Tibetan
གནས་སྐབས་དེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་དེ་ཡང་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་འབྲེལ་པ་མེད་པ་དང༌། འབྲེལ་པ་བརྟགས་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འོག་ནས་རྒྱས་པར་གཙོ་བོ་འགེགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ན་ཡང་བདག་ལ་ཡང་ཉེས་པ་འདི་མེད་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ནི་བདག་ཅག་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་དེ། དེ་ནི་དུལ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་འདོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་འདི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བོང་བུའི་རྭ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ལ། མ་སྐྱེས་པར་ནི་དེ་མེད་ན། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་གང༌། །ཞེས་བྱ་བའི་ཞེས་པ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡོད་ན་ཡང་འདི་ལ་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་རང་དབང་ཉིད་མེད་དོ། །དེ་ཡང་གཙོ་བོས་གཏད་པའི་ཡུལ་ཉིད་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་ལུས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལས་སྔར་འདི་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཉིད་མེད་དོ། །ཕྱིས་སྐྱེས་པ་ཡང་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེའི་ལོངས་སྤྱོད་པ་པོ་ཉིད་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐྱེ་བ་ན་ཡང་དེ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་བདག་ལ་སྐྱེ་བར་མི་འདོད། ཡང་དེ་ཉིད། མ་སྐྱེས་པར་ནི་དེ་མེད་ན། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་གང༌། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ འཐོབ་བོ། །འདིར་གཞན་ཡང་སུན་དབྱུང་བ་གསུངས་པ། ཡུལ་ལ་རྟག་ཏུ་གཡེངས་འགྱུར་བས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་གི་ཚེ་འདི་གཙོ་བོས་གཏད་བའི་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། དེའི་ཚེ་སྔར་འཇུག་པ་མེད་པས་ཕྱིས་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་རིགས་སོ། །ཇི་སྟེ་བརྒྱ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་ཡང་ཡུལ་ལ་གཡེངས་པ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ན་འགག་པར་འགྱུར་བའང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལྡོག་པར་ཡང་སྤྲོ་མ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྟག་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་སྟེ། ལྡོག་ན་ཡང་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཏུ་བརྗོད་པ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདིར་གྲངས་ཅན་ལས་བྱེ་བྲག་ནི་སེམས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ནི་མཚུངས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་རྟག་པ་ནི་དུས་སྔ་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་པའོ། །སེམས་པ་མེད་པ་ཡང་སེམས་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ་བེམས་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། སེམས་ཅན་ནི་གཞན་དང་འབྲེལ་པས་
Chinese
如果那个状态是它的自性，那么它也必然会产生。如果是不同的，则没有关联；如果考察关联，则没有终结。下面将详细驳斥主宰者。如果那样，我也没有这个过失。因为我们不希望它产生，它在任何时候都是常恒的自性，本来就没有产生。即使允许那样，这也完全像驴子的角一样，因为没有产生。因此，对于这个，“如果未生则无彼，彼时何欲生”，这句话不会改变。即使存在，它本身也没有自主。如果它是主宰者所赋予的对境的享受者，那么在享受身体之前，它本身就没有享受者。后来产生的也是它的自性，否则，它就不可能是享受者。当它产生时，它也是那个，那么怎么能说我不希望它产生呢？还是那句，“如果未生则无彼，彼时何欲生”，这句话会得到。这里还说了其他的驳斥，“因于对境恒时散乱”。如果认为这是因为主宰者所赋予的对境的享受而进入，那么因为之前没有进入，所以之后也不应该进入。如果进入一百个，那么也不会从对境的散乱中解脱。因此，它也不是止息，因为那时对境的享受也会变得没有兴趣，因为那是它的自性。它也不会因为常恒而停止，如果停止，也会变成无常。对于说理者等所说的我是常恒的，为什么说它的差别等等。这里与数论派的区别是没有心识，其他都是相同的。常恒是指前后时间自性相同。没有心识也是没有心识的自性，意思是无情物，有情则是与他者关联。
English
