just as one becomes happy in that way. If it is said that you do not want this happiness, then in order to refute this distinction, it is said, "all sentient beings," and so on. In particular, after generating the mind of enlightenment, it is extremely shameful to be unable to bear the perfect happiness of others. Because after I attain Buddhahood, I will cause all sentient beings belonging to the three realms to attain perfect happiness, thinking this in my mind. After generating the mind of enlightenment, if one becomes angry with sentient beings, then with a pure mind, treat the object of faith, why are you angry now? Therefore, Bodhisattvas should not turn away from the happiness of others, this is what they think in their minds. Also, when someone who has generated the mind of enlightenment sees their own gain and perfect respect, their mind is afflicted and tormented by jealousy, and in order to rebuke this behavior, they say, "three realms," and so on. Or, even so, I cannot bear that happiness. However, when others hear the virtues he speaks of, their hearts are devout, and they offer them gain and respect, if they cannot bear this behavior, they say, "offerings to the three realms," and so on. The three realms refer to the nature of the desire realm, the form realm, and the formless realm, or the three realms of nature, such as the heavens, which are known as the world, and these are all included. Because it is worthy of offering, it is worthy of offering, and should be praised. This shows that it is superior to all, and has become such a Buddha. If it is said that sentient beings want, then this "ra" is
Tibetan
ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མཐོང་ནས་མ་མགུ་བར་སྟོན་པར་བསྙེན་བཀུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་སྟེ་རྙེད་པ་ཡང་ངོ༌། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །རྙེད་པ་ལ་བསམས་ནས། གསོ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་གསོ་བར་བྱ་བ་ཕོངས་པའི་བུ་ལ་སོགས་པ་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱིས་གསོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་སྟེ་དེས་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་ཟད་པར་བྱས་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་གཉེན་གྱིས་འཚོ་བ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱི་བཟའ་ཡིས་འཚོ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སྐྱེས་བུས་རྙེད་གྱུར་ན་སྟེ། ཐོབ་པར་གྱུར་ནས་དགའ་བར་མི་འགྱུར་རམ་ཞེས་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བའོ། །སླར་ཁྲོའམ་དགའ་བར་མི་བྱེད་དམ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་སྐབས་ལ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདག་གིར་བཟུང་བ་དེའི་བདེ་བས་ བདེ་བ་ཉིད་དུ་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་བྱ་བར་བདག་གིས་དམ་བཅས་ཀྱི། བདེ་བ་གཞན་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ། དེ་ཅི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། བདག་གིས་དེ་རིང་སྐྱོབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྤྱན་སྔར་འགྲོ་བ་བདེ་གཤེགས་ཉིད་དང་ནི། །བར་དུ་བདེ་ལ་མགྲོན་དུ་བོས་ཟིན་གྱིས། །ཞེས་དམ་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་མོད་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་སེམས་ཅན་དེ་དག་བྱང་ཆུབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་བྱ་བར་འདོད་ཀྱི། ཅི་སྟེ་གཞན་གྱི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་མི་འདོད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཇི་སྙེ་དེ་ལྟར་མི་འདོད་ན་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རང་ལ་ཡོད་དེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལོག་པར་དམ་བཅས་པ་ལའོ། །སུ་ལ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་གཞན་འབྱོར་ཁྲོ་དེ་ལ། །འབྱོར་པ་ངན་ངོན་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱང་བ་ལའོ། །དེ་ལྟར་གནོད་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་བའི་ལས་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་གཞན་ལ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མེད་ན་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ཁྱེད་ལ་ནི་མི་འབྱུང་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མེད་པར་དེ་ལ་སྡང་བས་བདག་ཉིད་འཛོམས་པའི་དོན་དུ་འབད་པར་བྱེད་ཅེས་བསྟན་པ། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ཞིག་ན་ཁྱོད་མི་བཟོད་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་དེས་སྟེན་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་མ་ཐོབ་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་དུ་གནས་པར་
Chinese
颠倒地看待，不满足，对导师进行侍奉，这表明也是一种获得。其余部分很容易理解。考虑到获得，说了“需要养育”等等。你所要养育的贫困的儿子等等，你亲自养育的那些，你应当布施，因为那会耗尽你的财富。因此，你的亲戚会供养，你的妻子会供养，像那样的男子如果获得，获得之后难道不会高兴吗？这是委婉的询问。再次是生气或者不高兴的意思。像那样也结合具体情况，因为一切众生都被我所拥有，因此他们的快乐理应是快乐。然而，我发誓要让那些众生成为佛，而不是其他的快乐。对于这种疑虑，说了“那是什么”等等。那些也不是真实的，因为，我今天在一切救护者面前，走向善逝本身，并且邀请中间的快乐作为客人，这样发誓的。即使那样，如果那样，发起菩提心就是希望那些众生证得菩提，成为佛，难道是不希望其他的世间和出世间的意义吗？如果真的不希望那样，那么菩提心也会退失，这样说的。对此，菩提心存在于自身，因为菩萨违背誓言。对谁而言呢？对于那些对他人财富生气的人，对于贫困、获得和尊敬衰败的人。像那样造成损害是菩萨的善行退转的原因。此外，即使他人没有圆满的获得和尊敬，但那事物也不会发生在你身上，那为何无缘无故地憎恨他，努力为了自己圆满的目的呢？这样开示的。说了“如果”等等。如果，你无法忍受的那个众生，他所依赖的事物没有获得，即使那样也住在施主家。
English
Seeing things in reverse and being dissatisfied, serving the teacher, this indicates also a kind of gain. The rest is easy to understand. Considering the gain, it is said "needs to be nurtured" and so on. Those poor sons and so on that you are to nurture, those that you nurture yourself, you should give away, because that will deplete your wealth. Therefore, your relatives will provide, your wife will provide, if a man like that gains, after gaining, wouldn't he be happy? This is a euphemistic question. Again, it means being angry or unhappy. Like that, also combine it with the specific situation, because all sentient beings are possessed by me, therefore their happiness should be happiness. However, I vow to make those sentient beings Buddhas, not other happiness. Regarding this doubt, it is said "what is that" and so on. Those are also not true, because, today in front of all protectors, I go to the Sugata himself, and invite the happiness in between as a guest, thus vowing. Even if that is so, if that is so, generating Bodhicitta is hoping that those sentient beings attain Bodhi, become Buddhas, is it not wishing for other worldly and transmundane meanings? If you really don't wish that, then the Bodhicitta will also decline, thus it is said. Regarding this, Bodhicitta exists in oneself, because the Bodhisattva violates the vows. For whom? For those who are angry at the wealth of others, for those whose poverty, gain, and respect decline. Causing harm like that is the cause of the Bodhisattva's virtuous deeds declining. Furthermore, even if others do not have complete gain and respect, but that thing will not happen to you, then why hate him for no reason, striving for your own perfect purpose? Thus it is shown. It is said "if" and so on. If, that sentient being that you cannot tolerate, the thing that he relies on is not obtained, even then he lives in the house of the benefactor.