If that state is its own nature, then it would necessarily arise. If it is different, then there is no connection; if the connection is examined, then there is no end. The chief will be refuted in detail below. If that is the case, then I do not have this fault either. Because we do not want it to arise, it is always of a constant nature, and it is inherently unborn. Even if that is allowed, this is exactly like a donkey's horn, because it is unborn. Therefore, for this, "If the unborn does not exist, then what is desired to be born at that time?" This statement will not change. Even if it exists, it does not have autonomy in itself. If it is the enjoyer of the object given by the chief, then at that time, before enjoying the body, it itself does not have an enjoyer. What is born later is also its own nature, otherwise, it would not be reasonable for it to be the enjoyer. When it arises, it is also that, so how can one say that I do not want it to arise? Again, the same, "If the unborn does not exist, then what is desired to be born at that time?" This statement will be obtained. Here, other refutations are also stated, "Because it is always distracted by the object." If it is thought that this is because it enters for the enjoyment of the object given by the chief, then because it did not enter before, it should not enter later either. If it enters a hundred, then it will not be liberated from the distraction of the object. Therefore, it is also not cessation, because at that time, the enjoyment of the object will also become uninteresting, because that is its own nature. It also does not stop because it is constant, and if it stops, it will also become impermanent. For the reasoners and others who say that I am constant, why do you say its difference, etc.? Here, the difference from the Samkhya school is that there is no mind, and the others are the same. Constant means that the nature is the same in the past and future. No mind is also the nature of no mind, meaning inanimate, sentient beings are related to others.
Tibetan
སེམས་པར་བྱེད་པའོ། །མཁའ་བཞིན་ནི་ཁྱབ་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མངོན་ཏེ་བྱེད་པ་མེད་པར་གསལ་བའོ། །གང་གཞན་དག །འདོད་པ་ལ་སོགས་རྟེན་པ་དང༌། །རང་ནི་སེམས་མེད་ངོ་བོ་དང༌། །རྟགས་དང་དེ་བཞིན་ཀུན་ཁྱབ་དང༌། །དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་རྣམས་ཀྱིས། །བྱེད་པ་པོ་དང་དེ་འབྲས་བུ། །ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་སེམས་པ་དང༌། །ལྡན་ཕྱིར་སེམས་པའི་རང་བཞིན་གྱི། །བདག་ཏུ་འདི་ནི་འདོད་པ་ཡིན་། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་འགའ་ལ་ཡང་མི་མཁོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་བྱེད་པ་མེད་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་གཞན་ཉེ་བ་ལས་དེ་ལ་ཡང་བྱེད་པ་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། གང་ཤེས་པ་དང་རྩལ་བ་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བཤད་ཅེས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། འདིར་རྐྱེན་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པ་དང་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་གཞན་རྣམས་དང་ཕྲད་ན་ཡང་རྟག་པའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་ མེད་པ་སྔར་གྱི་རང་བཞིན་ལས་འཕོ་བ་མེད་པའི་བདག་ལ་ཅི་བྱར་ཡོད། དེ་ལ་བྱ་བ་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། །བྱེད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་གང་ཞིག་སྔོན་བྱེད་པ་མེད་པའི་དུས་ན་ཡིན་པ་དེ་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཡང་ཡིན་ན་བྱེད་པ་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་བྱེད་པ་པོས་ཅི་ཞིག་བྱས། གང་གིས་ན་རྐྱེན་གཞན་དང་ཕྲད་པ་དེ་ལ་བྱ་བ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་འབྲེལ་པ་གཉི་ག་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་བདག་དེའི་བྱེད་པ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བ་གང་ཞིག་ཡོད་དེ། རྒྱུ་མཚན་གཞན་ཅི་ཡོད། ཅི་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་དབང་ཕྱུག་ཀྱང་རྒྱས་པར་འགེགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་དབང་ཅན་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་རང་དབང་ཅན་མ་ཡིན་པར་བསྒྲུབས་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ།། དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དབང་སྟེ་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འོ་ན་གང་གི་དབང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་དབང་གིས་དེ་དབང་མེད་དེ། རང་གི་རྒྱུའི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་དེ་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པར་འཁོར་བའི་བརྒྱུད་པ་ལ་འགའ་ཡང་རང་དབང་ཅན་དུ་གྱུར་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བྱེད་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་སུ་ཞིག་སུ་ལ་གནོད་པ་བྱེད། དེ་བས་ན་གནོད་པ་བྱེད་པ
Chinese
是作意。犹如虚空是周遍。因此显现是无作而明了。其他哪些呢？ 贪欲等所依，自性无心，相和如是周遍，善和非善的业等，作者和彼果，受用者和心，具足故是心之自性的，此是所欲之我，如是宣说。 这样一来，此是什么也不做的，因为对任何事都不需要。 然则对无作者，由于其他俱生的近取因，也应许彼为作者，凡是知和勤奋及相关联的，即说彼为作者，如是说，如果这样问。 此处说了名为其他因等，即使与知和勤奋等其他因相遇，然因是常，无有变异，对从先前的自性没有改变的我，有什么可做的呢？ 对彼不应有作为。 在名为作者等中，如何某者在先前无作之时是如此，在作之时也是如此，那么与作者自性相离的彼，作者做了什么呢？ 因为以何者与他因相遇，即对彼安立作为。 此外，因为没有二者的关联，所以说彼我的作为是此，有什么关联呢？ 还有什么理由呢？ 什么也没有，因为我和自在天也将广大遮止，因为没有任何是自主的。 如是于一切处成立无自主后作总结是，说了名为如是等。 如是以所说之理，外内一切事物的体相，都是他者之权，依赖于他者。 这样一来，那么谁的权，彼即不依赖于他者吗？ 不是的，以谁的权，彼即无权，是自己的因的他者的权。 这样一来，彼因也是从自己的因所生，因此在无始轮回的相续中，任何成为自主者是不可能的。 因此一切法是无作者。 胜义中谁对谁作损害？ 因此损害者
English
It is to make mind. Like the sky, it is pervasive. Therefore, it is manifest that it is clear without action. What else? Attachment and other dependencies, self-nature without mind, characteristics and likewise all-pervasive, virtuous and non-virtuous actions, the agent and its result, the enjoyer and the mind, because of being endowed with the nature of mind, this is the desired self. Thus it is taught. In this way, this does not do anything, because it is not needed for any action. However, for the non-doer, due to the proximity of other co-emergent causes, it should also be acknowledged as the doer, whatever is known, diligent, and related is said to be the doer, if asked. Here, it is said that other causes and so on, even if they encounter other causes such as knowledge and diligence, but because it is constant, there is no change, what is there to do for the self that has not changed from its previous nature? It is not appropriate to have action on it. In what is called the agent and so on, how is it that someone who was in the time of non-action is also in the time of action, then what did the agent do to that which is separated from the nature of the agent? Because by what encounters other causes, action is established on it. Furthermore, because there is no connection between the two, what connection is there to say that the action of that self is this? What other reason is there? There is nothing, because the self and the powerful one will also be widely prevented, because there is nothing that is autonomous. Thus, after establishing non-autonomy in all places, the conclusion is made by saying, "Thus" and so on. In this way, according to the way it is taught, all aspects of external and internal things are under the power of others, dependent on others. In this way, then, is that which is under the power of someone not dependent on others? No, by whose power, that is powerless, it is the power of others of one's own cause. In this way, that cause is also born from its own cause, therefore, in the beginningless cycle of samsara, it is impossible for anyone to become autonomous. Therefore, all phenomena are without action. In ultimate truth, who harms whom? Therefore, the harmer